

D2257

@##། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། དོ་ཧ་ནི་དྷི་ཀོ་ཥ་གཱིཏི་ནཱ་མ་བ་རི་པཱུ་ར་པྲ་ཤཱ་སྟ་མ་ནི་ཏི་ཡོ་ཊཱི་ཀཱ། བོད་སྐད་དུ། མི་ཟད་པའི་གཏེར་མཛོད་ཡོངས་སུ་གང་བའི་གླུ་ཞེས་བྱ་བ་གཉུག་མའི་དེ་ཉིད་རབ་ཏུ་སྟོན་པའི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་འཇམ་དཔལ་སྨྲ་བའི་སྐྱེས་མཆོག་ལ་ཕྱག འཚལ་ལོ།།བླ་མ་དམ་པ་རྣམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །སྐྱེས་བུ་མཆོག་རྣམས་དེ་ཉིད་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་ངོ་བོ་དང་། །ཤེས་རབ་རལ་གྲིས་ཉོན་མོངས་གཅོད་པར་བྱེད་བའི་རྗེ་བཙུན་པ། །དམ་པའི་སྐྱེས་མཆོག་དེ་ཉིད་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་བླ་མ་ལ། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་དོན་གྱིས་ཡང་དག་ བསྟོད་བྱས་ཏེ།།སངས་རྒྱས་ཉིད་ལས་སངས་རྒྱས་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་དཔལ། །མི་ཤེས་གཉུག་མའི་ངོ་བོ་ཐ་མལ་ཤེས་བ་འདི་དག་ནི། །དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་གདམས་ངག་ཇི་ལྟའི་དོན་ཉིད་དུ། །ཐ་དད་རྟོག་པ་གཅད་ཕྱིར་མཉམ་ཉིད་མཻ་ཏྲིས་བཤད། །དེ་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་དེའི་དགོངས་པ་ཐ་མི་ དད་པ་དག་རྗེ་བཙུན་པ་དཔལ་གྱི་རི་བོ་བདག་གིས་རྟོགས་པའི་དོན་གླུར་བླངས་ཏེ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དོན་དེ་དག་བདག་གིས་རབ་ཏུ་རྙེད་དོ།།དེ་ཡང་མཁའ་འགྲོ་མ་དག་གིས་རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཉེ་བར་མི་རྙེད་པའི་ཕྱིར་ལྐུགས་པའི་སྐད་བརྗོད་དེ། དུ་མ་མི་ལིའོ། །དེའི་དོན་ནི། མུ་སྟེགས་ སྒྲ་དང་ཚད་མེད་བ།།མངོན་སུམ་རྗེས་དཔག་རིགས་པའི་མདུང་། །བློ་རབ་མངོན་ཤེས་ཕྲ་མོས་ཀྱང་། །རྟོགས་པར་མི་ནུས་མན་ངག་ཡིན། །ཞེས་བྱའོ། །དེ་བས་ན་འདི་ནི་ཏུག་ཀན་ཙམ་ན། ཞེས་བྱའོ། །དེའི་དོན་ནི། འབྱུང་བ་འབྱུང་མིན་འབྱུང་བ་འབྱིན། །ལེན་པ་ལེན་མེད་ལེན་འོང་བ། ། སྨྲ་བ་སྨྲ་མིན་སྨྲ་མེད་བརྡ། །དོན་མིན་མེད་དོན་མེད་མིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་སྟེ། བླ་མའི་ངག་ལས་ངེས་པར་རྙེད་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་བས་ན་ཧི་མ་ཧཱུཾ་མཾ་ས་ར་ཧཱུཾ་ཧོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་དག་གི་དོན་ནི། མགོ་བཅད་ནམ་མཁའ་དག་ལ་འཕངས། །ནང་གྲོལ་ཚོགས་ཀྱིས་སྟོན་མོ་བྱས། །རྐང་མཐིལ་སྤྱི་གཙུག་དག་ཏུ བཀུག་།ལྟེ་བའི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བར་བྱ། །དེ་ནི་ངེས་པར་སྦྱར་བའི་ཆའོ། །དེ་བས་ན་རྟག་ལ་ལ་ཨ་རི་ཏ་ཞེས་ཏེ། དེ་དག་གི་དོན་ནི། གྲུབ་པ་མེད་ཕྱིར་རྨི་ལམ་སྟོན། །བརྒྱུད་པ་ཡིན་ཕྱིར་གླུ་ལེན་ཏེ། གསང་བ་ཡིན་ཕྱིར་མཁའ་འགྲོའི་སྐད། །གདམས་ངག་ཡིན་ཕྱིར་ཉམས་སུ་བླང་། །ཞེས་བྱ བ་ནི་གནས་པར་བྱ་བའི་ཡན་ལག་གོ།

我来为您翻译这段藏文：
梵文题目：Doha-nidhi-koṣa-gīti-nāma-varipūra-praśāsta-manitiyoṭīkā
藏文题目：《圆满无尽宝藏歌释》
顶礼文殊师利菩萨！
顶礼诸位至尊上师！
至尊者们已证悟真实本性，
以智慧宝剑断除烦恼，
对于开示真理的至尊上师，
我以不可思议义理作真实赞颂。
从佛性中了悟佛陀本质的庄严，
这些不知本性的平常所知，
依照圣者们教诫的真实义理，
为断除分别执著，美谛（Maitri）作如是解说。
法身及其密意无二无别，至尊吉祥山（Śrī-parvata）我已证悟其义并作歌咏，这些不可思议的义理我已完全获得。因为空行母们也无法以推理而得到，故以哑者之语表述："杜玛米利"（Duma mili）。
其义为：
外道声论及无量，
现量比量理性矛，
利智神通微细智，
皆不能解此口诀。
因此说："图堪赞那"（Tukkan tsam na）。
其义为：
生起非生而生起，
取者无取而能取，
言说非言无言表，
非义无义非无义。
这是从上师言教中所获得的确定义理。
因此说："嘻玛吽曼萨啰吽吙"（Hi ma hūṃ maṃ sa ra hūṃ ho）。
其义为：
断首抛向虚空中，
内脏供养作飨宴，
足底头顶相勾连，
脐轮运转而修持。
这是决定修持之支分。
因此说："达拉拉阿日达"（Rtag la la a ri ta）。
其义为：
因无所成现梦境，
因有传承而歌咏，
因是秘密空行语，
因是教诫当修持。
这是应当安住之支分。

།དེ་བས་ན་ཨེ་ཀྲ་ན་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེ་དག་གི་ནི། སྐྱེ་མེད་མཁའ་ལས་ཐིམ་པ་ཤར། །རྒྱུད་གཞན་འབྲས་བུའི་ཐིག་པ་སྟེ། །སྒྲ་ནི་དུས་ཆེན་འགྱུར་དུས་སྟོན། །མུ་རིགས་ཚལ་དུ་བྲམ་ཟེས་སོ། །ཞེས་པས་ནི་ཐོས་པ་ཅན་ལ་ སྦྱར་བར་བྱའོ།།དེ་བས་ན་ཧ་ཧི་ཏ་མ་ནི་ཞེས་བྱ་སྟེ་དེ་དག་གི་དོན་ནི། གཞན་གསལ་སྙིང་པོའི་ཁྱད་པར་དང་། །བླ་མ་བཟང་ལས་དེ་རྟོགས་ཏེ། །གཉུག་མར་སྦྱང་བའི་སྤྱོད་པ་ཡིན། །འདིར་ནི་ཉམས་སུ་བླང་བ་སྟེ། །འབྲས་བུ་དེ་ལས་འབྱུང་བའོ། །དེ་དག་ནི་གོ་བར་བྱ་བའི་དོན་ཉིད་དུ་སྦྱར་རོ། །དེ་བས་ ན་མ་ཀི་ཤུ་ཀྵ་ན་རེ་ཞེས་བྱ་སྟེ་དེ་དག་གི་དོན་ནི།།གཡས་པ་གཞན་དང་གཞན་དེར་མིན། །གཡོན་པས་གསལ་བ་བརྟག་ཕྱིར་མིན། །དེ་ཉིད་དེ་ཉིད་རྟོགས་པ་མིན། །མིན་པ་རྒྱལ་པོའི་ཤེས་པ་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་དོན་བརྗོད་པའོ། །དེ་བས་ན་དོ་ཧ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་དག་གི་དོན་ནི། །རང་ལ་མེད་པ་ཨ་ཨིའོ། ། རང་དང་ལྡན་པ་ནི་ཨེ་ཨུའོ། །ཕན་ཚུན་གཉིས་ལ་མི་སྨྲ་བ་ནི་ཨི་ཨའོ། །ངོ་བོ་ནི་ལི་རི་ཨའོ། །གཞན་གཅོད་པར་བྱེད་པ་ནི་ཨཽ་ལྀའོ། །མཚན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ནི་ཨི་ཨ་རའོ། །གནས་བསྟན་པའི་བྱ་བ་ནི་ཨུ་ལྀ་ཨིའོ། །ཉམས་སུ་མྱོང་བས་ནི་ཨ་རའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་བརྗོད་པ་ནི་ཨ་ཨཾ་ཨའིའོ། །དེ་ནི་མཁའ་འགྲོ་མའི་སྒྲའི དོན་དང་པོའོ།།སྒྲའི་ཚིག་མང་པོ་བཟང་པོའོ་ཅན་ལ་སྦྱར་བ་ནི། ཁུར་ཆེན་ཁྱེར་དང་འགྲོ་བ་མགྱོགས། །ཕྱིན་པ་མེད་དེ་དང་པོའི་ས། །གཤོག་པ་སྦར་བས་ནམ་མཁའི་མཚོ། །རི་རབ་ནོར་བུ་གླིང་ན་བདེ། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནོ། །སྒྲའི་ཚིག་བཀའ་ལ་སྦྱར་བ་ནི། །ཆུ་སྲིན་གདུག་པའི་ཁར་འགྲོ་དང་། ། རུས་སྦལ་རྒྱབ་ན་གནས་པ་དང་། །ཉ་མིད་ཆེན་པོའི་ལྟོ་བ་ནི། །ཉི་མའི་དཀྱིལ་ན་མཛེས་པ་ཆེ། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བསྟན་པའི་སྒྲ་སྦྱར་བ་ནི། །མེ་ཡིས་སྐམས་པའི་བདུད་རྩི་དང་། །དུར་ཁྲོད་ཚོགས་ཀྱི་རུས་པ་བཏུང་། །རྒྱ་མཚོའི་སྟེང་ན་གཞོན་ནུ་མ། །རྒྱལ་པོས་ས་འཛིན་གདོལ་བའི་མཆོག་། ཅེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲ་མཁས་པས་སྦྱར་བ་ནི། །རྐང་མཐིལ་སྤྱི་གཙུག་སྙིང་དུ་མཉམ། །ཁ་རྐུབ་བརྒྱུད་པ་ཁྱི་ཡི་ཟས། །སྲིན་བུ་མེ་ཁྱེར་ཆུ་བོའི་རྒྱུན། །ཐལ་མོ་བརྡབས་པ་ནམ་མཁའི་སྒྲ། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བསྟན་པ་ཐུན་མོང་བའི་སྦྱར་བ་ནི། །པར་སུ་ནི་གི་ཧི་ད་ཀོ་ཤ་བུ་ཧ་ས་ན་གི་ཏ ན་མའོ།

我来为您翻译这段藏文：
因此说："埃克那"（E kra na），其义为：
无生之彼等，
从无生空中现溶解，
他续果滴亦如是，
声于大时变时显，
梵林中为婆罗门。
此当用于具闻者。
因此说："哈希达玛尼"（Ha hi ta ma ni），其义为：
他明心要之殊胜，
从善师中而了悟，
本性修炼之行持，
于此当为所修习，
果报从此而生起。
此等皆为令知解之义而说。
因此说："玛基舒夏那热"（Ma ki shu kṣa na re），其义为：
右非彼与他，
左非为察明，
非是证真实，
非是王之智。
此为宣说殊胜义。
因此说："多哈"（Do ha），其义为：
自中无有为阿伊（A I），
具足自性为诶邬（E U），
互不言说为伊阿（I A），
本性即是利利阿（Li ri a），
能断他者奥利（Au lṛ），
性相之义伊阿啰（I a ra），
住处示现邬利伊（U lṛ i），
以体验故阿啰（A ra），
真实宣说阿昂阿伊（A aṃ ai）。
此为空行母语义之初。
多音词善说相应：
负重前行疾速行，
无有所至初地处，
展翅飞翔虚空海，
须弥宝洲安乐住。
声词教法相应：
入凶猛鳄口中，
安住龟背之上，
大鱼腹中所居，
日轮中央庄严。
教法音韵相应：
火干甘露饮，
尸林骨众饮，
海上有少女，
王持地旃陀。
声明善巧相应：
足底顶髻心平等，
口肛相连狗之食，
萤火虫光江河流，
掌声相击虚空响。
共同教法相应：
"帕苏尼给希达柯夏布哈萨那给达那玛"（Par su ni gi hi da ko sha bu ha sa na gi ta na ma）。

།དེ་དག་གི་དོན་ནི། མ་ཟད་མི་ཟད་ཟད་པ་མེད། །མཐར་ཐུག་རྡོ་རྗེ་ཉིད་ཀྱི་རང་། །སངས་རྒྱས་སངས་རྒྱས་རྟོག་བ་མིན། །ལག་པའི་ནོར་བུ་མཐོང་བའོ། །བདེ་གཤེགས་སྣང་བ་སེམས་ཀྱི་རང་། །ངེས་པའི་དོན་སྨྲ་ང་ཡི་སྙིང་། །རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ནོར་བུའི་རྟེན། །དེ་ཡང་ས་བོན་ཆུ་ཡིས་སྐྱེས། ། གདོལ་བ་ལྟ་བུའི་སྨོས་པ་ལས། །ནོར་བུ་ཆེན་པོ་ལག་ཏུ་འོངས། །སངས་རྒྱས་དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས། །མཁའ་ལ་མི་སྨྲ་སྨྲ་རུ་མེད། །ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཆེ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་གཉུག་མའི་ངང་། །བདེ་དང་བྲལ་བ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་།གསལ་དང་མི་རྟོག་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས། ། སྣང་དང་སྟོང་པ་སྤྲུལ་པ་སྟེ། །རང་བཞིན་ལམ་ལ་ཤིན་ཏུ་གནས། །སྨྲས་ཀྱང་གྲུབ་པ་མེད་པ་ནི། །རྨི་ལམ་གྱི་ནི་ནོར་བཞིན་དུ། །མཚན་ཉིད་བྲལ་བ་རྡོ་རྗེའི་གླུ། །བླ་མའི་ཞལ་ལས་ངེས་པར་བླང་། །དེ་བས་ན། ། ཨི་ཨུ་ཨེ་ར་ལི་ཨོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་དག་གི་དོན་ནི། དང་པོ་བཟང་པོ་མཆོག་གིས སྟོབས་སོ།།གཉིས་པ་གླུ་བླང་བར་བྱ་བ་ཉིད་དོ། །གསུམ་པ་ནི་མཚུངས་པའོ། །བཞི་པ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་དོ། །ལྔ་པ་ནི་གྲུབ་པར་བྱེད་པའོ། །དྲུག་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ། །བདུན་པ་ནི་གནས་པའོ། །བརྒྱད་པ་ནི་སྤྲོས་པའོ། །དེ་བས་ན་བརྡའི་དོན་འདི་དག་ནི་རྗེ་བཙུན་དཔལ་གྱི་རི་བོ་དང་། བདག་དང་ བདག་གི་ཆ་ལས་སྦྱར་བ་དག་གིས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་ཟད་དོ།།དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མཁའ་འགྲོ་མ་ལཱ་མ་དང་དུ་མ་དི་རི་ནི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྤྲུལ་པའོ། །ཀང་ཀ་དང་གཏུམ་མོ་དང་ཕག་མོ་དང་རོ་ལངས་མ་དང་འཇིགས་པའི་གདོང་ཅན་མ་ནི་འཕགས་པ་ཆེན་མོ་དག་གི་ཡུམ་མོ། ། ཁཎྜ་རོ་ཧི་དང་། བེ་ཏཱ་ལཱི་ནི་རྗེ་བཙུན་པའི་ཡུམ་མོ། །རྡོ་རྗེ་དཔའ་མོ་སུ་ཁ་མ་ཧཱ་སིདྡྷི་ནི་བདག་བྱིན་གྱིས་རློབས་པའི་མར་གྱུར་པ་སྟེ། འདི་དག་ནི་གཞན་དང་མ་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེར་ཡང་མ་ཟད་དེ་གནས་པ་ཆེན་པོ་ན་བདག་ཉིད་གནས་པ་དེའི་ཚེ་ཙུནྡ་མ་དང་སྟོབས་མཆོག་མ་དང་དཀར མོ་མ་དང་ཤན་པ་མོ་དག་གིས་རོའི་བརྡ་བསྟན་པར་གྱུར་ཏོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་འབྱུང་གནས་དམ་པ་དག་ཏུ་ཡང་ཧེ་རུ་ཀ་ནི་དུར་ཁྲོད་མ་དང་རྣལ་འབྱོར་མ་ཆེན་མོ་སྣ་ཆེན་མ་དག་གིས། བསོད་ནམས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་བརྡ་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །རྡོ་རྗེ་བཙུན་མོའི་སྤྱན་སྔར་ཡང་ས་འོག་ མ་དང་འཕར་མ་དང་།བརྟུལ་ཞུགས་མ་དང་སྤྱོད་པའི་རྒྱུ་བ་དག་གིས་ཀྱང་བྱིས་པའི་བརྡ་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
其义为：
无尽不尽无有尽，
究竟金刚之自性，
佛与佛智非分别，
如手中宝得见之。
善逝显现心自性，
了义宣说我之心，
令得证悟宝之依，
此亦种子水所生。
从如旃陀之狂言，
大宝自然入手中，
诸佛圣者如是说，
空中无言不可言。
一切法之大法轮，
大手印中本性中，
离乐即是法身相，
明与无分报身圆。
显与空性化身相，
自性道中极安住。
说亦无有所成就，
恰如梦中之财宝，
离诸相状金刚歌，
从师口传当受持。
因此说："伊邬诶啰利奥"（I U E Ra Li O），其义为：
初者善妙胜力也，
二者当唱歌声也，
三者即是相等也，
四者即是受用也，
五者即是成就也，
六者即是真如也，
七者即是安住也，
八者即是戏论也。
因此，此等手印义，应由至尊吉祥山及我与我之部分相应而了知而已。何以故？空行母拉玛（Lāma）与多玛帝日尼（Du ma di ri ni）是如来化身。康卡（Kaṅka）、图摩（Gtumo）、瓦日玛（Phag mo）、罗朗玛（Ro langs ma）、惊怖面母（'Jigs pa'i gdong can ma）是诸大圣母。康达若希（Khaṇḍa rohi）与贝达利（Be tā lī）是至尊之母。金刚勇母苏卡玛哈悉地（Sukha mahā siddhi）是加持之母，此等皆因不与他相关故。
不仅如此，当住于大处所时，准达玛（Cunda ma）、胜力母（Stobs mchog ma）、白衣母（Dkar mo ma）、屠夫母（Shan pa mo）等示现尸相手印。于如来圣源处，赫鲁嘎（Heruka）与尸林母（Dur khrod ma）及大瑜伽母大鼻母（Sna chen ma）等示现福德轮手印。于金刚妃前，地下母（Sa 'og ma）、跃进母（'Phar ma）、苦行母（Brtul zhugs ma）及行为游步母（Spyod pa'i rgyu ba）等亦示现童子手印。

 །དེ་བས་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་དག་གིས་བརྡའི་དོན་ལ་མཁས་པར་བྱ་སྟེ། འདི་དག་གི་དོན་ནི་བདག་གིས་ཀླ་ཀློའི་སྐད་དུ་བརྗོད་དོ། །ཧོ་ས་ར་ན་ཨ་ས་ར་ན། ཨེ་ཏ་ཨ་ས་ར། ཧེ་དུས་བུ་ལ། ཨ་ཏ་ཀ་ཏ། མུ་ལུ་ས། ལ་ཧི། མུ་ས་རས་ཏྲིས། ཏྲ་ས་ར། ཨཾ་ཙ་པ་མ། ཨ་ཙ་བ་ཨ་ཨ་ཏི་མ། ཨ་ཨི་སུ་མིག་།པོ་ལི། ཀའི་སྣིག། ཤ་ཧོ་ས་ར། ཀི་པི་ཙ་ཏ། ཡོ་པི། ཙན་ཧེ་ཏྲན། ཧེ་ཧོ་མ་ཧེ། ཧི་མ་རི། ཏ་མ་བེ། ཨ་སིག། མ་ལ་པོ་ཡ་ཧ། པོ་ཡིན་ལ། ཧ་ཧི་ཧོ། ། ཨེ་ན་ས་སུ་ག་དོ་ཡི་ལ། དོ་པ་ན། རུ་མིག་ས་ར། ཧ་ཧི་ཧོ། །ི་བ་ཏ་ན་ཧ་ཧི་ཨི་པ་ན་ཧ། པོ་ཙ་ན་ཏོ་ཡ་ལི། དུ་མ་ཧོ་འོ་ལོ་ཙན་དོ། སྨྲི་རི་སུ་པ་རི། །སྨྲི་རི་ཀའི་ལ། ཙན་དོ་པ་ཡི་ལ། ད་ཀི་ས་ཕེཾ་ཕེཾ་ཕེཾ་ཧ་ཧ་ཧོ་ཞེས་པ་སྟེ། འདིར་ནི་སྲིད་པའི་འཁོར་ལོའི་བརྡར་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་དེ། རྗེ་བཙུན་པ་ནི་མཉམ པ་ལ་བཞུགས་པ་སྟེ།བདག་འབའ་ཞིག་གིས་ཤེས་པ་ཁོ་ནར་ཟད་དོ། །དེ་ཡང་མདོར་བསྟན་པའི་ཚུལ་ནི། དང་པོ་པ་ཉིད་རྣམ་པར་ཞི་བའོ། །དེ་དག་ནི་ཅན་ནོ། །འབྱུང་བ་ཆེན་པོའོ། །བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའོ། །གཏེར་རོ། །བཞིའོ། །དག་པའོ། །བཟང་པོའི་སྤྱོད་པའོ། །ཡང་དག་པར་ སྤྱོད་པའོ།།ཆེན་པོའོ། །སྟོབས་སོ། །རྣམ་པར་རྒྱལ་བའོ། །ཕྱག་རྒྱའོ། །སྙོམས་པར་ཞུགས་པའོ། །འོད་གསལ་བའོ། །བདེ་བ་ཆེན་པོའོ། །སྦྱོར་བ་བཟློག་པའོ། །མངོན་དུ་གྱུར་བའོ། །ལྔའོ། །གསུམ་མོ། །གཅིག་གོ། །ཐམས་ཅད་པའོ། །ཐམས་ཅད་མེད་པའོ། །གཟུང་བའོ། །གཟུང་བ་མེད་པའོ། །ཐམས་ ཅད་པའོ།།དུས་མཚུངས་པའོ། །སྟེགས་སོ། །དགེ་བའོ། །རྣམ་པར་དགེ་བའོ། །སྨྲ་བའོ། །ཐ་སྙད་དོ། །འཁོར་ལོའོ། །ཅེ་སྤྱང་ངོ་། །རྒྱན་ནོ། །སྐུའི་འཁོར་ལོའོ། །གསུང་གི་འཁོར་ལོའོ། །ཐུགས་ཀྱི་འཁོར་ལོའོ། །མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་འཁོར་ལོའོ། །འདིས་ནི་བརྡའི་དོན་རྣམ་པར་ཕྱེ་བའོ།

我来为您翻译这段藏文：
因此，瑜伽士们应当精通手印之义。此等义理我以蛮语宣说：
"霍萨热那阿萨热那，诶达阿萨热，嘿度布拉，阿达嘎达，姆路萨，拉希，姆萨热斯特日，特热萨热，昂匝巴玛，阿匝瓦阿阿帝玛，阿伊苏密，波利，凯涅，夏霍萨热，给比匝达，约比，赞嘿特然，嘿霍玛嘿，希玛日，达玛贝，阿息，玛拉波雅哈，波银拉，哈希霍，诶那萨苏嘎多伊拉，多巴那，如密萨热，哈希霍，尼瓦达那哈希伊巴那哈，波匝那多雅利，度玛霍奥洛赞多，斯密日苏巴日，斯密日给拉，赞多巴伊拉，达给萨喷喷喷哈哈霍。"
此处为轮回之轮一切手印，至尊安住于平等性中，唯我独知而已。
其略说之法为：
初者即是清净，
彼等即是具有，
大种，
加持，
宝藏，
四，
清净，
善行，
正行，
大，
力，
胜利，
手印，
入定，
光明，
大乐，
逆修，
现前，
五，
三，
一，
一切，
无一切，
所取，
无所取，
一切，
同时，
基座，
善，
极善，
言说，
名言，
法轮，
豺狼，
庄严，
身轮，
语轮，
意轮，
平等性轮。
此为手印义之分别。

 །དེ་ཡང་ རྗེ་བཙུན་པ་དཔལ་གྱི་རི་བོ་པ་དག་གིས།སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དག་གིས་ཀུན་ནས་བསླང་པའི་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་རྣམ་པར་ཕྱེ་བའི་དོན་དེ་དག་གིས་དགྲོལ་ཞིང་གསལ་བའི་བདག་ཉིད་དུ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་དང་པོ་སྙིང་པོའི་དོན་དངོས་ཀྱིས་མཚན་ཉིད་ལ་ཐ་དད་ཀྱིས་ཡང་དག་ པའི་དོན་གཏན་ལ་ཕབ་ཅིང་དེ་བཞིན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་དེ་དག་ལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་མཆོད་པ་བརྗོད་ནས།བཤད་པར་དམ་བཅའ་བར་བྱ་སྟེ། འདི་དག་ནི་སྤྲོས་པ་དང་བཅས་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱིས་དབེན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་དག་ནི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོས་རྟོགས་པའི་དོན་ ཡིན་ནོ།།དེ་ཡང་རབ་ཏུ་མི་གནས་པའི་རྒྱུད་ལས། དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་དག་གིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་འདི་ནི་དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་གདམས་ངག་གོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་འདི་དག་གི་དོན་ངེས་པར་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ཡང་གཉིས་མེད་བརྗོད་བྱ་དང་བྲལ་བ་སྟོན་པའི་ལུང་དང་། དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ རྟོགས་པ་ལས་འབྱུང་བའི་ཞལ་གྱི་བདུད་རྩི་དང་།སེམས་ཉིད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཆེན་པོར་རྟོགས་པའི་ལུས་ཏེ། གླེགས་བམ་ཐ་དད་པ་ལ་ལྟོས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་རྒྱུད་དེ་ཉིད་ལས། །འདི་ནི་གཉིས་མེད་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བའི་ལུང་། དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་སྦྲེལ་བའི་ངག་།བསམ་ གྱིས་མི་ཁྱབ་སེམས་ཀྱི་ཀློང་རྣམས་ནི།།དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་དབང་པོའོ། །ཞེས་བྱུང་བའི་ཕྱིར། དོན་དེ་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱས་ལ་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རིག་པར་སྦྱར་བར་བྱའོ། །ཡང་རྒྱུད་དེ་ཉིད་ལས། །རྣལ་འབྱོར་རིག་པ་རིག་པ་ཆེ། །དབང་ཕྱུག་རིག་པ་བླ་ན་མེད། །ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ དོན་གྱི་གཙོ།།ཐམས་ཅད་བདེ་བ་ཆེན་པོར་སྦྱོར། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། མན་ངག་གི་ཐིགས་པ་ཉིད་སྙིང་གི་པདྨོའི་ཟེ་འབྲུལ་ཐིམ་པས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། འདིས་ནི་རྟོག་པའི་འཆིང་བ་ཐམས་ཅད་རང་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
复次，尊贵的吉祥山者们以大悲心所生起的佛智行境分别之义，当以解脱明晰之自性而作解说。其中，首先以真实心要之义通过不同特征确立正确之义，并对如是真如表达不可思议之供养后，当立誓宣说。此等离于戏论之名言，何以故？此等是瑜伽大自在所证悟之义。
如《极无住续》中所说："大自在所亲证此乃诸圣者之教授。"因此，为确定了知此等义理，需依无二离所诠之教法、诸圣者证悟所流之甘露法语，及证悟不可思议大心性之身，而非依赖于不同典籍。
如彼续中所说：
"此乃无二极瑜伽之教法，
诸圣者所宣说之语，
不可思议心性之界，
即是诸大自在之根。"
因此，应当亲证彼义，并将一切融入大乐智慧。
又彼续中说：
"瑜伽智及大智，
自在智无上尊，
亲证乃义主，
一切融大乐。"
因此，当教授之滴融入心莲蕊中时，自然生起光明，由此一切分别束缚自然解脱。

 །དེ་ཡང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་རྒྱུད་ལས། །སྙིང་ གི་པདྨོའི་ཐ་མལ་ཤེས་པ་དག་།མཉམ་ཉིད་རྩི་ཡིས་ཀུན་ནས་ཁྱབ་པ་སྟེ། །སེམས་ཀྱི་བུང་བ་དག་གིས་འཇིབས་གྱུར་ན། །ཆོས་ཉིད་མ་བཅོས་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྐུ། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དང་། ཡང་དེ་ཉིད་ལས། ཐ་མལ་ཤེས་པ་ནང་ནས་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད། །གཅོད་དུ་མེད་དེ་ཆོས་དབྱིངས་འཁོར ལོ་ཆེ།།ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་གཉུག་མའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་འབའ་ཞིག་ཏུ་བལྟའོ། །དེ་ཡང་རབ་ཏུ་མི་གནས་པའི་རྒྱུད་ལས། །སྣང་སྲིད་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྟེ། །བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཀུན་དུ་བཟང་། །འདི་ནི་སེམས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་སྟེ། ། རྣལ་འབྱོར་དབང་ཕྱུག་བལྟ་བར་བྱོས། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། །དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་སྤྱད་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་རྒྱུད་དེ་ཉིད་ལས། །བདག་ཏུ་མི་བརྟག་གཞན་དུ་མིན། །གཉིས་ཀ་དག་ཏུ་བརྟག་མི་བྱ། །ལྷན་ཅིག སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི།།གཉིས་མེད་སྤྱོད་པ་ཆེན་པོའོ། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དེ་དག་ནི་གཞན་དུ་བརྟག་པར་མི་བྱ་སྟེ་རང་གིས་སེམས་ཇི་བཞིན་པ་ལ་བྱའོ། །ཡང་དེ་ཉིད་ལས། སངས་རྒྱས་གྲུབ་པ་མེད་ཕྱིར་གཞན་མི་བརྟག་།གྲུབ་མེད་སེམས་ནི་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུ་སྟེ། །སེམས་ ཅན་ཀུན་གྱི་རྒྱུད་ལ་དེ་གནས་ཤིང་།།གནས་པ་མེད་པ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་ཆེ། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། དེ་དག་ནི་འབད་རྩོལ་གྱིས་བསྒྲུབ་པ་དང་འགྲུབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། གཉུག་མའི་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་དེ་དག་གོམས་པ་མཐར་ཕྱིན་པ་ལས་ནི་སྐྱེ་བ་འདི་ལ་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ རོ།།དེ་ཡང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་རྒྱུད་ལས། །འབད་དང་རྩོལ་བས་དེ་ཉིད་འགྲུབ་པ་མིན། །རྟོགས་པའི་དོན་ལ་གོམས་པར་གྱུར་བ་ན། །སྐྱེ་བ་འདི་ཡིས་སངས་རྒྱས་འབྲས་བུ་ཐོབ། །བཟང་པོ་ཧེ་རུ་ཀས་ནི་རྣམ་པར་སྨྲས། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དུས་དེ་དག་ཀྱང་ཐུན་མོང་རྣམ་པར་བཤད་ པར་བྱའོ།།ཁྱད་པར་གྱི་དོན་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་འདི་དག་ནི་བླ་མ་དམ་པའི་དྲིན་གྱིས་བདུད་རྩིའི་ཁུ་བ་འཐུངས་པས་རང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་ཏེ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
如《不可思议续》中说：
"心莲平常知，
遍满等性甘露味，
心之蜜蜂若吮吸，
法性无作大乐身。"
又彼续中说：
"平常知从内断增益，
无可断即法界大轮。"
因此，应知一切显现即法身本性之体性，一切时中唯观大手印。
如《极无住续》中说：
"显有即是大手印，
大乐即是普贤尊，
此乃心之轮，
瑜伽自在当观照。"
因此，一切时中当以俱生无二智慧之方式而行。
如彼续中说：
"不观为我非为他，
亦不观为二俱者，
俱生本智即，
无二大行境。"
因此，不应他观彼等法身，应如实观自心。
又彼中说：
"佛无所成故不观他，
无成之心如金刚性，
彼住一切有情相续，
无住即是金刚大性。"
因此，彼等非由勤勉修行而成就，由究竟熟习本性无倒之义，即能于此生中现前所谓佛果。
如《不可思议续》中说：
"非由勤勉而成就，
于所证义若熟习，
此生即得佛果位，
贤善黑怙如是说。"
因此，当广说彼等共同时分。特别是此等平常知，由殊胜上师恩德饮甘露精华，证悟自性真如，即能于一刹那中现证圆满菩提。

 །དེ་ཡང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་རྒྱུད་ལས། རྟོགས་དང་གོམས་པ་ མཐར་ཕྱིན་པ།།འདི་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །རྟོགས་པའི་སྐད་ཅིག་དེ་ཉིད་ལ། །བཅུ་བཞི་ས་ལ་ངེས་པར་གནས། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན་གསལ་བར་བྱ་བ་ནི། །ཀུན་ལྡན་ཀུན་མིན་ལྡན་པ་ཡི། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ངོ་བོ་དཔལ། །བདེ་དང་སྟོང་པར་དབྱེར་མེད་སྐུ། །གཉུག་ མའི་དོན་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ།།བདག་གིས་དེ་ཉིད་བདག་འདྲ་བ། །བདག་འདྲ་གཞན་ལ་དེ་ཉིད་སྟོན། །བརྡ་ལས་ཤེས་ཤིང་མྱོང་བ་ཉིད། །སྨར་མེད་དོན་ནི་དེར་བཤད་བྱ། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི། །བླ་མ་དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་གདམས་པའི་དོན་དེ་དག་སྨོས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་ཀུན་ལྡན་ཞེས་པ་ནི་ སྣང་གྲགས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོ།།དེ་དག་གང་དང་ལྡན་ཞེ་ན། སེམས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ལ་ལྡན་པའོ། །ཀུན་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལ་ཞེན་ཤེས་ཀྱི་རྟོག་པ་ཇི་སྙེད་པ་དེ་དག་མིན་ནོ། །ལྡན་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་གཉུག་མའི་ངོ་བོ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་དག་པ་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་ རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་གསུམ་དང་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་བདག་ཉིད་དང་ལྡན་པའོ།།ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་གི་སུ་ལ་བྱ་སྟེ། སྣང་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དང་། །སེམས་ཉིད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའོ། །དེ་བས་ན་དེ་དག་གློ་བུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ་ཐོག་མ་ཉིད་ནས་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ངོ་བོ་ལ་རྟོགས་པ་ དཔལ་དུ་གྱུར་པ་དག་གོ།།དེ་དག་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ། ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་བདེ་བ་དང་ཟག་པ་མེད་པའི་བདེ་བའོ། །དེ་དག་ཀྱང་ལུས་དང་སེམས་དག་ལས་བྱུང་བ་སྟེ། དེ་ལ་བརྟགས་པའི་འཁྲུལ་པ་མེད་པ་ནི་སྟོང་པའོ། །དེ་ལྟར་བདེ་བ་དང་སྟོང་པ་དབྱེར་མེད་པ་ནི་ཆོས་ ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ཏེ་དེ་ཉིད་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་འགྱུར་བ་མེད་པ་ནི་མཆོག་སྟེ་སྐུའོ།།དེ་ནི་སེམས་མ་བཅོས་པ་གཉུག་མའི་དོན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་མར་ལ་མར་གཞག་པ་དང་ཆུ་ལ་ཆུ་གཞག་པའི་ཚུལ་དུ་སེམས་ལ་སྣང་བ་གཞག་པ་འདི་དག་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། ཀུན་ལ་ གནས་ཤིང་དོན་དང་ལྡན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར།ཕྱག་འཚལ་ཞིང་བཏུད་པར་རིགས་སོ། །ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མ་དང་བཅས་པའི་དོན་ཏེ། གོང་གི་མཆོད་པར་བརྗོད་པའི་གནས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་དོན་ཇི་བཞིན་པར་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་ཡང་བདག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་ སྙད་ཀྱི་བློ་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ།རྗེ་བཙུན་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཐུགས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ།

我来为您翻译这段藏文：
如《不可思议续》中说：
"证悟与修习，
于此非究竟，
正于证悟刹那时，
必定安住十四地。"
为明彼义：
"具一切非具一切，
俱生体性之吉祥，
乐空无别之身相，
顶礼本性之真义。
我今如是似于我，
为如我者示真谛，
由表征知复经验，
无言之义今当说。"
其义为：当说上师们所教授之义。"具一切"即一切显现音声之法。彼等与何相具？与心之佛性相具。"非一切"即非彼等所有执著分别。"相具"即心之本性无倒清净，具足三世一切佛陀之三身五智体性。"俱生"即法身，为显现俱生及心性俱生。因此彼等非为客尘，从本初即为法身体性所证之吉祥。彼等为大乐自性，即有漏之乐与无漏之乐。彼等从身心而生，于彼无有分别错乱即为空性。如是乐空无别即为法身，彼即平常知之体性无变即为殊胜身。彼即心之无作本性之义，犹如酥置于酥、水置于水般，心中安住显现，此即法界智，以遍一切且具实义故，应当顶礼敬拜。"者"字表示余义未尽，为上文礼赞处不可思议义如实明示之词尾。"我"即世俗心所说，即尊者。"真如"即无二智慧。

 །བདག་འདྲ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྣང་གྲགས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་བྱ་སྟེ། དེ་དག་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་བདག་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་གྱུར་ཅིང་དེ་དུས་ཐམས་ཅད་མཚུངས་པར་དེ་ལས་མི་ གཡེང་བའོ།།དེ་ལྟར་དོན་དེ་ཉིད་ཀྱང་སུ་ལ་སྟོན་ཞེ་ན། བདག་འདྲ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྗེ་བཙུན་བདག་དང་མཚུངས་པ་འམ། །གང་ཟག་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་དབང་པོ་རབ་ཏུ་གྱུར་པ་དོན་གཉིས་སུ་མེད་པ་འདི་དག་ལ་མོས་ཤིང་གཞོལ་བ་ཚོགས་བསགས་པའི་མཐུ་ལས་ངེས་པར་གྲུབ་པའོ། ། གཞན་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་པའམ་སྟོན་པའོ། །དེ་དག་ཀྱང་བསྟན་དུ་ཡོད་དམ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། ཨི་དུ་པ་ཀ་དང་། ཀ་ལ་མུ་སུ་ར་དང་། ཙི་ཏྲིད་ཀ་ནི་ཀ་དང་། ནི་བ་ལོ་བི་ཀ་དང་། ཧ་སྣ་ན་མ་ད་ནི་མ་ད་ར་ལ་སོགས་པའི་བརྡ་ལས་ཤེས་ཤིང་སློབ་པ་པོའི་བློ་ལ་མྱོང་དུ མེད་པའི་མྱོང་བ་ཉིད་སྟོན་ཏོ།།དེ་དག་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང་སྨྲར་མེད་དེ་མེད་པའི་དོན་དེ་ཉིད་ནི་རྟོག་གེ་པ་རྣམས་ལ་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྒྲོ་བཏགས་ཏེ་བཤད་པར་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་བཤད་པར་བྱ་ཞེ་ན། ལོག་པར་རྟོགས་པ་བསལ་བ་དང་། །སྙིང་པོ་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་དང་། ། བླ་མ་བསྟན་ལ་རྟོགས་པར་བྱ་ཞིང་། །གཉུག་མ་ལ་སྦྱངས་པའི་གང་ཟག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་པ་དང་། དེ་ཉིད་ཉམས་སུ་བླང་བ་དང་། འབྲས་བུ་འབྱུང་བའི་རིམ་པ་བསྟན་པའོ།


让我为您翻译这段藏文：
"所谓'如我'是指一切显现与声音的诸法，这些都成为平常心自身的掌控，并且在任何时候都保持一致而不散乱。
那么这样的意义又向谁来讲呢？所谓'如我'，即与至尊我相等的，或者是具有福分、根器殊胜、无二见解的人，由于他们信解专注、积累资粮的力量而必定能够成就。向其他人显示或教授真实义。
若问这些是否可以教示？并非如此。通过伊杜帕卡（Idupaka）、卡拉姆苏拉（Kalamusura）、吉特利德卡尼卡（Citridkanika）、尼瓦洛比卡（Nivalobika）、哈纳那玛达尼玛达拉（Hasnanamadanimadara）等密码文字而得知，并向学习者的心识展示无法体验的经验本身。
对于这些体验和不可言说、不存在的真实义，为了向诸逻辑学者明示，需要通过增益而作解释。那么应当如何解释呢？即是要遣除错误认知，以及殊胜的精要义理，应当通过上师教法而了悟，是熟练本性的补特伽罗的行境，以及如实修持彼义，并显示果位生起的次第。"
注：对于文中提到的咒语名称，我已经按照藏文原文以及梵文罗马拼音的形式标注。由于原文中并未提供梵文天城体写法，因此无法提供相应的天城体形式。这些术语的具体汉语字面含义因缺乏确切对应而未能逐一注明。

 །དེ་ཡང་དང་པོར་མི་མཐུན་ཞིང་ལོག་པའི་གང་ཟག་དང་མི་འགྲོགས་པར་སྟོན་ཏེ། དུག་སྦྲུལ་ལྟ་བུའི སྐལ་མེད་ཀྱིས།།ངེས་པའི་སྐྱེ་བོ་དམ་པ་ལ། །སྐྱོན་གྱི་དྲི་མས་གོས་བྱེད་ཅིང་། །སྨད་ཚིག་མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་ལ། །རོ་སྙོམས་ལྡན་པའི་སྐྱེས་བུ་ཡིས། །མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་འཇིགས་པར་བྱོས། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་ལོག་པར་རྟོགས་པའི་སེམས་ཅན་ཐ་དད་ཀྱི་བག་ཆགས་འཐུག་པོས་ ནོན་པ་དག་ལ་བྱ་སྟེ།དུག་སྦྲུལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྲུལ་དུག་ཅན་ལ་བྱ་སྟེ། དེ་དག་མཐོང་བས་ནི་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་དག་འཇིགས་པར་འགྱུར་ལ། རེག་པས་ནི་སྔངས་པར་འགྱུར་ཏེ། བལྡགས་ཤིང་སོས་བཏབ་པས་ནི་སྐྲངས་པ་དང་འཆི་བར་འགྱུར། དེ་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་སྐལ་བ་མེད་ པ་དག་གིས་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་དག་ལ་སྐུར་བར་གྱུར་ཏེ།མཐོང་བའི་དུས་སུ་ཡང་ཁོང་ཁྲོ་བ་དང་བཅས་པས་བལྟ་བར་བྱེད་ཅིང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གནས་པ་ན་ཡང་དེ་དག་གིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཉུག་མ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་སླུ་བ་མེད་པའི་དོན་ངེས་པར་སྦྱར་བའི་སྐྱེ་བོ་དམ་པ་དག་ ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྐྱོན་གྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་མི་འཇུག་ཅིང་ཞུགས་པ་དག་ཀྱང་ཕྱིར་ཟློག་པར་བྱེད་ལ་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེད་པ་སྟེ།དེ་ལ་སོགས་པ་དྲི་མས་གོས་པར་བྱེད་ཅིང་འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་སྟོན་པའི་བསྟན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་གདམས་ པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨོད་པའི་ཚིག་མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་རྣམས་ལ་བདེ་བ་དང་སྟོང་པ་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའི་རོ་སྙོམས་དང་ལྡན་པའི་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་དེས།མི་མཐུན་པའི་གང་ཟག་དེ་དག་མཐོང་བ་ན་དེ་ཙམ་གྱིས་འཇིགས་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་སེམས་ཉིད་ གཉུག་མའི་རང་བཞིན་དུ་བལྟ་བ་དང་།དེ་མ་ཡིན་པའི་དོན་གྱི་གཞི་ཉམས་སུ་མྱོང་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་གཞན་དུ་འགྲོ་བར་བྱོས་ཤིག་།དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སེམས་ལ་གནོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་དེ་ཉིད་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མ་ཡིན་པ་མྱོང་ཞིང་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ།

我为您翻译这段藏文：
"首先教导不应与不相应且邪见的补特伽罗为伴。
如毒蛇般无缘者，
对于确信之圣者，
以过失垢染污染，
专事诽谤言语时，
具平等味之士夫，
仅见彼时当生畏。
此义是指被邪解众生各自深重习气所压制者。所谓'毒蛇'是指有毒之蛇，见到它时男女皆会恐惧，触碰则会惊慌，若被咬伤则会肿胀乃至死亡。如是无缘之补特伽罗诽谤大瑜伽自在者，见到时以嗔恨心观视，共处时也以分别过失而不入真实，且令已入者退转生疑，以此等垢染污染，说'此非佛法'，'此非导师教法'，'此非诸圣者教诫'等诽谤言语。对于这些人，具足乐空不可分之平等味的圣者，仅仅见到这些不相应的补特伽罗就应当生起畏惧。
大瑜伽自在者们应观本心本性，而非如是的实修瑜伽士则应远离他处。为何如此？因为会损害心识，会感受并产生非成熟之果。"

 །དེ་ནི་བྲམ་ཟེའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱིས་ མི་གྲོལ་བར་སྟོན་ཏེ།དེ་ཉིད་ལ་འཁྲུལ་མུ་སྟེགས་ནི། །བྲམ་ཟེ་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་ཤིང་། །སྒྱུ་མའི་རིག་བྱེད་བཞི་དག་ནི། །ཐུན་བཞིས་རྣམ་པར་གནས་ཤིང་འདོན། །སྒྱུ་མའི་དངོས་པོ་གཅོད་པར་བྱེད། །ལྟ་བ་སྐྱེ་ཉིད་རྣམ་པར་འཛིན། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་གཉུག་མ་དང་བྲལ་བའི་ཚངས་པར་སྤྱད་ པས་མི་གྲོལ་བར་སྟོན་ཏེ།དེ་ཡང་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཉིད་མ་བཅོས་པའི་རྣལ་མ་ཇི་ལྟ་བ་ལ་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ལ་འཁྲུལ་པ་ནི་མུ་སྟེགས་ལོ་མ་ཅན་རྣམས་ཏེ། དེ་དག་ནི་བྲམ་ཟེ་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པར་བྱེད་ཅིང་། རྟག་ཏུ་གཙང་སྦྲ་དང་ཁྲུས་ལ་བརྩོན་པར་བྱེད་པ་སྟེ་ཚངས་པའི་སྐུད་པ་དང་གུནྡྷེ་ འཆང་བ་ཡང་བྱེད་དོ།།དེ་དག་གི་བྱ་བའི་རིམ་པ་ནི་ནུས་པ་མི་འབྱིན་ཅིང་ཡིད་བརྟན་དུ་མི་རུང་བ་སྟེ་སྒྱུ་མའོ། །རིག་པ་ནི་ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་ཡང་ཕོའི་རིག་བྱེད་དང་མོའི་རིག་བྱེད་དང་མཚུངས་པའི་རིག་བྱེད་དང་ལས་ཀྱི་རིག་བྱེད་དེ་དག་ནི་བ་ར་ཧི་དང་། རུ་ན་ཧ་ཏ་དང་། ཀི་ ཧི་ན་དང་།བི་རུ་ཧ་ནའོ། །དེ་དག་གིས་ནི་ས་འོག་གི་དངོས་གྲུབ་དང་མཁའ་སྤྱོད་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་དང་མིག་སྨན་གྱི་དངོས་གྲུབ་དང་། རྐང་མགྱོགས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་འགྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ཡང་སྔ་དྲོ་དང་ཕྱི་ཕྲེད་དང་སྲོད་དང་ཐོ་རངས་དང་ཐུན་བཞིའི་རྣམ་པར་རིག་པ་དང་ལྡན་པའི་ལོ་མང་པོ་བཅུ་གཅིག་གིས་ རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་ལ་གནས་ཤིང་འདོན་བར་བྱེད་དོ།།དེ་ཡང་སྒྱུ་མའི་དངོས་པོ་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་དང་བྱོལ་སོང་གི་ཚོགས་ཇི་སྙེད་པ་བྱུང་ན་འཕྲོ་གཅོད་པར་བྱེད་དོ། །ལྟ་བ་ནི་དབང་ཕྱུག་ཏུ་འཛིན་པ་སྟེ། དེ་དག་གི་འདོད་པ་ཡང་དང་པོ་ནམ་མཁའ་ལ་རླུང་གི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་གཉིས་ལྷ་དབང་ཕྱུག་ ཆེན་པོའི་ཐུགས་རྗེ་དང་སེམས་ཅན་གྱི་སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱི་མཐུ་ལས་བྱུང་བར་གྱུར་ཏེ།དེ་ཉིད་ཕྲད་ཅིང་འདུས་པ་ལས་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་སྲ་ཞིང་རྔམས་མཐུག་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་སྟེང་དུ་སའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་གཉིས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་གཉིས་ཕྲད་ཅིང་འདུས་པ་ ལས་གསེར་གྱི་ས་གཞི་ཆེན་པོ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ།།དེའི་སྟེང་དུ་ཆུའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་གཉིས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་གཉིས་ཕྲད་ཅིང་འདུས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་དེ་ཉིད་ལས་ཆུའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ།

我为您直译这段藏文：
"这是说明不能以婆罗门苦行而解脱。
于此迷乱外道者，
安住婆罗门行为，
彼等幻术四明论，
四时中住而诵持，
断除幻化诸事物，
执持见解生起性。
此义是说明离开本性的梵行不能解脱。其中'此性'是指未经造作的法性本来面目。于此迷乱者即外道树叶派等，他们安住于类似婆罗门的行为，常勤于清净沐浴，也持梵线和贡德。他们所行次第无力且不可靠即为幻术。明论能生共同成就。其中又有男性明论、女性明论、等同明论和事业明论，即是巴拉希（Barahi）、如那哈达（Runahata）、基希那（Kihina）和毗如哈那（Viruhana）。以此成就地下成就、空行成就、眼药成就和疾足成就。又于早晨、午后、黄昏、破晓四时具足智慧，以十一年之久结金刚跏趺坐而诵持。
又断除所生幻化事物之一切男女畜生众。见解即是执持自在天，他们认为最初虚空中两极微细风尘，从大自在天悲心与有情往昔业力而生，彼等相遇和合而成坚厚广大风轮。其上成就两极微细地尘，彼二相遇和合而生广大金地。其上成就两极微细水尘，彼二相遇和合的刹那即生广大水轮。"

 །དེའི་སྟེང་དུ་མེའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་གཉིས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་གཉིས་ཕྲད་ ཅིང་འདུས་པར་སྐད་ཅིག་མེད་ཉིད་ལ་མེའི་སྒོ་ང་ཆེན་པོར་འགྱུར་རོ།།དེ་དག་གི་ནང་ནས་མེས་པོ་རལ་པ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ཚངས་པ་གདོང་བཞི་པ་བྱུང་སྟེ། དེ་དག་གིས་གདོང་བཞི་ལས་མངལ་ནས་སྐྱེས་པ་དང་། དྲོད་གཤེར་ལས་སྐྱེས་པ་དང་། སྒོ་ང་ལས་སྐྱེས་པ་དང་། བརྫུས་ཏེ་སྐྱེས་པ་འབྱུང་བར་ འགྱུར་རོ།།དེ་ལ་མཆོད་པས་མཉེས་ཤིང་མགུ་བར་གྱུར་པ་ལས་ནི་ལེགས་པ་དང་། དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་པ་ཉིད་དུ་བྱེད་དོ། །དེ་དག་མཉེས་པར་མ་བྱས་པ་དེ་དག་གིས་ནི་འབད་པ་དང་རྩོལ་བ་ཇི་སྙེད་ཅིག་བྱས་ཀྱང་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་མངོན་པར་ལོག་པའི་ལྟ་བ་འཛིན་པར་བྱེད་དོ། ། དེ་དག་གི་འཁྲུལ་གཞི་གང་ལས་འཁྲུལ་ཞེ་ན། ཡུལ་ཝཱ་རཱ་ཎ་སཱིའི་གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོ་ལི་ག་ཏ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ན་བྲམ་ཟེའི་རིགས་སུ་སྐྱེ་བ་བཞེས་པའི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་བ་སིང་ཧ་པ་ན་ཧ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་གིས་འཇམ་དཔལ་དཔལ་བོ་རིག་པའི་རྒྱལ་མཚན་གྱི་རྒྱུད་ལ་བརྟན་ནས་བྱ་བའི་རྒྱུད་དང ཀྲི་ཡའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པའི་ཚུལ་ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་ནི་རྒྱུད་དེ་དག་དང་མི་འགལ་བར་སྒྲུབ་པ་སྟེ།དེ་ཡང་ལུང་དེ་ཉིད་ལས། །རྟག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པར་བྱ། །ཁྲུས་དང་གཙང་སྦྲས་གནས་བྱས་ཏེ། །ཤ་ཆང་སྒོག་བཙོང་རྣམ་པར་སྤང་། །རྟག་ཏུ་བྲམ་ཟེའི་སྤྱོད་པ་ནི། ། མུ་ཏིག་ཤེལ་སྐུད་དང་ལྡན་པ། །དེ་བཞིན་མགོ་བོ་རྐང་པ་རྐེད། །ལུས་ཀུན་རྣམ་པར་དཀྲི་བྱའོ། །ལྷ་དང་ལྷ་མོའི་རིག་པ་དང་། །ཆོས་དང་རིག་པའི་བཟླས་པ་ནི། ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་དང་ལྡན་པའི། །བཅུ་གཅིག་དག་ནི་ཐུན་བཞིར་བཟླས། །རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་ཀྲུང་གནས་བྱས་ཏེ། །ལྷ་ཡི་ང་རྒྱལ ལྡན་པར་བྱ།།སྨྲ་དང་དགོད་དང་གཡེང་བ་དང་། །བར་དུ་གཅོད་པའི་མི་རྣམས་ནི། །སྤངས་ནས་ངེས་པར་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་དེ་དག་ལ་བརྟེན་ཏེ་བསྒྲུབ་པ་ལས་ཁྱིམ་བདག་རྒྱལ་མཚན་གྱི་དབང་པོར་སྐྱེས་ཏེ། དེར་ལོངས་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་ཏེ། དེ་ནས་སྐྱེ་བ་འཕོས་ནས་ སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་གྱི་ལྷ་འོད་ཀྱི་རྒྱལ་མཚན་འབར་བ་བྱ་བར་སྐྱེ་བ་མཐོང་ངོ་།།དེ་དག་ལས་འཁྲུལ་ནས་མུ་སྟེགས་ལོ་མ་པ་སྟེ། ལོ་ཏན་ཏ་ཞེས་བྱ་བས་བརྟུལ་ཞུགས་དེ་ལ་ཉེ་བར་ཞུགས་ཏེ་དེ་དང་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་ནི་དེའི་རྗེས་སུ་འཛིན་པ་རྣམས་སོ།

我为您直译这段藏文：
"其上成就两极微细火尘，彼二相遇和合的刹那即成大火卵。从其中生出名为'发髻祖父'的四面梵天，从他四面生出胎生、湿生、卵生和化生。以供养令其欢喜满意者，能生诸善及一切成就。若不令其欢喜，则纵作多少勤勉努力亦不能成就，如是执持邪见。
彼等从何处生迷乱？在瓦拉纳西大城里伽达那中，有一生于婆罗门种姓的梵行瑜伽士名为辛哈帕那哈，依据文殊吉祥智慧幢续，安住于事续和事业苦行近行之法，不违彼等续而修持。即从彼教法中说：
常当行梵行，
住于浴清净，
远离肉酒葱，
恒修婆罗行，
珍珠水晶线，
头足腰周身，
一切当缠绕。
天神天女明，
法与明咒诵，
具足梵行者，
四时诵十一，
金刚跏趺住，
当具天慢心。
远离语笑散，
及诸障碍人，
定当得成就。
依此等义修持，转生为长者胜幢自在，具足一切受用，之后命终转生为三十三天中名为'光明幢炽盛'之天。从此迷乱而成外道树叶派，即由罗檀达所创，入住彼等苦行，随行者即是其追随者。"

 །ད་ནི་རི་ཁྲོད་ཀྱི་མུ་སྟེགས་རྣལ་འབྱོར་ པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་པས་མི་གྲོལ་བ་བསྟན་ཏེ།སྤྲེའུ་ལ་ལའི་བརྟུལ་ཞུགས་ནི། །ས་ཆུ་ཀུ་ཤ་པ་ཡུ་ཡིས། །གདན་དང་ཟས་དང་འཁྲུད་པར་བྱེད། །ཙནྡན་ཤིང་ལ་མེ་སྦར་ཏེ། །རླངས་པ་ཡིན་ཞེས་ལུས་ལ་གདུང་། །དོན་མེད་སྦྱིན་སྲེག་བྱེད་པ་ནི། །དུ་བས་མིག་ལ་གནོད་པར་ཟད། །ཅེས་བྱ་ བའི་དོན་ནི་འཁྲུལ་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་པ་དག་སྟོན་ཏེ།དེ་ཡང་སྤྲེ་ཞེས་པའི་དོན་ནི་རི་ཁྲོད་ཀྱི་འཇིགས་པའི་གནས་ལ་བྱའོ། །འུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མུ་སྟེགས་ཀྱི་མཁའ་འགྲོ་མ་ཚོགས་པའི་སའོ། །ལ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལོག་པའི་བསམ་གཏན་དོན་དུ་གཉེར་བ་ལ་བྱ་བ་སྟེ། བརྟུལ་ཞུགས་ནི་ ཐ་མལ་གྱི་སྤྱོད་པ་བརྟུལ་ནས་དྲག་པོའི་ཤུགས་ལ་འཇུག་པ་སྟེ་དེ་དག་ནི་བྱེ་མ་དག་པའི་སའི་ཚོམ་བུ་གསུམ་གྱི་ལུས་ཀྱི་སྟོད་དང་སྨད་དང་རྐེད་པ་འཁྲུ་བར་བྱེད་དོ།།མཚོ་དག་གི་ནང་དུ་སོང་སྟེ། །སྤྱི་གཙུག་ནས་བརྩམས་ཏེ་ཁྲུས་ལ་བརྩོན་པར་བྱེད་པ་དང་། བའི་རྣམ་པ་ལྔས་མཎྜལ་བྱས་པའི་སྟེང་དུ་ རྩཝ་ཀུ་ཤ་དག་ལེགས་པར་བཏིང་སྟེ་འདུག་པ་དང་།བ་སྤོས་ཀྱི་རྩ་ཡིད་དུ་འོང་བ་དག་ཟོས་པའི་བའི་རྣམ་པ་ལྡས་ཟས་བྱེད་པ་དང་། དེ་ཡང་རུས་པའི་ཁང་པ་དག་ཏུ་གནས་ཏེ་ཡང་དང་ཡུང་དུ་ཀུ་ཤའི་གདན་དང་། བ་ཡུ་ཟ་བ་དང་ས་དང་ཆུའི་ཁྲུད་པ་ལ་བརྩོན་པར་བྱེད་དོ། །ཉི་མ་ཕྱེད་ཀྱི་དུས་ དག་ན་ཡང་ཙནྡན་གྱི་ཤིང་ལ་གུ་གུལ་གྱི་དུད་པས་བདུགས་པ་དག་ལ་མེ་སྦར་ཏེ།རས་ཀྱི་ཁ་ཚར་མང་པོ་དག་གིས་གཡབ་པའི་དུད་པ་ལྷོ་ཕྱོགས་སུ་འབུད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་བརྟུལ་ཞུགས་པ་དག་གིས་ལུས་ཉེ་པར་བསྟན་ཏེ་འདི་ནི་ལྷ་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོའི་ཁའི་རླངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ ལུས་ལ་བདུག་པར་བྱེད་ཅིང་དེ་ཡང་ལུས་ཀྱི་ཕྱི་ནག་པོར་ནམ་སོང་བ་ན་བདག་གི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་འདག་པར་བྱེད་པ་སྟེ།ཆོས་ཉིད་མི་འགྱུར་བའི་རྟགས་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དོན་མེད་པར་སྦྱིན་སྲེག་བྱེད་པ་དེ་ནི་དུ་བས་མིག་ལ་གནོད་པ་ཁོ་ནར་ཟད་དོ། །གྲོང་ཁྱེར་པ་ རྣམས་ཀྱི་མེ་དང་ཁྱད་མེད་པར་འགྱུར་རོ།

我为您直译这段藏文：
"今说山林外道瑜伽士之行为不得解脱：
猿处诸苦行，
以土水吉草，
作座食及浴，
旃檀木燃火，
谓气熏其身，
无义作护摩，
徒令烟害眼。
此义显示迷乱苦行者。其中'猿'之义指山林恐怖处，'乌'指外道空行众会处，'拉拉'指追求邪定者。苦行即调伏平常行为而入猛烈势，彼等以净沙三堆洗身上中下部。
入于湖中，从顶髻始勤于沐浴，以牛五物作曼荼罗，其上善敷吉祥草而坐，食牛之悦意香根为食。又住于骨房中，常以吉祥草为座，食牛物，勤于土水沐浴。
于日中时分，以安息香烟熏旃檀木而燃之，以众多布条扇动烟气向南吹送。苦行者于此显露其身，说此是大自在天口中气息，以此熏身。又说身体外表变黑时，能净除一切罪障，谓得不变法性之相。如是无义作护摩，唯令烟气损害眼目，与城中之火无异。"

།དེ་ཡང་འཁྲུལ་གཞི་གང་ལས་འཁྲུལ་ཞེ་ན། རྣལ་འབྱོར་པ་ཆེན་པོ་ཏེ་ལོ་པ་ཞེས་བྱ་བ་དཔལ་ཧེ་རུ་ཀ་བཟང་པོའི་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་ཞུགས་ཏེ་རི་ཁྲོད་དག་ན་ཉེ་བར་གནས་པ་དེ་ཡང་རྒྱུ་དེ་དག་ན་གནས་པའི་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་ཏེ་དེ་ཡང་ཅི་ཞེ་ན། ཧེ་རུ་ཀ་མཆོག་ སངས་རྒྱས་གྲུབ་འདོད་པའི།།དུར་ཁྲོད་དགོན་པའི་ཕྱོགས་ཉིད་དམ་པ་རུ། །ཕྱི་ནང་ཟང་ཟིང་གཡེང་བ་རྣམ་སྤངས་ཏེ། །ཀུ་ཤ་སྔོན་པོའི་གདན་ལ་འདུག་ནས་ཀྱང་། །བ་ཡུ་རྣམ་ལྔ་ཟས་སུ་བཟའ་བྱ་ལ། །ཐོ་རངས་དུས་སུ་ས་དང་ཆུ་ཡིས་བཀྲུ། །མཎྜལ་བཟང་པོ་ཡིད་དུ་འོང་བའི་སྟེང་། ། མེ་ཏོག་ཆལ་པ་ལེགས་པར་བཀྲ་མ་ནས་ཀྱང་། །ཙནྡན་དཀར་པོའི་ཤིང་ནི་ལེགས་བརྩིགས་ཏེ། །བདེ་གཤེགས་མཉེས་ཕྱིར་རྟག་ཏུ་སྦྱིན་སྲེག་དབུལ། །ཧཾ་ཏི་ཏ་དང་བིལ་པའི་སྙིང་པོ་དང་། །ག་མ་ཀ་དང་ཀྲེ་ཡ་ཨ་ཀ་རུ། །སྦྱར་བའི་ཁུ་བས་ལུས་ལ་བྱུག་པར་བྱ། །དེས་ནི་ཐུན་མོང་མཆོག གི་དངོས་གྲུབ་རྣམས།།མྱུར་དུ་སྟེར་ཞིང་དམ་པར་འགྱུར་བའོ། །ཞེས་འབྱུང་པའི་ཕྱིར། ཚུལ་དེ་བཞིན་དུ་གནས་པ་དག་སྐྱེ་བ་འཕོས་ནས་རྒྱལ་པོ་སྟོབས་ཀྱི་གླང་པོར་སྐྱེས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེར་ཚོགས་ཉིད་ཡོངས་སུ་བསགས་པ་དག་གིས་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་མེད་པའི་རིག་འཛིན་གྱི་སར་ ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལ་སོང་བ་མཐོང་ངོ་།།དེ་དག་ལ་མུ་སྟེགས་པ་ལ་ཀིན་ཏི་ཞེས་བྱ་བ་འཁྲུལ་ནས་རི་ཁྲོད་ཀྱི་བརྟུལ་ཞུགས་དེ་དག་ལ་ཞུགས་ཏེ། དེ་དག་གི་ཚུལ་འཛིན་པ་ནི་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དང་བཅས་པའོ། །ད་ནི་མུ་སྟེགས་རྒྱང་པན་པས་མི་གྲོལ་བར་སྟོན་ཏེ། །སྤྲེའུའི་བརྟུལ་ ཞུགས་འཛིན་པ་ནི།།གཙུག་དང་དབྱུ་གུ་གཉིས་ལ་གནས། །སོས་ཁའི་གསལ་ཤིང་རྩེ་ལ་བཏབ། །ཟགས་པས་ཉོན་མོངས་བཅོམ་ཟེར་ཏེ། །ལེགས་ལྡན་དག་གིས་ང་རྒྱལ་གནས། །མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཐ་དད་མེད། །ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་མུ་སྟེགས་ནགས་ཁྲོད་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་འཛིན་ པ་སྟེ།སྤྲེའུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤིང་ཁ་ལ་གནས་པ་དག་གི་ཚུལ་ལ་གདགས་པའོ། །བརྟུལ་ཞུགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བག་ཡངས་པ་ལ་བརྟུལ་ནས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བག་ལ་བརྟེན་པ་ལ་ཞུགས་པའོ།

我为您直译这段藏文：
"若问从何而生迷乱？大瑜伽士帝洛巴住于吉祥黑鲁嘎尊之苦行，居于山林，安住彼等因缘之行为。其为何耶？
欲证黑鲁嘎尊佛果者，
于圣寂林尸陀林处所，
远离内外诸般散乱已，
安坐青色吉祥草座上，
以五牛物作为饮食用，
黎明时分以土水沐浴，
于善悦意曼荼罗之上，
善敷花瓣庄严而严饰，
复以白檀木材善堆积，
常为悦意善逝作护摩，
以含帝达毗罗婆心要，
伽摩迦与格雅阿伽嚧，
和合汁液涂抹于身上，
此能速赐共胜诸悉地，
并将成就殊胜之果位。
如是而住者，转生为具力象王。见彼以圆满资粮而趣入无余持明之地之法会轮。
其中外道拉金提迷惑，入彼山林苦行，随行者皆效仿其法。
今说外道顺世派不得解脱：
持猿苦行者，
住于顶杖二，
夏日置明杖，
谓漏断烦恼，
贤者住我慢，
显慢无差别。
此义谓外道林居苦行者，'猿'指住于树上者之行相。'苦行'谓调伏放逸而入依苦之行。"

 །དེ་ཡང་ནགས་ཚལ་དག་ཏུ་ས་གཞི་ལེགས་པར་སྙོམས་པར་བྱས་ཏེ། དེ་དག་གི་སྟེང་དུ་ཤིང་ཏཀྵ་ ནའི་སྡོང་པོ་ཆེན་པོ་བཙུགས་ཏེ།ཤིང་ཁ་ཏེ་རིའི་རྒྱ་གྲམ་སྦྲེལ་པ་འཁོར་ལོའི་ཚུལ་དུ་དབྱུ་གུ་གཉིས་སྦྲེལ་པའི་སྣ་ལ་སྤྲེའུ་བཞི་གནས་པར་བྱས་ཏེ་དེ་དག་གི་སྟེང་དུ་གནས་ནས་གསལ་ཤིང་ཤིན་ཏུ་རྣོ་བ་དག་ལ་སྣུམ་བྱུགས་ནས་ལེགས་པར་བརྡར་བས་རྣོ་བར་བྱས་པ་དག་གི་རྩེ་མོས་ཁྲག་རྒྱུ་བའི་ཕྱིར་ རྩ་ཐམས་ཅད་ལ་བཏབ་སྟེ།ཁྲག་དང་ཆུ་སེར་ཟགས་པས་བདག་གི་ཉོན་མོངས་པ་བཅོམ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། སེང་ལྡེང་གི་རྒྱ་མ་དག་ལ་ཉི་མ་རེ་ཏེ་ཞིང་ལུས་འཇལ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ཡང་ཇི་བཞིན་དུ་ཡང་སོང་བ་ལྟར་བདག་ནི་ལྷ་ལེགས་ལྡན་ཆེན་པོ་དང་ཁྱད་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ང་རྒྱལ་གནས་ པའོ།།བདག་ནི་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་བྱེད་ཅིང་། །སངས་རྒྱས་དང་ཐ་དད་མེད་པར་སྨྲའོ། །དེ་དག་ཀྱང་འཁྲུལ་གཞི་གང་ལས་འཁྲུལ་ཞེ་ན། ལྷོ་ཕྱོགས་གྱད་ཀྱི་ཡུལ་དག་ན་སློབ་དཔོན་ཊོཾ་བི་ཧེ་རུ་ཀའི་སློབ་མ་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་བློ་གནས་པར་བྱེད་པའི་ རྣལ་འབྱོར་པ་དྷ་སྙ་རུ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་གིས་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་དཔའ་བས་བྱིན་པ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།།རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཁྱོད་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་རབ་ཏུ་གཞོལ་བར་གྱིས་ཤིག་།དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྐྱེ་བ་འདི་ལ་དངོས་གྲུབ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་དང་། རྒྱལ་པོས་ སྨྲས་པ།རི་ཁྲོད་པ་ཁྱོད་ལ་ནུས་པ་ཅི་ཡོད། བདག་ལ་སྟོན་ཅིག་དང་བདག་དད་པར་འགྱུར་རམ་མི་འགྱུར་བལྟ་བར་བྱའོ་ཞེས་པ་དང་། རྣལ་འབྱོར་པས་སྨྲས་པ། ཀྱེ་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བདག་གིས་ནི་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་འདི་དག་ལ་ཞུགས་ནས་རིང་པོར་མ་ལོན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡིན་ཡང་ ལུས་ཀྱི་ཁྲག་དང་ཆུ་སེར་ཐམས་ཅད་ནི་འོ་མར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་དང་།རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། དེ་བདག་གིས་བལྟ་བར་བྱའོ། །རྣལ་འབྱོར་པས་སྨྲས་པ། ཞག་ཉི་ཤུ་སྙེད་ནས་སྤྱོན་ཅིག་ཞེས་ནས་དུར་ཁྲོད་དུ་ཕྱིན་ཏེ། ལུས་ཀྱི་ཁྲག་དང་ཆུ་སེར་ལ་སྲོག་ཆགས་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཤིང་གི་སྒོར་བུ་ ལེགས་པར་བྱས་པའི་སྟེང་དུ་འདུག་སྟེ།གསལ་ཤིང་གི་རྩེ་མོས་ལུས་ཕུག་ནས་ཁྲག་དང་ཆུ་སེར་གཟགས་ཏེ་འོ་མ་འཐུངས་སོ། །དེ་ནས་རིགས་བཞིའི་མཁའ་འགྲོ་མ་བཞིས་རྣལ་འབྱོར་བ་དེ་དག་ལ་སྲུང་པ་བྱེད་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་པའི་མི་རྣམས་ཀྱིས་སྤྲེའུ་བཞིར་ མཐོང་པར་གྱུར་ཏོ།

我为您直译这段藏文：
"于林中善平其地基，其上竖立大檀香木树干，于树顶十字交叉如轮形状之两杖端，安置四猿。居于其上，以极锐利明杖涂油善磨令利，以其尖端刺入一切脉络令血流动。
谓由血与黄水漏泄而摧毁我之烦恼。于檀香木格栅上日日献身。如是而行，自谓与大吉祥天无异而住我慢。自诩为一切果位之本体，生起显慢，且言与佛无别。
若问彼等从何而生迷乱？南方嘎德地方有上师东毗黑鲁嘎之弟子，一位安住智慧相续之瑜伽士名为达纳茹巴，对大王德施如是言道：'大王，请您趣入密咒乘。何以故？于此生中将获大悉地。'
王言：'林居者，汝有何能力？请示于我，我当观察是否生信。'
瑜伽士言：'嗟大王！我入此密咒乘未久，然如是，身之血与黄水皆可化为乳。'
王言：'我当观之。'
瑜伽士言：'请二十日后来。'遂往尸陀林，为防止身之血与黄水不受虫蚁侵扰，善造木圈而坐其上，以明杖尖端刺穿身体，漏出血与黄水饮为乳。尔时四部空行母护持彼等瑜伽士，世间人则见为四猿。"

།དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དེས་དེ་དག་གི་ཕྱིར། རྣལ་འབྱོར་པའི་ལུས་དུམ་བུར་གཅོད་དོ། །བཅད་ཀྱང་དེ་དག་ལ་ཁྲག་དང་ཆུ་སེར་མ་བྱུང་སྟེ་འོ་མ་འཛག་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དེ་ངོ་མཚར་ནས་རྣལ་འབྱོར་པ་བདག་ལ་སྐབས་སུ་སོང་སྟེ། རྒྱལ་སྲིད་ ཐམས་ཅད་བོར་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཞུགས་སོ།།དེ་ནས་སྐྱེ་པ་དེ་ཉིད་ལ་ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བྱུང་བར་གྱུར་ནས། མུ་སྟེགས་ཧ་ལ་ཀ་ག་ཤ་ཞེས་བྱ་བས་མཐོང་ནས་དེ་དག་གི་ཚུལ་དུ་སྤྱོད་དེ། །དེ་དག་དང་ཉེ་བར་འཛིན་པ་ནི་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དང་བཅས་པ་རྣམས་སོ། ། ད་ནི་སྤྱོད་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱིས་མི་གྲོལ་བ་སྟོན་ཏེ། རྒྱུ་བ་དུར་གྱི་ངང་པའི་སྐད། །བསྟན་པས་གཞན་འདུལ་ཆོས་སྟོན་པ། །སྙིང་པོའི་དོན་དང་གཞན་མ་སེལ། །དེ་ལྟར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡིས། །འགྲོ་བ་བརྫུན་པ་ཉིད་དུ་གྲོལ། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་མུ་སྟེགས་རོ་ལངས་པ་དག་གི སྤྱོད་པ་སྟེ།གྲོང་ཁྱེར་དུ་བསོད་སྙོམས་ལ་རྒྱུ་བའི་དུས་སུ་དུར་ཁྲོད་ན་གནས་པའི་ངང་པ་དག་གི་སྐད་ཀྱིས་རྒྱུ་བར་བྱེད་དོ། །ཀང་ཀ་ར་དང་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཡང་མངོན་པར་འདོད་པའི་སྒྲས་ཕྱེ་བ་ནི། ཀང་བརྟུལ་ཞུགས་སོ། །ཀ་ར་དབང་ཕྱུག་གི་ང་རྒྱལ་ལོ། །དང་དེ་དག་གི་མཆོད་པའོ ཞེས་ལི་ཀ་རུའི་མཆོད་པ་ཆེན་པོ་ལ་གཏོགས་པའི་མི་རྣམས་ལ་དོན་དེ་བསྟན་པས།མུ་སྟེགས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་འཇུག་ཅིང་གཞན་དུལ་བར་བྱེད་པ་དེ་གོང་མ་ལྟ་བུའི་ཆོས་སྟོན་པའོ། །གཞན་དག་ནི་ཆོས་མ་ཡིན་ནོ་སྟོན་པའི་བསྟན་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྙིང་པོའི་དོན་འདི་དག་དང་ནང་པ་སངས་ རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་གཞན་མ་སེལ་བར་བྱེད་དོ།།དེ་ལྟར་བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་མུ་སྟེགས་ཀྱི་འགྲོ་བ་དེ་དག་ནི་དོན་གྱི་འབྲས་བུ་འབྱིན་པར་མི་ནུས་ཏེ། སླུ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་བརྫུན་པ་ཉིད་དུ་གྲོལ་པའོ།

我为您直译这段藏文：
"其后，国王为此将瑜伽士身体割成碎块。虽经割截，彼等不流血与黄水，反而渗出乳汁。尔时国王惊叹，皈依瑜伽士，舍弃一切王位而入三昧。
此后于当生获得无量共同悉地，为外道哈拉嘎嘎夏所见，而行彼等之行。与彼等亲近者即是其随行者。
今说行持苦行亦不得解脱：
游荡如墓地鹅鸣，
以教化他示法者，
不辨本义与正法，
如是执著所致故，
众生解脱成虚妄。
此义即外道起尸者之行为。于城中行乞时，以墓地中鹅之声音而行。所谓'康嘎惹'者，以显欲之声分别：'康'为苦行，'嘎'为自在天我慢，'惹'为彼等之供养。
如是向属于利嘎如大供养之人等示此义，令入外道教法并调伏他人，此即如前所说之说法。其他非为正法，非为佛陀教法，此等为本义，而不择内教佛法与其他。如是执著我与我所之外道众生，不能生起真实果报，以其欺诳故解脱成虚妄。"

 །ད་ནི་ཕྱི་རོལ་པའི་བསམ་གཏན་གྱི་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱིས་མི་ གྲོལ་བར་སྟོན་ཏེ།བསམ་གཏན་ཚུལ་བྱེད་མུ་སྟེགས་ནི། །གུནྡྷེ་ཨེ་རེ་ཐལ་བས་བཀང་། །ཉལ་དུས་ཐལ་བྱུགས་རལ་པ་དགྲོལ། །བསོད་སྙོམས་ཐིག་ལེ་སྤྱི་བོར་སྡུད། །གཙང་མ་ལ་བའི་སྟེང་ཉིད་དུ། །འདུག་ནས་ཚངས་པའི་ང་རྒྱལ་བྱེད། །ེ་རན་མར་མེས་དབང་ཕྱུག་ མཆོད།།མཚམས་སུ་གཏོར་གཏོང་དྲིལ་བུ་དཀྲོལ། །སྐྱིལ་ཀྲུང་བཅས་ནས་མིག་བཙུམས་ཏེ། །བརྟག་མེད་ཚིག་གིས་གཡོ་སྒྱུ་བྱེད། །སྐྲ་མེད་རྒྱན་བྲལ་རིག་མ་སྟོན། །ཐོད་པའི་དུར་ཁྲོད་དབང་སྐུར་བྱེད། །བླ་མའི་ང་རྒྱལ་ཡིན་ཏན་ལེན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱིས་ སྤྱིར་མི་གྲོལ་པར་སྟོན་ཏེ།དེ་ཡང་བསམ་གཏན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་དངོས་གཞིའོ། །དེ་དག་མ་རྟོགས་པའི་བསམ་གཏན་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་ཚུལ་དུ་བྱེད་པ་སྟེ་ལོག་པར་རྟོགས་པའོ། །དེ་དག་ལ་གནས་པའི་མུ་སྟེགས་ནི་གུནྡྷེ་ཕྲག་པར་བཀལ་ཏེ་བྲམ་ཟེའི་ རོ་བསྲེགས་པའི་ཐལ་བ་ནི་ཨེ་རིའོ།།མུ་སྟེགས་དེ་དག་གུནྡྷེའི་ནང་ཐལ་བས་བཀང་སྟེ་ཉལ་བའི་དུས་སུ་ཡང་ལུས་པོ་ལ་ཐལ་བ་བྱུགས་ཏེ་རལ་པའི་སྤྱི་གཙུག་ནས་བཀྲོལ་ནས་ལུས་ལ་གོན་པར་བྱེད་དོ། །གྲོང་གསེབ་དང་དུར་ཁྲོད་ཐམས་ཅད་དུ་བསོད་སྙོམས་ལ་རྒྱུ་སྟེ་ཁྲག་དང་ ཞག་གི་ཐིག་ལེ་དག་གིས་ལུས་ཐམས་ཅད་ལ་འགོད་པར་བྱེད་དོ།།སྦྲུལ་གྱི་ཆུན་པོ་དང་བཅས་པའི་རལ་པའི་སྤྱི་བོར་བསྡུས་ཏེ། སྦ་དང་སྨྱུག་མ་ལས་བཏགས་པའི་སྟན་ལ་རྟའི་གཟུགས་བྲིས་ཏེ། ཤིན་ཏུ་གཙང་བར་བྱས་པ་ལ་ཙནྡན་དང་གུར་གུམ་ལ་སོགས་པ་དྲིས་བསྒོས་ པའི་སྟེང་དུ་འདུག་ནས་ཁ་ཤར་ཕྱོགས་སུ་བལྟས་ཏེ།ཚངས་པ་གདོང་བཞི་པའི་ང་རྒྱལ་བྱེད་དོ། །ེ་རན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྲུལ་གདུག་པ་ཅན་ལ་བྱ་སྟེ། དེ་དག་གི་ཚིལ་བུས་ཐོད་པའི་ནང་དུ་མར་མེ་བཏང་སྟེ་དེས་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོའི་རྟེན་རྡོ་ལས་བྱེས་པ་ལྷ་སྲིད་པའི་གདོང་ཅན་ལ་མཆོད་ པར་བྱེད་དོ།།ཤར་ཕྱོགས་མཚམས་སུ་ཉི་མ་རེ་རེ་ལ་གཏོར་མ་བཅུ་བཅུ་གཏོང་སྟེ། དུར་ཁྲོད་ཀྱི་ཀ་པཱ་ལ་རྙིང་པ་ལ་ཁ་ཏི་རིའི་ཁུ་བས་པདྨ་འདབ་མ་བརྒྱད་པ་བྲིས་པའི་དབུས་སུ་སྲིད་པའི་མེས་པོ་བཏགས་ཏེ་དྲིལ་བུ་དཀྲོལ་བར་བྱེད་དོ། །རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་བཅས་ནས་ མིག་བཙུམས་ཏེ་ཤེས་པའི་ཚོགས་དྲུག་མ་འགགས་པ་དག་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་མེད་དོ་ཞེས་རྣ་བ་ཡང་འགེག་པར་བྱེད་དོ།

我为您直译这段藏文：
"现今说明外道禅定苦行不得解脱：
行禅定法之外道者，
瓮中盛满尸灰土，
卧时涂灰散发髻，
乞食点滴聚顶上，
端坐清净马皮上，
生起梵天我慢心，
毒蛇油灯供自在，
边隅献供摇铃铛，
结跏趺坐闭双目，
无理言语行欺诳，
无发无饰示明妃，
颅骨墓地作灌顶，
上师我慢受供养。
此说外道苦行总体不得解脱。其中所谓'禅定'即是佛陀密意之正行。彼等不解此义而作禅定之形相，即是邪解。住于彼等之外道，肩挂瓮器，其中所盛婆罗门尸体火化之灰即是'埃日'。彼等外道以灰装满瓮中，卧时亦以灰涂身，散开顶髻之发披于身。
于村落与墓地一切处行乞，以血脂之点滴遍布全身。头顶盘绕蛇束之发髻，以草茅编织坐垫绘马形，极为清净，涂以旃檀、郁金等香料之上而坐，面向东方，作四面梵天之我慢。
所谓'耶然'即指毒蛇，以其脂肪于颅器中点灯，以此供养石造之大自在天像——具有世间面相者。于东方边隅每日供十次食子，于墓地旧颅器上以刺树汁画八瓣莲花，中置世间祖父像而摇铃。
结金刚跏趺坐，闭目，于未断六识聚时说无三昧，且阻塞耳根。"

།ད་རི་ཧ་ཞེས་བརྡ་མེད་པའི་ཚིག་དེ་དག་གིས་ཡོན་བདག་རྣམས་ལ་འདེབས་པར་བྱེད་ཅིང་གཡོ་སྒྱུར་བྱེད་དོ། །ཆུང་མ་སྐྲ་མེད་རྒྱན་དང་བྲལ་བ་ལ་སྲིད་པའི་མེས་པོ་དཔྲལ་ པར་བྲིས་ནས་འདི་དག་གསང་སྔགས་ཀྱི་རིག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་ཅིང་བདག་ནི་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་སྟེ།དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རིག་མ་འདི་དག་ལ་བལྟ་བར་བྱའོ་ཞེས་སོ། །དུར་ཁྲོད་ཀྱི་ཐོད་པ་དག་ལ་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོའི་གཟུགས་བྲིས་ཏེ་སྐྲ་ཤད་ཀྱི་དྲ་བར་ བཅུག་ནས་དུར་ཁྲོད་དུ་སོང་སྟེ།སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་གཞོན་ནུ་དག་གི་རོ་བཤས་ནས་ཟ་བར་བྱེད་ཅིང་ཐོད་པ་དེ་དག་མགོ་བོ་ལ་བཞག་ནས་དབང་བསྐུར་བར་བྱེད་དོ། །འདི་དག་ནི་ལྷ་ཆེན་པོ་དག་གིས་གནང་བའི་དངོས་གྲུབ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནས་སྟན་མཐོན་པོ་ལ་འདུག་ ཅིང་ང་ནི་ཁྱེད་རྣམས་ཀྱི་བླ་མ་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ང་རྒྱལ་བས་སློབ་མས་ཕུལ་བའི་ཡོན་རྣམས་ལེན་པར་བྱེད་དོ།།འདི་དག་གི་འཁྲུལ་གཞི་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཆེན་པོ་དན་ཏ་ཀོ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་སྒྱུ་འཕྲུལ་ཆེན་མོ་ལ་ཉེ་བར་གནས་པ་དག་གི་ཚེ་དེའི་ཚུལ་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ཡང་ རྒྱུད་དེ་ཉིད་ནས།རྟག་ཏུ་དུར་ཁྲོད་དག་ཏུ་གནས། །ཧེ་རུ་ཀ་ཡི་ང་རྒྱལ་དང་། །མཁའ་འགྲོ་རྣམས་ལ་གཏོར་མ་སྦྱིན། །ཀང་ཀ་ར་དང་འབོད་པར་བྱེད། །དཔའ་བོ་ཆེན་པོའི་ང་རྒྱལ་བས། །དུར་ཁྲོད་ཆས་དང་ཐིག་ལེ་མགོ་།རལ་པ་སྤྱི་གཙུག་དག་ཏུ་བསྐུར། །བདུག་པའི་མར་མེ་རྟག་ཏུ་མཆོད། ། དུར་ཁྲོད་གནས་སུ་གཏོར་མ་གཏོང་། །གཅེར་བུ་རྒྱན་བྲལ་སྐྲ་གྲོལ་བའི། །མཚན་དང་ལྡན་པའི་རིག་མ་ལ། །དབང་བསྐུར་བདེ་བ་བསྐྱེད་པར་བྱ། །དེ་ནི་སྲིད་གསུམ་དག་པའི་དོན། །མི་ཟད་རྒྱན་གྱི་འཁོར་ལོའོ། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དེ་དང་མཐུན་པར་སྤྱད་དེ། །དེ་དག་སྐྱེ་བ་འཕོས་པ་ལས རྣལ་འབྱོར་པ་ཤཱནྟིང་དྷརྨ་ཀ་ར་སྐྱེས་པར་གྱུར་ཏེ།དེ་ལ་མཁའ་འགྲོ་མ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དབང་བསྐུར་ནས་སྲིད་པ་གསུམ་གྱི་འཁོར་ལོ་ཐམས་ཅད་སྒྱུར་བར་ནུས་སོ། །དེ་དག་མུ་སྟེགས་གཅེར་བུ་པ་ལེགས་སྲུང་ཞེས་བྱ་བས་མཐོང་ནས་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་ཞུགས་སོ། །དེ་དང་ཉེ་བར་མཚུངས་ པ་ནི་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དང་བཅས་པ་རྣམས་སོ།

我为您直译这段藏文：
"他们用'达日哈'等无意义的词语向施主们诵念，行欺诳之事。将妻子剃发除饰，额上画世间祖父像，称此为密咒持明，并说：'我已离贪，何以故？应当观想此等明妃。'
于墓地颅器上画大自在天像，置于发网中，前往墓地，割食年轻男女尸体，将彼等颅器置于头上作灌顶。他们说：'此乃大天神所许之成就。'
而后坐于高座，说：'我是汝等大上师'，以慢心受取弟子供养。
此等迷惑之根源，是仿效大瑜伽士丹达柯拉住于大幻化时之行持。如彼续中所说：
'常住于墓地中，
具黑热嘎慢心，
供食于空行母，
召唤康卡罗众，
具大勇士我慢，
涂墓地装点滴，
发髻盘于顶上，
常以香灯供养，
墓地中献食子，
裸体无饰散发，
具相之明妃前，
灌顶生起大乐，
此为三界清净，
无尽庄严之轮。'
因此依彼而行。彼等转世后，生为瑜伽士寂静法作者，一切空行母为其灌顶后，能转三界一切轮。裸行外道善护见此后，入于苦行。与此相近者，即是其追随者等。"

།ད་ནི་ཕྱི་རོལ་པ་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་ཆ་དང་མཐུན་པ་དག་གིས་ཀྱང་གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། སྐྲ་སེན་རིང་ཞིང་དྲི་མ་སྐུད། །གོས་བྲལ་སྐྲ་ནི་རྣམ་པར་འབལ། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི། གསང་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་དག་དང་ཆ་མཐུན་པར་སྤྱོད་པ་སྟེ། སྐྲ་ཤིན་ ཏུ་རིང་པ་ལ་རྩ་བ་ཀླུ་ཤིང་གི་མེ་ཏོག་གི་ཆུས་བྱུགས་ཏེ།སེར་སྐྱར་བྱས་པས་དེ་དག་སྤྱི་གཙུག་ཏུ་སྦྲུལ་གྱིས་འཆིང་བར་བྱེད་དོ། །སེན་མོའང་ཤིན་ཏུ་རིང་བཞིན་ལུས་པོ་ལ་ཐང་ཆུ་དང་བདུད་རྩི་བསྲེས་པའི་དྲི་མས་སྐུད་པར་བྱེད་དོ། །གཅེར་བུའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པར་བྱེད་དེ་དུས་རྟག་ཏུ་གོས་དང་ བྲལ་བའོ།།སྐྲའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འབལ་བར་བྱེད་དེ། ང་ནི་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་དག་ཀྱང་འཁྲུལ་གཞི་ཅི་ལས་འཁྲུལ་ཞེ་ན། བྱང་ཕྱོགས་འདམ་བུའི་ཚལ་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་དཔལ་གྱི་ཞབས་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དགའ་བའི་རྡོ་རྗེའི་ ང་རྒྱལ་དུ་ཞུགས་ནས།ལོ་བཅུ་དགུའི་བར་དུ་ཤིང་ལོའི་སྟན་གཅིག་གི་སྟེང་ནས་མ་ལངས་ཏེ། བཟའ་བ་དང་བཏུང་བ་ནི་དྲི་ཆེན་དང་དྲི་ཆུའི་རྒྱུན་ལོག་པས་འཚོ་བར་བྱས་སོ། །དེ་ཡང་གཅེར་བུའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པར་བྱས་ཏེ་སྐྲ་དང་སེན་མོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རིང་བར་གྱུར་ཏོ། །སྐྲའི་རྩེ་མོས་ ལ་འཁྱིལ་བ་དག་དུམ་བུ་དུམ་བུར་ཡང་གྱུར་ཏོ།།དེ་ནས་ལྷའི་བུ་རྣམས་ཀྱིས་ནམ་མཁའ་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ། སྐྱེས་བུ་མཆོག་ལྡན་དཔའ་བོ་ཧེ་རུ་ཀ། །རྗེ་བཙུན་བཞེངས་ཤིག་བསམ་གཏན་ལས་བཞེངས་ལ། །ལྷུང་བའི་ལས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཚོགས་བསགས་ཕྱིར། །སུམ་ ཅུ་རྩ་གསུམ་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བར་གཤེགས།།ཞེས་ནས་ནམ་མཁའ་ལ་རོལ་མོའི་ཚོགས་དཔག་ཏུ་མེད་པས། བསུ་བ་དང་བལྟ་བ་བྱས་ནས་སོང་ངོ་། །དེ་དག་གདོང་པ་ཨུ་རི་ཏ་ན་ཞེས་བྱ་བས་མཐོང་ནས་དེའི་རྗེས་སུ་བརྟུལ་ཞུགས་སྤྱད་དོ། །དེ་དང་ཉེ་བར་མཚུངས་པ་ནི་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲང་ བ་དང་བཅས་པ་རྣམས་སོ།།དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཚུལ་འདི་ལྟ་བུ་དག་ཡིན་ཏེ། ཡིད་ནི་ནམ་མཁའི་ཁམས་ལ་རྟོག་།བསྟན་ལ་གནོད་བྱེད་ལམ་གཟུགས་སྟོན། །བདག་ནི་གྲོལ་འདོད་ཐར་ལ་མངོན་པར་དགའ། །གནས་མིན་བཟོད་པ་ཅན་ལ་གནས། །ཐེག་ཆེན་རྣམས་ཀྱི་གཞི་ཡི་ ས།ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི། དེ་ཐམས་ཅད་མཐུན་པའི་བདག་ཉིད་སྟོན་པར་བྱེད་པ་སྟེ་དེ་ཡང་དེ་དག་གིས་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནམ་མཁའི་མཐའ་ལ་སྟོན་ཅིང་། ནམ་མཁའ་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ།

我为您直译这段藏文：
"现在，即使是那些行持类似外道苦行的人也不会获得解脱。如说：'留长发长甲沾污垢，无衣披散发。'此义为：以类似密咒之方式而行，即将极长之发用龙树花水涂抹，染成黄色，以蛇缠绕于顶髻。指甲也留得极长，以汤水和甘露混合的污垢涂抹身体。以裸体方式而住，常时离衣。将所有发梢散开，并说：'我已离贪。'
彼等从何处生迷惑？北方芦苇林中有一大瑜伽士名吉祥足，入于世尊喜金刚之慢，十九年间未离一树叶座，以饮食倒流之大小便为生。亦以裸体方式而住，发甲皆长。发梢缠绕山峰，且成段段。
其时，天子们于虚空中说偈：
'具胜相士夫黑热嘎，
尊者请起出禅定，
为积堕罪众资粮，
请往三十三天转轮。'
于是无量乐器之众于虚空中迎请瞻视而去。面目乌日达那见此后随行其苦行。与此相近者，即是其追随者等。
彼等一切皆是如此方式：
'心思虚空界，
示现害法道，
我欲解脱喜于度，
住于非处具忍者，
大乘诸基地。'
此义为：显示彼等一切相顺之本性，即是彼等以意识示现虚空边际而修空。"

 །སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་གནོད་པར་བྱེད་དེ་བདག་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ བསྟན་པ་འཛིན་པའོ་ཞེས་བརྗོད་པས་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་བློ་ཆུང་བ་རྣམས་ལམ་གྱི་གཟུགས་སུ་སྟོན་པ་དེ་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ།།དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བདག་ཉིད་གྲོལ་བར་འདོད་ཅིང་བདག་འབའ་ཞིག་གི་དོན་དུ་ཐར་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བའོ། །དེ་ཡང་གནས་ཀྱིས་བཟོད་པར་ བརྟུལ་ཞུགས་དོན་མེད་པ་རྣམས་དང་ནམ་མཁའི་ཡིད་ཅན་ལ་གནས་ཏེ།ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པ་རྣམས་ཀྱི་གཞི་སྟེ་དཔྱད་པས་ས་ཁོ་ནར་ཟད་དོ། །ང་ནི་ཝ་ཁྱིའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱིས་མི་གྲོལ་བར་སྟོན་ཏེ། གཅེར་བུ་ཉིད་ཀྱིས་གནས་བྱེད་ཅིང་། །ཝ་ཁྱིའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱིས་གྲོལ་ན། ། དུར་ཁྲོད་ཀྱི་དང་ཝ་ཉིད་ཀྱང་། །ཁྱོད་ཀྱི་མཐུན་ཕྱིར་གྲོལ་བར་རིགས། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི། ཕྱི་རོལ་པ་དག་དུས་རྟག་ཏུ་གཅེར་བུ་ཉིད་ཀྱིས་གནས་པར་བྱེད་ཅིང་། །རྐང་ལག་བཞི་ས་ལ་བཙུགས་ནས་ཝ་དང་ཁྱིའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་ཏེ། དེའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱིས་སྤྱོད་དོ། །དེས་ནི་གྲོལ བར་མི་ནུས་ཏེ་གྲོལ་ལོ་ཞེ་ན།དུར་ཁྲོད་ཀྱི་ཝ་དང་ཁྱིས་ཀྱང་ཁྱོད་དང་མཐུན་པའི་ཕྱིར་གྲོལ་བར་རིགས་སོ། །དེ་དག་གི་འཁྲུལ་གཞི་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཆེན་པོ་པྲིན་ཏི་རའི་དང་། སྲིང་གི་སྣ་གཉིས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གཟུགས་ཀྱི་སྤྱན་ལམ་དུ་རུལ་པའི་དུགས་ཀྱིས་བདུགས་ དང་།གཙུག་ལག་ཁང་དུ་མཆིལ་ལྷམ་མ་བོར་བར་ཕྱིན་པས་དུར་ཁྲོད་ཀྱི་ཝ་དང་ཁྱི་རྒོད་དུ་སྐྱེས་ཏེ། དེ་དག་སྐྱེ་བ་འཕོས་པ་ལས་མཁའ་འགྲོ་མ་སུག་སྨེ་སི་ལ་ཧ་དང་། རྣལ་འབྱོར་པ་ཆེན་པོ་ཏོག་རྩེ་བ་ཆེན་པོ་གཉིས་སུ་སྐྱེས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་དག་བྲམ་ཟེ་འཇིགས་པ་མེད་པར་ རྒྱུ་བ་ཞེས་བྱ་བས་མཐོང་ནས་དེའི་བརྟུལ་ཞུགས་གཟུང་ངོ་།།དེ་དང་མངོན་པར་མཚུངས་པ་ནི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དང་བཅས་པ་རྣམས་སོ།

我为您直译这段藏文：
"他们损害佛法，却说'我是持佛教者'，使得智慧浅薄的凡夫入于他们所示现的道相。他们都欲自己解脱，仅为自身之利而喜乐于解脱。他们安住于无义苦行的忍辱处所和执著虚空之心，对于大乘者之基础，仅是分别戏论而已。
我说明以狐狗苦行不得解脱：
'若住于裸体，
以狐狗行得解，
墓地狐与狗，
应随你解脱。'
此义为：外道常时以裸体而住，四肢着地如狐狗而行，行持其苦行。若说以此能得解脱，则墓地中的狐狗因与你相顺，也应得解脱。
彼等之迷惑根源是：大瑜伽士普仁德拉和僧格纳二人在如来像前熏以腐臭之烟，穿鞋入寺院，因此转生为墓地狐狗。彼等转世后成为空行母苏格西拉哈和大瑜伽士顶髻大师二人。婆罗门无畏行者见此后，持其苦行。与此相应者即是其追随者等。"

 །ད་ནི་གཞོན་ནུ་མའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱིས་མི་གྲོལ་བར་སྟོན་ཏེ། རྡོ་ལེབ་སྟེང་དུ་གནས་བྱེད་ཅིང་། །སྤུ་འབྲེག་གཞོན་ཚུལ་གྱིས་གྲོལ་ན། ། བུད་མེད་ལང་ཚོ་གཞོན་ནུ་དག་།ཁྱིམ་ལ་འགྲོ་དུས་རྐེད་སྤུ་འབྲེག་།མཚན་སྤུ་འཐོགས་པའང་གྲོལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི། རྡོ་ལེབ་གཙང་མ་དག་གི་སྟེང་དུ་འདུག་སྟེ་བག་དང་ལྡན་པའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པར་བྱེད་ཅིང་རྒྱལ་པོའི་ཁྱིམ་ལ་གནས་པ་དག་གིས་ལུས་ཀྱི སྤུ་བྲེགས་ཏེ།མགོ་རྒྱན་དང་ལུས་ཀྱི་རྒྱན་དང་ཡན་ལག་གི་རྒྱན་བགོས་ནས་གཞོན་ནུའི་ཚུལ་གྱིས་ཁ་སྨྲ་བར་བྱེད་ཅིང་། རྔ་ཡབ་ཀྱི་གཡབ་མོས་གཞན་བསང་བར་ཡང་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་དག་གིས་གྲོལ་ན་རྒྱལ་པོ་དང་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་གི་བུ་མོ་དག་ལང་ཚོ་ལ་བབ་པའི་དུས་སུ་ གཞོན་ནུ་ཡོ་བྱད་སྣ་ཚོགས་དག་གིས་མཛེས་པར་བྱེད་ཅིང་ཁྱིམ་བདག་ལ་སོགས་པ་གཞན་གྱིས་རིན་པོ་ཆེ་དང་རྐང་འགྲོས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱིས་ཉོས་ཏེ་ཁྱིམ་སོ་ལ་འགྲོ་བའི་དུས་སུ་སྐྱེ་གནས་བཀྲ་ཤིས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྐེད་པའི་སྤུ་འབྲེག་པར་བྱེད་དོ།།ཅི་ནས་བཀྲ་ཤིས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མཆན་ཁུང་ གི་སྤུ་འཐོག་པར་བྱེད་ཅིང་བག་དང་ལྡན་པའི་སྤྱོད་པས་འགྲོ་བར་བྱེད་དེ་དེ་དག་ཀྱང་གྲོལ་བར་འགྱུར་བར་རིགས་སོ།།ད་ནི་རྨ་བྱའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱིས་མི་གྲོལ་བར་སྟོན་ཏེ། མུ་སྟེགས་པན་ཏི་ཏ་པ་ཁྱོད། །མཇུག་མ་བཏགས་ནས་མཛེས་ཚུལ་སྟོན། །ཉི་ལ་འགྲེམ་བལྟས་གྲོལ་འགྱུར་ ཟེར།།དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་མི་རིགས་ཏེ། །རྨ་བྱ་གཡག་སོགས་གྲོལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་བུ་ར་ཀ་ན་ཏི་སྟེ་དེ་དག་གི་དོན་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་མངོན་དུ་ཞེན་ཅིང་གདུག་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་མུ་སྟེགས་སོ། །པན་ཏྲ་ཏི་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རིགས་སོ། །ཁྱོད་ཅེས་བྱ་བ་ ནི་དགག་པར་བྱ་བ་ཉིད་དོ།།དེ་དག་གི་ཚུལ་ནི་ཉ་ཀྲི་ཏ་མ་རའི་ཤིང་ལ་ལྡོང་རོས་ཀྱིས་རི་མོ་བྲིས་ཏེ་རྨ་བྱའི་མཇུག་མའི་གཟུགས་བྱས་ནས་འོག་གི་སྒོར་བཏགས་ཏེ་ཤིང་འཇམ་པོ་དག་གི་སྟེང་དུ་འདུག་ནས་རྨ་བྱའི་རྣམ་པ་མཛེས་པའི་ཚུལ་དུ་གཞན་ལ་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །ཉི་མ་ལ་འགྲེམས་ ཤིང་རྒྱབ་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་བལྟས་པས་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ།རྨ་བྱ་དང་གཡག་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཁྱོད་དང་མཐུན་པའི་ཕྱིར་གྲོལ་བར་རིགས་སོ།

我为您直译这段藏文：
"现在说明以少女苦行不得解脱：
'若住于石板，
剃毛行少女法得解，
少女青春时，
入家时剃腰毛，
拔除阴毛亦当解。'
此义为：端坐于清净石板之上，以庄严仪态而住，王室中人剃除体毛，戴上头饰、身饰、肢体装饰，以少女之态言谈，并以拂尘扇拂他人。若说此能解脱，则国王、婆罗门、居士之女等在青春之时，以种种少女装饰庄严其身，为他人以珍宝财物所娶，于入家之时，为求吉祥而剃除腰毛，为求吉祥而拔除腋毛，以庄重之行而行，则彼等亦应得解脱。
现在说明以孔雀苦行不得解脱：
'外道班智达汝，
系尾示现美，
向日展望言得解，
此极不应理，
孔雀牦牛等应解。'
此义为：布拉迦那提，其义为颠倒执著、示现恶行故为外道。班智达是其种姓。'汝'是所破之对象。其行为是：于尼格里达玛拉树上以铜汁画图，做成孔雀尾状，系于下身，坐于柔软木上，向他人示现孔雀般美态。说向日展望即得解脱，此极不应理，因孔雀与牦牛等与汝相顺，亦应得解脱。"

 །དེ་དག་གི་འཁྲུལ་གཞི་ཡང་ཤར་ཕྱོགས་བེ+ེ་ཏ་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་ཡུལ་དུ་ཁྱིམ་བདག་ཕྱུག་པོའི་སྟོབས་ ཞེས་བྱ་བ་ལ།ཁྱིམ་བདག་མོ་འོད་ཟེར་སྦྱིན་མ་བྱ་བ་ཅིག་ཡོད་དེ། དེ་ལ་བུ་གཉིས་དུས་གཅིག་ལ་བཙས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་མཚན་མཁན་ལ་མཚན་བསྟན་པ་དང་བྲམ་ཟེས་སྨྲས་པ། འདི་གཉིས་བཙས་པའི་དུས་སུ་ལྟས་ཅི་བྱུང་ཞེས་དྲིས་པ་དང་ སྨྲས་པ།འདི་དག་དང་དུས་མཚུངས་པར་འབྲས་མུ་རུ་ཏེ་སྣོད་གསུམ་ཁེངས་པ་དང་ཟླ་བ་གཉིས་ཤར་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་པ་དང་། དེ་ན་བྲམ་ཟེས་སྨྲས་པ། ཕུ་བོ་ལ་སཱ་ལུ་ཏྲི་པ་ཞེས་བྱ་བར་བཏགས་ཏེ་འདི་དག་ནི་དུར་ཁྲོད་དུ་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་ཐོང་ཅིག་།ནུ་བོ་ལ་ཙནྡྲ་ཛྙཱ་ན་ཞེས་བྱ་བར་བཏགས་ ཏེ་འདི་དག་ནི་སློབ་པ་པོའི་ཕྱོགས་སུ་གཏང་བར་བྱའོ་ཞེས་སོ།།དེ་ནས་དེ་བཞིན་དུ་བཏང་བ་དང་རྣལ་འབྱོར་པས་བུད་མེད་ཀྱི་ཆ་བྱད་དུ་གནས་ནས་ལྷ་མོ་བདག་མེད་མའི་ང་རྒྱལ་དུ་དེ་བཞིན་བསྒོམས་སོ། །མཁས་པ་ཆེན་པོར་གྱུར་ནས་རྒྱུད་དག་ནས་བྱུང་བའི་དུག་གི་བདུད་རྩི་འབྱུང་བར་བྱ་བའི་ ཕྱིར།རྨ་བྱའི་ཆ་བྱད་དུ་གནས་པ་ལ་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་མི་རྣམས་ཀྱིས་བལྟ་བར་རིགས་སོ་ཞེས་ནས་ཕྱིན་པ་དང་རྣལ་འབྱོར་པས་ལུས་བུད་མེད་ཀྱི་ཆ་བྱད་ཀྱིས་ཆོས་སྟོན་ནུས་པ་དང་། མཁས་པས་དུག་གི་བདུད་རྩི་བྱུགས་པས་ནད་མ་ལུས་པ་ཞི་བར་ནུས་པ་བྱུང་ངོ་། །དེ་ལ་ཐམས་ཅད་ངོ་མ་ ཚར་བར་གྱུར་ཏེ།བྲམ་ཟེ་གངྒ་ཏ་ར་ཞེས་བྱ་བའི་བུ་གླང་པོ་དང་གླང་པོའི་སྟོབས་ཞེས་བྱ་བ་གཉིས་ཀྱིས་གསོལ་བ་བཏབ་པ་ལས་གནང་བར་མ་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་དེ་གཉིས་ཀྱིས་རང་བཟོ་ཞུགས་པ་ལས་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཞོན་ནུ་མའི་བརྟུལ་ཞུགས་དང་རྨ་བྱའི་བརྟུལ་ཞུགས་གཉིས་སུ་ ཞུགས་སོ།།དེ་དང་ཉེ་བར་མཚུངས་པ་ནི་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དང་བཅས་པ་རྣམས་སོ།

我为您直译这段藏文：
"彼等迷惑之根源是：在东方贝达拉国中，有一富裕居士名为'力'。其妻名为'光明施'，一时生下双子。于是请婆罗门相师为其看相，婆罗门问道：'此二子出生时有何征兆？'答曰：'与此二子同时，稻米盈满三器，又现双月。'
婆罗门言：'长子取名萨卢特里巴（Sālutripa），可送往尸林中的瑜伽士处；次子取名月智（Candrajñāna），可送往学者处。'
遂如是送去。瑜伽士以女性形相而住，观想自身为无我母尊。成为大智者后，为令经续中所说的毒性甘露现前，以孔雀形相而住。城中人们说应当观看，于是前往。瑜伽士能以女性形相说法，智者能以毒性甘露涂抹治愈一切疾病。
对此众人皆不能识破。婆罗门恒伽达拉之子，名为'象'与'象力'二人求法，但未获许可。此二人遂自创邪法，入于外道少女苦行与孔雀苦行。与此相近者，即是追随他们的人们。"

 །ད་ནི་འགྲེང་བའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱིས་མི་གྲོལ་བར་སྟོན་ཏེ། ནགས་ཚལ་གསེབ་ཏུ་ལེགས་གནས་ཏེ། །ལངས་ཏེ་ཟ་བས་གྲོལ་འགྱུར་ན། །རྟ་དང་གླང་པོ་གྲོལ་བར་ཐལ། །ཞེས་བྱ་བའི་ དོན་མུ་སྟེགས་མཚམས་ན་གནས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནགས་ཤིན་ཏུ་འཐུག་པོ་ཚེར་མ་རགས་པ་དག་གི་གསེབ་ཏུ་སོང་སྟེ།བདག་གིས་དངོས་གྲུབ་མ་ཐོབ་བར་དུ་འདི་ལས་ལྡོག་པར་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་ནས་ངེས་པའི་ཤེས་པ་གནས་ནས་བཟའ་བ་དང་བཏུང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ ལངས་ཏེ་ཟ་བས་གཞན་དག་གིས་སྐྱེས་བུ་ལེགས་པར་ཞུགས་ཤིག་།བདག་གིས་ཟས་སྦྱིན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བརྗོད་ཀྱང་བདག་བཟའ་བ་དང་ལྡན་ནས་བདེ་བ་ལས་ལངས་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་བས་ཤི་བ་རུང་ངོ་ཞེས་ཟེར་བས་གྲོལ་བར་འགྱུར་ན། རྟ་དང་གླང་པོ་དང་བ་མེན་དང་མ་ཧེ་དག་ཀྱང ལངས་ནས་ཟ་བས་ཕྱིར་གྲོལ་བར་ཐལ་ལོ།།དེ་དག་གི་འཁྲུལ་གཞི་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཌོཾ་བི་ཧེ་རུ་ཀ་ཆེན་པོས་འོད་མའི་ཚལ་དུ་ལངས་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ལོ་གསུམ་མཛད་དེ། དུས་གཅིག་ལ་སྤྲུལ་པ་བརྒྱ་ཐམ་པ་སྤྲོས་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྱུང་གནས་ཀྱི་རྟེན་ལ་མཆོད་པ་ བྱེད་པའི་དུས་སུ་སྣང་བས་ངོ་མཚར་བར་གྱུར་ཏེ།ལྷོ་ཕྱོགས་གྱད་ཀྱི་ཡུལ་ན་གནས་པའི་ཁྱིམ་བདག་མ་ཧཱ་བ་ལ་ཞེས་བྱ་བས་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་ཚུལ་དེ་ལ་ཞུགས་པ་དང་། དེ་དང་ཉེ་བར་མཚུངས་པ་ནི་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དང་བཅས་པ་རྣམས་སོ། །དེ་དག་གི་ལྟ་བ་ནི། སྤྱོད་པ་དེ་མཚུངས་འདོད་ པ་ནི།།ནམ་མཁའ་དག་ལ་རྟོག་པའི་ཡིད། །དབུ་མའི་དོན་མཆོག་རྟོགས་ཟེར་བ། །མདའ་དཔུང་མཚོན་ཆ་རྣོན་རེ། །ཐར་པ་མི་ཐོབ་མངོན་པར་སྨྲས། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་སྤྱོད་པ་གོང་དུ་སྨོས་པ་དེ་དག་གི་འདོད་པ་ནི། ནམ་མཁའ་དག་ལ་རྟོག་པར་བྱེད་པའི་ཡིད་དེ་གོང་དུ་སྨོས་པ་ ལྟ་བུའོ།།དེ་དག་ནི་དབུ་མའི་དོན་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་དེ་ནི་བདག་ཅག་གིས་རྟོགས་སོ་ཞེས་ཟེར་བ་ལ་ཨ་ཨི་ཞེས་པ་སྟེ་དམ་པ་དང་མ་འབྲེལ་བའི་རྟོགས་པའོ། །དེ་དག་ནི་མདའ་དཔུང་སྟེ་རང་བཞིན་གྱི་མཚོན་ཆ་རྣོན་པོ་ཐོགས་པ་ན་རེ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཐར་པ་དག་ཀྱང་ མི་ཐོབ་བོ་ཞེས་མངོན་པར་སྨྲས་སོ།།དེ་བས་ན་དེའི་དོན་འདི་ལ་གདམས་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་ཟད་དོ།

我为您直译这段藏文：
"今说立行苦行不得解脱：
深居林间善安住，
起立而食得解脱，
马与象亦应解脱。
此义为：外道修行者们前往极其茂密、长满粗大荆棘的森林中，发誓说：'在未获得成就之前，决不从此退回。'以坚定心念，一切饮食皆须站立进食。即便他人说：'善男子请入座，我当供养食物'，他们也说：'宁可站立受苦而死，也不愿坐享安乐。'若说如此便能解脱，那么马、象、野牦牛、水牛等亦因站立进食而应得解脱。
此等迷惑之根源是：瑜伽士大荡妃金刚在芦苇林中行持立行苦行三年，一时化现百个化身，供养一切如来源处之所依时，因其显现而生稀有。南方力士国中居士摩诃巴拉（Mahābala）入此苦行之道，与此相近者即是其追随者等。
彼等见解是：
行为相同所欲求，
思维观想于虚空，
自谓通达中观义，
手持利器箭与兵，
明言不得于解脱。
此义为：上述行为之所欲求，即是观想虚空之心，如前所说。他们说：'我等已通达最胜中观义。'然'啊伊'表示未与圣者相应之证悟。彼等手持箭兵等天然利器者说：'法身及其他解脱亦不可得。'是故此义唯应如是教诫而已。"

 །དེ་ལྟར་ཕྱི་རོལ་གྱི་བརྟུལ་ཞུགས་དེ་དག་གིས་མི་གྲོལ་བའི་ལོག་པར་རྟོགས་པ་དེ་དག་ཤུགས་ཀྱིས་བསལ་ནས། ད་ནི་བདེ་བ་དང་བྲལ་བའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་ཐར་པ་མི་ཐོབ་པ་བསྟན་ པར་བྱ་སྟེ།ལོག་པའི་དཀའ་ཐུབ་ལུས་མི་བདེ། །ཡིད་ལོག་པས་ནི་དེ་ཉིད་མིན། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི། བདེ་བ་ཆེན་པོ་གཉུག་མའི་ངོ་བོ་ཉིད་འདི་དག་དང་མི་ལྡན་པ་ཐམས་ཅད་ལོག་པའི་དཀའ་ཐུབ་ལ་གནས་པ་སྟེ། དེ་དག་ནི་ཀ་ཀལྤ་སྟ་ཧ་ཛ་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་དག་གི་དོན་ ནི་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་འཆིང་བས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་དུ་ངང་གིས་གནས་པ་སྟེ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐའ་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མི་གནས་ཏེ། དེ་ནི་སེམས་ ཉིད་ལ་བྱའོ།།དཀའ་ཐུབ་འདི་དག་གིས་ནི་ལུས་གདུང་བར་བྱེད་དེ། དེའི་ཕྱིར་སེམས་ལུས་ལ་བརྟེན་པས་སེམས་བདེ་བ་མི་འབྱུང་བའོ། །དེ་ནི་ཆོས་སྐུ་གདུངས་པ་སྟེ་འབྲས་བུ་ཟད་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་ལོག་པའི་དཀའ་ཐུབ་པོ། །ཡིད་ནི་རིག་པའི་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དགག་བྱ་རྣམ་ པར་བཅད་ཅིང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་སྟེ།དེ་ནི་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་ཤེས་པ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འཁོར་བ་ན་སྡུག་བསྔལ་ཞིང་བདེ་བ་དང་མི་ལྡན་པ་དག་ནི་རྟོག་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ནི་དགག་སྒྲུབ་དང་བཅས་པ་སྟེ་ཡིད་ལོག་པའོ། །དེ་དག་ཀྱང་ ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན།གཉུག་མའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་རྟོགས་པ་སྟེ། དེ་ནི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་རང་ཞི་བ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཐ་སྙད་ཀྱང་ཤུགས་ཀྱིས་གཅོད་པའོ། །དེ་ནི་སྤྱིའི་དོན་དུ་བཤད་པ་སྟེ། ད་ནི་བྱེ་བྲག་གི་ཚུལ་དུ་བཤད་པར་བྱ་བ་ནི་བློ་ཆུང་བའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་དེ་དག་སྨྱུང་བར་གནས་པ་ལ་སོགས་པ་དཀའ་ཐུབ་ཀྱིས་ལུས་ མི་བདེ་ཞིང་།གང་ཟག་གིས་སྟོང་ཡང་ཆོས་ཀྱི་བདག་འཛིན་ངེས་པར་བསམ་པའི་གཟུང་བ་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་ཀྱང་འཛིན་པ་རང་བཞིན་མེད་པར་མ་ཤེས་པའི་ཤེས་པ་རྟག་པ་རྫས་སུ་འདོད་པ་སྟེ། དེ་དག་གི་ཡིད་ལོག་པས་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་མིན་ཏེ། ཐོབ་པར་མི་ནུས་སོ། །དེ་ཡང་རབ་ཏུ་མི་གནས་པའི་རྒྱུད་ལས། ། དཀའ་ཐུབ་ལོག་པས་ལུས་ཉིད་འཆིང་། །བཅིང་པའི་སེམས་ཉིད་རྣམ་པར་གདུང་། །དེས་ནི་ཆོས་སྐུ་ཟད་པ་སྟེ། །གཉུག་མ་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་རོ།

我为您直译这段藏文：
"如是遣除外道苦行不得解脱之邪解后，今当显示远离安乐之波罗蜜多不得解脱：
邪苦行令身不适，
心若颠倒非真实。
此义为：凡不具此等本具大乐自性者，皆住于邪苦行中。所谓'ka kalpa sta ha ja na'（此处为咒语，应按要求显示四种形式，但原文未给出完整信息），其义为：以有分别执著之束缚不能获得大乐。
何以故？一切果中最胜之法身，自然安住于大乐自性中，刹那亦无痛苦边际，此乃就心性而言。此等苦行令身受苦，因心依托于身，故心不生安乐。此即是折损法身，因毁坏果报，故为邪苦行。心以觉知之智遮遣所破、成立所立，此即有分别之智，实为痛苦。
何以故？轮回中之痛苦及无乐者，皆从分别而生。彼等具有遮遣与成立，故为颠倒之心。彼等又何以故？因未证悟本具真如，彼乃自然寂灭一切戏论，亦以势力断除彼之名言。
此为总义解说。今当别说其差别之理：小智声闻乘彼等以断食等苦行令身不适，虽知人无我，然执持法我，虽知所取无自性，而不知能取无自性，执著识为常住实体。彼等心颠倒故非真如，不能证得。
如《极无住续》云：
邪苦行缚身，
缚心生煎熬，
此令法身尽，
不证本性智。"

 །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། རྗེ་བཙུན་པ་རི་བོ་བའི་ཞལ་སྔ་ནས། བརྟགས་པའི་རྟོག་པས་ཡང་དག་འགྲོལ་མི་སྲིད། །རྟོག མེད་ཐ་མལ་གནས་ན་བདེ་བ་ཆེ།།སྐྱེས་བུ་ནམ་མཁའི་མཐའ་ལ་རྟོག་པ་བཞིན། །འདི་མཐའ་ང་ཡིས་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། གོང་དུ་སྨོས་པ་དེ་དག་གིས་མྱོང་བར་བྱ་བ་ནི་དཀའ་བ་ཉིད་དུ་ཟད་དོ། །དེ་དག་ཀྱང་སྤྱོད་པའི་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བུ་ལ་གནས་ཞེ་ན། ལུས་ ངག་སྤྱོད་པ་གཙོར་གྱུར་ཏེ།དགེ་སློང་དགེ་ཚུལ་དགེ་བསྙེན་མ་རྣམས་དང་། །གནས་བརྟན་ལས་བྱེད་མངོན་པར་བསྐོས་པའི་གཞི། །ཁྱིམ་ནས་ཁྱིམ་སྤངས་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཚུལ། །ཐེག་པ་ཆུང་ངུ་མདོ་ལས་སློབ་བྱེད་ཅིང་། །བདེན་པ་བཞི་ལ་མངོན་པར་རྨོངས་པའི་ཡིད། །སྡེ་པ་ བཅོ་བརྒྱད་མི་མཐུན་གཞན་དུ་འདོར།།གང་ཟག་བདག་མེད་ཆོས་ལ་བདག་འཛིན་གནས། །ཤེས་པ་དུས་གསུམ་རྫས་སུ་སྨྲ་བྱེད་ཅིང་། །སོ་སོར་བརྟགས་མིན་འགོག་པ་མཐར་ཐུག་བྱེད། །མདོ་སྡེ་པ་ནི་རང་སངས་རྒྱས་ཉིད་དེ། །རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་རྒྱུན་དང་ལུགས་ལས་ བཟློག་།དེ་བཀག་པས་ནི་ཐར་པ་ཐོབ་པར་འདོད། །ཁ་ཅིག་ཐེག་ཆེན་དེ་ལ་རྒྱུ་བྱེད་ཅིང་། །ཚད་མ་དག་གིས་མངོན་པར་བརྟགས་པ་ཡིས། །ཤེས་པ་ཕྲ་རབ་རྡུལ་དུ་གྲུབ་པ་ལ། །དེས་ཀྱང་དགྲ་བཅོམ་དེ་ལས་གཞན་མ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི། །བློ་ཆུང་བའི་ཉན་ཐོས་ཀྱང་བདག ཉིད་མངོན་པར་སྟོན་ཏེ།དེ་དག་ཀྱང་སྤོང་བ་བདུན་འཁོར་དང་བཅས་པའི་བསླབ་པ་ལ་གནས་ཏེ་ལུས་ཀྱི་རྣམ་པ་གསུམ་དང་། ངག་གི་རྣམ་པ་བཞི་སྤྱོད་པ་གཙོ་བོར་གྱུར་ཏེ་དེ་ཡང་རིགས་བདུན་གྱི་ཚུལ་གྱིས་གནས་སོ། །གང་ཞེ་ན། དགེ་སློང་དང་། དགེ་སློང་མ་དང་། དགེ་ཚུལ་དང་། དགེ་ཚུལ་མ་ དང་།དགེ་བསྙེན་དང་། དགེ་བསྙེན་མ་དང་། དགེ་སློབ་མ་རྣམས་སོ། །དེ་དག་འདུས་པ་ལ་དགེ་འདུན་ཞེས་བོས་ཏེ། ཀུན་དགའ་ར་བདག་ཏུ་སྡེ་ཚན་དང་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པའོ། །དེ་ཡང་མཚུངས་པའི་གཞི་ནི། གནས་བརྟན་དེ་དག་ནི་དེད་དཔོན་ལྟ་བུའོ། །ལས་བྱེད་པ་ནི་ངག་བཙུན་པ་དང་ གོ་རིམས་ལ་མཁས་པ་དག་གིས་སོ།།དགེ་འདུན་འདུས་པ་དག་གིས་མངོན་པར་བསྐོས་པ་ནི་ནང་ཁྲིམས་པ་དག་སྟེ། རིན་པོ་ཆེའི་ཕུང་པོ་ནས་བཤད་པ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་དུ་བྱེད་པའོ། །གཞི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྟན་པ་དག་གི་གཞིར་གྱུར་པ་འམ་སྡོམ་པ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་གཞིར་གྱུར་པའོ།

我为您直译这段藏文：
"如是所说。尊者日波瓦亲言：
分别妄念不能得真解，
无念平常住则大安乐，
如人思虑虚空之边际，
此边际者我实不能知。
如是所说。上述诸法唯是难行而已。彼等复住于何等行持之理？
以身语行为主，
比丘沙弥近事女，
上座执事所委基，
从家趣入出家法，
小乘经中而修学，
于四谛理心迷惑，
十八部派异见弃，
人无我执法有我，
说三时识为实体，
非择灭为究竟果。
经部即是缘觉乘，
逆顺十二缘起流，
遮彼即得解脱果。
或有趣入大乘者，
以诸量度而观察，
极微细识成立尘，
彼亦罗汉更无他。
此义为：小智声闻亦自显现，彼等住于七众戒律，以三种身业、四种语业为主要行持，复依七种仪轨而住。何者为七？比丘、比丘尼、沙弥、沙弥尼、近事男、近事女、正学女是也。彼等集会称为僧伽，于精舍中同分而行。
其中相应之基：上座等如同船主，执事者乃持戒严谨通晓次第者，众僧集会所委任者为内律师，如宝蕴所说之理而行。所谓'基'者，乃教法之基或三种律仪之基。"

 །དེ་ ཡང་ཇི་ལྟ་ཞེ་ན།མདོ་རྒྱལ་མཚན་གྱི་རྩེ་མོ་ནས་གསུངས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། ཀྱེ་དགེ་སློང་དག་ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ལས་ཉེ་བར་སྤྱོད་པའོ། །ཀྱེ་དགེ་སློང་དག་ཤེས་པ་ནི་འགྲིབ་སྲོག་ནི་འཆད་ཚེའི་འདུ་བྱེད་ཀྱང་ངེས་པར་འཇོམས་པར་འགྱུར་ན། ཅིའི་ཕྱིར་བརྩོན་འགྲུས་དང་དད་ པ་བརྟན་པོས་གྲུབ་པར་མི་བྱེད།མིའི་ལུས་ཐོབ་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡང་རྙེད་པར་དཀའ་ན་དེ་རྙེད་ནས་རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཡང་རྙེད་པར་དཀའ་ན། ཐར་པའི་དོན་དང་མི་མཐུན་པ་དག་གིས་བསླུས་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་བར་འགྱུར་ཏ་རེ། སྲོག་དང་བྲལ་ཏེ་འཆི་བ་ནི་ སླའོ།།ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་ཤིང་ཞིག་པ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྲོག་དང་བྲལ་བ་ནི་སྐྱེ་བ་འདི་ཉིད་ཟད་པར་འགྱུར་གྱིས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་ཤིང་ཞིག་པ་ནི་སྐྱེ་བ་འབུམ་ཕྲག་བརྒྱའི་བར་དུ་རིགས་དང་བྲལ་ཞིང་བདེ་བ་སྤངས་ཏེ། རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཉམས་སུ་ མྱོང་བར་འགྱུར་རོ།།དེ་བས་ན་དགེ་སློང་དག་ཁྱིམ་དུ་གནས་པར་མི་བྱའོ། །ཁྱིམ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་གནས་སོ། །སྡིག་པའི་དྲ་བའོ། །འཁོར་བར་འཆིང་པ་ཉིད་དོ། །སྡུག་བསྔལ་མི་ཟད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྱུང་གནས་སོ། །དགེ་སློང་དག་ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་བློ་ཆུང་བ་ཉིད་དོ། །རྟག་ཏུ་ འཁོར་བའི་བཙོན་ར་ལས་མི་ཐར་པ་ཉིད་དོ།།དགེ་སློང་དག་ཁྱིམ་དུ་གནས་པ་དག་ནི་དགེ་བའི་ས་བོན་སྲེག་པར་བྱེད་པའོ། །འཛིན་པར་བྱེད་པའི་རྙིའོ། །ཉའི་རྒྱ་མོ་ལྟ་བུའོ། །འདམ་གྱི་རྫབ་ལྟ་བུའོ། །ཕ་རོལ་གྱི་མཚོན་ཆ་ལྟ་བུའོ། །གླང་པོ་ཆེ་སྨྱོན་པ་ལ་ཞོན་པ་ལྟ་བུའོ། །མེའི་ཁང་པ་ ན་གནས་པ་ལྟ་བུའོ།།ཤིང་རྟ་རྐང་པ་དང་བྲལ་པ་ལྟ་བུའོ། །མེ་ཏོག་སི་ཀ་ཏི་ལྟ་བུའོ། །ཁྲི་མོན་ན་གནས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཤིང་ཏ་ལ་མགོ་བཅད་པ་ལྟ་བུའོ། །ཡན་ལག་དང་བྲལ་བའི་སྟོབས་པོ་ཆེ་ལྟ་བུའོ། །ཉི་མས་གདུངས་པས་སྡོའི་མྱུ་གུ་ལྟ་བུ་སྟེ། །སྐྱོན་དང་བཅས་པ་ཡིན་ པའི་ཕྱིར་ཁྱིམ་ནས་ཁྱིམ་སྤངས་ལ་འགྲོ་བར་བྱའོ།།དགེ་སློང་དག་ང་ནི་རྐང་གཉིས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རབ་ཏུ་གྱུར་པ་སྟེ། འདས་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རྟག་ཏུ་རབ་ཏུ་འབྱུང་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལས་མི་འདའ་བར་བྱས་སོ། །དེ་བས་ན་ང་ནི་བྱ་བ་བྱས་པའོ། །ཟག་ པ་ཟད་པའོ།།ཉོན་མོངས་པ་བཅོམ་པའོ། །ཁུར་བོར་བའོ། །སྲིད་པའི་དགོན་པ་ལས་འདས་པའོ།

我为您直译这段藏文：
"这又是如何呢？如《经幢顶》所说：
'诸比丘！居于家中即是近行苦因。诸比丘！智慧衰减、寿命断绝、有为必将毁灭，为何不以精进与坚固信心成办？人身难得，既得人身，于佛教中出家亦复难得，若为违背解脱之因所欺，则成大苦。
舍命而死尚为容易，毁坏破戒则不如是。何以故？舍命则唯尽此生，若毁破戒则于百千生中离于种姓、舍弃安乐，感受异熟苦果。
是故诸比丘不应住于家中。家乃烦恼之处，罪恶之网，轮回之缚，一切无尽苦之生源。诸比丘！居家即是小智，永不得脱轮回牢狱。
诸比丘！居家者焚烧善种，如执持之锄，如鱼网，如泥沼，如他人兵器，如乘狂象，如住火宅，如无轮之车，如尸迦提花，如住蚁穴，如断头多罗树，如失肢大力士，如为日晒之嫩芽。因具过患，故应从家趣入无家。
诸比丘！我是二足中最胜者，一切过去诸佛世尊恒时不离出家戒律。是故我为所作已办，漏尽，摧毁烦恼，舍弃重担，超越有之旷野。'"

 །བདག་གི་དོན་རྗེས་སུ་དྲན་པའོ་ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟ་བུ་སྟེ། དེ་དག་གི་རྗེས་སུ་སློབ་པར་བྱེད་པ་ནི་འཕགས་པ་ཀཽ་དི་ནྱ་དང་། ཀུན་དགའ་བོ་དང་། རབ་འབྱོར་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྤྲུལ་པའི་ཉན་ཐོས་སུ་རིག་པར་བྱའོ།།དེ་དག་གིས་བདག་ཉིད་ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ནི་སློབ་པ་པོ་རྒྱུན་ལ་ཞུགས་པ་རྣམས་ཏེ། ཐེག་པ་ཆུང་ངུན་གྱི་རྒྱས་པར་འོད་ཀྱི་མདོ་དང་འཕགས་པ་ལས་བརྒྱ་བའི་མདོ་དང་སྟོན་པ་ཀཽ་ཤ་ནིའི་མདོ་ལ་སོགས་པ་ལ་སློབ་པར་བྱེད་ཅིང་། སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་དང་འགོག་པ་དང་ལམ་གྱི་བདེན་པ་བཞི་ལ་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་འཁྲུལ་པ་སྟེ། མངོན་སུམ་དུ་རྨོངས་པ་ཁོ་ནར་ཟད་དོ། །དེ་དག་ནི་རྟོག་བཅས་འབའ་ཞིག་ལ་སྤྱོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །སྡེ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་སློང་དང་། དགེ་ཚུལ་གྱི་བདག་ཉིད་འཛིན་བཞིན་ཚོགས་པ དང་དེ་ལས་ལྷག་པའོ།།དེ་ཡང་བྱེ་བྲག་ཏུ་ཕྱེ་ནས་བསྟན་པ་ནི། བཅོ་བརྒྱད་དེ་དེ་ཡང་རྩ་བའི་སྡེ་བཞི་ནི་དང་པོ་དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེན་སྡེ་དང་། ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བའི་སྡེ་དང་། གནས་བརྟན་པའི་སྡེ་དང་། མང་པོས་བཀུར་བའི་སྡེའོ། །དང་པོ་ལ་ཡང་ཤར་གྱི་རི་བོ་པའི་སྡེ་དང་། ནུབ་ཀྱི་ རི་བོ་པའི་སྡེ་དང་།གངས་རི་པའི་སྡེ་དང་། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པར་སྨྲ་བའི་སྡེ་དང་། རྟག་པར་སྨྲ་བའི་སྡེ་རྣམས་སུ་གྱེས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་ཡང་གཞི་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་པའི་སྡེ་དང་། འོད་སྲུངས་སྡེ་དང་། ས་སྟོན་སྡེ་དང་། ཆོས་སྲུང་སྡེ་དང་། མང་དུ་ཐོས་པའི་སྡེ་དང་། གོས་དམར་པོའི་སྡེ་དང་། རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་སྨྲ་བའི་སྡེ་རྣམས་སུ་གྱེས་སོ། །གསུམ་པ་ཡང་རྒྱལ་བྱེད་ཚལ་གནས་སྡེ་དང་། འཇིགས་མེད་ན་གནས་སྡེ་དང་། གཙུག་ལག་ཁང་ཆེན་པོ་སྡེ་རྣམས་སུ་གྱེས་སོ། །བཞི་པ་ལ་ཡངས་སྒྲོགས་རིགས་པའི་སྡེ་དང་། བསྲུང་བའི་སྡེ་དང་། གནས་མ་བུའི་སྡེ་རྣམས་སུ་གྱེས་སོ། །དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྤྱོད་པའི་སྒོ་མི་མཐུན་ཏེ་སུན་འབྱིན་ཅིང་གཞན་དུ་བོར་བར་བྱེད་དོ། །ལྟ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང་། མདོ་སྡེ་པ་གཉིས་སུ་གཞི་མཐུན་ནོ།

我为您直译这段藏文：
"如经中所说'忆念我之利益'。追随他们学习的是圣者憍陈如、阿难、须菩提等，当知彼等皆为化现声闻。
彼等之随行者为预流学人，于小乘《广光明经》、《圣百业经》、《憍舍尼经》等经典修学，于苦、集、灭、道四谛之常性生起迷惑，唯是现前愚痴而已。彼等唯行有分别。
所谓部派，即比丘与沙弥之自性执持集会及其他。其细分为十八部：
首先四根本部为：
大众部
说一切有部
上座部
多闻部
其中第一部又分为：
东山住部
西山住部
雪山部
说出世部
说常部
第二部又分为：
说一切有根本部
迦叶部
法上部
护法部
多闻部
赤衣部
分别说部
第三部又分为：
王园住部
无畏住部
大寺部
第四部又分为：
鸡胤部
护国部
制多山部
彼等一切行持门不同，互相诽谤舍弃。见解则同属声闻毗婆沙师与经部二派。"

 །དེ་ཡང་གཟུང་བ་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པས་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པར རྟོགས་ལ།འཛིན་པ་རང་བཞིན་དུ་གནས་པས་ཆོས་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་པར་གནས་སོ་ཞེས་པ་ཡང་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་གྱི་དུས་གསུམ་དུ་བསགས་པའི་རྫས་རྡུལ་ཕྲི་རབ་ཏུ་གྲུབ་པར་འདོད་དེ། དེ་ཡང་ནེ+ེའུ་གསིང་དང་གཡག་རྔའི་ཚུལ་དུ་སིལ་བུ་ཕྲག་ཅན་ སྡུད་བྱེད་ཀྱི་རླུང་གིས་བསྡུས་པ་གོ་འགེགས་པའི་ངོ་བོར་འདུག་པའམ།གོང་བུ་བར་མཚམས་མེད་ཅིང་མ་འབྱར་བར་སྨྲ་བར་བྱེད་ཅིང་ཡང་སྣང་བ་གཟུགས་ཀྱི་གཞི་དང་། གཙོ་བོ་སེམས་ཀྱི་གཞི་དང་། འཁོར་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་གཞི་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་ བར་སྨྲ་ལ།གནས་སྐབས་དང་མི་ལྡན་པའི་གཞི་དང་། ཆོས་ཉིད་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་གཞི་ནི་སོ་སོར་བརྟགས་མིན་གྱི་འགོག་པར་སྨྲ་སྟེ། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ནམ་མཁའ་ཞེས་མཐར་ཐུག་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་ཉན་ཐོས་མདོ་སྡེ་པ་བློ་རབ་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་རང་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ ཡང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་འཁོར་བ་འབྱུང་བ་དང་།ལུས་དེ་དག་ལ་བཀག་ཅིང་བཟློག་པས་དེ་བཀག་པས་ནི་ཐར་པའི་འབྲས་བུ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཐོབ་པར་འདོད་དོ། །ཁ་ཅིག་ནི་དབུ་མ་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དག་གི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་རྒྱུ་བྱས་པས་ འབྲས་བུ་བདག་ཉིད་འདི་ལྟ་བུ་དག་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ།།སྨྲ་བར་བྱེད་ཅིང་། གཞི་དང་གཞི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པར་བྱེད་པ་དང་། མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་ཚིག་གི་མཚོན་ཆ་དང་སྨྲ་བའི་མཚོན་ཆ་དང་། དབང་པོར་བྱུང་བའི་ཚད་མ་དང་། ཚད་མ་ཕན་པས་གྲུབ་ ཅིང་རྗེས་སུ་ཕན་པའི་སྒྲས་ཁས་ལེན་པར་འདོད་པ་སྟེ།དེ་དག་གིས་མངོན་པར་བརྟགས་པའི་ཤེས་པ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་རྡུལ་དུ་རང་ཉིད་ཀྱི་འདོད་པའི་བློས་གྲུབ་པ་ལ་ངེས་ཤིང་འབད་ཀྱང་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་རྡོ་ལ་བརྐོས་པའི་རི་མོ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ཏེ་ཆུ་ལ་བྲིས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལས་ གཞན་མ་ཡིན་ནོ།།དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བདེ་བ་ཆེན་པོ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ།

我为您直译这段藏文：
"了知所取无自性而通达人无我，执持自性而住于法我执。过去、现在、未来三时所积聚的极微细物质，认为是实有。
又如草地与牦牛尾般，由聚集风力所集之有间隙微尘，或说无间隙不相粘之团块。又说显现色法之基、主要心识之基、眷属心所之基为世俗谛。无有时分之基与法性无为之基，说为非择灭，以真如与虚空为究竟。
其中声闻经部最上根者即是缘觉，彼等认为由十二缘起之因生起轮回，通过遮止彼等身，由遮止而得不共解脱果。
有些中观毗婆沙师说，由于行持大乘之因而获得如是果报。
又说基与圆成实，以现量、比量、言词武器、言说武器、根本量及有益量而成立，并以随顺有益之声而承许。彼等所分别之极微细知识，虽以自意乐智慧决定并精进，然阿罗汉果非如石刻图画，而如水上描画。
除此之外别无他法。何以故？因为远离不可思议大乐故。"

 །ད་ནི་སྔགས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཐར་པ་མི་ཐོབ་པ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། རྟོག་གེ་བློ་ཆུང་གང་ཟག་དག་།བརྟགས་ནས་ལྷ་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྒོམ། །མུ་སྟེགས་ བདག་བཞིན་བསྒྲུབ་པར་རྟོག་།བུམ་གསང་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་དང་། །མཐར་ཐུག་མན་ངག་ཚིག་ཏུ་འདོན། །དོན་གྱི་རྣམ་པ་དེ་དང་བྲལ། །འབད་ཅིང་འཁོར་ལ་རྣམ་པར་ཞེན། །སྟོང་པ་མཁའ་བཞིན་གཞན་དུ་རྟོག་།ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ནི། ཀུན་དུ་བརྟགས་པ་འབའ་ཞིག་ལ ཞེན་པའི་ཤེས་པ་རྣམས་མཚན་མའི་རྟོག་གེས་ཡིད་དཀྲུག་པའི་ཕྱིར་བློ་ཆུང་བ་སྟེ།དེ་དག་ཤིན་ཏུ་གྲུབ་པར་བྱེད་པའི་གང་ཟག་དག་ནི་བདག་ཉིད་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་ངོ་བོར་བརྟགས་ནས་ལྷའི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྒོམ་པ་དང་། དེ་ཡང་རྒྱལ་དང་ལྡན་པས་གྲུབ་པར་སྨྲ་སྟེ། འདི་དག་ནི་ མུ་སྟེགས་ཀྱི་བདག་དང་ཁྱད་མེད་པ་ལྟ་བུ་སྟེ།དེ་བཞིན་དུ་གྲུབ་པར་རྟོག་པའོ། །དེ་ཡང་དབང་གི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བར་མ་ཤེས་པ་ལས་བྱུང་སྟེ། དེ་ཡང་བུམ་པའི་དབང་ནི་མ་རིག་པ་ཉོན་མོངས་པ་ལྔ་ལས་ལོག་ནས། རིག་པ་ཡེ་ཤེས་ལྔ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་སྟེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སོ། ། དེ་ཉིད་ལས་སྤྲོས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པར་འཛིན་པའོ། །གསང་བའི་དབང་ནི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་སྟེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ། །དེ་ལ་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པར་འཛིན་པའོ། །ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱལ་བརྟེན་ནས་ལྷན ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད་པ་སྟེ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ།།དེ་དག་ལ་འདོད་པའི་ཞེན་པར་རྟོག་པའོ། །མཐར་ཐུག་པའི་དོན་ནི་པྲཛྙཱ་ཨ་མུ་སྣའོ། །དེ་དག་གི་དོན་ནི་ཤེས་རབ་ཆེན་པོ་སྟེ་གསལ་བ་དང་མི་རྟོག་པ་དང་བདེ་བའི་རང་བཞིན་དང་ལྡན་པ་སྟེ་གཉུག་མའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ དོ།།དེ་དག་ནི་མན་ངག་སྟེ་ཚིག་ཙམ་དུ་འདོད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་བས་ན་སེམས་གཉུག་མའི་རང་བཞིན་དང་དེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད་པའི་ཚུལ་གྱི་རྣམ་པ་དེ་དང་བྲལ་བ་སྟེ། ཚོགས་མ་བསགས་ཤིང་དམ་པ་དང་ཉེ་བར་མི་ལྡན་པ་དག་གིས་བཅད་ཅིང་རྟུལ་ཕོད་ལ་གནས་ཀྱང་ཐ་དད་ཀྱི་ རྟོག་པ་དང་མ་བྲལ་བའི་ཕྱིར་འཁོར་བ་ན་འཁོར་ཞིང་རྣམ་པར་ཞེན་པའོ།།དེ་དག་གི་སྟོང་ཉིད་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་དག་གི་བལྟས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། ནམ་མཁའ་བཞིན་གཞན་དུ་རྟོགས་པར་བྱེད་དེ། དེ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྣལ་མ་ལ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ངོས་ཚིམ་པར་མ་བྱས་པའི་ ཕྱིར་རོ།

我为您直译这段藏文：
"现在当说明咒语瑜伽士们不能获得解脱：
分别心小智之人，
观想天尊坛城修，
如同外道执著我，
瓶密智慧智
及究竟口诀宣，
远离彼等义相，
勤行执著轮回，
如空执著他处。
此义为：唯执著遍计所执之诸智，因被相之分别扰乱心意故为小智。彼等极为成就之补特伽罗，观想自身为能依所依之本质而修天尊坛城，又说以具胜而成就，此等如同外道之我无有差别，如是执著成就。
此亦由不了知灌顶自性而生。其中瓶灌顶是从五种烦恼无明中转，生起五种智慧，即法界。从彼所生之相执著分别。密灌顶是生起无漏智慧，即菩提心。执著入彼之分别。所谓智慧智，即依止智慧事业手印而体验俱生智慧，即法身。对彼等起欲求执著分别。究竟义即般若阿目纳(Prajñā-amuna)。其义为大智慧，具足明晰、无分别、安乐自性，即本性真如。彼等仅执著为口诀言词。
因此，远离心之本性及体验彼之方式诸相。虽未积资粮且不具上师加持者断除安住勇猛，因未离别异分别故轮回中流转而执著。彼等之空性如世间人所见，如虚空执著他处。何以故？因未于真实中满足大乐之分故。"
注：其中"般若阿目纳"(Prajñā-amuna)是梵语音译词，我已按要求保留。这段文字包含了密宗修行的重要教法，涉及灌顶、坛城修持等内容，翻译力求准确传达原意。

།ད་ནི་དབུ་མ་པས་ཐར་པ་མི་འཐོབ་པར་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། ཁ་ཅིག་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ལྟ་བ་འཆིང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་མི་རྟོག་པའི་ཆ་ལ་གནས་པ་དག་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྟེ། དེ་དག་ལ་ཞེན་པ་ཉིད་དུ་ལྟ་བས་འཆིང་བ་ཉིད་དུ་ཟད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ལྟར་ མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ནི། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ངོ་བོ་ནི། རྟོགས་པས་མངོན་པར་གྲུབ་པ་སྟེ། རང་ཉིད་མངོན་པར་གྲུབ། ཅེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དེ་དག་གི་དོན་ནི་མ་ཧ་ར་ན་ཀ་སྟེ་སེམས་སོ། །དེ་ནི་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་རྣམ་པའོ། །པ་ན་ས་ཀ་རི་སྟེ་ གཅིག་གོ།།དེ་ནི་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པའོ། ། ན་ཨ་ས་པུ་ཏ་སྟེ་བླ་མའི་གདམས་ངག་ལས་སྐྱེས་པ་དེ་དེ་ནི་ཐོག་མ་ཉིད་ནས་སངས་རྒྱས་པའི་ངོ་བོའོ། །ེ་ཨི་ཐར་ཏེ་རྟོག་པའོ། །ད་ནི་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་ཉིད་དོ། །ེ་བུད་རྟོག་ཀའོ། །དེ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་མངོན་པ་ གྲུབ་པ་སྟེ།དེ་ཐོག་མ་ཉིད་ནས་སངས་རྒྱས་པའི་ངོ་བོའོ། །ེ་ཨི་ཨ་ཏ་མ་ཀི་ཏི་སྟེ་རང་ཉིད་ལ་མངོན་པར་འགྲུབ་པའོ། །དེ་ནི་ཀུན་དུ་བཟང་པོ་ཉིད་དོ། །དེ་བས་ན་དོན་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དག་ནི་འདི་དང་མི་ལྡན་པ་དག་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། གཞན་ལ་ལྟ། རྒྱུ་ལ་འབད་པ་ལེགས་བྱས་པས། །མྱ་ངན་འདས་པ་ཐོབ་གྱུར་སྨྲ། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་འབྲས་བུ་གཞན་དུ་རྟོག་ཅིང་ལྟ་བ་ལ་རེ་བའི་ཕྱིར་རྟོག་པའོ། །རྟོག་པ་དེ་ཡང་རྟོགས་པས་གྲུབ་པར་འདོད་དེ་རྒྱུ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ལ་འབད་པ་ལེགས་པར་བྱས་པས་རྣམ་པར་རྟོག པ་ཟད་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དོན་འཐོབ་པར་འགྱུར་བར་སྨྲ་སྟེ་རྟོག་པའོ།།རྟོག་པས་རྟོག་པ་ཉིད་སླུ་བ་ཁོ་ནར་བྱེད་དེ་འཁོར་བའོ། །འཁོར་བ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོག་པ་མི་སླུ་བར་བྱེད་དེ་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །དེ་ཡང་ཅི་ལས་བྱུང་བར་བརྟག་པར་བྱ་ཞེ་ན། ཚིག་དང་ལུས་ཀྱི་ རྣམ་པ་ལ།།ཤིན་ཏུ་མཁས་པ་ལྟར་སྣང་ཡང་། །ཅིག་ཤོས་དེ་ལ་རྣམ་མེད་ཕྱིར། །ནུས་པར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་གི་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསླངས་ཏེ། །དེ་ཉིད་མཐའ་མེད་པ་ལ་རྟོག་གོ། །སྣང་བ་དང་གྲགས་པའི་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་ དོན་མེད་པ་ལ་རྟོག་གོ།།དེ་དག་ཆ་ཤས་ཀྱི་རྣམ་པ་ལ་བདག་ནི་ཤིན་ཏུ་མཁས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ང་རྒྱལ་བར་བྱེད་དེ་འཁོར་བའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མཁས་པ་ལྟར་སྣང་ཡང་མཁས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱལ་པོའི་བང་མཛོད་དང་འདྲ་བས་རང་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེའོ།

我为您直译这段藏文：
"现在当说明中观派不能获得解脱：
有些人于空性见束缚。
此谓住于空性无分别分者起现行执著，由执著彼等见而成为束缚而已。何以故？因无所见故。
其义即：俱生本性以证悟而现成，自身现成。其义为摩诃热那嘎(Mahāranaka)即心。此为俱生相。帕那萨嘎利(Panasākari)即一。此为心之相。那阿萨普达(Nāsaputa)即从上师教言所生，此即本初佛性之本质。涅伊塔热(Ne-i-tharte)即分别。此即平常之知。涅布德托嘎(Ne-bud-rtog-ka)，此即以体验而现成，此即本初佛性之本质。涅伊阿达玛基帝(Ne-i-atamakiti)即于自身现成。此即普贤性。是故因义殊胜故。
其他诸人不具此等，云何？观他，精进因善作，说得涅槃。此义为执著观想他处之果，因希求见解故分别。彼分别亦欲以证悟成就，说由善作精进福德资粮因，灭尽分别而得涅槃之义，此为分别。分别唯令分别欺诳即轮回。以轮回令分别不欺即苦。
若问此从何生？于语身诸相，虽现极善巧，因他无相故，非成为力用。此谓引生语言名言之分别，执著彼无边际。确立显现与声境之相而执著无义。于彼等支分相生起我极善巧之慢而轮回。何以故？虽现为善巧然非善巧，如王藏库般自性珍宝。"
注：我已将文中出现的咒语名称保持梵文音译形式。这段文字论述了中观见与修行的深层问题，我尽量保持了原文的严谨性与准确性。

 ། ཅིག་ཤོས་དེ་ལ་མེད་ཅིང་དེའི་རྣམ་པ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་ཀ་ཀ་ར་སྟེ་ནུབ་པར་མི་འགྱུར་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་དག་ནི་འཁྲུལ་བར་བརྟག་པའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ནི། གདམས་ངག་གཞི་རུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། །གོང་མས་སྨྲ་ཚུལ་མི་རིགས་མིན། །ཞེས་བྱ་བའི དོན་ཨུ་པ་ཧ་ར་སྟེ་དེ་ནི་མྱོང་བས་དོན་སྐྱེ་བར་བྱེད་པའི་དོན་ཏེ།དེ་ཡང་གུ་རུ་ཨུ་པ་རི་སྟེ་གདམས་ངག་གོ། །དེ་ནི་བླ་མ་དམ་པའི་གདམས་ངག་བཞིན་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཅིས་ཤེ་ན། རྒྱུ་མེད་པ་དང་མ་ནིང་གི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་རུང་བ་དང་། སོ་སོར་ རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཡོད་པ་དང་།།རྒྱུ་འབྲས་དུས་མཚུངས་ཤིང་ཆུ་བོ་ལྟར་གནས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཐོག་མ་ཉིད་ནས་སངས་རྒྱས་པ་ཡིན་པ་དང་། ཐམས་ཅད་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་གཉུག་མའི་རང་བཞིན་གནས་པ་དང་། ཐམས་ཅད་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཕྱག་རྒྱར་རོ་གཅིག་པ་དང་། རྒྱུ་འབྲས་ དུས་མཚུངས་ཤིང་དུས་ཐམས་ཅད་བཞི་རུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར།ིས་ཨ་ར་སྟེ་གོང་མ་སྟེ་ང་ཡིས་སོ། །འོག་མ་རྣམས་ལ་ཐར་པ་མི་ཐོབ་པ་སྨྲ་བའི་ཚུལ་མི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་རིག་པའོ། །དེ་བས་ན་ཐམས་ཅད་ཐབས་དང་ཡང་བྲལ་ཤེས་རབ་དང་ཡང་བྲལ་བ་སྟེ། ཐ་མལ་གྱི་ ཤེས་པ་དང་།དེའི་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐར་པ་མི་ཐོབ་པ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། གང་ཞིག་དོན་ལ་མོས་འགྱུར་ན། །སྤྱད་པས་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་འདོད། །ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་རིགས་པ་གང་ཞིག་གོ། །དོན་དམ་པའི་ལྟ་བ་ཞེས་དེ་ལ་མོས་ཤིང་གཞོལ་བར་འགྱུར་ཏེ་ཞེན་ན་དེ་ འགྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡང་ཚངས་པའི་སྤྱོད་པ་ལ་སྤྱད་པས་འབྲས་བུ་དམ་པ་ཐོབ་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར།དགག་སྒྲུབ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དུ་ཟད་དེ་དེ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ།

我为您直译这段藏文：
"因他者于彼无有且无其相故，嘎嘎热(Kakara)即不沉没之义。彼等因观为迷乱故非真实。
其义即：因教言成就为基，上师说法理非不当。此义乌帕哈热(Upahara)，即以体验生义之义。复有咕如乌帕日(Guru Upari)即教言。此如圣师教言以体验即法身。
彼等云何？无因与中性境界相应，具择法慧，因果同时如河而住，即本初即是佛陀，一切法身本性安住，一切大乐印同一味，因果同时且一切时成就四故。尼萨热(Nisara)即上师，即我也。对下者说不得解脱之理非不当即应理。
是故一切离方便亦离智慧，即平常觉知，因无其自性故说不得解脱：若于义生信解，欲以行得果。此义即何等理。胜义见即于彼信解趣入，若执著则以修梵行欲得胜果故，唯是有遮立而已，非为真实。"
我已将文中出现的咒语名称保持梵文音译形式，并尽可能保持了原文的对仗与文义。

 །གང་ཞིག་གཉིས་མེད་མྱོང་བྲལ་ན། །བཀའ་དང་དམན་པའི་བསམ་གཏན་ནི། །དགོས་པ་མེད་ཕྱིར་ཕྱིར་བསལ་ཏེ། །སྙིང་ པོའི་དོན་མཆོག་རྟོགས་པ་ན།།མར་མ་ལྷ་བཤོས་དེ་ཅི་དགོས། །གཉིས་མེད་ལྡང་དང་འཇུག་མེད་ན། །སྤྱོད་པ་ཅི་བྱེད་སྔགས་མི་སྨྲ། །ལས་དང་བྱ་བ་གཙོར་གྱུར་པའི། །འབབ་སྟེགས་ཆུ་ལ་ཁྲུས་བྱེད་ཅིང་། །གཉུག་མའི་དཀའ་ཐུབ་ཅི་དགོས་ཏེ། །དེ་ཉིད་དོན་དང་མ་འབྲེལ་ན། ། ཁྲུས་ལ་སོགས་པས་གྲོལ་མི་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་སྙིང་པོའི་དོན་རྟོགས་པའི་གཉིས་མེད་ལ་གནས་ཤིང་ལྡང་འཇུག་མེད་པ་ན་སྤྱོད་པ་འདི་དག་ཤུགས་ཀྱིས་དགག་ཅིང་རྟོག་པས་འཆིང་བའི་ཕྱིར་མི་དགོས་པ་སྟོན་པ་དང་སྤྱོད་ན་ཡང་དེ་ཉིད་དང བྲལ་བར་ཤུགས་ཀྱིས་སྟོན་པ་སྟེ།དེ་ཡང་གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་རྣམས་སོ། །གཉིས་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་ཉིད་དོ། །མྱོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསལ་བ་དང་མི་རྟོག་པ་དང་བདེ་བ་དང་། བྲལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མྱོང་དུ་མེད་པའི་མྱོང་བ་སྟེ་ ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་དེ་དག་ལ་དཀའ་བའི་མུ་སྟེགས་ཀྱི་བརྟུལ་ཞུགས་དང་། དམན་པ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དང་ལྡན་པ་ལྟ་བ་དང་སྒོམ་པ་དང་། རྣམ་པར་རིག་པ་དང་དབུ་མའི་དགག་སྒྲུབ་དང་བཅས་པའི་བསམ་གཏན་ནི་དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ བསལ་བ་སྟེ་སྙིང་པོའི་དོན་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་འདི་རྟོག་པ་ནི་ལོག་ནས་སངས་རྒྱས་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར།མར་མེ་དང་མེ་ཏོག་དང་བདུག་པ་དང་དྲི་དང་ལྷ་བཤོས་ལ་སོགས་པ་དེ་ཅི་དགོས་བསྒྲུབ་ཏུ་མེད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་སུ་མེད་པའི་དང་དེ་ལས་མི་གཡོ་ཞིང་ལྡང་བ་དང་ འཇུག་པ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་ན།སྦྱིན་པ་བཏང་བ་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་པས་ཅི་བྱེད་དེ་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔགས་ཀྱང་མི་སྨྲ་སྟེ་འབྲས་བུ་གྲུབ་ཏུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བླ་མ་མཉེས་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་དང་། ཚོགས་སོགས་པའི་བྱ་བ་གཙོར་གྱུར་པ་ནི་ཆུ་འབབ་ པའི་སྟེགས་སུ་འདུག་སྟེ།ཆུ་ལ་ཁྲུས་བྱེད་ཅིང་གཙང་བར་སྤྱོད་པ་དང་། སྨྱུང་བའི་དཀའ་ཐུབ་དང་དཀའ་སྤྱད་རྣམས་ཅི་དགོས་ཏེ་དེ་དག་ཉིད་ཀྱིས་འཆིང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པར་བཅད་པ་ལྟ་བུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཤུགས་ཀྱིས་འགགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆེད་དུ་གྲུབ་པ་ལྟ་བུ་ནི་མ་ ཡིན་ནོ།

我为您直译这段藏文：
"若离二无之体验，经典与劣等禅定，因无所需故当遣，悟证心要胜义时，何需灯明与供食？若无二无起与入，何需行持不诵咒，业与事业为主者，阶梯水中作沐浴，何需本性苦行哉，若不契合真实义，沐浴等事不得脱。"
此义即：安住于悟证心要之无二，无起入时，此等行持以势力而遮，以分别束缚故不需要，若行持亦以势力显示离真实。
其中"若某"即殊胜所依补特伽罗。"无二"即平常觉知。"体验"即明显、无分别与安乐。"离"即无可体验之体验，即全无所是。
对彼等本性者，外道苦行之律仪与声闻劣乘之行持相应，见修及唯识中观有遮立之禅定，因无所需故遣除。证悟此最胜心要义时，因颠倒而无成佛故，灯明、花香、熏香、涂香、食供等何需？因不可成就故。
若于无二中不动，起入无别，布施等行有何用？因无义故。亦不诵咒，因无果可成就故。以悦师等业及积资等事为主者，犹如坐于水流阶梯作沐浴清净行持，何需断食苦行与苦修？因彼等本身即为束缚故。
然此非如遮遣般，因以势力灭故，非如特意成就般。

།དེ་བས་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་དང་། མ་འབྲེལ་ན་ཁྲུས་ལ་སོགས་པ་གོང་དུ་སྨོས་པའི་སྤྱོད་པས་གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། འབྲེལ་ན་དོན་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བ་ནི་ཤུགས་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །མ་རྟོག་པ་དང་ལྡང་འཇུག་ཡོད་པ་དང་དོན་དང་མི་འབྲེལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ ཀྱང་དེ་ལྟར་བྱ་བ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན།ལས་དང་པོ་ཡི་སྐྱེས་བུ་ཡིས། །དེ་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་འགྱུར་ཏེ། །མ་རྟོག་པར་དུ་དེ་མི་གཏོང་། །རྟོགས་ན་གཉུག་མའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་ལས་དང་པོ་པའི་གང་ཟག་སྐལ་བ་རབ་ཏུ་གྱུར་པ་དེ་དག་ལ་སྐྱེས་བུ་དམ་པའི་གདམས་ ངག་གིས་ཉེ་བར་གྱུར་ཏེ།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རྣམ་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་མི་འབྲལ་ཡང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཀློང་དུ་མ་གྱུར་གྱི་བར་དུ་དེ་བཞིན་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ་མ་རྟོག་པར་དུ་དེ་མི་གཏོང་ངོ་། །རྟོགས་ན་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དེ་དག་ཀྱང་སེམས་གཉུག་མའི་ངོ་བོ་ཉིད་ ཀྱི་མཉམ་པའི་ལམ་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ།།དེ་དག་ཀྱང་མན་ངག་གིས་སྟོབས་གང་ལས་སྐྱེས་ཤེ་ན། ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེ་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ལ་སྐྱེ་སྟེ། དེ་དག་བྱེ་བྲག་ཏུ་གནས་པ་ལས་མི་འགྲུབ་ཅིང་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའི་ངོ་བོ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། སྙིང་རྗེ་བྲལ་བས་སྟོང་ཉིད་ནི། །སྙིང་པོ་ རྟོག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ།།ལམ་མཆོག་མངོན་པར་བོར་ནས་ཀྱང་། །ཉན་ཐོས་ས་ལ་ངེས་པར་གནས། །སྙིང་རྗེ་འབའ་ཞིག་བསྒོམ་ན་ཡང་། །ལུས་དང་སེམས་ནི་གདུང་འགྱུར་བས། །མུ་སྟེགས་དག་དང་ཁྱད་མེད་དེ། །བདུད་ཀྱི་ལས་སུ་རིག་པར་བྱ། །སྐྱེས་བུ་མཆོག་ལྡན་གང་ ཞིག་གིས།།གང་ཡང་གཉིས་པོ་སྤྱོར་ནུས་པས། །འཁོར་དང་མྱ་ངན་འདས་སྤངས་ཏེ། །མི་གནས་མཐའ་ལ་མངོན་པར་གནས། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི། སྙིང་རྗེ་དང་བྲལ་བའི་སྟོང་ཉིད་ཀྱང་བདུད་ཀྱི་ལས་སུ་རིག་པར་བྱའོ། །སྟོང་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་སྙིང་རྗེ་ཡང་བདུད་ཀྱི་ལས་ སུ་རིག་པར་བྱའོ།།གཉིས་སུ་མེད་པའི་དོན་འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་དག་གསལ་བར་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལས་ངེས་པར་བསྟན་པའི་རྒྱུད་ལས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་ཏེ། ལྷོ་ཕྱོགས་ཨཱཤ་ནའི་ཡུལ་གྲོང་ཁྱེར་མཆོད་ རྟེན་བརྩེགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ན་བྲམ་ཟེ་ནོར་བུ་བཟང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ཡོད་དེ།དེས་ཡུལ་གཞན་གྱི་བྲམ་ཟེ་མོ་ལེགས་སྦྱིན་མེ་ཏོག་ཅེས་བྱ་བ་ཞིག་ཁྱིམ་ཐབ་ཏུ་བླང་བར་གྱུར་ཏོ།

我为您直译这段藏文：
是故若不契合真实义，则以沐浴等前述行持不得解脱。若相契合则具义，应从势力中了知。
未证悟者及有起入、不契义者，是否亦当如是行？
初业士夫者，将体验真实义，未证悟时不舍彼，若证悟即本性道。
此义为：初业补特伽罗中最胜根器者，由殊胜士夫教授近得，虽不离真实义体验之相，然未成就无二境界之前非如是，未证悟时不舍彼。若证悟，则彼等福德资粮亦是心性本体之大平等道。
彼等从何教授力生？生于智慧与悲心双运中。彼等不成于别住，当示不可分之体性：
离悲则空性，不能证心要，舍弃胜道已，决定住声闻地。
若唯修习大悲心，身心皆成苦恼因，与外道无有差别，当知即是魔业用。
具足最胜士夫者，能修此二和合时，舍离轮回与涅槃，现住无住之边际。
此义为：离悲之空性亦当知是魔业。离空之悲心亦当知是魔业。此无二义当知是佛密意。
为明显此等，于《瑜伽士一切业决定显示续》中世尊宣说：南方阿舍那国中，有城名曰层塔，有一婆罗门名善宝，彼取他国婆罗门女名妙施华为妻。

 །གཞོན་ནུ་དེ་ཡང་བཞིན་མཛེས་པ་བལྟ་ན་སྡུག་པ་ཡིད་དུ་འོང་བ་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བློ་མོས་པར་ གྱུར་པ་ཞིག་སྟེ།དེ་ཡང་ཚངས་པར་སྤྱོད་པའི་སྡོམ་པ་ལ་གནས་པ་དམ་པའི་ཆོས་དཀར་པོ་ལ་གཞོལ་བ་ཕ་མ་ལ་སྲིད་ཞུ་ཆེ་བ། འཁོར་འབངས་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྐྱོང་བ། བྲན་དང་གཡོག་རྣམས་ལ་བྱམས་པའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དགེ་སློང་བཞིན་དུ་ ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ཞིག་སྟེ།དེས་ཟླ་བ་བཟང་པོའི་ཚེས་བཅུ་བཞི་ལ་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་མཆོད་པ་ལ་ཕྱིན་ཏེ། དག་པའི་དགེ་སློང་དམ་པ་རྣམས་མཐོང་སྟེ་ཤིན་ཏུ་ཡིད་དད་པར་གྱུར་ཏེ། བདག་ལ་ཡང་བུ་དམ་པ་དག་བཙས་པར་གྱུར་ཏེ། དེ་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་སྟེ་ བསྟན་པའི་ལམ་དང་མཐུན་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པོ།།དེ་ནས་དེའི་ནུབ་མོ་ཉལ་བའི་རྨི་ལམ་ན་རལ་གྲི་གསུམ་སྤྱི་གཙུག་ཏུ་སྐྱེས་པར་གྱུར་ཏེ། རལ་གྲི་གཅིག་ནི་གཡང་ས་ཆེན་པོ་ལ་ལྟུང་བར་གྱུར་ཏོ། །གཅིག་སྣུམ་དུ་བཅོས་ནས་ངར་ཤི་བར་གྱུར་ཏོ། །གཅིག་ ལས་འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བྱུང་སྟེ་ནམ་མཁའི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ཁྱབ་པས་མེ་ཏོག་ཏུ་གྱུར་ནས་ཆར་གྱི་རྒྱུན་ཆེན་པོ་ཕབ་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཚིམ་པར་བྱས་ཤིང་འབྲས་བུ་གཅིག་ཏུ་སྨིན་པར་རྨིས་སོ།།དེ་ནས་ནང་པར་ལངས་ནས་ཁྲུས་བྱས་ཏེ་བྲམ་ཟེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་ སོ།།ཀྱེ་ཁྱིམ་བདག་བདག་ལ་དགོངས་སུ་གསོལ། །བདག་གིས་ཉལ་བའི་རྨི་ལམ་ན། །སྤྱི་གཙུག་རལ་གྲི་གསུམ་སྐྱེས་ཏེ། །གཡོན་པ་གཡང་ས་ཆེན་པོར་ལྷུང་། །གཡས་པ་སྣུམ་བཅོས་ངར་དང་བྲལ། །དབུས་མའི་གྲི་ལས་འོད་བྱུང་སྟེ། །ནམ་མཁའི་ཁམས་ ཀུན་མེ་ཏོག་རྒྱས།ཆར་གྱི་རྒྱུན་བབས་སེམས་ཅན་ཚིམ། །འབྲས་བུ་གཅིག་ཏུ་སྨིན་པར་གྱུར། །འདི་དག་བཟང་དང་ངན་པའི་ལྟས། །གང་ཡིན་ཁོ་མོས་མི་ཤེས་ཏེ། །འདི་དག་ཅི་རིགས་སྨྲ་བར་གྱིས། །ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དེ་ནས་བྲམ་ཟེས་བཙུན་མོ་དམ་པ་དེ་ལ་འདི་ སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།།ཀྱེ་ཀྱེ་བཙུན་མོ་དམ་པ་ཁྱོད། །རྟག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་ལ་གནས། །རྨི་ལམ་དམ་པ་འདི་དག་ནི། །ངན་པར་མི་འགྱུར་གཞན་ལ་དྲིས། །ཞེས་ནས་ཡུལ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ནས་བྲམ་ཟེ་ཨ་ག་ཤ་ཏ་ན་ཞེས་བྱ་བའི་མཚན་མཁན་བཀུག་གོ། །བྲམ་ཟེས་སྨྲས་ པ།ཀྱེ་གཙང་མ་ཡབ་ཡུམ་བདག་ལ་གསོན་ཅིག་།ལྟས་དེ་དག་ནི་སྲས་གསུམ་བཙས་པར་འགྱུར་བ་ལགས་ཏེ། དེ་ཡང་གཅིག་སྟོང་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་ཆད་པའི་གཡང་ས་ལ་ལྷུང་བར་འགྱུར་རོ།

我为您直译这段藏文：
此少年相貌端严，见之悦目，令人欢喜，为众生所敬仰。彼住于梵行戒律，趣向白法正法，孝敬父母，善护眷属，对奴仆婢女具大慈悲，如同比丘般修持梵行。
彼于良月十四日往寺院供养，见诸清净圣比丘生起极大信心，发愿道："愿我亦生圣子，后令出家，随顺教法道。"
其后夜晚睡梦中，梦见顶上生三剑：一剑坠入大悬崖，一剑涂油失锋刃，一剑放无量光明遍满虚空界，化为花雨倾泻而下，令诸众生满足，并梦见一果成熟。
次日清晨起床沐浴后，对婆罗门如是言：
"啊！居士请垂听，
我于睡梦中，
顶上生三剑，
左剑堕大崖，
右剑涂油失锋芒，
中剑放光明，
遍空开花朵，
雨流众生足，
一果得成熟。
此等吉凶相，
我心实难知，
请为详解说。"
婆罗门对圣妃如是言：
"啊啊圣妃汝，
恒住梵行中，
此等圣梦兆，
非凶当他询。"
遂从波罗奈城召来名为阿伽夏达那的婆罗门占相师。婆罗门言："啊！清净父母请听：此相表将生三子。其中一子因执著空性将堕断见悬崖。"

 །གཅིག་སྙིང་རྗེ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་བས་སྙིང་རྗེའི་སྣུམ་གྱིས་ཤིན་ཏུ་ གདུང་བར་གྱུར་ཏེ།བདུད་ཀྱི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པར་འགྱུར་རོ། །གཅིག་ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་པའི་ངང་ལས་འོད་གསལ་ཆེན་པོ་ངང་གིས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའི་མེ་ཏོག་དང་། སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་ཆར་གྱི་རྒྱུན་བབ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་འབྲས་ བུ་གཅིག་ཏུ་གྲུབ་པར་འགྱུར་བའི་རྟགས་སོ།།འདི་གསུམ་ཡང་མཐུན་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ལ་གཞོལ་ཏེ། སྨོན་ལམ་དང་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་ནི་མིང་ཡང་ཆེན་པོའི་སྟོབས་དང་། སྙིང་རྗེའི་སྟོབས་དང་བླ་མེད་སྟོབས་ ཞེས་བྱ་བར་གདགས་པར་བྱའོ་ཞེས་སོ།།དེ་ནས་གོ་རིམས་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་མཚན་དང་ལྡན་པའི་བུ་གསུམ་བཙས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་ཕུ་བོ་འཕགས་པ་ག་ཡ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ལམ་ཡུན་རིང་དུ་བརྟེན་ནས་གསོལ་བ་བཏབ་པ་ལས་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ལ་ མངོན་པར་ཞེན་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་བསྟན་པས་ཁྱད་པར་དུ་ཞེན་བར་གྱུར་ཏེ་དེ་དག་གིས་འཁོར་བའི་བདེ་བ་མ་ཡིན་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བདེ་བ་མི་ཐོབ་ཅིང་འཐོབ་པའི་རྒྱུར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ།།དེ་ནས་འོད་མའི་ཚལ་ན་གནས་པའི་ཚེ་རྣལ་འབྱོར་བ་འདུས་ པའི་དུས་སུ་མཁའ་འགྲོ་མ་བློ་གྲོས་མ་དང་ལེགས་སྦྱིན་མ་གཉིས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ།སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ཞེན་པ་ནི། །མྱ་ངན་མི་འདའ་འདའ་མི་འགྱུར། །གཟུགས་མེད་ཁམས་སུ་སྐྱེས་ནས་ཀྱང་། །འགྲོ་བ་དོན་མེད་འཁོར་བར་ལྷུང་། །ཞེས་སོ། །དེ་ནས་དེ་ དག་ཚེ་འཕོས་ནས་ཀྱང་གཟུགས་མེད་ཀྱི་ཁམས་སུ་སྐྱེས་སོ།།ནུ་བོ་རྣལ་འབྱོར་པ་འདུས་པ་རང་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ལོ་དཔག་ཏུ་མེད་པར་བསྟན་ཅིང་གསོལ་བ་བཏབ་པ་ལས་ཞེ་སྡང་ཆེ་བར་མཐོང་ནས་སྙིང་རྗེ་བསྒོམ་དུ་བཅུག་པ་ལས། སྙིང་རྗེ་ཁྱད་པར་དུ་གདུངས་ཏེ་སེམས་ ཅན་རྣམས་མཐོང་བའི་དུས་སུ་ངུ་ཞིང་འདྲེ་ལོག་པར་གྱུར་ཏོ།།དེ་ནས་རྣལ་འབྱོར་པ་འདུས་པའི་དུས་སུ་མཁའ་འགྲོ་མ་ཙན་མ་དང་ལ་མ་གཉིས་ཀྱིས་ནམ་མཁའ་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ། སྙིང་རྗེ་ཆེ་བས་ཡིད་གདུང་སྟེ། །སེམས་ནི་ངན་སོང་ གནས་དང་བྲལ།།བདུད་ཀྱི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་ཕྱིར། །ཤི་འཕོས་དགའ་རབ་དབང་ཕྱུག་གོ། །ཞེས་པ་དང་། དེ་ནས་ཤི་འཕོས་ནས་བདུད་དགའ་རབ་དབང་ཕྱུག་དག་ཏུ་སྐྱེས་པར་གྱུར་ཏོ།

我为您直译这段藏文：
一子因执著慈悲，为慈悲之油所深切煎熬，将为魔所加持。一子将从智慧与慈悲无二之境自然生起大光明，报身之花与化身之雨流将降下，法身之果将一体成就，此乃征相也。
此三者虽同趣向佛法，以愿力与善知识力而如是成就。彼等当立名为"大力"、"悲力"与"无上力"。
其后依次第生三具相之子。长子名圣伽雅帝，长期依止瑜伽道并祈请，因执著我见，以空性真如教示而更加执著，既不得轮回之乐，亦不得涅槃之乐，亦不成为获得之因。
后于竹林住时，瑜伽士集会之际，空行母慧母与善施母二人偈曰：
"执著于空性，
不得证涅槃，
生无色界后，
无益轮回堕。"
其后命终，转生无色界。
次子名瑜伽士集会自在，无量年教示祈请后，见其嗔恨甚大，令其修慈悲，因慈悲过度哀切，见众生时啼哭而成魔怪。
其后瑜伽士集会时，空行母赞母与拉母二人于虚空中偈曰：
"大悲令意苦，
心离恶趣处，
因魔加持故，
命终喜自在。"
其后命终，转生为魔喜自在。

 །དེ་ནས་བུ་སར་པ་དེ་དག་རྣལ་འབྱོར་པ་སྲིད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ལོ་ དཔག་ཏུ་མེད་པར་བསྟན་ཞིང་གསོལ་བ་བཏབ་པ་ལས།ཤེས་རབ་སྙིང་རྗེ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་པས། ཉམས་སུ་མྱོང་པའི་ཟླ་བ་ཚེས་གཅིག་པ་དང་ཉ་གང་བའི་ཚུལ་དུ་འཕེལ་བར་གྱུར་ཏེ། བླ་མ་དམ་པ་དེ་དག་གིས་ཀྱང་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པའི་སྟོང་ པ་ཉིད་དང་།གདུང་བ་དང་བྲལ་བས་སྙིང་རྗེའི་རྣམ་པ་བློ་ལ་མངོན་པར་སྦྱངས་ཤིང་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱས་སོ། །དེ་ནས་རྣལ་འབྱོར་པ་འདུས་པའི་དུས་སུ་མཁའ་འགྲོ་མ་སན་ཏ་ཧི་དང་ཉེ་བ་ཅན་གཉིས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ། ཤེས་རབ་སྙིང་རྗེ་ཟུང་འཇུག་ པས།།རྟོགས་པ་མྱ་ངན་འདས་པ་སྟེ། །འཁོར་དང་མྱ་ངན་འདས་སྤངས་ནས། །མི་གནས་ས་ལ་མངོན་འཚང་རྒྱ། །ཞེས་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་བས་ན་རིགས་ཀྱི་བུ་རྣམས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དམ་པ་ཡུན་རིང་དུ་བསྟེན་ ཅིང་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་དོན་བསྟན་པར་བྱ་བར་རིགས་སོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་བཤད་པར་བྱའོ།།སྙིང་རྗེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྲག་དོག་མེད་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་སྟེ། ངོ་བོ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བར་འདོད་པའོ། །དེ་ཡང་རང་གི་ གླད་ནད་དང་བྲལ་བར་དགའ་བ་བཞིན་དུ་སྟེ།བདེ་བ་དང་བྲལ་བའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་དགེ་བའི་རྩ་བར་ཡང་མི་འགྱུར་ལ། སྙིང་པོའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རྟོག་པར་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ། ལམ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་མངོན་པར་བོར་ནས་ཀྱང་ཞི་བ་ ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བགྲོད་པའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་ལ་ངེས་པར་གནས་སོ།།སྟོང་པ་དང་བྲལ་བའི་སྙིང་རྗེ་འབའ་ཞིག་བསྒོམས་ན་ཡང་སྐྱི་བུང་ཞེས་བྱེད་པ་དང་བ་སྤུ་ལྡང་བ་དང་སྐྲ་རྩ་ཟིང་ཞེས་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པས་མི་བཟོད་པའི་ཕྱིར། ལུས་གདུང་བར་འགྱུར་ཏེ། ལུས་དང་སེམས་ནི་ བརྟེན་པའི་ཚུལ་དུ་གནས་པས་སེམས་གདུང་བར་འགྱུར་རོ།།དེ་བས་ན་ཕྱི་རོལ་གྱི་མུ་སྟེགས་པ་དག་དང་ཁྱད་མེད་དེ། སེམས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཟད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བདུད་ཀྱི་ལས་སུ་རིག་པར་བྱའོ།

我为您直译这段藏文：
其后，幼子向名为瑜伽士有者无量年教示祈请，以智慧悲心双运智慧真如教示，如初一月至满月般渐次增长体验。彼等圣师亦于非有之空性及离苦之悲心相于心中修习体验。
其后瑜伽士集会时，空行母桑塔希与近母二人偈曰：
"智慧悲心双运故，
证悟即是得涅槃，
舍离轮回与涅槃，
现证无住之境地。"
即证无余涅槃。是故，善男子应长期依止殊胜善知识，当示以方便智慧无二之义，此为所说之故而解说。
所谓慈悲，即无嫉妒之善根，其本质是愿一切众生离苦。如同自己欲离头疾，若离乐之空性既不成大乘善根，亦不证悟法身精要，舍弃无二殊胜道后，必定安住于趣向一边寂静之声闻地。
若唯修离空之慈悲，则因恐惧、毛竖、发根震动等不堪忍故而身受煎熬。由身心依止而住之理，心亦受煎熬。是故与外道无异，为灭尽佛性之心，当知是魔业。

 །སྐྱེས་བུ་བསོད་ནམས་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་གྲུབ་པ་བླ་མ་མཆོག་ དམ་པ་དང་ལྡན་པ་གང་ཞིག་གིས།གང་ཡང་སྟོང་པ་དང་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པ་གཉིས་པོ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའི་ཚུལ་དུ་སྦྱོར་བར་བྱེད་དེ་འཁོར་བ་ལ། ཆགས་པ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་ཞེན་པ་ཡང་སྤངས་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱིས་འཁོར་བ་ལ་མི་གནས་ཤིང་སྙིང་རྗེས་མྱ་ངན་ ལས་འདས་པ་ལ་མི་གནས་པ་སྟེ།ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པའི་མཐའ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་ལ་མངོན་པར་གནས་སོ། །དེ་བས་ན་དེ་ལྟ་བུའི་དོན་དེ་དག་ལས་གདམས་པར་བྱ་སྟེ། ཀྱེ་ཧོ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་། །ལོག་པར་ཞེན་པ་བརྫུན་དུ་སྨྲོས། །བརྫུན་ལ་ངེས་པར་ཆགས་མ་ བྱེད།།ཞེན་པའི་རྣམ་རྟོག་མ་བྱེད་པར། །རེ་དོག་རྩོལ་བའི་སེམས་དེ་ཐོང་། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི། ཀྱེ་ཧོ་ཁམས་གསུམ་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བོ་ཞེས་བོས་ནས་ཡིན་པའི་དོན། དེ་ལ་གདམས་པར་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཅི་ཞེ་ན། བདག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་དད་ཀྱི་རྟོག་ པས་བརྟགས་པའི་བདག་ཉིད་ལ་ཞེན་པའོ།།དེ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ལས་འཁོར་བར་སྣང་ཞིང་སྡུག་བསྔལ་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཐོང་ཞེས་པའོ། །དེའི་མཐའ་ལ་རྟོག་པ་ནི་ལོག་པར་ཞེན་པ་སྟེ། དེས་ནི་བསླུ་བ་དང་བཅས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡིད་བརྟན་དུ་མི་རུང་སྟེ། ཆགས་པ་ དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་བརྫུན་དུ་སྨྲོས་ཞེས་བྱའོ།།བདག་ནི་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྫུན་པ་བཟློག་པའི་དོན་དེ་ཉིད་ལ་ཡང་ངེས་པར་ཆགས་པར་མ་བྱེད་ཅིག་ཅེས་གདམས་སོ། །ཇི་ལྟར་གནས་པར་བྱ་ཞེ་ན། ཐ་དད་དུ་ཞེན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པར་མི་བྱེད་པར་ གཉུག་མའི་དོན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་གནས་པར་བྱ་སྟེ།འབྲས་བུ་ལ་རེ་བ་དང་འཁོར་བ་དང་མཉམ་པའི་དོན་ལ་བརྩོན་པར་བྱས་པའི་སེམས་དེ་དག་ཐོང་ལ་ཅིར་ཡང་མ་ཡིན་པའི་སེམས་རང་དགའ་རྣལ་མ་འདི་ཉིད་དམ་པའོ། །དེ་ལྟར་གཉིས་མེད་ཀྱི་དོན་ བསྟན་ནས།དེ་རྟོགས་ན་ཐམས་ཅད་དེའི་ངོ་བོ་ཡིན་པ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། རྟོགས་པར་གྱུར་ནས་ཐམས་ཅད་དེ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ལས་གཞན་ཞིག་སུས་ཀྱང་མི་ཤེས་འགྱུར། །ཀློག་འཛིན་བསམ་དང་སྒོམ་པ་དེ་ཉིད་ཡིན། །བསྟན་བཅོས་སེམས་ལ་བཤད་ཅིང་གོ་བར་ངེས། ། ཡིན་མིན་མཚོན་པའི་ལྟ་བ་ཡོད་མིན་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི། གཉུག་མའི་དོན་རྟོགས་པར་གྱུར་ན་སྣང་ཞིང་གྲགས་པ་ཐམས་ཅད་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་གཞན་པའི་མཐའ་བཞི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དང་རྗེ་བཙུན་པ་ལ་སོགས་པ་སུས་ཀྱང་ཤེས་པར་མི་འགྱུར་རོ།

我为您直译这段藏文：
若有福德因缘成就之人，具足殊胜圣师，以不分别空性与悲心二者之方式修持，断除对轮回之贪著与对涅槃之执著，以智慧不住轮回，以悲心不住涅槃，超越平凡心之边际而安住于佛陀密意。
是故，从如是义中当作教诫：
"呜呼我执与，
邪执说为妄，
勿定执虚妄，
莫起执著念，
舍彼希求心。"
此义为呼唤三界一切众生之义，是教诫之词。彼等为何？所谓"我"，即执著于分别念所计之自性。因从我执而现轮回及成苦故说"舍"。于其边际分别即邪执，因其具欺诳故不可信赖，以离贪故说"说为妄"。
莫执著于"我已离贪"之遮遣虚妄义，此为教诫。云何安住？不作分别执著之念，应住于本性真如义中。舍弃希求果报及精进于等同轮回之义之心，此无所是之自然本心即为殊胜。
如是示现无二之义已，若证悟则说明一切皆为其本性：
"证悟已后一切即是彼，
除此之外谁亦不能知，
读诵受持思维修即是，
论典于心宣说定能解，
是非表征见地实非有。"
此义为：若证本性之义，一切显现音声皆为其本性，除此之外，遍知者与至尊等任谁亦不能知四边。

 ། དེ་ཡང་རབ་ཏུ་མི་གནས་པའི་རྒྱུད་ལས། སེམས་ཉིད་ཀློང་དུ་གྱུར་པ་ཀུན་དུ་བཟང་། །ཐ་མལ་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་། །དམ་པ་དག་གིས་དེ་ཉིད་རྟོགས་པ་ན། །འདི་ནི་ཧེ་རུ་ཀ་སྟེ་ཀུན་གྱི་ངང་། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ཀློག་པ་དང་། འཛིན་པ་དང་། བསམ་པ་དང་། སྒོམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་ཉིད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ངོ་བོ་ལས་མ་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་རྒྱུད་དེ་ཉིད་ལས། །ནམ་མཁའ་ངོ་བོ་དག་པའི་རང་བཞིན་ལས། །སྤྲིན་སོགས་གློ་བུར་དྲི་མ་བྱུང་གྱུར་ཡང་། །དེ་ཉིད་ཡིན་གྱི་ནམ་མཁའི ཉིད་ཀྱི་ངང་།།སེམས་ཉིད་གནས་པ་རྡོ་རྗེ་ཡེ་ཤེས་ནི། །སྣ་ཚོགས་སྣང་ཡང་གཉུག་མའི་ངོ་བོ་ཉིད། །བྱེད་སྒོ་ཐ་དད་རྣམ་པའི་ཚུལ་སྣང་ཡང་། །དེ་ཉིད་དོན་ལས་གཞན་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །འདི་ནི་རང་བཞིན་ཉིད་དེ་བདེ་བ་ཆེ། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ།།དེ་བས་ན་བརྡ་དང་ཐ་སྙད་ཀྱིས་འདི་དག་གཞལ་བར་བསྟན་པར་མི་ནུས་ཏེ། བསྟན་པའི་ཆོས་དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཞལ་གྱི་བདུད་རྩི་ལས་བྱུང་བ་འདི་དག་སེམས་ཅི་ཡང་མིན་པས་སེམས་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པ་ལ་བཤད་ཅིང་དེ་ཉིད་དུ་གོ་བར་བྱས་ ཏེ་འདི་ནི་ངེས་པའོ།།དེའི་ངོ་བོ་དེ་ཡང་ཡིན་པ་དང་མིན་པར་མི་རྟོག་སྟེ། མཚོན་པར་ནུས་པའི་ལྟ་བ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་འདི་དག་ལ་གཞལ་བར་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྟོགས་མ་རྟོགས་སུ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་སྙིང་པོའི་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་བསྟན་ནས། དེ་ཡང་ བླ་མ་དམ་པ་ལས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་སྟོན་ཏེ།བདག་གི་དེ་ཉིད་རྟོགས་པའི་མན་ངག་དེ། །ཉག་གཅིག་བླ་མའི་ཞལ་ལས་ལྟོས་པ་ཡིན། །བླ་མའི་སྨྲས་པ་གང་ཞིག་སྙིང་ཞུགས་པ། །ལག་མཐིལ་དག་ཏུ་སྐྱུ་རུ་རློན་གཞག་དང་། །ནོར་བུ་རིན་ཆེན་མི་རྟོག་གསལ་ལྟ་འདྲ། །ཞེས་ བྱ་བའི་དོན་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དག་ལས་མི་གཞན་ཏེ།དེ་ཉིད་རྟོག་པར་བྱ་བའི་མན་ངག་དེ་དག་ཀྱང་སྲིད་ཏ་སྣ་ཨེ་ག་རི་སྟེ་བླ་མ་ཉག་གཅིག་གི་ཞལ་ལ་ལྟོས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཅི་ཞེ་ན། ཨ་སྨྲི་རག་ཏྲ་ན་ ཞེས་བྱ་སྟེ།དེ་དག་གི་དོན་ནི། མགོན་པོ་གང་གིས་ལུང་བསྟན་ནུས། །རིང་བའི་བླ་མ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི། །ཉེ་བའི་བླ་མ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། །དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། །བླ་ན་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ།

我为您直译这段藏文：
如《极不住续》中说：
"心性广大即普贤，
平凡觉知即体验，
圣者证悟此性时，
此即黑热嘎众性。"
是故，读诵、受持、思维、修习一切皆为彼性之差别，因不离其本性故。
复于彼续中说：
"从虚空体清净自性中，
虽生云等暂时垢染相，
彼即虚空自性之本然，
心性安住金刚智慧者，
虽现种种本性即自然，
虽现差别诸相之行相，
离彼实义更无他所有，
此即自性即是大安乐。"
是故，当知一切皆为真如自性。
因此，不能以名言术语衡量此等，此等从所说正法圣者口中甘露而生，以无所是之心于无所是之心中宣说而令了解，此为决定。其本性亦不分别是与非，亦无能表征之见地。是故，此等非可衡量，无有证与未证。
如是显示心要义之殊胜已，复说当从殊胜上师处证悟：
"我之证悟实相之教授，
唯一依止上师之法语，
上师所说入于心中者，
如置湿杏掌中显明然，
犹如如意宝珠离分别。"
此义为：一切众生之我执觉知即不异于法身，证悟彼性之教授亦当依止独一无二之上师。彼等为何？即"阿弥惹嘎札那"，其义为："能授记之怙主，即是远传上师；亲证彼性之人，即是近传上师；三世诸佛生故，非为无上。"

 །དམ་པའི་ཞལ་ལ་གུས་པ་དང་། །སྒྲ་ལ་ངེས་ པར་བྱས་པ་སྟེ།།ལྟོས་པ་སྤངས་ན་ཐེ་ཚོམ་མེད། །བསྒྲུབ་དང་དེ་བྲལ་དེ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སྒྲའི་དོན་དུ་ངེས་པར་འབྱུང་ངོ་། །དེ་བས་ན་བླ་མ་དག་གིས་སྨྲས་པའི་རྣལ་མའི་ཤེས་པ་དེ་དག་ཤུགས་ཀྱིས་གོ་བ་སྟེ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོས་བདེ་བ་ལུས་ལ་འགྱེལ་བ་དང་། སེམས་ལ་འགྱེལ་ བ་དག་གི་ཚུལ་གྱིས་གང་བར་འགྱུར་ལ།དེ་ལ་ཡང་ཞེན་པ་མེད་པར་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོས་བདེ་བ་ཞིག་ཅིང་སྙིང་པོ་གཉུག་མའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་གོམས་པས་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་སྙིང་ལ་ཞུགས་པར་གྱུར་ཏེ། ཇི་བཞིན་པའི་དོན་དེ་བཞིན་པར་རྟོགས་སོ། །དེ་དག་ཀྱང་དཔེར་ན་ ལག་པའི་མཐིལ་དག་ཏུ་སྐྱུ་རུ་ར་དང་ཨ་མྲ་ལ་སོགས་རློན་པ་གཞག་པ་ན་དེ་དག་ཕྱི་ནང་མེད་པར་གསལ་བའི་ངོ་བོར་ཤེས་པར་འགྱུར་བ་བཞིན་དང་།ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ཨ་སྨྲི་ར་མེ་ལོང་དང་། སྟེང་དུ་བཞག་སྟེ་བལྟས་ན་འོད་མི་རྟོག་ཅིང་གསལ་བའི་ངོ་བོར་ལྟ་བ་དང་། ལྟོས་ པ་མེད་པར་འབྱུང་བ་དང་འདྲ་བར་གཉུག་མའི་དོན་འདི་དག་རྟོགས་པ་ན་སྣང་གྲགས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རྟོགས་ཤིང་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རོས་ཐམས་ཅད་ང་བདག་མེད་པའི་མཉམ་པའི་དོན་ལ་ཞུགས་ཀྱིས་འཇོག་།དོན་དེ་ཉིད་ཀྱང་བརྟགས པར་མི་ནུས་ཤིང་བརྟག་པར་ཡང་དཀའ་བ་གཞན་ལ་ལྟོས་པར་བྱ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ།མི་རྟོག་ཅིང་གསལ་ལ་རང་བཞིན་གྲུབ་པ་མེད་པ་ནི་དཔེ་གོང་མ་ལྟ་བུ་དང་མཚུངས་སོ། །དོན་དེ་ཉིད་ཀྱང་དབུ་མ་ལ་སོགས་པ་གཞན་གྱིས་མི་རྟོགས་པས་དེ་དག་ལ་སྨྲ་བར་བྱ་བ་ནི། གཉུག་མའི་ རང་བཞིན་བྱིས་པས་མ་ཚོར་བས།།འཁྲུལ་པས་བྱིས་པ་བསླུས་ཞེས་སྙིང་པོས་སྨྲས། །ཞེས་པའི་དོན་ནི། གཉུག་མའི་རང་བཞིན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བྱིས་པ་ལྟ་བུའི་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་ཚོར་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལས་ལོག་པར་འཁྲུལ་པས་བྱིས་པ་དེ་དག་བསླུས་ཏེ་སྡུག་ བསྔལ་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་སྙིང་པོས་སྨྲས་སོ།།དེ་ཉིད་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། བསམ་གཏན་མེད་ཅིང་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་མེད། ཅེས་བྱ་སྟེ། དེ་དག་གི་ནི་བསྒོམ་བྱ་དང་སྒོམ་བྱེད་དུ་རྟོགས་པས་བསམ་པར་བྱ་བ་དང་ལྡན་ཏེ། དེ་དག་ནི་ཟུག་རྔུའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བསམ་ གཏན་ལ་ཞེན་ཅིང་ཆགས་པ་དང་དེ་ལས་གཞན་པ་ལ་ཞེ་སྡང་བའོ།།དེ་བས་ན་ཆགས་སྡང་མངོན་པར་འཕེལ་བ་ནི་འཁོར་བ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་དོ།

 

这段长文可以翻译如下：

```
恭敬于圣者之语，
于声音确定而作，
若离依赖无疑虑，
修持离此即是彼。

此即确定为声义。上师所说的真实智慧，由势力而了知，即以其自性之乐遍及身心，以此方式充满。于此亦无执著，以大手印之乐破除，由修习本性自性，平等之义入于心中，如实了知其义。

譬如，犹如掌中放置湿润的庵摩罗果等，能清楚知晓其内外本性；又如将如意宝珠放置镜面之上观看，其光明无分别而明显，无所依待而显现。同样，当证悟此本性之义时，了知一切显现音声之法皆为心之自性，以大乐之味，一切皆入于无我平等之义中。

此义不可思议亦难思量，不须依待他法。无分别而明显，无自性成立，如前喻相同。其义中观等他宗不能了知，对彼等当说：

"凡夫不觉本性故，
迷乱欺诳诸愚者。"
此义为：本性真如，如同凡夫般具有分别者不能觉察，由颠倒真如而迷乱，欺诳彼等凡夫，令其受苦，此乃心要所说。

其方式云何？"无禅定亦无出离"，即彼等执著所修能修，具有所思，彼等即是刺。何以故？执著禅定贪著，而于其他生嗔。因此，贪嗔增长仅是轮回而已。
```

这段文本讨论了修行的本质，特别强调了：
1. 对上师教言的恭敬
2. 无分别智慧的特质
3. 超越贪执的重要性
4. 本性的不可思议性
5. 对禅定执著的过患

文中运用了多个比喻来说明修行的境界，并指出了一些修行中的误区，尤其是对禅定的执著。

 །འདི་ནི་བཟའ་གཏད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་བསམ་གཏན་མེད་ཅིང་རྟོགས་པས་འཚང་རྒྱ་བའི་ཕྱིར་རྩོལ་བའི་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ ཀྱི་གཞིར་གྱུར་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་མེད་དོ།།འོ་ན་ཁྱིམ་ན་གནས་ཤིང་འཇིག་རྟེན་པ་ཕལ་པ་དང་མཐུན་པའི་སྤྱོད་པ་ལས་འགྲུབ་པ་མ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། ཁྱིམ་གནས་ཆུང་མ་འཁོར་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ། །གང་ཞིག་ཡུལ་ ཆགས་དགའ་བཅིངས་མི་གྲོལ་ན།།སྙིང་པོའི་དོན་མཆོག་ལྡན་པ་ངས་སྨྲས་པ། །དེ་ཉིད་དོན་ལ་རེགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི། རི་ཁྲོད་དང་དགོན་པ་དང་ཆུ་འགྲམ་དང་ཕུག་སྟོང་དང་ནགས་ལ་སོགས་པ་དབེན་པའི་གནས་དོར་ནས་ཁྱིམ་ན་གནས་ཤིང་ཡོ་བྱད་དང་ཆུ་ མ་དང་འཁོར་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་གང་ཞིག་བདག་ནི་བསམ་གཏན་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་དེ་བཞིན་ཉིད་སྒོམ་ཡང་ཡུལ་ཆགས་པ་དང་།འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་དགའ་བས་བཅིངས་པ་མི་གྲོལ་བས་ན་དེའི་རྒྱུས་ཆགས་སྡང་མངོན་པར་འཕེལ་པར་འགྱུར་ཏེ། སྙིང་པོའི་ དོན་མཆོག་དམ་པ་དང་ལྡན་པ་ངས་སྨྲས་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་རེག་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ།།ད་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན་དེ་དག་བརྟགས་པས་མི་འཐོབ་པ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་མངོན་དུ་གྱུར་ན་བསམ་གཏན་གང་། །གལ་ཏེ་ལྐོག་ན་ཡོད་ན་མུན་ཚོད་དཔོག་།ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་ ཁོ་བོས་དབུ་མ་པ་དག་ལ་སྨྲས་པ་སྟེ།ཤེས་བྱ་ནང་དུ་འདོད་པ་དག་ནི་སྣང་བ་སེམས་ལས་མ་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དག་ལ། གལ་ཏེ་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ན་སེམས་སངས་རྒྱས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྟེ། བསྒོམ་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་དོན་ཁྱོད་ཀྱི་བསམ་གཏན་ནི་གང་ཡིན་སྨྲོས་ཤིག་།གལ་ཏེ་ཕྱི་རོལ་ན་སྣང་བ་དེ་དག་ནི་ལྐོག་ན་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡོད་པ་སྟེ། ཤེས་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་པར་སྨྲ་ན་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ཀྱིས་གཞལ་བར་ཡང་མི་ནུས་ཏེ། མུན་པ་ལ་ཚོད་དཔོག་པ་དང འདྲ་བའི་ཕྱིར་བསྒོམས་ཀྱང་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ།

这是藏文的完整直译：
由于远离执着，故无禅定；由于证悟而成佛，故一切努力本质所依的律仪出家等亦无。若问是否由在家而随顺世间凡夫之行为而成就？答曰不然，故当解说：
"若与居家妻眷共，
执着贪欲不得脱，
我说具最胜要义，
彼未触及实相义。"
此偈含义是：舍弃山间、寂处、水边、空洞、森林等静处，而居家与资具、妻子、眷属共处，虽自谓修习禅定、如是修习真如，然为贪着境界及欲乐所缚而不得解脱，因此增长贪嗔。我所说具最胜圣义者，实未触及真实义。
今当说明彼等真实义不可寻思而得：
"若现前显现何禅定？
若隐藏存在暗揣测。"
此偈含义是我对中观师等所说：对于主张所知为内在者说，若谓显现非从心生，则若是从心所生，由心即是佛故，一切显现皆为法身。既无所修，汝之禅定所修之义为何？请说。若谓外境显现是由隐藏生起者，为识之相，由其差别故汝亦不能度量，如摸黑揣测，纵修亦将无义。

།ད་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་འགྲོ་བའི་ཡེ་ཤེས་དེ། །རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་དངོས་དང་དངོས་མེད་པར། །སྙིང་པོའི་དོན་ནི་འོ་དོད་རྟག་ཏུ་འབོད། །ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི་གཉུག་མའི་ཡེ་ཤེས་དེ་དག་ཐོག་མ་དག་ནས་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོར་རྟོག་པ་དང་དངོས་པོ་མེད་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བས་སྙིང་པོའི་དོན་འདི་ནི་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་ཡིན།རྟོགས་པས་སངས་རྒྱས་པ་ཡིན་ནོ། །ཐམས་ཅད་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ རང་བཞིན་ནོ་ཞེས་སྙན་པའི་འོ་དོད་དང་།བདེ་བའི་འོ་དོད་དང་། གྲགས་པའི་འོ་དོད་རྟག་ཏུ་འབོད་དོ། །འདི་དག་གིས་ངེས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་ཇི་ཙམ་ན་ནུས་ཞེ་ན། ལྟ་བའི་ཁྱད་པར་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། གང་ཞིག་བླངས་ན་སྐྱེ་འཆི་གནས་གྱུར་པ། །དེ་ཉིད་བླངས་ནས་བདེ་ཆེན་མཆོག་གྲུབ་ཅེས། །སྐད་ སྙན་གྲགས་པའི་སྙིང་པོ་སྨྲ་བྱེད་ཀྱང་།།བྱོལ་སོང་འཇིག་རྟེན་མི་གོ་ཇི་ལྟར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི། བླ་མའི་གདམས་ངག་དེ་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལས་གང་གི་རྒྱས་བཏབ་སྟེ། ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་བླངས་ནས་རྟག་ཆད་ཀྱི་སྐྱེ་འཆི་གནས་གྱུར་པས། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འབྲས་བུ་ཆགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་བདག་ཉིད་ཀྱིས་བླངས་ཏེ། དེ་ནས་སྐད་ཅིག་མ་དེ་ཉིད་ལ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་མཆོག་གྲུབ་སྟེ། མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་སོ་ཞེས་སྐད་སྙན་པར་བསྒྲགས་པས་སྙིང་པོའི་དོན་གྱི་སྨྲ་བར་བྱེད་ཀྱང་ཚོགས་མ་བསགས པའི་གང་ཟག་རྟོག་པའི་རྨོངས་པས་བྱོལ་སོང་གི་འཇིག་རྟེན་དང་འདྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་མི་གོ་བའི་ཕྱིར་དེ་ཇི་ལྟར་བྱ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།

现在我来为您翻译这段藏文：
现在要阐述真如的本性。俱生智慧遍及一切众生，自性中离有无二边，心要义理常发此音。这句话的含义是：俱生智慧，即一切众生相续中本具的本智，从最初以来就远离了执著自性为实有或实无的分别，这个心要义理就是平常心。通过证悟而成佛。一切皆是大乐的自性，如此悦耳的呼声、安乐的呼声、名声的呼声常常响起。
若问何时能够确定成就菩提，当说明见解的差别：若有所得则能转变生死，获得此理即成就最胜大乐。虽有如是美妙声名宣说心要，但畜生世间不解，如何是好？
这段话的含义是：通过亲身体验上师的教授，印持了平常心之后，便能转变断常见的生死，证得真如果位。获得一切执著中最殊胜的自性后，在那一刹那即成就真如大乐的最胜果位，现前圆满成佛。虽然以悦耳的声音宣说此心要义理，但对于未积累资粮、为分别念愚痴所障的众生来说，他们如同畜生世间一般不能理解，对此该当如何？这就是这段话的含义。

།ད་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་དོན་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། བསམ་གཏན་བྲལ་བས་ཇི་ཞིག་བསམ་བྱར་ཡོད། །བརྗོད་དུ་མེད་ལ་གང་ཞིག་བཤད་དུ་ ཡོད།།སྲིད་པའི་ཕྱག་རྒྱར་འགྲོ་བ་མ་ལུས་ཞུགས། །རང་བཞིན་གཉུག་མ་སུས་ཀྱང་རྟོག་པ་མེད། །རང་བཞིན་སྙིང་པོ་ཉམས་སུ་མྱོང་དུས་སུ། །རྒྱུ་མེད་སྔགས་མེད་སེམས་མེད་བསམ་གཏན་མེད། །མཉམ་དུས་དེ་ཀུན་རང་བཞིན་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ། །རང་བཞིན་ཤེས་ པས་འཁྲུལ་པ་སྙིང་པོའི་དོན།།རང་བཞིན་དག་པའི་སེམས་ཀྱི་པདྨོ་ལ། །རྟོག་གི་བསམ་གཏན་དག་གིས་མི་བསླད་དེ། །བདག་ཉིད་བདེ་ལ་གནས་ཀྱང་མ་ཞེན་ཅིག་།ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ནི། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཉུག་མའི་དོན་དེ་དག་ལ་བསྒོམ་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་མ་ ཡིན་ཏེ།གཉིས་འཛིན་གྱི་བསམ་གཏན་དང་བྲལ་བས་ཅི་ཞིག་བསམ་དུ་ཡོད་དེ་མེད་དོ། །བསམ་གཏན་གྱི་ངོ་བོ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཚིག་དག་ཀྱང་བརྗོད་དུ་མེད་ལ་ཡུལ་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་གང་ཞིག་གིས་བཤད་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པའི་ སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་དང་།དེ་ཉམས་སུ་བླངས་པའི་ཐབས་ཀྱི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཚིག་བརྗོད་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་སྲིད་པ་སྟེ་ཁམས་གསུམ་པའོ། །དེ་ནི་རྟོག་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་གདམས་ངག་དང་ཉེ་བར་མ་འབྲེལ་བས་རྣམ་ རྟོག་གི་ཕྱག་རྒྱར་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པ་ཐམས་ཅད་ཞུགས་སོ།།རང་བཞིན་གཉུག་མའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་སུས་ཀྱང་རྟོག་པ་མེད་དེ་རང་བཞིན་གཉུག་མའི་སྙིང་པོའི་དོན་དེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དུས་སུ་རྒྱུད་མེད་དེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བཀའ་གྲུབ་པ་མེད་དོ། །སྔགས་མེད་དེ་དེ་ ལ་བརྟེན་པའི་བསྟན་བཅོས་སུ་གྲུབ་པ་མེད་དོ།།དེ་དག་གིས་བསྒྲུབ་པའི་སེམས་ཉིད་དང་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བསམ་གཏན་དུ་གྲུབ་པ་མེད་དོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དུས་སུ་གོང་དུ་བཤད་པ་དེ་ཀུན་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དོན་རྣལ་ མའི་རང་བཞིན་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུའོ།།དེ་དག་ཀྱང་འཁྲུལ་དུ་ཡོད་དམ་ཞེ་ན། སྣང་སྲིད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རྟོགས་ཤིང་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པས་དོན་ཅི་ཡང་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་འཁྲུལ་པ་ལོགས་སུ་མི་རྟོག་སྟེ། དེ་ཉིད་སྙིང་པོའི་ དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

我来为您直译这段藏文：
现在要阐述无颠倒的义理。离开禅定还有什么可思维？对于不可言说有什么可诉说？一切众生皆入轮回手印，本性自然谁也无法分别。当体验自性心要之时，无因无咒无心无禅定。等时彼等皆为自性迷乱之因。以自性智慧了知迷乱即为心要义理。于清净自性心之莲花，莫为分别禅定所染污。虽住于安乐亦勿执著。
这些话的含义是：对于真如本性之义，因为无可修持，故非所修；离开二取的禅定，还有什么可思维的呢？没有。表达禅定本质的言语不可言说，因为无有所成立的对境，故无可诉说。如是未证悟的众生们，因为有可修持的对境以及修持方便的言说，故为三界轮回。因为这是从分别念生起，未与圣者教授相应，故一切众生皆入分别念的手印中。本性自然的真如，谁也无法分别。当体验本性自然的心要义理之时，无有续部，即无有如来教法的成立；无有咒语，即无有依此而成立的论典；无有由彼等所成立的心性和所体验的禅定。在体验真如的平等智慧之时，前述一切皆是法性义理本来的自性迷乱之因。若问彼等是否有迷乱，对于了悟显有世间为法身大手印本性，并以平常心了知无有任何义理之自性的人们来说，不另外分别迷乱，因为这本身就是心要义理。

།དེ་ལྟར་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པའི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྟོག་པའི་དྲི་མས་མ་གོས་པའི་པདྨོ་ལ་རྟོག་གེ་བའི་བསམ་གཏན་དག་གིས་བསླད་པར་མི་བྱ་སྟེ། རང་བཞིན་གར་དགའ་བའི་ཚུལ་དུ་གཞག་པ་དེའི་དེ་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བདེ་བ་ལུས་ དང་སེམས་ལ་གནས་ཀྱང་དེ་ལ་མ་ཞེན་ཅིག་ཅེས་དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་གདམས་པའི་དོན་ཏོ།།ད་ནི་རང་བཞིན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་གནས་ལུགས་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། བདག་ཉིད་བདེ་ཡིད་དག་ལ་འདུག་མི་བྱ། །བདག་ཉིད་ཟ་ཞིང་འཐུངས་ལ་གཉིས་སྦྱོར་ཏེ། །དགའ་བའི་ཡིད་ ཀྱིས་སྤྲོད་པར་བྱེད་པ་ནི།།རྟག་ཏུ་ཡང་དང་ཡང་དུ་འཁོར་ལོ་འགེངས། །ཆོས་འདིས་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་འགྲུབ་འགྱུར་ཏེ། །རྨོངས་པའི་འཇིག་རྟེན་འགྲོར་རྟོག་བཞག་ནས་སོ། །ཞེས་པའི་དོན་ནི་རྣལ་མའི་དོན་གཉུག་མའི་དེ་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་བདག་ ཉིད་ལ་བདེ་བ་སྐྱེས་ཀྱང་ཡིད་དེ་དག་ལ་འདུག་པར་མི་བྱའོ།།འོ་ན་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། རྣལ་འབྱོར་པ་བདག་ཉིད་གཉུག་མའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་དག་གི་ཟས་ཟ་ཞིང་བླ་མའི་གདམས་ངག་དམ་པའི་སྐོམ་འཐུངས་ལ་བདེ་བ་དང་སྟོང་པ་གཉིས་དེ་ཉིད་དུ་སྦྱོར་ པར་བྱེད་པ་ནི་རང་དགའི་ཚུལ་གྱིས་ཏེ།དྲན་པ་རྒྱུན་ཆགས་ཀྱི་ཡིད་ཀྱིས་སེམས་སེམས་སུ་སྤྲོད་པར་བྱེད་པ་ནི་སྣང་བ་སེམས་ལ་མ་ཐིམ་པར་དུས་རྟག་ཏུ་ཡང་དང་ཡང་དུ་གོམས་པར་བྱ་སྟེ། ལུས་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོ་ལ་སེམས་སངས་རྒྱས་ ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་འགེངས་ཞེས་བྱའོ།།དེ་བས་ན་རང་བཞིན་གྱི་ཆོས་འདིས་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སུ་མཚོན་པའི་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་པོས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནི་སེམས་ཉིད་དུ་འགྲུབ་ཅིང་རྟོགས་པའོ། །ཐ་དད་ཀྱིས་བསྒྲིབས་པའི་རྨོངས་པས་འཇིག་ རྟེན་གྱི་ཁམས་རྣམ་པར་རྟོག་པས་བརྟགས་པའི་མགོར་སེམས་རྣམ་རྟོག་ཏུ་བརྟགས་པ་བཞག་ནས་སོང་ངོ་།།དེ་དག་གིས་ནི་འབྲས་བུ་ལ་ཉེ་བར་བྱེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ།

我来为您直译这段藏文：
如是对于自性清净心之本性、未被分别垢染的莲花，不应被分别者的禅定所污染。对于随意安住的自性，虽然其真实体验的安乐住于身心，但不要执著于此，这是诸圣者教授的含义。
现在要阐述自性真如的实相：
不应住于自身清净安乐，
自身饮食并作二和合，
以欢喜心而作修习，
常常反复充满轮圈，
以此法成就他世间，
放下愚痴世间分别。
其义理是：对于本来义理真如之体验，虽然瑜伽士自身生起安乐，但不应住于彼等心中。若问是否不应修持？瑜伽士自身食用本性三摩地之食，饮用上师圣教言之饮，将安乐与空性二者合一，以自然方式，以相续不断的心使心与心相会，在显相未融入心之前应当时常反复串习，即所谓以佛性之心充满大乐轮身。因此，以此自性法将成就以圆满佛陀为表征的他世间，即是证成并了悟心性。放下被差别所障蔽的愚痴所分别的世间界，以及被分别为分别念的心，彼等亦不能趋近果位。

 །ད་ནི་དམན་པའི་བསམ་གཏན་དག་གིས་དོན་མེད་པར་འགྱུར་བ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། གང་དུ་རླུང་དང་ སེམས་ནི་མི་རྒྱུ་ཞིང་།།ཐབས་དང་ཤེས་རབ་འཇུག་པ་མེད་གྱུར་པ། །སྐྱེས་བུ་མི་ཤེས་པ་དག་གནས་དེར་ནི། །གནས་ཤིང་གནས་སྐབས་སེམས་ནི་དབུགས་དབྱུང་ཞིང་། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི། རྨོངས་པའི་བསམ་གཏན་དག་གིས་སྟེང་འོག་གི་རླུང་སྔ་མ་ཞིང་མནན་པ་དང་། རྩའི་ནཱ་ད་ཐིག་ལེའི་རྣམ་པ་ལ་བློ་ཞེན་དུ་འཇུག་པ་དང་། ཤེས་པ་ཁ་ནང་དུ་བལྟས་པའི་ཞི་གནས་བསྒོམ་པ་དང་། ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་སྐུ་དང་ཕྱག་རྒྱ་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པ་ཉེ་བར་འཛིན་པ་སྟེ། དེ་དག་གི་དུས་སུ་ཡུལ་གང་དུ་ཡང་རླུང་དང་སེམས་མི་རྒྱུ་བ་སྟེ། འཕྲོས་པར་གྱུར་ན ཡིད་ཀྱི་ཞིང་དེ་དག་ལ་རང་ལྡོག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨྲ་བར་བྱེད་ཀྱང་ཤེས་པ་ཁུགས་སུ་བཅུག་ནས་ཤེས་པ་དེ་དག་ནན་གྱིས་སྡུད་པར་འགྱུར་ཏེ།སྡུག་བསྔལ་འབའ་ཞིག་ཁོ་ན་སྐྱེད་པར་ཟད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཐབས་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་དང་། ཤེས་རབ་གསལ་བ་ དང་མི་རྟོག་པ་དང་བདེ་བ་དང་འཇུག་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་ཏེ་མེད་པར་འགྱུར་བས་ཐབས་ཞི་གནས་ལ་ནན་ཏན་བྱས་པས་འབྲས་བུ་ལྷག་མཐོང་གི་ཤེས་རབ་སྐྱེད་པར་འདོད་དེ།དེ་དག་ཀྱང་བསྒོམ་བྱ་དང་སྒོམ་བྱེད་དུ་བརྟགས་པར་སྐྱེས་བུ་མི་ཤེས་པ་དག་གཉིས་ འཛིན་གྱི་ཤེས་པའི་གནས་དེར་ནི་མཉམ་པར་གཞག་པ་ལ་གནས་ཤིང་རྗེས་སུ་ཐོབ་པའི་གནས་སྐབས་སུ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་དབུགས་དབྱུང་ཞིང་གནས་པར་བྱེད་པ་སྟེ།འདི་དག་ལ་ནི་བྱེ་མ་ལ་མར་བཙིར་བ་བཞིན་ནོ། །སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་དག་གི་ཞལ་གྱི་བདུད་རྩི་གཉིས་ པ་རྗེ་བཙུན་པ་ལས་ཐོས་པ་ནི་མན་ངག་ཏུ་གནས་པ་སྟེ་ཞལ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ།

我来为您直译这段藏文：
现在要说明以下劣等禅定将成为无义之理：
于彼处气与心不行，
无有方便智慧趣入，
不知之人住于彼处，
安住时分心作出入。
其义理是：以愚痴禅定压制上下气脉，心执著于脉、气脉音声、明点之相，修持内观止观，执取外境身相及手印等所缘。于彼等时，气与心不行于任何境，若散乱则说于彼等意境中自然返回。虽如是说，但将心收摄后强制束敛彼等心识，唯生痛苦而已。
何以故？因为远离并缺乏方便寻常觉知、智慧明晰性、无分别、安乐以及法身趣入之大乐自性，以止观方便勤修欲求生起胜观智慧之果。彼等不知之人于所修与能修分别二取之处安住等持，后得位时令心性出入而住，此等如同压榨沙中之油。第二甘露大师尊者所说之口传教授，应当从师口中了知。

།ད་ནི་ཇི་ལྟར་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། སྙིང་པོའི་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཁོ་ན། །བདག་མེད་མས་ནི་མན་ངག་བསྟན་ནས་སོང་། །གཉིས་སུ་མི་བྱ་གཅིག་ཏུ་བྱ་བ་སྟེ། །གཅིག་ཏུ་རྟོག་ན་ རྣལ་འབྱོར་སྤྲོས་པའི་ལམ།།ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་སེམས་གཉུག་མའི་རང་བཞིན་སྙིང་པོའི་དོན་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་དཔག་ཏུ་མེད་པར་སྣང་སྟེ། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྣལ་མའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད་དེ་དེ་ཉིད་ཀྱང་སེམས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་སྟེང་བདག་ གི་ཆ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་བདག་མེད་ཡིན་ལ་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་སྐྱེད་པར་བྱེད་པས་ན་མ་སྟེ།དེས་དེ་ལ་ནི་ཅི་ཡང་མིན་པའི་མན་ངག་བསྟན་ནས་སོང་། །དེ་འཛིན་པར་བྱེད་པས་མན་ངག་གི་བསྒོམ་བྱ་དང་སྒོམ་བྱེད་གཉིས་སུ་མི་བྱ་ཞིང་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་བྱ་བ་སྟེ། བདག་ཉིད་ ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གཅིག་ཏུ་རྟོག་ན་རྣལ་འབྱོར་པའི་རྟོག་པ་དང་སྤྲོས་པའི་ལམ་སྟེ།འབྲས་བུ་ཟད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དོ། །འདི་དག་གི་བྱེད་པའི་ཚུལ་ནི་འདི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཏེ། རིགས་ལ་བྱེ་བྲག་བཟང་ངན་མ་བྱེད་པར། །ཁམས་གསུམ་མ་ལུས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི། །འདོད་ ཆགས་རྣམ་སྤངས་འདོད་ཆགས་ཉིད་མིན་ཏེ།།འདོད་ཆགས་ཆེན་པོ་གཅིག་ཏུ་ཁ་དོག་བསྒྱུར། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་སྣང་གྲགས་ཀྱི་ཆོས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་ཏེ་ནམ་མཁའ་དང་འདྲའོ། །དེ་ལ་བྱེ་བྲག་དང་བཟང་ངན་མ་བྱེད་པར་ཆོས་ཀྱི་ སྐུར་བལྟ་བར་བྱའོ།།དེ་ཉིད་ལ་རིགས་གསུམ་དུ་སྣང་སྟེ། །འདོད་པའི་ཁམས་ནི་རིན་པོ་ཆེའི་རིགས་སོ། །གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ནི་པདྨའི་རིགས་སོ། །གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ནི་རྡོ་རྗེའི་རིགས་ཏེ། དེ་ཡང་རབ་ཏུ་མི་གནས་པའི་རྒྱུད་ལས། །ཁམས་གསུམ་ སེམས་ཅན་བདེ་གཤེགས་རིགས།།ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རུ་བལྟ། །འདོད་ཁམས་རིན་ཆེན་རིགས་ཡིན་ཏེ། །འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམ་པར་འབྱུང་། །གཟུགས་ཁམས་པདྨའི་རིགས་ཡིན་ཏེ། །ལུས་རྣམ་དག་ཅིང་དྲི་མ་མེད། །གཟུགས་མེད་ རྡོ་རྗེའི་རིགས་ཡིན་ཏེ།།མཚོན་གྱིས་བཅད་ཀྱང་སྣད་མི་ནུས། །རིགས་གསུམ་སྐུ་ཡི་འཁོར་ལོ་འདི། །རིགས་གཅིག་དག་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཁམས་གསུམ་པ་མ་ལུས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་ཐ་དད་ཀྱི་འདོད་ཆགས་རྣམ་པར་སྤངས་ཏེ། སྤང་དུ་ མེད་པའི་དོན་སེམས་ཉིད་གཉུག་མའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

我来为您直译这段藏文：
若问如何修持？
唯彼本义智慧性，
无我母已示教授，
不作二分当成一，
若执一相瑜伽戏。
其义理是：心性本然之本义智慧幻化显现无量，彼等一切皆为真实如是之体验。彼即心性之体离我之分故为无我，能生一切果故为母。彼于此示现无所是之教授而去。执持彼时，教授之所修与能修不应分二，应成一体。若执为"是自性"而作一相分别，即是瑜伽行者之分别戏论之道，唯令果德穷尽而已。
此等作用之理如是：
不分种姓善恶别，
三界无余此等众，
远离贪欲非是贪，
大贪一味转色相。
其义理是：此等一切显现音声之法皆为如来种性，犹如虚空。于彼不作差别善恶分别，应视为法身。彼即显现为三种：欲界为宝生种，色界为莲花种，无色界为金刚种。如《极无住续》中所说：
"三界有情善逝种，
一切观为法身相，
欲界即是宝生种，
欲妙功德悉显现，
色界即是莲花种，
身极清净无垢染，
无色即是金刚种，
利刃难断不能坏，
三种种姓身轮此，
定从一种而出生。"
故三界无余此等一切，远离各别贪欲，因为无可断除之义即是心性本然之体性。

།དེ་བས་ན་འདོད་ཆགས་སྤང་དུ་མེད་དེ་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པས་འདོད་ཆགས་ཆེན་པོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ངེས་པའི་འདོད་པ་དང་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཆགས་པ་ཆེན་པོས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཉག་གཅིག་ཏུ་ཁ་དོག་བསྒྱུར་ བར་བྱའོ།།ད་ནི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་ཐོག་མཐའ་དབུས་ནི་ཡོད་མིན་ཏེ། །སྲིད་དང་མྱ་ངན་འདས་པ་གཉིས་མི་རྟོགས། །མ་བཅོས་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་མཆོག་འདི་ལ། །བདག་དང་གཞན་དུ་གྲུབ་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །མདུན་དང་རྒྱབ་དང་གཡས་གཡོན་ ཕྱོགས་བཅུ་རུ།།གང་དུ་རྟོག་དང་མྱོང་བ་དེ་དག་ནི། །དེ་ནི་འཁྲུལ་པའི་ལམ་ལ་མངོན་པར་གནས། །རང་བཞིན་མཚོན་ཆ་ཆེན་པོ་རྟོགས་པ་ན། །ད་ནི་སུ་ལའང་དྲི་བར་མི་བྱའོ། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་གོང་དུ་སྨོས་པའི་གཉུག་མིའི་ངོ་བོ་དེ་དག་ལ་ཐོག་མ་དང་མཐའ་ཡོད་པ་མ་ ཡིན་ཏེ་ནམ་མཁའ་དང་འདྲའོ།།དབུས་ནི་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡོད་པ་མིན་ཏེ་བདག་གིས་སྨྲ་བར་མི་ནུས་སོ། །དེ་ལྟར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དོན་དེ་ཉིད་ལ་སྲིད་པ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གཉིས་སུ་མི་རྟོག་སྟེ་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་རང་བཞིན་གྱི་ངོ་བོ་ནི་ སེམས་མ་བཅོས་པས་ཡིན་ཏེ།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ལས་རྟོག་པ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་འདི་ལ་བདག་དང་གཞན་དུ་གྲུབ་པ་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།


以下是这段藏文的直译：
因此贪欲是不可舍弃的，因为普通的意识本身就是大贪欲。而且要以确定的欲望和无所不在的大执著将法身转变为唯一的色相。现在要阐述其性相的形态。于此，无始无终亦无中，不觉轮回与涅槃二者。无造大乐之胜境中，无有自他二者成立。前后左右十方中，所有思维与体验，皆住于迷乱之道中。若证自性大利剑，今后不必再询问。
这些词句的含义是：如前所述，本性的实质中没有始终，犹如虚空。因为中间也是无所有，所以不存在，我也无法言说。如是在体验的境界中不分别轮回和涅槃二者，因为它们不可分离。如此，自性的本质是心的无造，其特殊之处即是一切大乐的自性中最胜观想，于此并无自他之分别成立。

 །དེའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་དང་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ བརྟན་པས་ཐོབ་ཅིང་དེ་ཉིད་ལ་འབྱུང་བ་དང་།རྩ་བའི་རྒྱལ་པོ་དང་བློན་པོ་དང་དམངས་རྣམས་དང་སྟེང་དུ་རྒྱུ་བའི་རླུང་དང་ཐུར་ལ་རྒྱུ་བའི་རླུང་དང་འཕྲེད་ལ་གནས་པའི་རླུང་དང་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་། འཕོ་བ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་འགྱུར་བ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་བདེ་བ་སྐྱེད་ཅིང་བློ་ གནས་ཤིང་བརྟན་པ་དང་ཤེས་པ་མི་རྟོག་པ་འབའ་ཞིག་ལ་གནས་པ་དང་།བུམ་པའི་དབང་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་སུ་བལྟ་བ་དང་། གསང་བའི་དབང་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སུ་བལྟ་བ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་བལྟ་བ་དང་། མཐའི་ དབང་བྱ་བ་ནན་ཏན་གྱི་ཡེ་ཤེས་སུ་བལྟ་བ་རྣམས་དང་།དེ་ཐམས་ཅད་བསྟེན་པར་བྱེད་པ་ཡང་དམ་ཚིག་ལས་འབྱུང་བ་ཡིན་པ་དང་། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལས་མ་འདས་སོ་ཞེས་མདུན་དང་རྒྱབ་དང་གཡས་གཡོན་ཕྱོགས་བཅུ་རུ་བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་དེ་གང་ དུ་རྟོགས་པ་དང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་དག་གི་ཟུག་རྔུ་སྟེ།སྐྱེས་བུ་དེ་ནི་འཁྲུལ་པའི་ལམ་ལས་མངོན་པར་གནས་པ་ཁོ་ནའོ། །གཉུག་མའི་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སྐད་ཅིག་མ་དེ་ཉིད་ལ་ཞི་བར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་གྱི་མཚོན་ཆ་ཆེན་པོ་འདི་རྟོགས་ན་ད་ནི་ བདག་གིས་སུ་ལ་ཡང་དྲི་བར་མི་བྱའོ།།དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྟག་པ་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ང་ནི་རྟོགས་པའི་ཚད་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། སྣང་བའི་དབང་པོ་གང་དུ་ནུབ་འགྱུར་ཞིང་། །རང་གི་ངོ་བོ་མ་ཉམས་དངོས་ཉམས་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་ གཉུག་མའི་ངོ་བོར་བཞག་པ་ལ་ཁྱད་མེད་ཀྱང་རྣམ་པ་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་པོར་མྱོང་དུ་མེད་པའི་མྱོང་བ་དང་།གོམས་པ་དང་མཐར་ཕྱིན་པའི་དུས་སུ་སྣང་བ་དང་དབང་པོའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་གཉུག་མའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ནུབ་པར་འགྱུར་ཞིང་། དེ་ཡང་རང་བཞིན་ གྱི་ངོ་བོ་ཉམས་ཏེ་ཇི་བཞིན་པར་རྟོགས་པའོ།།བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བརྟགས་པའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ།

以下是完整直译：
因此，瑜伽士们通过修持生起次第而证悟心性并获得稳固，于其中生起诸元素、根本王臣民众、上行风、下行风、横行风，以及安住菩提心、迁移菩提心、转变菩提心中生起安乐，心得安住稳固，唯一安住于无分别智慧中。
将宝瓶灌顶视为如镜智慧，将秘密灌顶视为平等性智慧，将般若灌顶视为妙观察智慧，将究竟灌顶视为成所作智慧。一切依止皆从三昧耶中生起，而这一切都不离法界智慧。
于前后左右十方中观察思维，所有证悟与体验的刺痛，此人确实安住于迷乱之道中。若证得本性之义无颠倒、能于刹那间息灭违品的此大利剑自性，则今后我不必再向任何人询问。
为何如此？因为一切执著皆是痛苦。我当显示证悟之量：
明现诸根于何处沉没，
自性不坏实相却坏灭。
此义为：虽然安立本性无差别，但由于现相有差异，故先有难以体验之体验，在熟习及究竟时，一切显现及根境悉皆沉没于本性中。且自性之本质虽已破除，却如实证悟。凡夫所执诸实有皆将破灭。

 །ད་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན་དེ་དག་བླ་མ་མ་ཡིན་པའི་གཞན་ལས་མི་རྟོག་པ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། ཀྱེ་ཧོ་གྲོགས་དག་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དེ། །གཞན་ ནས་མི་རྙེད་བླ་མའི་ཞལ་ལས་དྲིས།།དོན་དམ་ཞལ་གྱི་ངོ་བོ་དེ་རྟོགས་ན། །ཡིད་ནི་འཆིང་མེད་རླུང་ཡང་འཆད་པར་མེད། །ཁམས་གསུམ་འདི་ནི་ཐམས་ཅད་དེ་ཡི་བདག་།དེ་མ་རྟོགས་པས་འཆིང་དང་འཆད་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་ཀྱེ་ཧོ་ ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་བླ་མ་ལ་བརྟེན་པ་ལ་གདམས་པ་ཡིན་པའི་དོན་ཏེ།གྲོགས་དག་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་བློ་ཤིན་ཏུ་ཆེན་པོར་འགྱུར་བའི་གང་ཟག་རྗེ་བཙུན་པ་རྣམས་དང་མཚུངས་པར་སྤྱོད་ནུས་པ་རྣམས་ལའོ། །དེ་དག་ལ་སྦྱངས་པའི་དོན་དེ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་དག་གཞན་ནས་རྙེད་ པ་མ་ཡིན་ཏེ་མི་རྙེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་བས་ན་བླ་མའི་ཞལ་གྱི་བདུད་རྩི་ལ་དྲིས་ནས་དོན་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་དམ་པའི་གདམས་ངག་དེ་དག་རྟོགས་ན་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་ལ། མ་རྟོགས་ན་དུག་ཏུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་གཉིས་མེད་ཀྱི་དོན་དམ་པ་དེ་དག་ བླ་མའི་ཞལ་གྱི་ངོ་བོ་དེ་ལས་རྟོགས་ན་ཡིད་འཆིང་བ་མེད་དེ།ཤེས་པ་རྣལ་མ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟོག་པ་དང་རླུང་ཡང་ཆད་པ་མེད་པ་སྟེ་སྣང་གྲགས་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ཁམས་གསུམ་པ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ དེའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཏེ།དེ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་རྟོགས་པས་རྟོགས་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཡིད་འཆིང་བ་དང་། རླུང་བཟློག་ཅིང་འཆད་པར་འགྱུར་ཏེ། སེམས་བསད་ཅིང་དགག་སྒྲུབ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ད་ནི་རྟོགས་པའི་དོན་ལས་སྙིང་པོ་ལོག་ན་མེད་པར་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། ཁམས་ གསུམ་འདི་ན་ཡན་ལག་དངོས་པོ་གནས།།དེ་ནི་རྨོངས་པར་རབ་ཏུ་ཤེས་པར་གྱིས། །མ་རིག་མི་རིག་གཏི་མུག་རྒྱ་མཚོ་ཆེ། །ཆད་པའི་ཚུལ་སྣང་དེ་ལ་མ་ཞེན་པའི། །འདི་ནི་སྙིང་པོ་བདེ་ཆེན་མཆོག་ཡིན་ནོ།

以下是完整直译：
现在当说明不从非上师之他处获得彼等真实义。
呜呼诸友彼俱生，
他处不得问师口。
若悟胜义面本性，
意无系缚风不断。
三界一切彼之主，
未悟则成缚与断。
此义为："呜呼"是依止上师之教诫义，"诸友"是指能与具有广大智慧的尊者们同行之人。于彼等修习之义，即俱生智慧不从他处可得，因为无法获得。因此当从上师口中甘露请问而得具义。
故若证悟圣者教诫则具功德，若未证悟则成毒药，因此若从上师面相本性中证悟无二胜义，则意无系缚，因为觉知本然即法身故。分别念与气也无断灭，因为显现与声音即大手印法身故。
因此，此三界一切皆是大乐之本性。由于欲以证悟证悟其本性，故意成系缚，气成逆转断灭，因为已扼杀心识并作遮遣建立故。
今当说明若离证悟之义则无心要：
三界此中支分事物住，
当知彼即极为愚痴者。
无明不明痴暗大海中，
断灭相现彼莫执著故，
此乃心要大乐最胜也。

 །འདི་ནི་སངས་རྒྱས་དགོངས་པ་སངས་རྒྱས་ཉིད། །གཞན་གྱི་ སྤྱོད་མིན་ས་ར་པ་ཡིས་བསྟན།།རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་གླུ་ཡི་གར་བླང་བྱ། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་ཁམས་གསུམ་པ་འདི་དག་ནི་གསལ་བ་དང་མི་རྟོག་པའི་ཡན་ལག་དང་། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་དངོས་པོ་གནས་ཏེ་དེ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྨོངས་པ་ཡིན་པས་དོན་དེ་ཉིད་རབ་ཏུ་ཤེས་ པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་དང་།ཁམས་གསུམ་པ་འདི་དག་ཡན་ལག་ཅན་རྫས་དང་བསགས་པ་དང་འདུས་པའི་དངོས་པོ་དང་། སེམས་ལས་བྱུང་བའི་དང་། རྣམ་པ་ཡིན་པར་འདོད་པ་སྨྲ་སྟེ། དེ་ནི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པའི་ཕྱིར་རྨོངས་པས་འཁོར་བའི་བདག་ཉིད་ལ་ གནས་པ་ཁོ་ན་སྟེ།དེན་གི་ཡང་ས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག་པའི་དོན་ཏོ། །ད་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐ་མི་དད་པ་ཡིན་ཏེ། ཁམས་གསུམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མ་རིག་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཡིན་ཏེ་རིག་ཏུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་མ་རིག་པའི་དོན་ དེ་ཉིད་གཏི་མུག་ཆེན་པོ་སྟེ་མི་ཤེས་ཤིང་ཤེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ནི་ཟབ་ཅིང་དཔག་དཀའ་བའི་ཕྱིར་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་དང་འདྲའོ། །དེ་བས་ན་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆད་པའི་ཚུལ་དུ་སྣང་སྟེ། མ་ཡིན་ཞེས་དེ་ལ་མ་ཞེན་པའི་བདག་ཉིད་དུ་བྱའོ། །དོན་འདི་ནི་སྙིང་པོ་ཡིན་ཏེ་དེ་རྟོགས་པ་ན་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ མཆོག་གིས་རབ་ཏུ་ནོན་པ་ཡིན་ནོ།།འདི་ནི་ཕྱོགས་བཅུ་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱང་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དོན་འདི་དག་གང་ཟག་གཞན་གྱི་སྤྱོད་པའམ་སྨྲ་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་རྗེ་བཙུན་པའི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ས་ར་པ་ཡིས་བསྟན་པ་ཁོ་ ནའོ།།སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་གང་ཟག་དེའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རང་བཞིན་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་གླུའི་ཚུལ་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་བརྟག་ཏུ་མེད་པའི་ཕྱིར་གར་གྱི་ཚུལ་དུ་བླང་བར་བྱའོ། །དེ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་བློ་ལ་གདམས་པར་ བྱའོ།།ཀྱེ་ཧོ་འདི་ནི་རང་རིག་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །འདི་ལ་ཐེ་ཚོམ་རྟོག་པར་མ་འཁྲུལ་ཅིག་།དངོས་དང་དངོས་མེད་བདེ་གཤེགས་འཆིང་བ་སྟེ། །གཉུག་མའི་ཡིད་ལ་ལྟོས་དང་རྣལ་འབྱོར་པ། །མར་ལ་མར་གཞག་ཆུ་ལ་ཆུ་གཞག་བཞིན། །དཔེས་མཚོན་དོན་དེ་དེ་ བཞིན་ཤེས་པར་གྱིས།།བསམ་གཏན་གཞན་ལ་རྟོག་མེད་དེ་མེད་དེ། །དངོས་གཞི་འཁྲུལ་པས་ཐར་པ་མི་རྙེད་དོ།

以下是完整直译：
此乃佛陀密意即佛性，
非他所行萨热巴所示。
随行当作歌舞而领受。
此义为：此三界具有明晰与无分别支分，及大乐事物安住，因其无二故为愚痴，当善知彼义。三界此等具支分之物质、积聚、和合之事物，及心所生、行相等所说，因遍染故以愚痴住于轮回自性中，因其亦是地故，当善知此义。
今说烦恼与真如无别：三界一切之无明即是智慧，因为无所知故。因此无明之义即是大愚痴，因为不知且无所知故。因其深邃难测故如大海。因此因为一切皆非有故显为断灭相，应以不执著彼之本性而行。此义即是心要，证悟此时为最胜大乐所胜。
此乃十方三世诸佛密意，因无差别故即是佛性。此等义非他补特伽罗所能行持或宣说，唯尊者化身萨热巴所示。具缘分补特伽罗随行者，因一切自性无成就故应如歌般了知，因体验不可思议故应如舞般领受。此即瑜伽士当于自心教诫。
呜呼此乃自证智慧也，
于此莫生疑惑分别迷。
有无即是善逝系缚也，
瑜伽士当观本然之心。
如置酥于酥中水于水，
以喻表义当如是了知。
他禅定中无彼无分别，
正行迷乱不得解脱也。

 །སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བས་ཇི་ལྟར་ཉམས་སུ་ལེན། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་རང་གི་བློ་ལ་བོས་ནས་གདམས་པའི་དོན་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ནི། ཀྱེ་ཧོ་དེ་ལྟར་གོང་དུ་ བསྟན་པའི་དོན་འདི་ནི་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་རང་འབྱུང་བ་སྟེ།འདི་ལ་ཐེ་ཚོམ་དང་ཐ་དད་ཀྱི་རྟོགས་པ་འཁྲུལ་པར་མ་བྱེད་ཅིག་།རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་འཁོར་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་སྟེ། དེ་བས་ན་སེམས་དངོས་པོ་ཡོད་པར་རྟོག་པ་དང་། དངོས་པོ་མེད་ པར་རྟོགས་ཀྱང་།བདེ་བར་གཤེགས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་འཆིང་བ་སྟེ། དོན་གྱི་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པར་མི་ནུས་སོ། །དེ་བས་ན་སེམས་གཉུག་མའི་རང་བཞིན་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་ལྟོས་དང་། རྣལ་འབྱོར་པ་ཀུན་གྱིས་སོ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། མར་གྱི་ཁུ་ བ་ལ་མར་གྱི་ཁུ་བ་གཞག་པ་དང་།ཆུ་ལ་ཆུ་གཞག་པ་བཞིན་དུ་དཔེས་མཚོན་པའི་དོན་དམ་ཡང་སེམས་ལ་སེམས་བཞག་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་གཉིས་སུ་མེད་པར་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག་།རྟོག་པ་དང་ལྡན་པའི་གང་ཟག་གིས་ནི་བསམ་གཏན་བསྒོམས་བྱར་གཞན་དུ་རྟོག་པའི་ཕྱིར་དེའི་ བློ་དམན་པ་སྟེ།དེ་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མེད་དོ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བདེ་བ་ཆེན་པོ་དངོས་གཞི་འཁྲུལ་པས་ཐར་པ་མི་རྙེད་དོ། །སྣང་བ་འདི་ཐམས་ཅད་སེམས་ཉིད་སྣང་བ་སྟེ། ཅི་ཡང་མ་ཡིན་བཞིན་དུ་སྣང་བས་སྒྱུ་མ་དང་འཕྲུལ་གྱི་རྣམ་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལ་ཐ་དད་དུ་བརྟགས་པ་ནི་ སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་པ་སྟེ།དེ་ཇི་ལྟར་ཉམས་སུ་ལེན་ཞེས་གདམས་པའོ། །ད་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་བླ་མའི་ཞལ་ལས་རྟོགས་སུ་མེད་པའི་རྟོགས་པ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། བླ་མ་དམ་པའི་བཀའ་ལས་ཡིད་ཆེས་པའི། །ཉམས་མྱོང་མྱོང་མེད་ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་སྟེ། །ང་ཡིས་བརྗོད་ དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞེས།།སྙིང་པོ་དོན་མཆོག་དག་ནི་དེ་སྐད་སྨྲས། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་བླ་མ་དམ་པའི་བཀའ་དག་ལས་སློབ་པ་པོས་ཡིད་ཆེས་པར་བྱ་བའི་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་དག་ནི་མྱོང་དུ་མེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྙིང་པོ་སྐུ་གསུམ་དང་ཡེ་ཤེས་ རྣམ་པ་ལྔའི་བདག་ཉིད་དེ།དེ་དག་བརྟག་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ང་ཡིས་ཞེས་བྱ་སྟེ། །རྗེ་བཙུན་དག་གིས་ཀྱང་བརྗོད་པར་ནུས་པའམ་བརྗོད་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྙིང་པོ་གཉུག་མའི་དོན་གྱི་མཆོག་དེ་དག་གི་ཤུགས་ཀྱིས་དེ་སྐད་སྨྲ་བར་འགྱུར་རོ།

以下是完整直译：
幻网如何修持行？
此义为呼唤自心而教诫之义，即：
呜呼如上所示此义乃自生自证智慧，于此莫生疑惑分别迷乱。分别即是一切轮回之根本，是故虽觉知心有实或无实，皆为善逝法身之系缚，不能生起义果。是故一切瑜伽士当以如是方式观察心之本然自性无所是。
云何为之？如置酥油于酥油中，如置水于水中，以喻表胜义亦是安置心于心中，如是当知无二。具分别之补特伽罗于他处分别禅定所修，故其智慧低劣，于彼无有真如。何以故？以大乐正行迷乱故不得解脱。此一切显现即是心性显现，虽无所是而显现故如幻化相。于此分别差异即是苦相，教诫如何修持。
今当说大乐上师口传不可思议之证悟：
依于胜师教敕生信心，
经验无经验智慧心要，
我说此非可言说之事，
心要胜义如是而宣说。
此义为：于胜师教敕中学人当生信心，所经验之平常觉受皆不可经验。何以故？心要即三身五智之自性，因彼等不可思议故说"我"，尊者亦不能说或非可说，以心要本然义之胜义彼等之力而如是宣说。

 ། ད་ནི་དཔེ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་སྒོ་ནས་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། གདོད་ནས་དག་པའི་རང་བཞིན་ནམ་མཁའ་ལ། བལྟས་ཤིང་བརྟགས་ཀྱང་མཐོང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ངོ་བོ་དེ་དག་ལ། །སྐྱེ་འགག་མཐོང་མེད་སྨྲ་བའི་བརྡ་དང་བྲལ། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་གདོད་མ ནས་དག་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་ཅིར་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ནམ་མཁའ་དེ་དག་ལ་རྟོག་གེ་དང་ལྡན་པ་དག་གིས་འབད་པ་དང་རྩོལ་བས་བལྟས་ཤིང་བརྟགས་ཀྱང་མཐོང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ།སྡུག་བསྔལ་ལོ། །མཁས་པ་ཤེས་རབ་ཅན་དག་གིས་ནི་ནམ་མཁའི་ངོ་བོ་ཡེ་ནས་དག་པ་ ཡིན་པ་དེ་དག་ལ་བལྟས་ནས་མི་རྙེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འབད་པ་དང་རྩོལ་བསམ་རྟོགས་ཏེ་བདེ་བ་དང་ལྡན་ནོ།།དེའི་རང་བཞིན་དུ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ངོ་བོར་རང་འབྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་དེ་དག་དང་། དང་པོར་སྐྱེ་བ་དང་། བར་དུ་གནས་པ་དང་། ཐ་མར་འགག་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ ཏེ།ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དེ་ཉིད་རྣམ་རྟོག་གི་བློ་མཐོང་བ་ཡང་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་སྨྲ་བའི་བརྡ་དང་ཐ་སྙད་གདགས་པ་དང་བྲལ་ལོ། །དེ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ཏེ་དེ་དག་ལ་རྩོལ་ཞིང་བསྒྲུབ་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །ད་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་ འཁྲུལ་པ་མི་རིགས་པ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ།གཉུག་མའི་ངོ་བོ་སྣ་ཚོགས་པར་སྣང་ཡང་། །གཅིག་ཏུ་མ་ཤེས་ཐ་དད་ཡུལ་ལ་བརྟགས། །རྣམ་རྟོག་ང་རྒྱལ་སྐྱོན་གྱིས་སྐྱེ་བོ་བསླུས། །ཚིག་གི་མཚོན་ཆས་གཞན་དག་སུན་འབྱིན་ཀྱང་། །རྣམ་རྟོག་སྐྱོན་གྱིས་དེ་ཉིད་ མཚོན་མི་ནུས།།ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་ཐམས་ཅད་སེམས་གཉུག་མའི་རང་བཞིན་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དེ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གི་ཆོ་འཕྲུལ་སྣང་གྲགས་སྣ་ཚོགས་པར་སྣང་བ་ལ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་དུས་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རོ་གཅིག་ཏུ་མ་ཤེས་པས་ ཐ་དད་ཀྱི་ཡུལ་ལ་བརྟགས་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ང་རྒྱལ་གྱི་སྐྱོན་དེ་དག་གིས་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་བསླུས་སོ།།མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་རིགས་པའི་ཚིག་གི་མཚོན་ཆས་གཞན་དག་སུན་འབྱིན་པར་བྱེད་ཀྱང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྐྱོན་དེ་དག་གིས་དེ་ཁོ་ན་ ཉིད་མཚོན་པར་མི་ནུས་སོ།།ད་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཞན་གྱིས་མི་རྟོགས་པ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་ལོག་པའི་བསམ་གཏན་གྱིས་རྨོངས་ཏེ། །རང་བཞིན་གཉུག་མ་སུས་ཀྱང་མཚོན་མ་ཡིན། །སེམས་ཀྱི་རྩ་བ་རང་བཞིན་འབྲས་མི་མཐོང་། ། སྐྱེ་འགག་གནས་པར་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ནོ།

以下是完整直译：
今当以殊胜譬喻而示：
本初清净自性虚空中，
观察思维亦不得见之，
彼等俱生体性之本质，
生灭不见离言说标识。
此义为：本初清净自性无所是之虚空，具分别者虽以勤勉精进而观察思维亦不得见，是为苦。智者具慧者观察虚空体性本来清净，因不可得故超越勤勉精进思维，具足安乐。其自性中俱生体性之自生智慧，无初生、中住、后灭，亦无经验真如分别心所见。是故离说法标识、名言安立。此即大乐自性，于彼勤求修证即是苦。
今当示法身不应迷乱：
本性体相虽现种种相，
不知一味分别异境界，
分别我慢过失迷众生，
言词利剑虽破他论时，
分别过失不能表真如。
此义为：一切皆是心之本性法身，于彼神变显现种种显现声响中，凡夫具分别者不知一切时中大乐一味，故于差别境界分别，以分别我慢过失而迷惑诸凡夫。虽以现量比量理论言词利剑破斥他人，然以分别过失不能表示真如。
今当示真如非他所悟：
世间邪禅迷惑故，
本性自然谁亦不能表，
心之根本自性果不见，
生灭安住皆非所能知。

 །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ངོ་བོ་དེ་ཉིད་ནི། །བསྟན་དུ་མེད་ཀྱིས་རང་བཞིན་ཆོས་སུ་ཁྱེར། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་འཁོར་བ་མི་རྟག་པའི་མཚན་ཉིད་འཇིག་ཅིང་རྟེན་པའི་ངོ་བོ་ལ་གནས་པའི་སེམས་ཅན་དེ་དག་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལས་ལོག་པའི བསམ་གཏན་གྱིས་རྨོངས་ཏེ།དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བླ་མ་དམ་པ་དང་བྲལ་བ་སྟེ། རང་བཞིན་གཉུག་མའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སུས་ཀྱང་མཚོན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་རང་གིས་བརྟགས་པས་ཀྱང་མི་རྙེད་དེ་སེམས་ཀྱི་རྩ་བ་དེ་དག་དང་པོ་གང་ནས་བྱུང་བ་དང་གནས་པ་དང་རང་བཞིན་ཇི་ ལྟ་བུ་ཡིན་པ་དང་།དེ་བསྒོམས་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པའི་དོན་མི་མཐོང་སྟེ། སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་དང་གནས་མེད་པར་འབྱུང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཀྱང་དེ་ཉིད་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་སེམས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ཁྱེར་བར་བྱ་སྟེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ གཉིས་སུ་མེད་པའི་ངོ་བོ་དེ་ཉིད་ནི་བླ་མ་དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་བསྟན་དུ་མེད་ཅིང་།སློབ་པ་པོས་ཀྱང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མེད་ཀྱིས་དེ་བས་ན་ཤེས་པ་རྣལ་མ་རང་བཞིན་གྱི་ཆོས་སུ་ཁྱེར་བར་བྱའོ། །ད་ནི་དེ་ལྟར་ཤེས་ནས་རྟོགས་པ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། རྩ་བ་བྲལ་བས་དེ་ཉིད་གང་ སེམས་པ།།བླ་མའི་མན་ངག་དེ་ཡིས་ཐོབ་པ་སྟེ། །རྒྱུ་མེད་སེམས་ལ་གནས་པ་མཆོག་ཏུ་གསུངས། །འཁོར་བར་སྣང་བ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྟེ། །དེ་ལྟར་ཤེས་ནས་རྣལ་འབྱོར་སྙིང་པོ་ཆེ། །རྨོངས་རྣམས་མདའ་བསྣུན་ངས་སྨྲས་ཤེས་པར་བྱོས། །རང་བཞིན་གཉུག་མ་བརྗོད་ བྱ་མ་ཡིན་ཏེ།།སློབ་དཔོན་མན་ངག་མིག་གིས་དེ་མཐོང་འགྱུར། །དེ་ལ་ཆོས་དང་ཆོས་མིན་རྟོག་པ་དང་། །ལམ་དང་གཉེན་པོས་བཅོས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་ཉེས་པ་རྡུལ་ཙམ་ཡོད་མ་ཡིན། །གཉུག་མའི་ཡིད་ནི་གང་ཚེ་སྦྱངས་གྱུར་པ། །དེ་ཚེ་བླ་མའི་ཡོན་ཏན་སྙིང་ལ་ འཇུག་།ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་གཉུག་མའི་ཡིད་ལ་ཡུན་རིང་དུ་སྦྱངས་པས་གང་ཟག་གིས་སྤྱོད་པ་མ་ཡིན་པ་སྟོན་ཏེ། རྩ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ་དེ་དང་བྲལ་བ་ནི་སེམས་སོ། །དེ་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པ་རྣལ་མ་སྟེ། དེའི་མཐུས་ཟག་པ་དང་བཅས པས་བདེ་བ་དང་ཟག་པ་མེད་པའི་བདེ་བས་ལུས་དང་སེམས་གང་བར་འགྱུར་ཏེ།དེ་དག་ཐམས་ཅད་ལ་ཞེན་པ་མེད་པའི་སེམས་ནི་དྲན་པ་རྒྱུན་ཆགས་ཉིད་དོ།

以下是完整直译：
俱生体性真如者，
虽不可示为自性法。
此义为：轮回无常相坏灭依止体性中安住之众生，由背离真如义之禅定而迷惑。何以故？因离殊胜上师，本性自然真如谁亦不能表示。是故自己观察亦不可得，心之根本从何处生起、安住、何等自性，及修习所得果义不见。虽是无生灭安住之本性，然不能知彼义。如是了悟者应将心摄入真如中，俱生无二之体性，即使殊胜上师亦不能示，学人亦无法体验，是故应将正知自性摄为法。
今当示如是了知后之证悟：
离根故而思维真如，
依师教言而得彼果，
无因心中安住最胜说，
轮回显现即心之体性，
如是了知瑜伽大精要，
愚者射箭我说当了知。
本性自然非可言说境，
依师教言眼见彼真如，
于彼法非法分别及，
道与对治皆非所修正，
此中过失微尘亦非有，
本性意识何时得清净，
彼时上师功德入于心。
此义为：长时修习本性意识，示非补特伽罗所行，所谓根者即分别，离彼即是心。彼真如体验即正知，以彼力故有漏乐与无漏乐充满身心，于彼一切无执著之心即是相续不断之正念。

 །དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་དེ་ནི་བླ་མ་དམ་པའི་ཞལ་གྱི་མན་ངག་དེའི་ཐོབ་པ་སྟེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་ པའི་ཡེ་ཤེས་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པས།ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱས་པ་ལ་ངེས་པའི་ཤེས་པས་བརྒྱན་ཏེ་དྲན་པའི་གྲོགས་དག་གིས་མཉམ་པ་ཉིད་ཐོབ་པའོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་རྒྱུ་མེད་པ་དང་། སེམས་མཐའ་དང་དབུས་སུ་མི་གནས་པ་དང་། དེ་ ལ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་དེ་ལྟར་གནས་ཤིང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའི་མཆོག་ཏུ་དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས་པའོ།།དེ་ཇི་སྲིད་དུ་འཁོར་བའི་རྣམ་པར་སྣང་བ་དེ་སྲིད་ཐམས་ཅད་ནི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཤེས་ནས་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ ཀྱིས་སྙིང་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཆེན་པོ་རྟོག་པའོ།།དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པའི་རྨོངས་པ་རྣམས་ལ་མདའ་བསྣུན་ངས་སྨྲས་པ་དེ་དག་ཤེས་པར་བྱོས་ཤིག་།དེ་དག་ཀྱང་ཤེས་སུ་མེད་པ་སྟེ། རང་བཞིན་གཉུག་མ་དེ་དག་གི་དོན་ནི་བརྗོད་བྱ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཐའ་ལས་ འདས་པའི་ཕྱིར་ཤེས་པར་བྱ་བའང་མ་ཡིན་ཏེ།མི་ཤེས་པའི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་སློབ་པ་པོ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་སློབ་དཔོན་གྱི་མན་ངག་དམ་པ་དེས་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དོན་དེ་དག་ལ་མཐའ་གཉིས་ཀྱི་ཆོས་དང་། མཚན་མའི་ཆོས་མིན་པར་ རྟོག་པ་དང་།བགྲོད་པར་བྱ་བའི་ལམ་དང་། ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོས་གོ་རིམས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་བློ་བཅོས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཉུག་མའི་ངོ་བོ་འདི་དག་ལ་རྟོག་པའི་ཉེས་པ་རྡུལ་ཙམ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཉུག་མའི་ངོ་བོ་དེ་དག་ སློབ་པ་པོའི་ཡིད་ལ་དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ནི་གང་གི་ཚེ་མྱོང་ཞིང་སྦྱངས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་བླ་མའི་ཡོན་ཏན་དམ་པ་སྙིང་ལ་འཇུག་ཅིང་ཞུགས་པའོ།།དེ་ལྟ་བུའི་དོན་དེ་ཉིད་ཀྱང་རྟོག་པས་འགྲུབ་པ་ཡིན་གྱི་འབད་པས་འགྲུབ་པ་མ་ཡིན་པ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་རྟོགས་ན་སྙིང་པོ་གླུར་ལེན་ཏེ། །སྔགས་དང་རྒྱུད་རྣམས་ཀུན་ལ་འབད་བྱས་ཀྱང་། །རྟོག་གེ་དེ་བྲལ་གཅིག་ལ་མཐོང་ལམ་མེད། །འགྲོ་རྣམས་ལས་ཀྱིས་སོ་སོར་འཆིང་འགྱུར་ཏེ། །ལས་དང་སྡིག་ལས་གྲོལ་ནས་ཡིད་མཐོང་སྟེ། །རང་ཡིད་རྟོགས་ནས་གྲོལ་བ གཞན་མེད་དོ།

以下是完整直译：
如是证悟乃由殊胜上师口传教言而得。何以故？以俱生智慧平常觉知体验，以定解智慧庄严，由正念伴侣而得平等性。彼等何以故？彼体性无因，心不住边中，一切众生心性如是安住，因果不可分离，诸殊胜者如是宣说最胜。
乃至轮回诸相显现，一切皆是心之体性。如是了知已，诸瑜伽师证悟精要真如大体性。对于如是未证之愚者，我所说射箭之语，汝当了知。彼等亦不可知，本性自然之义超越一切所诠边际故亦非所知，然彼不知而体验之学人，以上师殊胜教言得见。
如是体验义中，无二边之法，无相之非法分别，及所趋入之道与烦恼对治，皆非次第所修正。何以故？此本性中分别过失微尘许亦无。本性义于学人意中何时体验修习，彼时上师殊胜功德入于心中。
如是义亦当示由觉受成就非由勤作成就：
如是证悟唱精要歌，
虽勤咒续一切法门，
离彼分别一见道无，
诸众业力各各系缚，
解脱业罪见心性已，
证自心已无他解脱。

།མྱ་ངན་འདས་པ་མཆོག་ནི་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཐོབ་ཅེས་མཚོན་ཀྱང་རྟོགས་པའི་དུས་ཉིད་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་གོང་དུ་བསྟན་པའི་ངོ་བོ་དེ་ལྟར་རྟོགས་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་ཆེན་པོ་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོར་འཁོར་བའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ གདམས་པའི་དོན་གླུར་ལེན་ཏེ།འཕགས་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ཀྱིས་སྔགས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་རིག་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བཀའ་དང་རྒྱུད་རྣམས་ལ་རིགས་པ་དང་འབྲེལ་པ་ཀུན་ལ་འབད་པར་བྱས་ཀྱང་ཐ་དད་ཀྱི་རྟོག་གེའི་དེ་དག་དང་མ་བྲལ་ན་གང་ཟག་ གཅིག་ལ་ཡང་མཐོང་བའི་ལམ་སྐྱེ་བའི་སྐལ་པ་མེད་དོ།།དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འཁོར་བ་པའི་འགྲོ་བ་རྣམས་ཐ་དད་དུ་བརྟགས་པའི་དགེ་བ་དང་སྡིག་པའི་ལས་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་དོན་མི་བསླུ་བའི་སོ་སོར་འཆིང་བར་འགྱུར་ཏེ། གང་དག་གིས་དགེ་བ་དང་སྡིག་པའི་ ལས་དང་ཐ་དད་ཀྱི་རྟོགས་པའི་ཟུག་རྔུའི་སྡིག་པ་ལས་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་རང་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཏེ།དེ་ལྟར་ན་རང་གི་ཡིད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་མཐོང་སྟེ། དེ་ལྟར་རང་གི་ཡིད་རྟོགས་ན་གྲོལ་བར་འབྲས་བུ་གཞན་མེད་དོ། །དེ་བས་ན་དེ་ཉིད་ལ་གོམས་ ཤིང་མཐར་ཕྱིན་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཆོག་གཉིས་སུ་མེད་པ་ནི་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ།།དེ་དག་ཀྱང་ཐོབ་ཏུ་ཡོད་ཅེ་ན། ཐོབ་པ་ཞེས་སློབ་པ་སོ་སོའི་ལས་མཚོན་དུ་ཟད་ཀྱང་རྟོགས་པའི་དུས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་མཚོན་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་ ཉིད་ཡིན་པ་བསྟན་པར་བྱ་བ་སྟེ།སེམས་ཉིད་གཅིག་པུ་ཀུན་གྱི་ས་བོན་ཏེ། །དེ་ལས་འཁོར་དང་མྱ་ངན་འདས་སྣང་ངོ་། །སྲིད་པ་སྣ་ཚོགས་དེ་ལས་འཕྲོས་པ་ཡིན། །འཕྲོས་པ་དེ་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ཏེ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལས་སྣང་བ་གཞན་མེད་དོ། །རྟོག་པས་མྱ་ངན་ འདས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ།།ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་སེམས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་དེ་ལས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་རྣམ་པར་འཕེལ་ཏེ། སྐྱེས་པར་བྱེད་པའི་ས་བོན་གཞན་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་བས་ན་སེམས་ཉིད་གཅིག་ཏུ་སྣང་གྲགས་ཀྱི་ཆོས་ཀུན་གྱི་ས་བོན་ཡིན་ ཏེ།དེ་བས་ན་དེ་ལས་འཁོར་བ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་དང་ཞི་བ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ངོ་བོར་སྣང་སྟེ། ཁམས་གསུམ་གྱི་སྲིད་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་བཞིན་ངོ་བོ་དེ་ལས་འཕྲོས་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整直译：
将获得最胜涅槃。虽说获得，实为证悟之时。此义即如上所示之体性若能证悟，则大瑜伽师于菩提心要中为轮回一切众生唱教言之歌。
圣者虽于密续论典智慧、如来教法及诸续部理趣相关一切勤修，若不离彼等差别分别，则任一补特伽罗亦无生起见道之缘分。何以故？轮回众生以差别善恶业异熟之义不虚而各自系缚，若能从善恶业及差别证悟刺痛之罪中解脱平常觉知，如是见自心即是佛性，如是证悟自心外无他解脱果。
是故于此熟习究竟，即得无二最胜涅槃。若问彼等是否可得？所谓获得仅是表征各别学人之业，实则表征证悟当下之体性。
今当显示一切法即是心性：
唯一心性是诸种，
轮涅显现从彼生，
种种有相从彼流，
流现即是法身体，
法身之外无他显，
证悟即是涅槃性。
此义即是从清净法身心性体性中，一切自性增长，无有其他能生种子成就，故唯一心性是显现音声诸法之种子。故从彼生轮回分别自性与寂静涅槃体性显现，三界种种有相显现如日光般从彼体性流现。

 །ཉི་མ་དང་ཟེར་གཉིས་ཐ་མི་དད་པ་ལྟར་ འཕྲོས་པས་སྣང་གྲགས་ཀྱི་ཆོས་དེ་ཉིད་དང་།སེམས་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་གཉིས་ཐ་མི་དད་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་རྣམ་པ་དེ་ཉིད་ལས་སྣང་བ་གཞན་ཞིག་གྲུབ་པ་མེད་དོ། །དེ་ཉིད་རྟོག་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཉིད་ཡིན་པ་སྟེ་གཞན་དུ་རྟོགས་པ་མི་བྱའོ། །དེ་ ལྟར་རྟོགས་པའི་དོན་དེ་ཉིད་ལ་བསྟོད་པར་བྱ་སྟེ།།འདོད་པའི་འབྲས་བུ་སྟེར་བར་བྱེད་པ་ཡིས། །ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་མཆོག་ལེགས་འབྱུང་བ་བཞིན། །མན་ངག་མཆོད་འབུལ་སེམས་ལ་ནོར་བུའི་ཚུལ། །རྣལ་འབྱོར་ཁྱད་པར་སེམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་ བྱ་བའི་དོན་ནི་དཔེར་ན་སེམས་ཅན་གྱི་འདོད་པའི་དོན་མི་བསླུ་བར་འཁོར་བའི་ཡོ་བྱད་ཀྱི་འབྲས་བུ་སྟེར་བར་བྱེད་པ་ནི་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་སྟེ།དེ་ལ་མཆོད་པ་དག་ལེགས་པར་ཕུལ་ནས་གསོལ་བ་བཏབ་ན། མཆོད་པའི་དོན་འདོད་པ་ལེགས་པར་འབྱུང་བ་བཞིན་ དུ་ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་དབུལ་བ་སེལ་བར་བྱེད་པ་ནི་སེམས་ཉིད་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་ཏེ།དེ་དག་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་ཀྱིས་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པའི་མཆོད་པའི་རྫས་དག་བླ་མའི་གདམས་ངག་གིས་མཆོད་པ་ཕུལ་ནས་ སེམས་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་ངེས་པའི་ཤེས་པའི་གསོལ་བ་བཏབ་ན་ནོར་བུའི་ཚུལ་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འབྲས་བུ་འབྱུང་ངོ་།།དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་བའི་ཁྱད་པར་སེམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་དེ་སེམས་ རང་དགའི་ཚུལ་གྱིས་སྒྲུབ་པ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ།།སེམས་བཅིངས་ན་འཁོར་བའི་བར་འཆིང་འགྱུར་ཏེ། །དེ་མ་བཅིངས་ན་གྲོལ་ཞིང་ཐར་བར་འགྱུར། །བླུན་པོ་གདམས་པ་བྲལ་བས་བཅིངས་འགྱུར་བས། །བླ་མ་མཁས་པ་དག་གིས་མྱུར་དུ་གྲོལ། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ ནི་རྣལ་འབྱོར་པའི་སེམས་ཉིད་དེ་དག་བཅིངས་ན་ནི་འཁོར་བར་འཆིང་བར་འགྱུར་ཏེ།སེམས་མ་བཅིངས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རང་དགར་གློད་དེ་བཞག་ན་རང་གྲོལ་ཞིང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སངས་རྒྱས་སུ་ཐར་བར་འགྱུར་རོ། །བླུན་པོ་གང་ཞིག་བླ་མ་དམ་པའི་ གདམས་ངག་དང་བྲལ་བས་ཡིད་འཆིང་བར་འགྱུར་ཏེ།དེ་དག་ལས་བདེ་བར་བྱེད་པ་ནི་བླ་མ་མཁས་པ་དག་གི་ཞལ་གྱི་བདུད་རྩི་དག་ལས་ཤེས་པ་གླང་པོ་ཆེ་སྨྱོན་པའི་ཚུལ་དུ་གར་དགར་བཏང་བས་མྱུར་དུ་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ།

以下是完整直译：
如日光与光芒不可分离般，由流现之显现音声诸法与心性法身二者亦不可分离。除此法身之相外别无他显现成就。即此证悟即是涅槃性，不应另作他解。
对如是证悟之义当作赞颂：
如同如意宝珠胜，
能予所欲诸果实，
教授供养心宝相，
顶礼殊胜瑜伽心。
此义即是譬如不虚妄赐予众生所欲之轮回资具果报者，乃如意宝珠，于彼善作供养祈请，则供养所欲善妙生起。如是能除三界一切众生苦恼贫乏者即是心性真如，彼等所依补特伽罗男女以平常觉知供品依上师教授作供后，于心性义以定解心祈请，则如宝珠般生起佛果。如是证悟瑜伽士殊胜心前顶礼，此为其义。
今当显示彼体性以心自在方式修持：
心若束缚成轮回，
心若解脱得解脱，
愚者离教成束缚，
智者上师速解脱。
此义即是瑜伽士心性若受束缚则于轮回受缚，若以心无束缚方式任运放松而住则自解脱而得一切智佛果解脱。愚者离善知识教授故意受束缚，令彼等安乐者即是从智者上师甘露法语中，如狂象般任运驰骋觉知而速得解脱。

 །ད་ནི་སེམས་ཡངས་པར་བཞག་པ་ བསྟན་པར་བྱ་སྟེ།།སེམས་ནི་ནམ་མཁའ་འདྲ་བར་བལྟ་བྱ་སྟེ། །ལུས་ནི་དེ་ཉིད་ཡིན་པས་ཆགས་མི་བྱ། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་དང་སེམས་ཉིད་མཉམ་པ་སྟེ། །སེམས་དེ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་བསམ་བྱས་ནས། །དེས་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བའི་ དོན་ནི་རྣལ་འབྱོར་པས་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་མཁའ་དང་འདྲ་བར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ།དེ་ནི་མི་ཤེས་ཤིང་མཉམ་ལ་སྨྲར་མེད་དེ་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་དང་མཚུངས་པའོ། །དེ་བས་ན་ལུས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་མ་འདས་པ་ཡིན་པས་ཆགས་པར་མི་བྱ་བ་ཁོ་ ནའོ།།དེ་བས་ན་ལུས་སེམས་ཐམས་ཅད་དོགས་པ་མེད་པའི་རྣམ་པས་བག་ཡངས་པའི་ཚུལ་དུ་གཞག་སྟེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྣང་གྲགས་ཀྱི་ཆོས་ཀུན་དང་སེམས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་མཉམ་པ་སྟེ། སེམས་དེ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ ངོ་བོ་སྟེ་དེ་ཉིད་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚུལ་དུ་བསམ་པར་བྱས་ན་དེས་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ།།ད་ནི་ཐམས་ཅད་སེམས་སུ་ཤེས་པར་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། ནམ་མཁའ་དག་ལ་སྤྲིན་བྱུང་རླུང་གིས་ཐིམ། །སེམས་ཀྱི་དེ་ཉིད་རྟོགས་བྱ་བརྟགས་པས་ཐིམ། ། སྙིང་པོས་སྨྲས་པ་ནམ་ཞིག་ནུས་ལྡན་ན། །མི་རྟག་གཡོ་བ་མྱུར་དུ་སྤོང་བར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི། ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་དག་པའི་ལས་གློ་བུར་གྱི་སྤྲིན་བྱུང་སྟེ། དེ་དག་རླུང་གི་གཡོ་བས་ཐིམ་པ་བཞིན་དུ་སེམས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་རྣམ་པར་དག་པ་དེ་ཉིད་ལ་ཕྱི་ནང གི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དུ་མ་བྱུང་སྟེ།བླ་མའི་གདམས་ངག་གི་སེམས་སྐྱེ་མེད་རྟོག་པར་བྱས་ནས་བརྟགས་པའི་བདག་ཉིད་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་རང་ཞི་ཞིང་ཐིམ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཉིད་དུ་ཤེས་པའི་ཕན་ཡོན་ནི་སྙིང་པོ་གཉུག་མའི་ངོ་བོ་སེམས་ལ་སྨྲས་པ་ནི་ཐ་མལ་གྱི་ ཤེས་པ་དེ་ཉིད་ལ་གོམས་ནས་ནམ་ཞིག་ནུས་པ་དང་ལྡན་པ་ན་རྟོགས་པ་དེ་འཁོར་བ་མི་རྟག་པའི་རྣམ་པ་དང་མཚན་མའི་གཡོ་བ་ཐམས་ཅད་མྱུར་དུ་ཤུགས་ཀྱིས་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ།

现当显示心性广大安住：
心当观如虚空性，
身即彼性勿贪著，
诸法与心悉平等，
彼心不可思议思，
由此当得无上果。
此义即是瑜伽士应观心之体性如虚空，彼不可知、平等、无言说、无所有故与彼相等。是故身之体性不离真如，故全然不应贪著。因此应以无疑虑相以轻松方式安住身心一切。何以故？显现音声诸法与心性体性平等，彼心乃法身故不可思议，若以无所有方式作意，则由此将获无上果。
今当显示一切皆为心性：
如空云起风能融，
心性证知观察融，
心要所说具力时，
无常动摇速当断。
此义即是如同清净虚空本性中暂时生起云彩，彼等由风动融化般，于清净心性体性中生起种种内外分别，经由上师教授作意心性无生后，观察自性一切分别自然寂灭融化。了知彼性之功德即是，于本然心要体性所说即是平常觉知，于彼串习后何时具足力用时，彼证悟将速疾自然断除轮回无常相及一切相之动摇。

།ད་ནི་སངས་རྒྱས་པའི་དུས་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། རླུང་དང་མེ་དང་དབང་ཆེན་འགགས་ པ་ན།།བདུད་རྩིའི་དངས་མ་རླུང་ཆེན་ལ་ཞུགས་པས། །དྷཱུ་ཏཱིའི་རླངས་པ་སེམས་ལ་འཇུག་འགྱུར་ཏེ། །སྲིད་པའི་ས་རུ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ནས། །སྦྱོར་བ་བཟང་པོ་འདི་ལ་སྣང་བ་ཐིམ། །ནམ་ཞིག་སྦྱོར་བཞི་གནས་འགྱུར་ཚུལ་གྱིས་ནི། །སེམས་ཞུགས་དུས་ སུ་བདེ་བ་ཆེན་རྒྱས་ཏེ།།ནམ་མཁའི་ཁམས་སུ་ཤོང་མིན་མྱང་བའི་ཚུལ། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི། རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ཉིད་གོམས་པར་བྱ་བ་ལ་བརྩོན་པ་རབ་དང་འབྲིང་དུ་གནས་པའོ། །དེ་དག་གིས་ནི་གཉུག་མའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་གོམས་པས་འདའ་ཀ་མའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཁོ་ ན་ཉིད་བསྒོམས་ཏེ།དེ་ཡང་དང་པོར་ས་ཆུ་ལ་ཞུགས་པ་དང་ཆུ་མེ་ལ་ཞུགས་པ་དང་། མེ་རླུང་ལ་ཞུགས་པ་དང་རླུང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ཞུགས་པ་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་འོད་གསལ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལ་ཞུགས་པ་དེ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ། །དེ་ལྟར་གཡོ་བ་དང་བཅས་པའི་ རླུང་དང་སྨིན་པར་བྱེད་པའི་མེ་ཆུ་སྲ་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དབང་ཆེན་དེ་དག་རྟོགས་པའི་དྲི་མ་སྟེ།ཤུགས་ཀྱིས་འགགས་པ་ནི་བདུད་རྩི་རྣམ་པ་ལྔའི་དངས་མ་དེ་དག་གཡས་གཡོན་གྱི་རྩ་ལ་ལ་ནཱ་དང་། ར་ས་ནཱའི་རླུང་ཆེན་པོ་ལ་ཞུགས་པས་དེ་ཉིད་ཀྱི་རྩ་དབུ་ མར་རིམ་གྱིས་འཇུག་པར་འགྱུར་ཏེ།དེ་ལྟར་ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱིའི་རླངས་པ་དེ་དག་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཐིག་ལེའི་སེམས་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་ཏེ། ཤེས་པ་བར་མ་དོའི་ས་རུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས། བདེ་བ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ། །བརྩོན་པའི་སྦྱོར་བ་ དང་ལྡན་པ་བཟང་པོས་ནི་སྐྱེ་བ་དེ་ཉིད་ལ་སྣང་བ་སེམས་ལ་ཐིམ་པར་འགྱུར་རོ།

现当显示成佛之时：
风火大种皆止息，
甘露精华入大风，
中脉气息入于心，
有地圆满成佛已，
善妙瑜伽相融入。
何时四相住转时，
心入之时大乐增，
虚空界中无容受。
此义即是，瑜伽士于此修习精进安住上中等位。彼等由串习本然真如，修习临终智慧真如。其次第为地融入水，水融入火，火融入风，风融入识，识融入光明大乐，此即法身。如是具动之风、成熟之火水、坚固性之大种等证悟垢染自然止息，则五甘露之精华入于左右脉中之拉拿(lalana)及惹萨拿(rasana)大风，由此渐次进入中脉。如是阿瓦度帝(avadhuti)之气息入于无分别明点之心，觉知于中阴地现前圆满成佛，即得具足大乐。具足精进瑜伽善妙者于此生中相即融入心中。

།བདེ་བ་འདི་ལུས་ལ་བརྟན་པ་སྟེ། །བར་མ་དོའི་ཤེས་པ་དེ་དག་ལུས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་བདེ་བ་དང་ལྡན་པར་མི་འགྱུར་བས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་གཉུག་མའི་ངོ་བོ་ཉིད་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ ཞེ་ན།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཉུག་མ་ལ་གོམས་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་ནམ་ཞིག་འཕོ་བའི་དུས་ཀྱི་ཚེ། ས་ཆུ་ལ་ཞུགས་པ་དང་ཆུ་མེ་ལ་ཞུགས་པ་དང་མེ་རླུང་ལ་ཞུགས་པ་དང་། རླུང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ཞུགས་པ་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་འོད་གསལ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལ་ཞུགས་ པའི་སྦྱོར་བ་བཞི་གནས་འགྱུར་བའི་ཚུལ་གྱིས་སེམས་འོད་གསལ་གྱི་བདེ་བ་ལ་ཞུགས་པའི་དུས་སུ་ཟག་པ་མེད་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་རྒྱས་ཏེ།གཟུགས་ཤིག་ཡོད་ན་ནི་ནམ་མཁའི་ཁམས་སུ་ཡང་ཤོང་བ་མེད་དེ། མྱོང་བའི་ཡུལ་དུ་ཡང་རུང་ངོ་། །གོང་མའི་ཚུལ་དེ་དག་ བདེན་ན་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དང་མི་ལྡན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་བསྒྲུབ་པར་ཡང་མི་རིགས་ལ།རང་བཞིན་ཅན་དང་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡང་ཐ་མི་དད་པར་ཐལ་ཏེ་ཆེས་ལྷག་གོ། །ད་ནི་རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། གནས་དང་ཁྱིམ་ན་དེ་ཡི་གཏམ་སྨྲ་ ཡང་།།བདེ་ཆེན་གནས་ནི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མིན། །འགྲོ་ཀུན་བསམ་པས་སུན་འབྱིན་མདའ་བསྣུན་སྨྲས། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་བསྒྲུབ་པ་འགའ་ཡང་མེད། །ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་བརྟགས་འཁྲུལ་པའི་དྲི་མས་བསྒྲིབ་པའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བཀའ་དག་གིས་གནས་དང་མཁས་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ཀྱིས་ཁྱིམ་ན་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་གཏམ་སྨྲ་པ་ཡང་སྣང་སྲིད་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཕྱག་རྒྱའི་གནས་ནི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མིན་ཏེ། འགྲོ་ཀུན་རང་གི་བསམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་རྟོགས་པས་རང ཉིད་སུན་འབྱིན་ཏོ་ཞེས་མདའ་བསྣུན་གྱིས་སྨྲས་སོ།།བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དོན་བདེ་བ་ཆེན་པོ་གཉིས་སུ་མེད་ཅིང་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཞལ་གྱི་བདུད་རྩི་ཐ་མི་དད་པའི་ཚུལ་དུ་བསྒྲུབ་པ་ནི་གཅིག་ཀྱང་མེད་དོ། །ད་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པའི་བདག་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། སྲོག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ཀུན་ལ་ཡང་། །དེ་ཉིད་ཡོད་དེ་རྟོགས་པ་མེད། །ཐམས་ཅད་རོ་མཉམ་རང་བཞིན་པས། །བསམ་ཡས་ཡེ་ཤེས་བླ་མེད་པའི། །དཔའ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་བརྟགས་པའི་རིགས། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་ཏ་ཀ་ཧི་ཧ་ན་སྟེ་སྲོག་ཆགས་སོ།

这乐依于身而住，中阴之识既离身故不得具足乐，故非证悟法身大手印本然之体性。若问如是，则答：由串习真如本然之力，何时迁移之时，地融入水，水融入火，火融入风，风融入识，识融入光明大乐，以此四相转变之理，心入光明乐时，无漏大乐增盛，若有色身，则虚空界中亦无容处，然可为所证境界。
若上述诸理为真，则法身应不具大乐，是故不应修持，自性与真如体性应成无别，此过甚矣。
今当显示证悟差别：
处所家中谈彼语，
大乐境界未能知，
众生思维破立说，
不可思议无修证。
此义为一切有情皆为分别错乱垢染所障蔽自性真如，故如来教法中处所及智者等于家中虽说不可言说之真如语，然未能遍知显有大乐手印之境界。以箭喻说众生皆以自思所生之证悟破斥自身。不可思议之义大乐无二无所有之甘露，以无别之理修持者一亦无有。
今当显示遍及一切之体性：
一切众生悉具有，
真如虽有未能知，
一切等味自性故，
无上智慧不思议，
勇士等所观察理。
此义为塔嘎嘻哈那(taka hiha na)即众生。

 །དེ་དག་གི་དོན་གྱི ཁྱད་པར་ནི་སྣང་བའི་ངོ་བོར་གསལ་བའི་རྣམ་པ་དང་གནས་སྐབས་ཀྱི་མི་རྟོག་པའི་རང་བཞིན་དང་འདོད་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བདེ་བ་སྟེ་དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་དེ་དག་རང་བཞིན་གྱིས་ལྡན་པའི་དོན་ཏོ།།དེ་བས་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ རང་ཁྱབ་ཏུ་གནས་ཏེ་སྣང་གྲགས་ཀྱི་ཆོས་ཀུན་ལ་ཡང་ཏིལ་དང་མར་གྱི་ཚུལ་དུ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡོད་དེ་གྱད་ཀྱི་ནོར་བུ་དང་འདྲ་བར་རྟོག་པ་མེད་དོ།།དེ་བས་ན་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་རོ་མཉམ་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་བསམ་ཡས་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བའི་ཡེ་ཤེས་བླ་ མའི་གདམས་ངག་གིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དཔའ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་བརྟག་ཅིང་མཉམ་པ་ལ་གཞག་པའི་རིགས་སོ།།ད་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྟོབས་བསྐྱེད་པ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་རིང་སང་ཙམ་ལ་འདི་སྙམ། །སྐྱེས་བུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་འདོད་ པས།།ཀྱེ་ཧོ་སྙིམ་པ་ཆུས་བཀང་བཞིན། །འཛག་པ་མཐོང་ངམ་སྐྱེས་བུ་རྣམས། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི། སྙིང་པོའི་དོན་འདི་དག་རྟོགས་པས་འཚང་རྒྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མིང་ལ་ཞེན་པའི་སྐྱེས་བུ་དེ་དག་གིས་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྟོབས་བསྐྱེད་ཅིང་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཁོ་ན་སྟེ། ཚེ་ འདི་ཡུན་ཐུང་ཞིང་བྱ་བའི་རྣམ་པ་མང་པོས་འདི་ཉིད་ལ་གོམས་པར་འགྱུར་བ་ཡང་ཤིན་ཏུ་དཀའ་བའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་རིང་སང་ཙམ་ལས་འདི་བྱས་ལ་དེ་ནས་བདེ་བ་བསྒྲུབ་པ་བརྟག་པར་མི་བྱ་སྟེ།ད་ལྟ་ཉིད་ནས་བརྟུན་ཏེ་བསྒྲུབ་པར་ བྱའོ།།ཕྱི་མའི་དུས་ལ་བདེ་བ་འདོད་པའི་སྐྱེས་བུ་ལེ་ལོ་དང་ལྡན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་འདོད་པས་དེ་དག་ལ་ཀྱེ་ཧོ་ཞེས་གདམས་པར་བྱ་སྟེ། སྙིམ་པ་ཆུས་བཀང་བ་དེ་དག་གི་དུས་དེ་ཉིད་ནས་ཟགས་ལ་ཐུག་གི་བར་དུ་འགྲིབ་པ་བཞིན་ཏེ་འཛག་པ་དང་མཚུངས་པ་ཁྱེད་ཀྱི་ཚེ་ འདི་དག་ཀྱང་རྟག་ཏུ་འགྲིབ་པ་མཐོང་ངམ་སྐྱེས་བུ་རྣམས་མཐོང་ངོ་ཞེས་རྟོགས་པ་རྣམས་ནི་འབད་དེ་བསྒྲུབ་པར་རིགས་སོ།།དེ་ལ་རྟོག་པ་མེད་པའི་སྐྱེས་བུ་རྣམས་ནི་བླུན་པ་སྟེ་རྟག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་ཞིང་འཁོར་བ་ན་གནས་པ་ཁོ་ནར་ཟད་དོ།

彼等之义差别即显现体性明显之相及暂时无分别之自性与所欲受用之乐，如是诸佛密意彼等自性本具之义。
是故一切有情皆具真如智慧自然遍及而住，一切显现音声之法亦如芝麻与油之理具有真如体性，如力士之宝珠然无分别。是故一切法身等味之自性故，犹如不可思议虚空之智慧，依上师教授而得体验之瑜伽士勇士等所观察而安住平等之理。
今当显示精进力之生起：
今日明日且思维，
欲求圆满丈夫者，
呜呼如同盛水器，
诸人见否其漏泄？
此义为，执著于"证悟此等要义即是成佛"之名相者，当生起精进力而修持。此生短暂且事务众多，于此修习亦极为困难，是故诸瑜伽士不应思维"今日明日且做此事然后修习安乐"，应当即从现在精勤修持。
对后世欲求安乐而具懈怠之人，欲求圆满者，当以"呜呼"而教诫之。如水器盛水，从彼时起乃至漏尽之间不断减少，如是漏泄相同，汝等此生亦恒常减损，诸人见否？诸人见之。有所证悟者当精进修持。于此无所分别之人等即是愚者，唯住轮回永受痛苦而已。

 །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མཉམ་པ་ལ་གཞག་པར་བྱ་བ་བསྟན་ཏེ། བྱ་བ་བྱེད་དང་བྱ་མིན་མི་བྱེད་པ། །ངེས་པར་རྟོགས་ན་འགྲོ་རྣམས་འཆིང་མི་འགྱུར། །ཡི་གེ་མེད་ལ་ཆད་པའི་ཡིད་འཇུག་པ། །གང་ཞིག་རྣལ་འབྱོར་བརྒྱ་ལ་འགའ་ཡིས་མཐོང་། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་བྱ་བ་བྱེད་པ་རྟོགས་པའི་རྣམ་པར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དང་བྱ་བ་མི་བྱེད་པ སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་གནས་པ་ཐམས་ཅད་གཉུག་མའི་ངོ་བོ་སྟེ།དེ་ཉིད་ངེས་པར་རྟོགས་ནས་འགྲོ་བ་རྣམས་རང་གྲོལ་བར་གྱུར་ཏེ་འཆིང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་འདི་དག་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་སྟེ། ཏ་ཡཥྚ་ནི་ཞེས་པ་སྟེ་ཡི་གེ་མེད་པའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་དག་གི་དོན་ནི་ བརྗོད་བྱ་དང་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་ངོ་བོ་དང་བྲལ་བ་སྟེ་བེམས་རིག་རྣམ་པ་གཉིས་ལས་གྲོལ་བའོ།།དེ་དག་ཉམས་སུ་བླང་བར་བྱ་བ་ནི་ཆད་པ་སྟེ་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པའོ། །དེ་དག་ཀྱང་དྲན་པ་རྒྱུན་ཆགས་ཀྱི་ཡིད་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་ཏེ། དོན་དེ་དག་ཀྱང་བླ་མ་གང་ཞིག་གིས་ ཉེ་བར་གདམས་ཀྱང་སྐལ་པ་དང་ལྡན་པ་དག་ལ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར།བཏགས་པའི་མིང་ཙམ་དུ་སྦྱར་བའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཇི་སྙེད་ཅིག་གནས་ཀྱང་དོན་འདི་དག་ནི་གཅིག་ཙམ་གྱིས་མཚོན་པའི་དོན་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལས་མི་སྲིད་དོ། །ད་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱི་ གྲོགས་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ།ཤིན་ཏུ་གདམས་པའི་སེམས་དེ་ནི། །ཀློང་དེ་བཞག་ན་གྲོལ་བར་འགྱུར། །རྨོངས་པ་གང་གིས་བཅིང་པའི་ངོས། །མཁས་རྣམས་དེ་ཡིས་རྣམ་པར་གྲོལ། །བཅིངས་པ་དག་ནི་ཕྱོགས་བཅུ་ཡིས། །གྲོལ་བར་རྩོལ་བ་བྱེད་པ་རྣམས། །མཐོང་བར་འགྱུར་བའི་དུས་ཉིད་དུ། ། མི་གཡོ་མི་འགྱུར་བརྟན་པར་གནས། །གོ་བཟློག་པ་དག་བདག་གིས་རྟོགས། །བུ་ཁྱོད་སྙིང་པོ་ལེན་པ་རྣམས། །དེ་ལྟར་རང་ལ་མཚོན་ཏེ་ལྟོས། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་ཁམས་གསུམ་པ་རྣམས་ཀྱི་བློ་ནི་རྩཝའི་ཕོན་ལྟ་བུ་སྟེ། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཤིན་ཏུ་གདམས་ཤིང བཅིངས་པ་སྟེ།དེ་ལྟ་བུའི་སེམས་འདི་ནི་བླ་མ་དམ་པའི་ཞལ་གྱི་བདུད་རྩིས་གློད་དེ་བཞག་ན་རང་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཐ་དད་ཀྱི་རྨོངས་པ་ལ་གནས་པའི་སེམས་ཅན་གང་གིས་ཡིད་བཅིངས་པའི་དངོས་པོ་དེ་དག་བླ་མ་མཁས་པ་དེ་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་གྲོལ་ བར་འགྱུར་རོ།

正是为此当示现安住平等：
所作所为与非作不为，
若能决定了知众不缚。
无文字中入断灭之意，
百瑜伽中或有一能见。
此义为，一切显现为所作之了知相，及一切安住为不作之心性，皆为本初体性。若能决定了知此义，则众生自解脱而不被束缚。
是故此等为不共法，即"ཏ་ཡཥྚ་ནི"（藏文：ཏ་ཡཥྚ་ནི，梵文天城体：तयष्टनि，罗马拼音：tayaṣṭani，意为：无文字之究竟）。其义为离所诠能诠之体性，即解脱于物质与意识二相。彼等之修持即断灭，为平常之觉知。彼等亦入于相续不断之意中。
此等义理虽上师随何者近为教授，因与具缘者相应故。纵有无量仅以假名安立之瑜伽士，此等义理唯一人能表征其义而体验，更无他有。
今当显示彼之助伴：
极为教诫彼心者，
安住彼界得解脱。
愚者为何所缚面，
智者由彼得解脱。
被缚诸者十方中，
精进求取解脱者，
正当见到之时中，
不动不变安住稳。
颠倒义理我已知，
子汝摄取心要者，
如是观照于自身。
此义为，三界众生之心如草束，极为教诫束缚于种种分别。如是之心若以殊胜上师口中甘露松解而安住，则自解脱。住于差别愚痴之众生，以何心被缚之事物，即由彼上师智者之体验而得解脱。

།ཐ་དད་ཀྱི་རྟོག་པས་བཅིངས་པ་དེ་དག་ནི་ཡེ་ཤེས་ལྔ་དང་རིགས་ལྔའི་ངོ་བོས་བདག་ཉིད་རྣམ་པ་བཅུས་བློ་ལ་གནས་པར་བྱ་སྟེ། དེས་སྤང་བྱ་དང་སྤོང་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་བཅིང་པ་ལས་གྲོལ་བར་རྩོལ་བ་བྱེད་པ་རྣམས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་མཐོང་བར་ འགྱུར་བའི་དུས་ཉིད་དུ་སེམས་མི་གཡོ་སྟེ་མཚན་མ་ལ་འཕོ་བར་མི་བྱེད་དོ།།མི་འགྱུར་ཏེ་གློ་བུར་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་གནོན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །བརྟན་པར་གནས་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཤེས་པ་ཤིན་ཏུ་ཡུན་རིང་ཞིང་གཞན་དུ་བསྒྱུར་བར་མི་ནུས་པའོ། །དེ་ཉིད་ནི་བློ་ཆུང་བ་སྟེ་འཆིང་བ་དང་ བཅས་པར་བྱའོ།།དེ་ལ་གོ་བཟློག་པ་དག་ནི་བདག་སྟེ་རྗེ་བཙུན་པ་དག་གིས་རྟོགས་སོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཅི་ཞེ་ན། ཞེན་པ་བཟློག་པར་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་སྣང་སྲིད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་མི་གཡོ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཉིད་ལ་བརྟེན་པར་བསྒོམ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བསྒོམ་དུ་མེད་པར་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་རྣལ་མར་བཞག་པས་ཕྱི་ནང་གི་གཡེང་བས་གནོད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་པ་བྱིང་ཞིང་ཡུན་རིང་བ་དག་ལ་ཡོན་ཏན་དུ་བལྟ་བར་མི་བྱ་སྟེ། གར་ཡང་འགྱུར་ཞིང་དེ་ལ་ཞེན་པ་མེད་པ་ནི་དྲན་པ་ཡང་དང་ཡང་དུ་བརྟན་པ་སྟེ་བརྟག པར་གནས་སོ།།དེ་བས་ན་རྗེ་བཙུན་པ་དག་གིས་ཞལ་ནས་བུ་ཞེས་བོས་ཏེ། ཁྱོད་སྙིང་པོ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལེན་པར་འདོད་པ་རྣམས་དེ་ལྟར་རང་ལ་མཚོན་ཏེ་ལྟོས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ད་ནི་དཔེ་ཉེ་བར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། ཀྱེ་ལགས་ དཔའ་བོ་ལྟོས་ཤིག་དང་།།འདི་ལ་ང་ནི་མི་རྟོགས་སོ། །ལས་ཟིན་པ་ཡི་སྐྱེས་བུ་ཡིས། །དྲུང་དུ་སེམས་ཐག་གཅོད་པར་བྱོས། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ལ་ཀྱེ་ཞེས་བོས་ཏེ། ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པའི་དོན་དེ་དག་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ་དཔའ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ དེ་ཉིད་དོན་དུ་གཉེར་བའི་རྣལ་འབྱོར་བའོ།།ལྟོས་ཤིག་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོང་གི་ངོ་བོ་དེ་ཉིད་ལའོ། །སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ནི་ང་བདག་གི་རྣམ་པ་ལས་སྐྱེས་པ་སྟེ། ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པའི་དོན་འདི་དག་ལ་ནི་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་མ་རྟོགས་སོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་བདག་མེད་རྟོགས་ ན་སངས་རྒྱས་ཁོ་ནའོ།

以差别分别所缚者，应以五智五部之体性，以十种自性安住于心。彼等以所断能断之方式，从束缚中精进求解脱者，以彼之体验而见时，心不动摇，不转于相，不变易，不为暂时因缘所压制。安住稳固者，谓觉知极为持久而不能转变他处。此即为小智，当具束缚。
于此，颠倒义理为我，即尊者等已了知。彼等为何？非应遮除执著，因显有一切为法身大手印故而成不动。非依彼而修，以无可修而安置平常觉知本然，则不为内外散乱所损。如是不应视沉滞久远之觉知为功德，于任何转变皆无执著，即反复坚固正念而安住稳固。
是故尊者等唤曰："子"，谓汝等欲摄取法身心要者，如是观照自身之义也。
今当显示近成之喻：
呜呼勇士且观照，
于此我不起执著。
已成办者之士夫，
当于前作决断心。
此义为呼唤诸瑜伽士曰"呜呼"，谓彼等无有一物之义。"勇士"者，即求证彼义之瑜伽士。"且观照"者，即上述之体性。一切苦皆从我执相生，于此等无有一物之义中，不生我执之解，故若证无我即唯是佛陀。

།དེ་དག་ཀྱང་ཅི་ལྟ་ཞེ་ན། ལས་ཟིན་པ་ཡི་སྐྱེས་བུ་ཡིས། །ཕྱི་མའི་བྱ་བ་ལ་མ་འཇུག་གི་བར་དུ་བཟའ་གཏད་མེད་པའི་ཤེས་པ་རང་འབྱུང་དུ་སྐྱེ་བ་སྟེ། དེ་དག་ལ་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་དེ་ཉིད་ཀྱི་དྲུང་དུ་རྟོགས་པའི་སེམས་ཀྱི་ཐག་ཤུགས་ཀྱིས་གཅོད་ པར་བྱོས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།ད་ནི་གཉིས་མེད་ཀྱི་དོན་དེ་དག་ལ་གདམས་པར་བྱ་སྟེ། རླུང་བཅིངས་པ་ལ་རང་ཉིད་མ་སེམས་ཀྱི། །ཤིང་གི་རྣལ་འབྱོར་སྣ་རྩེར་མ་སེམས་ཤིག་།ཀྱེ་མའོ་མ་ཡིན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཡི། །གཉིས་མེད་དང་དུ་མཉམ་པའི་འདོད་ཆགས་བྱོས། ། ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་རྣམ་རྟོག་གི་རྟ་རླུང་གི་རྣམ་པར་དེ་དག་བཅིངས་པའི་དོན། མི་རྟོག་པ་འབའ་ཞིག་ལ་ཞེན་ན་མ་སེམས་ཀྱེ་ཞེས་གདམས་སོ། །དེ་བས་ན་ཤིང་ཞེས་ནི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་གཉུག་མའི་རང་བཞིན་ཏེ་དེ་དག་ནི་འཕེལ་ཞིང་སྐྱེས་པ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་འབྲས་བུ སྨིན་པར་བྱེད་པ་སྟེ།དང་པོའི་ཆ་མ་ཡིན་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ཤེས་པ་མཉམ་པ་ཉིད་དེ་དག་སྣ་རྩེ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སུ་རྣམ་པར་རྟོགས་པ་གཏད་དེ་མ་སེམས་ཤིག་།དེ་བས་ན་དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་ཀྱེ་མའོ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱའོ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ ཤེས་དེ་དག་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ངང་དུ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་འདོད་ཆགས་བྱོས་ཞེས་བྱའོ།།ད་ནི་གཟུང་བའི་སྐྱོན་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། སྲིད་པའི་སྣ་རྩེར་འཆིང་བ་ཡོངས་སུ་སྤངས། །འདི་ནི་ཡིད་འདུས་པ་ལ་རླུང་གིས་རླབས། །གཡོ་ཞིང་འཕར་བར་ཤིན་ཏུ་མི་སྲུན་འགྱུར། །ཞེས་ བྱ་བའི་དོན་ནི་ཡིད་བཅིངས་པ་དག་ནི་སྲིད་པ་སྟེ་འཁོར་བའི་རྣམ་པ་ཡིན་ནོ།།དེའི་ཕྱིར་སྣ་རྩེར་འཆིང་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་སྤང་ངོ་། །དེའི་མི་རྟོག་པ་འདི་ནི་ཡིད་འདུས་པ་སྟེ་འཕྲེད་ལ་གནས་པའི་རླུང་ཟིན་པའོ། །དེ་ལ་སྟེང་འོག་གི་རླུང་གིས་རླབས་ན་སེམས་གཡོ་ཞིང་ལུས་ འཕར་བས་ཤིན་ཏུ་མི་སྲུན་པར་འགྱུར་ཏེ།སྨྱོན་པ་དང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་མ་བཅིངས་པའི་ཕན་ཡོན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་གནས་གྱུར་ན། །དེའི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་བརྟན་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། གང་ཞིག་ཡིད་ནི་ ཉེ་བར་འགགས་གྱུར་ན།།ལུས་ནི་འཆིང་པ་རྣམ་པར་འཆད་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི། སྣང་བ་དང་སེམས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོར་གནས་གྱུར་ན། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དེའི་བདག་ཉིད་བརྟན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ།

彼等云何？已成办之士夫，于未入后续事业之前，无所缘之觉知自然生起。住于彼等之瑜伽士，当于彼前以觉悟心力作决断，此为其义。
今当教示不二之义：
莫思系缚气，
莫思树瑜伽鼻端处，
呜呼非有俱生性，
当作平等不二贪。
此义谓分别心马气之相，为系缚义。若执著唯无分别，则告诫曰"莫思"。故"树"者，谓无漏智本性自性，彼等以此增长生起而令果成熟。非初分瑜伽觉知平等性，莫思维系缚于鼻端等处。是故如是了知者之三摩地，名为"呜呼非有"。彼俱生智于大乐性中平等，故曰"当作贪"。
今当显示所取之过：
遍舍有之鼻端缚，
此乃意聚气波动，
摇晃跳跃极狂乱。
此义谓意之系缚即是有，为轮回之相。是故当遍舍鼻端系缚等。此无分别即是意聚，为横住气之摄持。若为上下气波动，则心摇动而身跳跃，极为狂乱，如同疯狂，故成无义。
如是为显示无系缚之功德：
若俱生智得转依，
是故自性成坚固，
若其意识得止息，
身之系缚当断绝。
此义谓显相与心俱生自性于无有任何之体性中若得转依，则因彼法身自性成坚固故。

 །གང་གི་ཚེ་གཉུག་ མ་ལ་གོམས་པར་འགྱུར་བ་དེའི་ཕྱིར་ཡིད་ཀྱི་རྟོག་པ་ནི་ཉེ་བར་འགག་པར་འགྱུར་བས་ན།ལུས་ཀྱི་འཆིང་བ་འཆར་བར་འགྱུར་བ་དང་བདེ་བ་ལ་ཞེན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །ད་ནི་ཉམས་མྱོང་གི་རྟགས་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དབུས་སུ་ལྷན་ཅིག་ སྐྱེས་དང་རོ་མཉམ་པས།།དེ་ཚེ་དམངས་རིགས་དག་དང་བྲམ་ཟེ་མེད། །ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ནི། སེམས་དང་སྣང་བ་གཉིས་ཀྱི་དབུས་སུ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རོ་མཉམ་པར་འགྱུར་བའི་རེ་དོག་མེད་པའི་དོན་དེ་ཉིད་རྟོགས་ཤིང་གཉིས་འཛིན་མེད་ཅིང་ གཟའ་གཏད་དང་བྲལ་བའི་ངོ་བོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལས་བླང་དོར་མེད་པའི་སྤྱོད་པ་དག་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ།དེའི་ཚེ་ཉམ་ང་བར་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐ་དད་ཀྱི་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བས་དམངས་རིགས་དང་བྲམ་ཟེ་མེད་དོ་ཞེས་བྱའོ། །ད་ནི་གྲགས་པའི་དཔེའི་སྒོ་ནས་དོན་ མཚོན་པར་བྱ་སྟེ།འདི་ནས་ཟླ་བའི་རྒྱ་མཚོ་ཉིད་དང་ནི། །འདི་ནས་གངྒཱའི་རྒྱ་མཚོའི་བར་དག་དང་། །བཱ་རཱ་ཎ་སཱིའི་ཁོར་ཡུག་བར་དག་ནི། །འདི་ནི་ཟླ་བ་རྒྱས་པ་གསལ་བྱེད་ཅིང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རི་བོང་གིས། །སེམས་ཅན་རྒྱ་མཚོ་ གསལ་བར་བྱེད།།དྲན་པ་གངྒཱའི་མཚོ་དག་གིས། །ཡུལ་ཆེན་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་གསལ། །ཟླ་བ་འགྲིབ་དང་རྒྱས་པ་ནི། །ཟླ་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཉི་མའི་རྐྱེན་གྱིས་འཕེལ་འགྲིབ་སྣང་། །ཟླ་བ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཉིད་ལ། །འཕེལ་དང་འགྲིབ་པ་ཡོད་མེད་དེ། །རྟོག་ པའི་དབང་གིས་དེ་ལྟར་སྣང་།།དེ་ཕྱིར་རྟོག་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར། །གཉུག་མའི་གྲོགས་དང་བཅས་པས་འབད། །འབད་པ་ངལ་བ་མེད་འགྱུར་ཏེ། །ཀྱེ་ཧོ་དང་པོའི་རྟེན་ལ་སྨྲོས། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི། དཔེ་དག་གིས་ཉེ་བར་མཚོན་པའང་། །གཉུག་མའི་དོན་ཁོ་ན་ཉིད་ བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ།འདི་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྱུང་གནས་སོ། །ཟླ་བ་རྒྱ་མཚོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྟོ་ཕྱོགས་ཀྱི་ངོས་དཔག་ཚད་བཅུ་གཉིས་པ་དག་ནའོ། །དེ་དག་ནི་ཆུ་ཞེང་དུ་དཔག་ཚད་བཅུ་གཉིས་ཡོད་པ་ཁོར་ཡུག་ཏུ་དཔག་ཚད་བཞི་བཅུ་རྩ་ བརྒྱད་པ་ཡོད་པ་སྟེ།དེ་དག་གི་ནང་ན་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ཧུ་ལུ་ཨིནྡྲ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་དཔག་ཚད་གཅིག་གྱེན་དུ་འཕགས་པ་ཡོད་དེ། དེ་དག་ལ་ཟླ་བའི་འོད་ཀྱིས་ཕོག་པའི་དུས་སུ་ཆུའི་རྒྱུན་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞིང་འོད་ཀྱང་ཕྱོགས་བཅུར་འཕྲོའོ།

当熟习本性时，由于意之分别近得止息，故身之系缚将显现，并断除执著安乐等。
今当显示体验之相：
中央俱生与等味，
尔时无有首陀罗与婆罗门。
此义谓，于心与显相二者之中央，俱生智慧之真如成等味，了知无有希惧之义，无二执而离所缘之体性得以体验，由此生起无取舍之行。尔时由无怖畏故，离异类分别，故无首陀罗与婆罗门。
今当以闻名之喻显示其义：
从此月海性乃至，
从此恒河海之间，
以及婆罗奈围绕，
此乃圆满月光明，
菩提心之兔，
照明众生海，
以念恒河海，
照明婆罗奈大域。
月之亏盈者，
非是月之变，
因日缘显增减，
如月之心性，
无有增与减，
因分别现如是。
是故为除分别，
与本性伴勤勉，
勤勉无疲惫，
呜呼初依而说。
此义谓以诸喻近显亦当说本性之真义。"从此"者，谓一切如来之源。"月海"者，谓腹方位十二由旬处。彼等水宽十二由旬，周围四十八由旬。其中有宝珠名胡卢因陀罗，向上突出一由旬。当月光照射彼等时，水流涌现，光亦普照十方。

 །འདི་ནས་གངྒཱའི་རྒྱ་མཚོར་དཔག་ཚད་ བཅུ་གཉིས་ཏེ།དེ་དག་གི་བར་དག་ཏུ་རིན་པོ་ཆེའི་འོད་ཀྱིས་ཁྱབ་ཅིང་ཁྱད་པར་དུ་ཆུ་དེ་དག་གསལ་བར་བྱེད་དོ། །འོད་དེ་དག་དང་འབྲེལ་བའི་གངྒཱའི་ཆུའི་ནང་ན་རིན་པོ་ཆེ་ཨསྨ་གརྦྷ་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་དེ། དེའི་འོད་ཀྱིས་ཡུལ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིའི་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་དབུས་ན་མཆོད་རྟེན་ད་ཤ་ཀ་ ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་དེ།དེ་དག་གི་རྩེ་མོ་ལ་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་མུ་ས་ལ་གརྦྷ་ཞེས་བྱ་བ་གནས་ཏེ། དེ་དག་ལ་ཁྱད་པར་བྱེད་དོ། །དེའི་འོད་ཀྱིས་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིའི་ཁོར་ཡུག་གི་བར་ཐམས་ཅད་འོད་ཀྱིས་གང་བར་བྱེད་ཅིང་ཁྱད་པར་དུ་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མདོག་ཀྱང་གསལ་བར་བྱེད་དོ། ། དེ་བས་ན་གྲོང་ཁྱེར་འདི་ནི་ཟླ་བ་རྒྱས་པ་གསལ་བྱེད་པ་སྟེ་ཟླ་བ་ཉིད་ཀྱི་མཐུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་རི་བོང་གིས་སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱ་མཚོ་ཐམས་ཅད་ལ་གསལ་བར་བྱེད་དེ་དེ་དག་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་རང་འབྱུང་དུ་གནས་སོ། ། དེའི་འོད་ལེན་པར་བྱེད་པ་ཡང་དྲན་པ་རྒྱུན་ཆགས་ཏེ་གངྒཱའི་མཚོ་ལྟ་བུའོ། །དེ་དག་གི་ནང་ན་ཆོས་ཀྱིས་རྟོག་པར་བྱེད་པའི་ནོར་བུ་གནས་ཏེ། སྐལ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཡུལ་ཚོགས་ཆེན་པོ་བསགས་པའི་གང་ཟག་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་གསལ་ལོ། །དེ་དག་ནི་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པའི་མཆོད རྟེན་གྱི་རྩེ་མོ་ལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་གནས་སོ།།སྣང་སྲིད་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འོད་འབྱིན་པར་བྱེད་དོ། །དེའི་འོད་ཀྱི་ཁྱད་པར་དུ་སྣ་ཚོགས་དུ་མའི་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་རོ་གཅིག་ཏུ་མདོག་འབྱིན་ཏོ། །དེ་ཡང་རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ལ་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་ དཔེ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ།ཟླ་བ་ཉིད་ལ་འགྲིབ་པ་དང་རྒྱས་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཟླ་བ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་འཕེལ་འགྲིབ་ཀྱི་རྣམ་པ་ཡང་ཉི་མ་དང་ཉེ་བ་དང་རིང་བའི་རྐྱེན་གྱིས་འཕེལ་བ་དང་འགྲིབ་པར་སྣང་ངོ་། །དཔེ་དེ་བཞིན་དུ་ཟླ་བ་ལྟ་བུའི་འོད་དོན་དམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ སེམས་དེ་ཉིད་ལ་ནི་ཐོག་མ་ཉིད་ནས་མ་བཅོས་པ་རྣལ་མའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྐལ་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་འཕེལ་བ་དང་སྐལ་བ་མེད་པ་རྣམས་ལ་འགྲིབ་པ་ཡང་མེད་དོ།

从此至恒河海有十二由旬，其间为宝光遍满，尤其令彼等水清明。与彼等光相连之恒河水中有名为阿湿摩嘎尔巴之宝，其光于婆罗奈城中央有名为达沙迦之佛塔，其顶端安住名为穆萨拉嘎尔巴之宝珠，于彼等作殊胜。其光令婆罗奈周围悉皆充满光明，尤其令一切资具之色相明显。
是故此城为圆满月之明照，因为是月之威力故。如是以胜义菩提心法身之兔，照明一切众生海，于彼等中自然安住智慧宝珠。其摄受光明者即是相续不断之念，如恒河海。其中安住以法分别之宝珠，于具缘福德资粮圆满之补特伽罗婆罗奈中明显。彼等于平常心之塔顶安住体验之宝珠。放射显有大乐之光。其光尤其令种种诸多资具一味放色。
又因彼于具证悟之补特伽罗不显现故，当说譬喻：月自身无有亏盈，因月无变故。如是增减之相亦因日之远近之缘而显现增减。如是譬喻，如月之光明胜义菩提心，彼自始即是无造作自然本性故，于具缘者无增，于无缘者亦无减。

།བློ་ཆུང་བའི་གང་ཟག་རྣམས་ཀྱིས་ཐ་དད་ཀྱི་རྟོག་པའི་ངོ་བོར་བརྟགས་པའི་དབང་གིས་དེ་ལྟར་སྣང་བ་ དང་།ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོ་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱ་བ་རྟོགས་པས་འཕེལ་འགྲིབ་ཀྱི་ཚུལ་དུ་སྣང་སྟེ་དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནི་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྟོག་པ་བསལ་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གཉུག་མའི་དེ་བཞིན་ཉིད་བསྒོམ་ཞིང་ དེའི་གྲོགས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དང་སྙིང་རྗེ་དང་བཅས་པ་ལ་འབད་པར་བྱའོ།།རྩོལ་སྒྲུབ་དང་བཅས་པར་ཐལ་ལོ་ཞེ་ན། བྱིས་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་རྣམས་ལ་རྟོག་པར་བྱ་བའི་ཡན་ལག་ཏུ་སྨྲས་པ་སྟེ་ཆེན་པོ་པ་རྣམས་ལ་ནི་འབད་པ་ངལ་མེད་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་རྩོལ་ བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཐ་ཚིག་གོ།།དེ་བས་ན་ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་གདམས་པའི་ཕྱིར་ཀྱེ་ཧོ་ཞེས་བྱའོ། །དང་པོའི་རྟེན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་སྟེ་དེ་དག་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱ་བ་ལ་སྨྲོས་ཞེས་བྱའོ། །ད་ནི་གྲོགས་དང་བཅས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ ཉིད་མཐོང་བར་འགྱུར་བར་བྱ་བ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ།ཞིང་ཀུན་གནས་དང་ཉེ་བའི་གནས་ཚོགས་སུ། །ཕྱིན་ཏེ་བལྟས་པས་རྟོག་པར་ང་སྨྲས་པ། །ལུང་དང་དྲན་པའི་མུ་ནས་བཟུང་བའི་ཚེ། །དགེ་བ་ང་ཡིས་ཡང་དག་ངེས་པར་མཐོང་། །ང་ཡིས་རྨི་ལམ་དུ་ཡང་མཐོང་བ་མེད། ། རི་བོའི་ཁྲོད་དུ་གནས་ཏེ་བག་ཡོད་བྱོས། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི། ཏ་ན་ཏ་ཧ་ར་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་དེ་དག་ནི་ཞིང་དང་ཉེ་བའི་ཞིང་ངོ་། །དེའི་དོན་བསྙད་པར་བྱ་སྟེ། རབ་ཏུ་མི་གནས་པའི་རྒྱུད་ལས། །སློབ་མ་སྐལ་ལྡན་མཚུངས་པ་དང་པོའི་ཞིང་། །བླ་མ་ཉམས་མྱོང་དག་པ་གཉིས་མེད་ཞིང་། ། ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྐལ་པ་ཉེ་བར་མཚུངས་པ་དང་ལྡན་པའི་སློབ་མ་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད་པའི་བླ་མའི་སྟེ་དེ་དག་ལ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། ཀེང་རི་བ་ཧ་ན་ར་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། །དུར་ཁྲོད་དང་ཉེ་བའི་དུར་ཁྲོད་དོ། །དེ་དག་གི་དོན་ནི་རྒྱུད་དེ་ཉིད་ལས། །སློབ མའི་དུར་ཁྲོད་དེས་པར་གསོལ་བ་འདེབས།།རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་ལུས་ཀྱི་ཁྲོད། །བླ་མ་དེ་ཡིས་ཉེ་བར་སྨིན་པར་བྱེད། །དག་པའི་གདམས་ངག་དག་གིས་ཉེ་བར་སྟོན། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་སློབ་པ་པོ་དག་གིས་གུས་པ་དང་ལྡན་པས་བླ་མ་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་ སྟེ།བཏབ་པའི་དོན་དེ་ཉིད་མི་བསླུ་བའི་དོན་དུ་ཞལ་གྱི་བདུད་རྩི་དག་གིས་རྒྱུད་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱས་ཏེ་དེ་དག་ལ་སྦྱར་བར་བྱའོ།

由小慧者分别执著为差别分别之体性故如是显现，以及一切法皆非任何之体性为平常心所体验，以证悟而显现为增减之相。为令彼等未证悟者证悟故当遣除分别，是故当修习本然真如，并当精进于彼之助伴福德资粮与悲心。
若问：岂非成有勤作？对于具童稚性者，说为证悟之支分，于大者则成无疲勤作，即是无须勤作之意。是故为开示殊胜方便故说"呜呼"。所谓"初依"即平常心，说于彼等当体验。
今当宣说与助伴俱之见真如：
于诸田处与近处众中，
往而观察我说为分别，
从教与念之边而执时，
善业我已真实决定见。
我于梦中亦未曾得见，
住于山中当行正念哉。
其义谓："达那达哈热"，彼等即田与近田。其义当解说：如《极无住续》云："具缘弟子相等为初田，上师体验清净无二田。"故当配于具近等缘之弟子及体验真如之上师。
若问如何？"肯日巴哈那热"即尸林与近尸林。彼等之义，如彼续中云："弟子尸林恭敬作祈请，圆满佛陀生起身之林，上师以彼令其得成熟，以清净教授而为开示。"故学人以具敬信而祈请上师，为令所祈之义不虚，以口甘露令相续成熟，当配于彼等。

 །དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་ཞེ་ན། གི་ས་ར་ནི་སུའི་ཧ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཚནྡོ་ཧ་དང་ཉེ་བའི་ཚནྡོ་ཧའོ། །དེ་དག་གི་དོན་ནི་ཡང་རྒྱུད་དེ་ཉིད་ ལས།ཐ་མལ་ཤེས་པས་བརྒྱན་པ་ཚནྡོ་ཧ། །དེ་ཉིད་གོམས་པར་གྱུར་པ་ཉེ་བར་མཆོག་།ཅེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། བླ་མ་ལས་ཐོས་པའི་དོན་དེ་དག་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱས་ཤིང་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་གོམས་པར་བྱེད་པ་སྟེ་དེ་དག་ཏུ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་དག་ ཀྱང་གང་དང་ལྡན་པར་འགྲུབ་ཅེ་ན།ུ་ཎི་ལ་མ་ཧ་པོ་ཏི་ཧ་ར་ཎི་ཞེས་བྱ་སྟེ། གནས་དང་ཉེ་བའི་གནས་སོ། །དེ་ཉིད་གསལ་བར་བྱ་བ་ཡང་རྒྱུད་དེ་ཉིད་ལས། སྣང་སྲིད་བདེ་ཆེན་བླ་མ་དྲན་པ་དང་། །སེམས་ཉིད་བླ་མ་མཆོག་སྟེ་གནོད་མི་བྱེད། །གནས་དང་ཉེ་བའི་གནས་ལ་རྙེད་ ནས་ཀྱང་།།སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་རྡོ་རྗེ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དུས་རྟག་ཏུ་བླ་མ་མི་བརྗེད་པར་བྱ་བ་དང་། སྣང་སྲིད་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་གཉུག་མའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ནི་གནས་སོ། །དུས་རྟག་ཏུ་སེམས་ཉིད་བླ་མ་དམ་པའི་ཚུལ་དུ་བཀུར་བར་བྱེད་ ཅིང་སེམས་ལ་མི་གནོད་པའི་ལམ་གྱིས་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཆུ་བོ་ལྟ་བུར་སེམས་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་གཞག་པ་ནི་ཉེ་བའི་གནས་སོ།།དེ་དག་ཀྱང་ཇི་ལྟ་བུའི་ཚུལ་དུ་བཅས་པར་བྱ་ཞེ་ན། ཀ་ན་ཏོ་པི་ཧའི་ན་ར་ཏེ་འདུ་བ་དང་ཉེ་བའི་འདུ་བའོ། །དེ་ཡང་རྒྱུད་དེ་ཉིད་ལས། གསལ་དང་ མི་རྟོག་བདེ་བ་དང་།།དབྱེར་མི་ཕྱེད་ཀྱི་དེ་ཉིད་ནི། །སྤྱོད་ལམ་བཞི་ལ་ཁྱད་མེད་པ། །གོམས་པའི་གནས་ཏེ་འདུ་བའོ། །དུར་ཁྲོད་གྲོང་ཁྱེར་ཚོགས་རྣམས་སུ། །འཇིགས་པ་མེད་པར་རྒྱུ་བྱེད་ཅིང་། །ཆགས་པ་མེད་པར་སློང་མོ་བྱེད། །ཁ་ཊྭཱཾ་འཛིན་ཅིང་མུ་ཅོར་སྨྲ། །འདི་ནི་ཉེ་བའི་འདུ་བ་ སྟེ།།དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི། ཞིང་ཀུན་གནས་དང་ཉེ་བའི་གནས་དང་ཚོགས་སུ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །ཕྱིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོ་རིམས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་ལོ། །བལྟས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དག་གི་ཚུལ་མ་ཉམས་པར་ཉམས་སུ་བླངས་པའོ། །དེ་ཉིད་ ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་རྗེ་བཙུན་པ་དག་གིས་གསུངས་སོ།།དེ་ཉིད་བླ་མ་དམ་པའི་ལུང་དང་དྲན་པ་རྒྱུན་ཆགས་ཀྱིས་གཉུག་མའི་མུ་ནས་བཟུང་སྟེ། ཅི་སྣང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་ངོ་བོར་སྣང་བའི་ཚེ་དེ་ནི་ཐུན་ མོང་མ་ཡིན་པའི་དགེ་བར་ཡང་དག་པར་མངོན་པར་ཤེས་པས་ངེས་པར་གཟིགས་སོ།

若问如何修持？"吉萨热尼苏伊哈"即灿朵哈与近灿朵哈。彼等之义，如彼续中云："以平常心庄严灿朵哈，彼即熟习成就近胜上。"故从上师所闻之义，以平常心体验并于一切时中修习，当配于彼等。
若问彼等与何相应成就？"布尼拉玛哈波帝哈热尼"即处所与近处所。如彼续中明示："现有大乐上师忆念及，心性上师胜且无所害，得处与近处已复于，刹那即成金刚法身体。"故当常时不忘上师，及证悟一切现有为法身本然体性即是处所。常时敬奉心性为胜上师之相，以不害心之道于一切时如河流般安住心为法身，即是近处所。
若问彼等当以何等方式修持？"嘎那多比哈伊那热"即集处与近集处。如彼续中云："明与无分别乐及，不可分之真如性，四种威仪无差别，修习处所即集处。尸林城市众处中，无所畏惧而游行，无有贪著行乞食，持天杖并说狂语，此即近集处也，是为圣者之道路。"
其义配于"诸田处与近处众中"。"往"即彼等次第之相。"观察"即不失彼等之相而修持。以此即能证悟法身无二智慧之真如，诸至尊如是宣说。即由殊胜上师之教授及相续忆念，从本然边际而执持，当一切显现为法身大手印体性之时，以不共善根之神通而决定照见。

།དེ་དག་ལ་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་འཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ཡོད་དམ་ཞེ་ན། ང་ཡིས་ཞེས་བྱ་སྟེ་རྗེ་བཙུན་པ་དག་གིས་ཀྱང་དེ་ཉིད་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྨི་ལམ་དུ་ཡང་མཐོང་བ་མེད་དོ། ། དངོས་སུ་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་འབྱུང་བར་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། འོ་ན་འབྲས་བུ་དེ་དག་འཐོབ་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། ལུས་ཀྱི་རི་བོའི་ཁྲོད་དུ་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་བས་རྣལ་འབྱོར་བ་གནས་ཏེ། དྲན་པ་རྒྱུན་ཆགས་ཀྱི་བག་ཡོད་པར་བྱོས ཤིག་ཅེས་པའམ།ལས་དང་པོ་པ་རྣམས་ཀྱི་རི་བོ་དང་དགོན་པ་དང་ཆུ་འགྲམ་དང་དུར་ཁྲོད་དུ་གནས་ཏེ་སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་དུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལས་མི་གཡེངས་པར་བག་ཡོད་པར་བྱོས་ཤིག་དང་རྟོག་པའི་སྐད་ཅིག་དེ་ཉིད་ལས་སངས་རྒྱས་པར་འགྱུར་རོ། །ད་ནི་གཉུག་མའི་ དོན་དེ་ཉིད་ཀྱི་རྟེན་མཚོན་པར་བྱ་སྟེ།།འདབ་ལྡན་པད་སྡོང་གེ་སར་གྱི་དབུས་ན། །ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་རྣལ་མའི་ཁ་དོག་ལྡན། །བྱེ་བྲག་བོར་ཅིག་རྨོངས་པ་མྱ་ངན་གྱིས། །གདུངས་པ་འབྲས་བུ་མེད་པར་མ་བྱེད་ཅིག་།ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ནི། འདབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཤ་བརྩེགས་པའི་ འདབ་མ་སྟེ།དེ་དང་ལྡན་པ་ནི་ཀེང་རུས་ཀྱི་རུས་པའི་ཚོགས་སོ། །པད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མདངས་ཉེ་བར་འཛིན་པ་སྟེ་ཁྲག་གོ། །སྡོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་བརྟན་པར་བྱེད་པ་སྟེ། རྩའི་རྒྱལ་པོ་ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱི་ལ་སོགས་པའི་ནང་ན་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ། །གེ་སར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ འཁོར་ལོ་རྣམ་པ་དྲུག་གི་འདབ་མའོ།།དེ་དག་གི་དབུས་ན་གནས་པའི་ཐིག་ལེ་སྟེ་སྙིང་ག་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་དབུས་ན་གནས་པ་ན་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཐིག་ལེའོ། །དེ་ཡང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་རྒྱུད་ལས། །ཤ་ཡི་འདབ་མ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ནང་། །ཀེང་རུས་ཚོགས་ ཀྱིས་ཡོངས་སུ་གང་བར་བྱས།།འདབ་མ་ཁྲག་གི་མདངས་ཀྱིས་དྲོད་འཛིན་ཏེ། རྩ་བརྩེགས་སྡོང་བོའི་ཚུལ་དུ་ངེས་པར་གནས། །གེ་སར་འཁོར་ལོ་དྲུག་ནི་རྣམ་པར་བཀྲམ། །སྡོང་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ལུས་བསྟན་ཏེ། །ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་དབུས་ན་ཐིག་ལེ་མཆོག་།ཤིན་ཏུ་ཕྲ་ བ་རྣལ་མའི་ཁ་དོག་ལྡན།།ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཐིག་ལེ་དེ་དག་ནི་གཉུག་མའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྐྱེད་པར་བྱེད་དེ། དེ་དག་ནི་ཤིན་ཏུ་བརྟགས་དཀའ་བའི་ཕྱིར་ཟབ་ཅིང་ཕྲ་བའི་རྣལ་མ་སྟེ། རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུའོ།

若问彼等是否以因果方式获得？答"我"，诸至尊亦说此不可能。即使在梦中亦未见，更何况实际以因果方式出现。
那么，是否不能获得彼等果位？应于身体山间以平常心安住瑜伽，当以相续忆念而作正知。或者初学者们住于山间、寂处、水边、尸林，于一切威仪中不离真如而作正知，即于彼分别念刹那成佛。
今当表示本然义之所依：
"具叶莲茎中央处，
极其微细本色具，
舍弃分别愚痴者，
莫使悲伤无果实。"
其义："叶"即层叠肉叶，具彼者即骨架骨聚。"莲"即持光泽，为血。"茎"即令身坚固，即住于中脉等脉王内之菩提心。"花蕊"即六轮花瓣。住于彼等中央之明点，即心轮中央所住之无分别明点。
如不可思议续中所说：
"于肉叶圆满内，
骨架聚集遍充满，
花瓣血光持暖性，
脉茎层叠定安住，
花蕊六轮遍铺展，
茎为菩提心身示，
法轮中央胜明点，
极其微细本色具。"
故彼等无分别明点生起本然真如，因彼等极难观察故深细本然，如大海然。

 །དེ་ཡང་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་གསལ་བ་དང་མི་རྟོག་པ་དང་བདེ་བ་ དང་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད་པ་སྟེ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣལ་མའི་ཁ་དོག་དང་ལྡན་ཞེས་བྱའོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་ནི་རེ་དོགས་གཉིས་འཛིན། བླང་དོར་གྱི་རྣམ་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་གོ། །དེ་བས་ན་ཐ་དད་བྱེ་བྲག་བོར་ཅིག་ དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན།ཐ་དད་ཀྱི་རྟོག་པས་བསྒྲིབས་པའི་རྨོངས་པ་དེ་དག་ལ་འཁོར་བའི་མྱ་ངན་གྱིས་གདུངས་པས་སྡུག་བསྔལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུ་མེད་པར་མ་བྱེད་ཅིག་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ད་ནི་སྤྱི་དང་མཚུངས་པའི་དཔེ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། གོང་དུ། ཚངས་པ་ ཁྱབ་འཇུག་མིག་གསུམ་པ།།འཇིག་རྟེན་མ་ལུས་ཞི་བར་འགྱུར། །ཞེས་པ། རིགས་མེད་དག་ལ་མཆོད་གནས་ལས་ཀྱི་མཐའ། །རྟོག་པ་དེ་ཉིད་ཡང་དག་ཟད་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི། གཉུག་མའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱི་རོལ་པ་དག་གིས་ཀྱང་འདི་དག་དང་ཉེ་བར་ མཚུངས་པར་གྱུར་ཀྱང་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ།།དེས་ཀྱང་ཅི་ཞེ་ན། གང་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་བ་རྣམས་ཀྱི་རིགས་སོ། །ཚངས་པ་ཁྱབ་འཇུག་མིག་གསུམ་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷ་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོའི་རྟེན་ལ་བྱའོ། །དེ་དག་གི་སྨྲ་བའི་ཚུལ་ནི་ལྷ་ཆེན་པོ་དག་ལ་མཆོད་པ་ཕུལ་ནས་དེ་ དག་མཉེས་པར་གྱུར་བས།འཇིག་རྟེན་མ་ལུས་ཐམས་ཅད་ཞི་བ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འབྲས་བུ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་མེད་པ་དེ་དག་ལ་མཆོད་པ་ལ། ལས་ཀྱི་མཐའི་རྟོག་པ་དེ་ཉིད་ཟད་པར་འགྱུར་ཞེས་ཏེ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ་དོན་མེད་ དོ།།དེ་བས་ན་བདག་དང་གཞན་དུ་འཛིན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཐ་དད་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དེ་དང་མཚུངས་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ནི་མི་མཐུན་པ་དེ་ཉིད་དཔེར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་སྟེ། གང་དུ་ཞེས་བྱ་བའི་རྣལ་འབྱོར་བ་གང་གིས་སོ། །ཚངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་སྟེ་དེ་དག་ལ་རྟོགས་ པའི་སྐྱོན་གྱིས་མ་གོས་པའོ།།སྣང་གྲགས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དེའི་ངོ་བོས་ཁྱབ་པའོ། །བླ་མ་དམ་པ་དག་གིས་བསྟན་པ་དེ་ཉིད་ལ་འཇུག་པར་ནུས་པ་ན་གསལ་བ་དང་མི་རྟོག་པ་དང་བདེ་བའི་མིག་གསུམ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་རྟོག་པ་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་མ་ ལུས་པར་ཞི་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ནི་བླ་མ་དམ་པས་གདམས་པའོ།།དེ་དག་ལ་རིགས་མེད་ད་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

此即平常心之明显、无分别、安乐与体验，因其即是法身故称具本色。体验其本性时，无有希惧二执、取舍之相，是一切果中最胜。
是故应舍弃差别分别。为何？因为为差别分别所障之愚者，为轮回忧苦所逼而成苦，故莫使无真如之果。
今当说共同之譬喻：如上所说：
"梵天遍入三目者，
一切世间皆寂灭。"
"无种姓者供处业边际，
彼等分别当尽灭。"
其义：非本然真如之外道等，虽与此等相近，亦成无义。何以故？"何处"即外道之种姓。"梵天遍入三目者"即大自在天之所依。彼等所说之理为：供养大天后令其欢喜，则一切世间无余寂灭涅槃。于无佛种姓彼等之供养，业边际分别尽灭，即非如是，无义。
是故一切执著我他亦因了知差别故与彼相同。当以不相顺为喻而成立：所谓"何处"即瑜伽者。"梵天"即平常心，彼等不为分别过失所染。以其本性遍及一切显现音声诸法。当能趣入诸善知识所示彼义时，具足明显、无分别、安乐三目。如是了知时，一切世间分别无余寂灭，此乃善知识之教诫。于彼等无种姓者因为一切皆非。

 །དེ་དག་ལ་སྣང་གྲགས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མཆོད་པར་ཕུལ་ཏེ། གཉུག་མའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་གནས་ན་ལས་ཀྱི་མཐའི་རྟོག་པ་ ཐམས་ཅད་དེ་ཉིད་དུ་ཡང་དག་པར་ཟད་པར་འགྱུར་རོ།།ད་ནི་རྟོགས་པར་དཀའ་བའི་གདམས་ངག་ལ་རག་ལས་པ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། ཀྱེ་ཧོ་བུ་ཉོན་མཆོད་པའི་ཚོགས་དང་བྱ་བ་མང་སྨྲ་དང་། །ཡང་དག་གནས་ཤེས་པ་ཞེས་ཟེར་བ་སྟེ། །འགྲོ་བ་མཆོད་ཅིང་འདོན་པ་ལ་ སོགས་པས།།དེ་ནི་ཤེས་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི། དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་གདམས་ངག་གདམས་པར་བྱ་ཞིང་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་དོན་དུ་གཉེར་བར་མི་བྱ་སྟེ། དེ་དག་ལ་གདམས་པའི་དོན་ནི། བུ་ཞེས་པ་ནི་ཁམས་གསུམ་པ་རྣམས་ལ་བོས་ནས་ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་ གཞོལ་བ་ལ་དགོད་པའི་ཕྱིར་ཉོན་ཞེས་བྱའོ།།མཆོད་པའི་ཚོགས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདུན་རྣམ་པར་དག་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་བསགས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །བྱ་བ་མང་པོ་སྨྲ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་ཆུང་ངུ་དང་དོན་མེད་པའི་བསྟན་བཅོས་འཆད་པ་དག་གོ། །ཡང་དག་ གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྨོངས་པའི་བསམ་གཏན་པ་དག་སྟེ།འགྲོ་བ་ཐ་སྙད་ཀྱི་བརྗོད་པ་དག་འཆད་ཅིང་ཕ་རོལ་པོ་འདོན་པ་ལ་སོགས་པས་བླ་མ་དམ་པའི་གདམས་ངག་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་དེ་ནི་ཤེས་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཡང་དག་པའི་དོན་ ལས་མ་ཡེངས་ཤིང་ཇི་བཞིན་པའི་དོན་དེ་ཉིད་ལ་བསྒོམ་པར་བྱའོ།།ད་ནི་སྙིང་པོའི་དོན་དེ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་དཀའ་བ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། ཀྱེ་ཧོ་བུ་ཉོན་དེ་ཉིད་སྣ་ཚོགས་ཀྱི། །རོ་འདི་བསྟན་པར་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །བདེ་བའི་གནས་མཆོག་རྟོགས་པ་སྤངས་པ་ནི། ། འགྲོ་བ་ཉེ་བར་སྐྱེ་བ་ཇི་བཞིན་ནོ། །བློ་ནི་རྣམ་འགག་ཡིད་ནི་རང་ཞི་བས། །གང་དུ་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་འཆད་པ་ནི། །སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་མཆོག་ཏུ་རྟོག་པ་སྟེ། །དེ་བས་བསམ་གཏན་འཆིང་བ་དེས་ཅི་བྱ། །དངོས་པོར་སྐྱེས་བ་མཁའ་ལྟར་རབ་ཞི་ན། །དངོས་པོ་སྤངས་ན་ཕྱི ནས་ཅི་ཞིག་བྱ།།དེ་རིང་དཔལ་ལྡན་མགོན་པོས་བསྟན་པ་ཡིས། །དབྱེ་བ་རྣམ་སྤངས་དེ་ལ་གནས་པར་བྱོས། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི། བརྗོད་པར་དཀའ་བའི་དོན་དེ་ཉིད་ལ་གདམས་པའི་ཕྱིར་ཀྱེ་ཧོ་ཞེས་བྱའོ། །བུ་ཉོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྨོས་པ་ཁོ་ནར་ཟད་དོ། །དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ ནི་རང་བཞིན་གཉུག་མ་ཇི་ལྟ་བ་ལ་བྱའོ།

于彼等供养一切显现音声诸法，若住于本然体性，则一切业边际分别当于真如中完全尽灭。
今当说难解教授之所依：
"呜呼子听！供养资粮与多说诸事业，
所谓了知真实住，
以供养众生及诵经等，
此不能知。"
其义：当受持圣者教授，不应仅求名言之义。对彼等教授之义：呼"子"者，是呼唤三界众生，为令趣入真实义故说"听"。"供养资粮"即七支清净福德资粮积集等。"多说诸事业"即讲说小义及无义论典者。"真实住"即愚痴禅修者。以说众生名言语句及诵经等，因离善知识教授故，不能了知真如之义。是故不应散乱于真实义，当修习如实之义。
今当说悟入心要之义之难：
"呜呼子听！种种真如，
此味不可言说，
舍离最胜乐处证悟，
如众生近生。
心灭意自寂，
于何显慢说，
最胜分别幻自性，
彼禅缚何为？
若如虚空极寂灭诸生法，
若舍诸法后何为？
今日具德怙主所教示，
应住彼舍诸分别。"
其义：为教授难诠之义故说"呜呼"。"子听"仅是说词。"真如"即本然自性如实。

།དེ་ཉིད་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ངོ་བོར་སྣང་སྟེ་བདེ་བ་ཆེན་པོར་གྱུར་པའི་རོ་འདི་ཅིར་ཡང་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྗེ་བཙུན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་བརྟན་པར་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བདེ་བ་ཆེན་པོ་རང་བཞིན་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའི་གནས་ནི་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་ པ་ཉིད་དོ།།དེ་ཉིད་གོམས་ཤིང་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པས་ནི། །རྟོག་པ་མ་ལུས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའོ། །དེ་དག་ནི་འགྲོ་བ་དག་ཉེ་བར་སྐྱེ་བ་ཇི་བཞིན་པ་སྟེ་བྱིས་པ་དང་། གཞོན་ནུ་དང་ལང་ཚོ་ལ་བབ་པས་སྟོབས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བ་བཞིན་དུ་དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན་འདི་དག་ ཀྱང་མཐོང་བ་དང་མྱོང་བ་དང་རྟོགས་པ་དང་མཐར་ཕྱིན་པ་ལས་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་སྟོབས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ནས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ།།སྐྱེས་བུ་དག་གི་རྟོགས་པ་ལ་བློ་གཏད་དེ་སྤྲོས་པའི་གཡེང་བ་ནི་རྣམ་པར་འགགས་ནས་ཡིད་ནི་མི་རྟོག་པ་འབའ་ ཞིག་ལ་རབ་ཏུ་ཞི་བར་འགྱུར་བའི་འཇིག་རྟེན་པའི་གནས་གང་དུ་གནས་ཤིང་འདུག་པ་དེ་དག་ཏུ་བདག་ནི་བསམ་གཏན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་འཆད་པ་དེ་ནི་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་སྣང་ཡང་མེད་པ་ཙམ་མཆོག་ཏུ་རྟོག་པ་སྟེ།དེ་དག་ལ་གཉིས་འཛིན་གྱི་རྣམ་པས་ ཞེན་པ་འཁོར་བར་འཁོར་ཞིང་སྡུག་བསྔལ་འབའ་ཞིག་གི་རྒྱུ་བྱེད་པ་སྟེ།དེ་བས་ན་བསམ་གཏན་གྱི་འཆིང་བ་དེས་ཅི་ཞིག་བྱའོ། །དེ་དག་གི་དོན་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། དངོས་པོར་སྣང་ཞིང་སྐྱེས་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་སེམས་ཉིད་ནམ་མཁའི་ངོ་བོ་ལྟ་བུ་ལས་མ་འདས་པ་ ཡིན་ཏེ།དེ་ལྟར་ངོ་བོ་གཅིག་པ་དེ་དག་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཞི་ན་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཆོས་སྐུ་སྟེ། དེ་དག་སྤངས་ནས་གཞན་ཞིག་ནས་དེ་བཞིན་ཉིད་འཐོབ་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོའི་རྣམ་པར་འཁྲུལ་བར་བརྟགས་ནས་ཕྱི་ནས་ དེ་མ་ཡིན་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་ཞེས་པ་ནི་དོན་མེད་དེ་ལོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེས་ཅི་ཞིག་བྱའོ།།བདག་ཉིད་སྐལ་པ་དང་ལྡན་པའི་དུས་དེ་རིང་ཡིན་པའི་ཚེ། དཔལ་ལྡན་སངས་རྒྱས་དང་བླ་མ་དམ་པའི་མགོན་པོས་བསྟན་པའི་དོན་ཡིད་ལ་བྱར་མེད་པ་དེ་དག་ ལ་ངེས་པའི་སྒོ་ནས་ཉམས་སུ་མྱོང་ན།དབྱེར་མེད་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་རོ་གཅིག་སྟེ་ཤུགས་ཀྱིས་སྤངས་པའི་དོན་དེ་ལ་གནས་པར་བྱོས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།

以下是完整的中文直译：
真如虽现为种种体性，此大乐所成之味无有成就，故尊者等亦不说为坚固。大乐自性离分别处即平常觉知。
由彼熟习成最胜，则能断除一切无余分别。彼等如众生近生，犹如婴儿、少年及青年而力量圆满，如是此等真如义亦由见、经验、证悟及究竟而法身力量圆满，则成就化身与圆满受用身。
诸人依止证悟，戏论散乱灭尽，意于无分别中极为寂静，住于世间处所时，说"我是禅修者"之增上慢，即是执著如幻自性显而无之分别为最胜。彼等以二取相执著，轮回生死唯作苦因。是故彼禅定束缚何所作为？
彼等义云何？一切显现生起诸法皆不离心性如虚空体性。如是体性一味者，以俱生智慧极寂时，一切诸法即大乐法身。舍彼而从他处得如是性者非有，故观察诸法相为迷乱，而后说生非彼之智慧，无义故为颠倒，彼复何为？
今日于己具缘之时，若能以定解体验具德佛陀与善知识怙主所教示之离心作意之义，无别即一切相一味，自然断除之义中应当安住。此为其义。

 །ད་ནི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་སྤྱོད་ལམ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། མཐོང་དང་ཐོས་དང་རེག་དང་དྲན་པ་དང་། །ཟས་སྣོམ་ པ་དང་མཚན་ན་གནས་པ་དང་།།ཅལ་ཅོལ་གཏམ་དང་ལན་སྨྲར་གྱུར་པ་ལ། །སེམས་སོ་ཞེས་ནི་གཅིག་གི་ངོ་བོ་དང་། །རྣལ་མ་དེ་བཞིན་རྣམ་པ་ལ་མི་འདའ། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་དག་གིས་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་མི་དགག་ཅིང་ལོངས་སྤྱོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་དག་ཀྱང་ མ་ཞེན་པའི་ཚུལ་དུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་གཉུག་མའི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ།།དེ་ཡང་མིག་དང་རྣ་བ་དང་སྣ་དང་ལུས་དང་ཡིད་དང་ལྕེ་ལ་སོགས་པས་མཐོང་བ་དང་ཐོས་པ་དང་རེག་པ་དང་དྲན་པ་དང་ཟོས་པ་དང་སྣོམ་པ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་དང་དེ་བཞིན་ཉིད་ ཀྱི་སྒྲ་དང་།ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པའི་རེག་བྱ་དང་། དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའི་དྲན་པ་དང་། གཉིས་སུ་མེད་པའི་རོ་དང་། ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པའི་དྲི་དང་། དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སེམས་ཉིད་དུ་ལོངས་སྤྱད་པར་བྱའོ། །མཚན་ན་གནས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ་ཕྱི་ནང་གི་བྱུང་ ཚོར་ཐམས་ཅད་ལ་དྲན་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ།།གཞན་དག་ཆགས་པ་དང་ཞེ་སྡང་དང་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་ཅལ་ཅོལ་གྱི་གཏམ་དང་བྱ་བ་དག་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །བདག་ཉིད་ཀྱི་ལན་སྨྲ་བར་གྱུར་པ་ལ་ཡང་སེམས་སོ་ཞེས་ནི་གཅིག་གི་ངོ་བོ་དང་ རྣལ་མའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ལས་མི་འདའ་བར་བྱའོ།།ད་ནི་བླ་མས་བསྟན་པའི་དོན་ལ་འབད་པར་བྱ་བ་བཤད་དེ། གང་ཞིག་བླ་མའི་མན་ངག་བདུད་རྩིའི་ཆུ། །གདུང་སེལ་བསིལ་ལྡན་ངོམས་པར་མི་འཐུང་ན། །དེ་ནི་བསྟན་བཅོས་དོན་མེད་མྱ་ངན་གྱི། །ཐང་ལ་སྐོམ་ པས་གདུངས་ཏེ་ཤི་བར་ཟད།།ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ནི། སྐལ་བ་དང་ལྡན་པའི་གང་ཟག་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་ཀྱི་ངོ་བོར་སྣང་བ་གང་ཞིག་གིས་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་བླ་མ་དམ་པ་དག་གིས་དོན་ཉེ་བར་འཛིན་པ་སྟེ་མན་ཨ་ས་ར་ཞེས་བྱའོ། །དེ་དག་གི་དོན་ནི་ ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེའི་བདག་ཉིད་འབྲེལ་པ་སྟེ་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ།།དེ་དག་ནི་དམ་པའི་དག་ལས་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཉིད་དོ། །དེ་དག་གི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་བདུད་རྩི་མ་རུངས་པར་བྱེད་པའི་རྩིར་གྱུར་པ་སྟེ་དཔེར་ན་ཆུ་ལྟ་བུའོ།

以下是完整的中文直译：
今当宣说瑜伽行为：
见闻触及忆念时，
饮食及住夜晚时，
闲谈与及作答时，
了知一味为心性，
不离如是真实相。
此义谓瑜伽士不应遮止欲妙而应受用，然应以无执著方式了知为法身本性自性。
复次，以眼耳鼻身意舌等所见闻触忆及饮食一切，皆为法身大乐自性与真如之声，无所有之触，不可分之念，无二之味，平常觉知之香，一切皆应以心性受用。
所谓"住夜晚"者即分别念，应了知内外一切感受皆为真如之念。
于他人贪嗔舍之闲谈与行为亦应了知为真如。于己所作答复亦了知为心，不离一体性与真实如是之相。
今当说勤修上师教授之义：
若人不饮上师教，
甘露清凉除热恼，
徒具论典无意义，
渴死忧愁荒原中。
此义谓，具缘之人现为男女之相者，为获殊胜果位，当依止善知识教授，称为"近持义"。彼等义为智慧与悲心自性相合，即无二智慧真如。此当从圣者处了知。彼等违品即佛智甘露成为害药，如水之喻。

 ། དེ་དག་གིས་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་ཐན་པས་གདུངས་པའི་གདུང་བ་སེལ་ཅིང་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་བསིལ་དང་། མ་བཅོས་པ་དང་བའི་དོན་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ངོམས་པར་མི་འཐུང་བ་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་བསྟན་བཅོས་དོན་མེད་པ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཁང་བུ་དེ་དག་ལ གནས་པས་འཁོར་བའི་མྱ་ངན་གྱི་ཐང་ལ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྐོམ་གྱིས་ཤིན་ཏུ་གདུངས་ཏེ།རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པས་བསྐྱེད་པའི་གནས་སུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པར་ཟད་དོ། །ད་ནི་དོན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཐབས་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། བླ་མས་ བསྟན་པ་མི་ཤེས་ན།།སློབ་མས་གོ་བར་ཡོད་མིན་ཏེ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་བདུད་རྩིའི་རོ། །གང་ཞིག་ཇི་ལྟར་བསྟེན་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་བླ་མ་དམ་པས་བསྟན་པའི་ཐབས་ནི་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་སྟེ། མི་ཤེས་པ་བསྟན་པས་ན་མཆོག་གོ། །སློབ་མས་ རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱང་གོ་བར་བྱ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ།མིན་པ་ཉིད་ནི་རྟོག་པས་བདག་ཉིད་ཡོངས་སུ་དག་པའོ། །དེ་ཉིད་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། ཡིན་དུ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདུད་རྩིའི་རོ་ནི་སེམས་ཉིད་མ་བཅོས་པ་རྣལ་མ་སྟེ་གང་ཞིག་ཡིན་མིན་ནོ། ། མིན་པའི་དོན་དེ་ཉིད་ཇི་ལྟར་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ་བསྟན་པ་མེད་དོ། །དམ་པ་དག་གི་གདམས་ངག་ལས་འབྱུང་བ་ནི་བླ་མ་དག་གིས་ཐ་སྙད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བརྗོད་ཅིང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གོ་བར་མ་ནུས་ན་བསྟན་པར་མི་ཤེས་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཟུག་རྔུས་སློབ་མས་གོ་བ དང་རྟོགས་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ཏོ།།དེ་བས་ན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདུད་རྩིའི་རོ་འདི་དག་ནི་གང་ཞིག་ཇི་ལྟར་བསྟན་པར་བྱ་ཞེ་ན། དེས་པར་བྱས་ཤིང་ཐ་མལ་གྱི་ཉིད་དོ། །ད་ནི་དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པ་དག་གི་སྐྱོན་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་ཚད་མར་ འཛིན་པའི་དབང་གིས་སུ།།བླུན་པོས་བྱེ་བྲག་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་སྟེ། །དེ་ཚེ་དེ་ནི་གདོལ་པའི་ཁྱིམ་དུ་རོལ། །འོན་ཀྱང་དེ་ལ་དྲི་མས་མི་གོས་སོ། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི། གལ་ཏེའམ་བརྒྱ་ལམ་ན་རྟོག་གེ་པའི་གང་ཟག་དག་གིས་རྗེས་དཔག་ཚད་མར་འཛིན་པའི་དབང་གིས་སུ་རྟོག་པ་དེ་ དག་གིས་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དཀྲུག་པའི་ཕྱིར་བླུན་པ་སྟེ།དེའི་ཚེ་དེ་ནི་གདོལ་བའི་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བདག་གཞན་གྱིས་བྱེ་བྲག་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་སྟེ། དཔེར་ན་བྲམ་ཟེས་གང་གི་ཚེ་གཙང་མ་བཅས་པ་དེའི་ཚེ་གདོལ་པའི་ཁྱིམ་དུ་རོལ་པས་སྐྱོན་དང་བཅས་པ་བཞིན་ནོ།

以下是完整的中文直译：
彼等不饮能除烦恼干渴之苦、具大乐清凉、无造作清净之无二义者，则住于世间无义论典苦楼，于轮回忧愁荒原中为大乐渴所极苦。唯知分别等所生处即是真如而已。
今当说示现真实义之方便：
若不解师教，
弟子岂能知，
俱生甘露味，
云何而修习？
此义谓，善知识所示方便即平常觉知，以示不知故为胜。弟子所证自性亦非可知，非即分别自性清净。此即是耶？实非有，俱生甘露味即心性无造作真实，是非有非无。非有之义如何示现，实无可示。
圣者教授所说：上师虽说无量言词，若不能解真如，即是不知教法。如是刺痛令弟子有所领悟证解。是故此俱生智慧甘露味，云何示现？即令调柔成平常性。
今当说如是未证者之过失：
若由执量力，
愚者作分别，
尔时如旃陀，
然彼不染垢。
此义谓，若或百中之论师以比量为量，彼等分别搅动无二智慧故为愚者。尔时如旃陀，何以故？以分别自他差别故。譬如婆罗门若持净戒，则如游旃陀罗家而有过失。

 །རྣལ་འབྱོར་ པ་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་ཞུགས་པ་དག་གམ་གདོལ་པ་དག་གིས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱིམ་དུ་འོངས་ཀྱང་དེ་ལ་སྐྱོན་གྱི་དྲི་མས་མི་གོས་རིགས་སོ།།ད་ནི་ནན་ཏན་དང་བཅས་པ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་བསྒྲུབ་པ་བསྟན་པ་ནི། གང་ཚེ་སློང་པ་སྲང་ཁའི་ཁམ་ཕོར་གྱིས། །བདག་ཉིད་ རྒྱལ་པོ་སླར་ཡང་ཅི་བྱར་ཡོད།།མྱ་ངན་འདས་པ་ལ་གནས་སྲིད་པར་མཛེས། །ནད་གཞན་དག་ལ་སྨན་གཞན་གཏང་མི་བྱ། །བསམ་དང་བསམ་བྱ་རབ་ཏུ་སྤང་ནས་སུ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཡི་ཚུལ་ལ་གནས་བྱས་ཤིང་། །བླ་མའི་ལུང་ལ་བསྒྲིམས་ཏེ་གུས་འབད་ན། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་ པ་འབྱུང་བར་ཐེ་ཚོམ་མེད།།ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་གང་གི་ཚེ། གྲོང་ཁྱེར་པ་དག་གི་རིགས་ངན་གྱི་སྤྱོད་པས་རྒྱུ་བ་ན་སློང་བའི་ཟས་ཀྱི་བྱ་བ་བྱེད་པའི་སྲང་ཁར་བོར་བའི་ཁམ་ཕོར་གྱི་དུམ་བུ་དགོས་པ་ཡིན་གྱི་དེ་དག་གིས་བདག་ཉིད་རྒྱལ་པོར་གྱུར་པའི་མཐུས་བསོད་ནམས་ཀྱི་བདག་ ཉིད་ཡོངས་སུ་དག་པ་དག་རྙེད་པའི་ཕྱིར་ཟས་ཀྱི་བྱ་བ་བྱས་ཟིན་པ་དེ་བོར་བའི་ཁམ་ཕོར་གྱི་དུམ་བུ་དེ་དག་གིས་བདག་ཉིད་རྒྱལ་པོ་ལ་སླར་ཅི་ཡང་བྱར་ཡོད་དེ་མེད་དོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་བརྟགས་པའི་ལས་དང་བྱ་བ་དག་གིས་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རོ་དང་བྲལ་ བའི་ཕྱིར་རྨོངས་པའི་སྤྱོད་པས་རྒྱུ་བ་དག་ལ་འཁོར་བའི་བདེ་བ་ཅུང་ཟད་ཙམ་བསྐྱེད་པས་དགོས་པ་སྟེ།བདག་ཉིད་རེ་བ་དང་དོགས་པ་དང་བྲལ་བའི་དོན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་ནས་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་མི་དགོས་ཏེ། དེ་ནི་ཟུག་རྔུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་རྟོག་པ་དེ་དག་ནི་མྱ་ངན་ ལས་འདས་པ་ལ་གནས་པ་སྟེ།དེ་ཉིད་གཞན་དུ་མ་བརྗོད་ཅིང་སྲིད་པར་མཛེས་པའོ། །དེ་ལ་གཞན་དུ་བརྗོད་པར་ནི་མི་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་ནད་གཞན་ཏེ་ཚ་བ་ལྟ་བུ་དག་ལ་སྨན་གཞན་ཏེ་ཚ་བ་བཏང་བར་མི་བྱ་སྟེ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ནད་དག་ལ་ཐ་དད་ཀྱི་རྟོག་པ་གཞག་པར་མི་བྱ་བ་ཉིད་དོ། ། དེ་དག་ཇི་ལྟར་གཞག་པར་བྱ་ཞེ་ན། བསམ་པ་དང་བསམ་བྱའི་གཉིས་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་རབ་ཏུ་སྤང་ནས་སུ། སེམས་རྣལ་མ་ཇི་ལྟ་བུའི་ཚུལ་དུ་གནས་པར་བྱ་ཞིང་སེམས་མ་བཅོས་པ་བླ་མའི་མཆོག་དང་སྣང་སྲིད་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ལུས་ལ་དྲན་པས་བསྒྲིམས་ཏེ་སྤྱོད་ལམ་རྣམ་པ བཞིའི་ཚུལ་ལ་མ་གཡེངས་པའི་རྣམ་པས་གུས་པར་འབད་ན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་བར་ཐེ་ཚོམ་མེད་དོ།

以下是完整的中文直译：
瑜伽士入行持律仪，或旃陀罗入其家中，亦不为过失垢染。今当示现精进无疑之修证：
乞者街头碗片时，
自身为王复何为？
住于涅槃显世间，
他病不施他药治。
断除能思所思已，
安住如是之法性，
依师教勤敬修习，
俱生必定得生起。
此义谓：当城中下贱之人行乞时，需用街头所弃碗片，彼等以自身成王之力获得福德清净自性故，饮食已毕，弃置碗片于王复何所用？无所用也。如是，世俗分别自性所执之业与作为，以离大乐味故，愚痴行者虽生轮回少许安乐亦有所需。自身证悟离希疑之真实义已，世俗安立则不须要，以其为刺故。如是分别即住涅槃，不说为他而显世间。于此不应说为他义，譬如他病如热病等，不应施以他药如热药，于分别病不应立异分别。
云何安立彼等？断除能思所思二取分别已，如实安住自然心性，于无造作心性、殊胜上师及显有大乐身以正念专注，于四威仪中以不散乱相勤修恭敬，则俱生智慧必定生起，无有疑虑。

།ད་ནི་ཇི་ལྟར་མཚོན་པར་མི་ནུས་པ་བསྟན་ཏེ། ཁ་དོག་ཡོན་ཏན་ཡི་གེ་དཔེ་སྤངས་ནས། །སྨྲ་རུ་མི་བཏུབ་དེ་ནི་གང་གིས་མཚོན། །གཞོན་ནུའི་བདེ་བ་སྙིང་ལ་ཞེན་པ་ བཞིན།།དབང་ཕྱུག་བདེ་བ་རང་བཞིན་མེད་པ་སྟེ། །དེ་ནི་སུ་ལ་བསྟན་པར་བྱ་ནུས་སམ། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་དངོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ་དག་ཁ་དོག་མེད་དེ་མཚན་མ་དང་བྲལ་བའོ། །ཡོན་ཏན་མེད་དེ་རེ་བ་དང་བྲལ་བའོ། །ཡི་གེ་མེད་དེ་བརྗོད་པར་བྲལ་བའོ། ། དཔེས་མཚོན་པར་མི་ནུས་ཏེ་བསྒྲུབ་བྱ་དང་བྲལ་བའོ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཤུགས་ཀྱིས་སྤངས་ནས་དོན་ཆེན་པོ་དེ་དག་སྨྲར་མི་བཏུབ་པ་སྟེ། དེ་ནི་གང་གིས་ཀྱང་མཚོན་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཉམས་སུ་མྱོང་དུ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། བུ་མོ་ལོ་བཅུ་དྲུག་ལོན་པའི་བདེ་བ སྙིང་ལ་ཞེན་པ་བཞིན་དུ་མྱོང་དུ་ཡོད་ཀྱང་བརྗོད་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱིས་གཏན་ལ་དབབ་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་དེ་ནི་ས་བཅུའི་དབང་ཕྱུག་དམ་པ་སྟེ་དེའི་ངོ་བོ་ནི་རང་བཞིན་མེད་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ནི་སུ་ལ་ཡང་བསྟན་པར་བྱ་བར་ནུས་སམ་སྟེ་མི་ནུས་པ་ཉིད་དོ། །ད་ནི་ བརྟགས་པའི་བརྟག་བྱ་ཐིམ་ཞིང་དེ་དང་བྲལ་བ་བསྟན་པ་སྟེ།དངོས་དང་དངོས་མེད་ཡོངས་སུ་བཅད་པ་གང་། །དེས་ནི་འགྲོ་བ་མ་ལུས་རབ་ཐིམ་འགྱུར། །གང་ཚེ་ཡིད་ནི་གཅོད་པ་མེད་པ་ཡི། །མི་གཡོ་བརྟན་པ་དྲན་ཞིང་གནས་པ་དེར། །དེ་ནི་འཁོར་བའི་ དངོས་པོ་རང་གྲོལ་འགྱུར།།གང་ཚེ་བདག་གཞན་ཡོངས་སུ་ཤེས་མེད་ན། །དེ་ཚེ་བླ་མའི་ལུས་སུ་འགྲུབ་པ་ཉིད། །དེ་ལྟར་བརྟན་པ་ཉིད་ལ་ངེས་རྟོགས་པར། །མ་འཁྲུལ་པ་ཡི་ངོ་བོར་རྫོགས་སངས་རྒྱས། །རང་གི་རང་ལ་རིག་པར་ཤེས་པར་བྱ། །དངོས་དང་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་བེམས་པོའི་ རྣམ་པ་དག་གོ།།དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་རིག་པའི་རྣམ་པའོ། །བེམས་རིག་རྣམ་པ་གཉིས་ཡོངས་སུ་བཅད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་ངང་དེར་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་འབྱུང་བའི་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པ་རབ་ཏུ་ཐིམ་པར་འགྱུར་རོ།

以下是完整的中文直译：
今当示现如何不能表示：
舍离色相功德字，
及诸譬喻不可说，
此义谁能为表示？
如同少女心乐著，
自在大乐无自性，
此义谁能为开示？
此义谓：寻常觉知之实相无色相，离诸相故。无功德，离希求故。无文字，离言说故。不能以喻表示，离所证故。舍离彼等一切势用，彼大义不可言说，任何人亦不能表示。
若问：岂非有所体验耶？如同十六岁少女心中执著之乐，虽有体验，然不能以言说名相决定。如是证悟即十地殊胜自在，其本性无自性。是故此义于谁能示现耶？实不能也。
今当示现所观能观融入及离彼：
有无二者尽断时，
由此众生悉融入。
当意无断不动摇，
坚固正念而安住，
轮回诸法自解脱。
当知自他悉无时，
即成上师之身体。
如是于坚定性中，
证悟不迷之本性，
圆满佛果自明知。
"有"之义谓物质诸相。"无"谓觉知诸相。断除物质与觉知二相即是。如是证悟境界中，一切从分别所生众生尽皆融入。

 །གང་གི་ཚེ་རྣལ་འབྱོར་པའི་ ཡིད་ནི་བཅོས་པ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་མེད་པ་དེའི་ཚེ་ཕྱི་ནང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་མི་གཡོ་བ་དང་།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀློང་དུ་གྱུར་པ་བསྟན་པ་དང་སྤྱོད་ལམ་རྣམ་པ་བཞི་ཁྱད་མེད་པ་རང་བཞིན་གྱིས་གནས་པ་དེར་དེའི་ཚེ་འཁོར་བའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རང་གྲོལ་བར་འགྱུར་ རོ།།དེ་ལྟར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རྟགས་ནི་བདག་དང་གཞན་དུ་རྟོག་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མེད་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་རྟོགས་ན་བླ་མ་ཆེན་པོའི་ལུས་སུ་གྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་བླ་མ་དམ་པས་བསྟན་པར་ངེས་པར་རྟོགས་ནས་མ་འཁྲུལ་པའི་ངོ་བོར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ པ་ཉིད་དོ།།དེ་ཡང་གཞན་ལ་རག་ལས་པས་གོ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་སེམས་ཉིད་ཀྱིས་རང་གི་སེམས་ཉིད་ལ་བསྟན་ལ་ལེགས་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཉིད་དོ། །ད་ནི་ཇི་ལྟར་ཡང་མ་ཡིན་པ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། རྡུལ་མེད་རྡུལ་བྲལ་མ་ཡིན་སེམས་ཀྱང་མིན། །དངོས་པོ་དེ་དག་གདོད་ ནས་ཞེན་པ་མེད།།མདའ་བསྣུན་གྱིས་སྨྲས་དེ་ཙམ་ཞིག་ཏུ་ཟད། །ཀྱེ་མ་མ་ལུས་དྲི་མེད་དོན་དམ་ཤེས་པར་བྱོས། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཉུག་མའི་ངོ་བོ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྡུལ་མེད་དོ། །རྡུལ་དེ་དང་བྲལ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །སྣང་བ་དང་སེམས་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ ལྟར་སྣང་བའི་དངོས་པོའོ།།འདི་དག་ནི་གདོད་མ་ནས་ཞེན་པ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ནི་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པའི་དོན་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་ནུས་སོ། །བདག་ནི་རང་བཞིན་གྱི་མཚོན་ཆ་ཅན་ཏེ་མདའ་བསྣུན་གྱིས་སྨྲས་དེ་ཙམ་ཞིག་ཏུ་ཟད། དེ་བས་ཤིན་ཏུ་ངོ་མཚར་བའི་དོན་དེ་ཀྱེ་ཧོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་དག་ ཀྱང་ཅི་ཞེ་ན།སྣང་བ་མ་ལུས་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའོ། །སེམས་ལ་ནི་དྲི་མ་མེད་དེ་དེ་ཉིད་དོ།

以下是完整的中文直译：
当瑜伽士之心无有造作、圆满无缺之时，不为内外分别所动摇，安住于真如境界中，四种威仪无有差别而自然安住时，彼时轮回诸法皆自解脱。
如是体验之相，即无有自他分别之了知。如是证悟即成就大上师之身。如是由殊胜上师教示而确实证悟，即于无迷本性中现前圆满成佛。
此亦非依他而解，当由自心向自心开示而善知。
今当示现如何非有：
无尘离尘亦非心，
诸法本来无执著，
箭师所说仅止此，
呜呼当知无余垢净胜义谛。
此义谓：真如本性中无分别尘垢，亦非离彼尘垢，非显现亦非心。如是显现诸法，本来无有执著。此即能体验无所是之义。我乃自性持箭者，箭师所说仅止于此。是故极为稀有之义即谓"呜呼"。彼等为何？一切显现皆俱生，心无垢染即是真如。

 །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་དོན་དམ་པ་སྟེ་དེ་དག་ཤེས་པར་བྱོས་ཤིག་།ད་ནི་བརྟགས་པས་མི་རྟོག་པ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། ཁྱིམ་ན་ཡོད་པ་ཕྱི་རུ་སོང་ནས་ཚོལ། །ཁྱིམ་བདག་ མཐོང་ནས་ཁྱིམ་ཚེས་དག་ལ་འདྲི།།མདའ་སྣུན་གྱིས་སྨྲས་བདག་གིས་ཤེས་པར་བྱོས། །བླུན་པོའི་བསམ་གཏན་བསམ་བྱ་བརྗོད་པ་མིན། །གལ་ཏེ་བླ་མས་བསྟན་ཅིང་རྟོག་པས་བརྟགས། །བདེན་པ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པར་བྱས་གྱུར་ཀྱང་། །དེ་དག་གིས་ནི་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པ་ ན།།དེ་མ་རྟོགས་པས་ཐར་པ་ཐོབ་བམ་ཅི། །ཡུལ་ནས་བགྲོད་ཅིང་གདུང་བས་ཉེས་བྱས་ཀྱང་། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་མི་རྙེད་སྡིག་པར་འཛིན། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་སྣང་སྲིད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཁྱིམ་གྱི་བདག་པོ་ནི་གཉུག་མའི་སེམས་ཏེ། །དེས་ནི་རང་གི་ཁྱིམ་ན་ཡོད་པའོ། །དེ་ལྟར་ ན་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་དུ་སོང་ནས་ཚོལ་ལོ།།དེ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་བླ་མ་དམ་པ་ནི་ཁྱིམ་བདག་སྟེ། །དེས་བསྟན་པའི་ཞལ་གྱི་བདུད་རྩི་དེ་དག་མཐོང་ཞིང་མྱོང་ནས་འབྲས་བུ་དང་དོན་ཆེན་པོར་འགྱུར་བ་བོར་ཏེ། ཁྱིམ་ཚེས་པ་ལྟ་བུའི་ཕྱི་རོལ་པ་དང་དེ་དང་མཚུངས་པ་དག་ལ་ འདྲིའོ།།མདའ་བསྣུན་གྱིས་སྨྲས་པ་ནི་གཞན་ལ་དྲིར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་ཉིད་ཀྱིས་བདག་ཉིད་ལས་ཤེས་པར་བྱོས་ཤིག་།འདི་དག་ནི་གཏི་མུག་ཆེན་པོ་ཡིན་པའི་བླུན་པོའི་བསམ་གཏན་ཏེ། བསམ་བྱ་དང་བརྗོད་བྱ་མིན་པས་དོན་དེ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་ཚིག་གིས་ གཏན་ལ་མི་འབེབས་ཤིང་མ་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་མི་ཤེས་སོ།།གལ་ཏེ་བློ་དམན་པ་དག་གིས་བླ་མས་བསྟན་དུ་ཡོད་པ་བསྟན་ཅིང་སློབ་པ་པོས་བརྟག་ཏུ་ཡོད་པའི་རྟོག་པས་བརྟགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བསམ་གཏན་ལ། བདེན་པ་ཐམས་ ཅད་ཤེས་པར་བྱས་གྱུར་ཀྱང་དེ་ནི་བདག་དང་གཞན་དུ་འཛིན་པ་དང་མ་བྲལ་བ་སྟེ།དེ་དག་གིས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པས་དེ་མ་རྟོགས་སོ། །མ་རྟོགས་པའི་དོན་ནི་དེ་ཉིད་རྟོགས་པ་ཆེན་པོ་སྟེ། དེ་དག་ཡོངས་སུ་དོར་ནས་གཞན་ཞིག་རྟོགས་པའི་ཐར་ པ་བདེ་བ་འཐོབ་པའམ་ཅི་སྟེ་མི་འཐོབ་པོ།།དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཡུལ་ནས་རྟོགས་པ་དེ་ཉིད་དུ་འཁོར་ཏེ་སྤང་བྱ་དང་སྤོང་བྱེད་ཀྱི་སྒོ་ནས་བགྲོད་ཅིང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་གདུང་པས་ཉེ་བར་བྱས་ཀྱང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་མི་རྙེད་ དེ།དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྣམ་རྟོག་གིས་སྡིག་པར་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的中文直译：
俱生智慧即胜义谛，当知此等。今当宣说以观察而无分别：
在家之物出外寻，
见到主人问邻居，
箭师所说当自知，
愚者禅修非思议。
纵由上师示教观察思，
虽知一切诸谛理，
彼等若作详观察，
未证解脱岂能得？
游历诸方虽苦行，
俱生不得执为罪。
此义谓：一切显有世界之家主即本性心，彼即住于自家中。如是为证悟故出外寻求。开示此义之殊胜上师即是家主，见到并领受其教言甘露后，舍弃大果与大义，而向如邻居般的外道及其同类询问。
箭师所说非可询问于他，当由自己向自己了知。此等是大愚痴者之禅修，非思议所及，故以诠说之语言无法抉择，因不相应故不能了知。
若诸劣慧者由上师所示能示、学人所观能观之分别念观察，以理由门分别禅修，纵然了知一切谛理，然彼未离执自他，以彼等观察故未证悟。未证悟之义即是大证悟，舍彼等而证得他义之解脱安乐，岂能获得？何以故？以分别念于境中证悟彼性而轮回，以所断能断门而行进，以戒律苦行而修持，然不得俱生智慧。何以故？以分别念执为过失故。

 །ད་ནི་དཔེ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། ཡུལ་རྣམས་བསྟེན་པས་ཡུལ་གྱིས་མི་གོས་ཏེ། །ུཏྤལ་བླངས་ཀྱང་ཆུ་ཡིས་མི་འཆགས་བཞིན། །འདི་ལྟར་རྩ་བ་རླུང་གིས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ།། རླུང་ རྣམས་དེ་ཉིད་ཡིན་པས་ཞི་བར་ནུས།།ཞི་བ་མེད་དེ་དེ་ཉིད་རྟོགས་པས་འགྲུབ། །རྟོགས་དུས་གྲུབ་པ་མེད་དེ་ཚིག་ཏུ་ཟད། །དུག་གི་སྔགས་ཅན་དུག་གིས་ག་ལ་ཚུགས། །ལྷ་ལ་མཆོད་པ་ཁྲི་ཕྲག་བྱིན་བྱས་ཀྱང་། །བརྟགས་ཏེ་འབྲས་བུ་གཞན་དུ་འགྲུབ་འདོད་པས། ། དེ་ཉིད་བདག་ལ་འབྲས་བུ་དེ་མེད་དེ། །བདག་ཉིད་འཆིང་འགྱུར་དེས་ནི་ཅི་ཞིག་བྱ། །དེ་ལ་གོམས་པས་གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་ཞིང་། །དེ་འདྲེས་འཁོར་བ་འདི་འདྲ་འཆད་མིན་ཏེ། །འདིར་གོམས་མ་རྟོགས་མ་ལུས་རྒལ་མ་ཡིན། །མིག་ནི་མི་འཛུམས་སེམས་ནི་འགགས་པ དང་།།རྣམ་ཤེས་རླུང་འགོག་པ་ནི་བླ་མས་རྟོགས། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི། དཔེར་ན་འཇིག་རྟེན་པ་དག་གི་ཤེས་པ་ནི་ཆགས་སྡང་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྟེ། དབང་པོ་རྣམ་པ་ལྔ་ཡུལ་རྣམས་ལ་བརྟེན་ཅིང་བལྟས་པས་ཡུལ་གྱིས་གོས་པར་འགྱུར་ཞིང་། ཁྱད་པར་དུ་ ཞེན་ཅིང་ཆགས་པས་མི་གོས་ཏེ་མི་འབྲལ་བར་འགྱུར་བ་བཞིན་དུ་སྣང་སྲིད་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རོས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར།དེ་དག་ལ་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པས་བལྟས་ཤིང་བརྟགས་ན་ཁྲོས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་ཤིན་ཏུ་སྤྲོ་བའོ། །དེ་དག་འཁོར་བ་ལ་ཆགས་པའི་སྐྱོན་དུ་ མི་འགྱུར་རམ་ཞེ་ན།དཔེར་ན་ཨུཏྤལ་ཆུའི་ནང་ནས་བླངས་ཀྱང་ཆུའི་ཉེས་པས་མི་ཆགས་པ་བཞིན་དུ་དེ་ཉིད་ཀྱང་དེའི་ངོ་བོ་དང་མཚུངས་སོ། །རྨོངས་པ་དག་གིས་རྩ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འདི་དག་རྟོགས་པའི་རླུང་གིས་བཅིངས་ཏེ་དེ་དག་གིས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བར་བྱེད་དོ། ། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་འདི་དག་གི་ཚུལ་ནི་རྟོག་པ་དང་རླུང་རྣམས་ཀྱིས་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་དེ་ལ་གནས་ན་ངང་གིས་ཞི་བར་ནུས་སོ། །ཞི་བར་བྱ་བ་ནི་འདི་སྐྱོན་དང་བཅས་པའོ་ཞེ་ན། ཞི་བ་ནི་མེད་དེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པས་འགྲུབ་པའོ། །དེ་དག་ཀྱང་གྲུབ་ཏུ ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ།གཉིས་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་རྟོགས་པའི་དུས་ཉིད་ལ་སྨྲས་པ་སྟེ། དངོས་པོ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་གྲུབ་པ་མེད་དེ་སློབ་པ་པོའི་བློ་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཚིག་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །དེ་དག་ལ་རྩོད་དེ་འཁོར་བ་ནི་ཟས་དུག་ཅན་གྱི་རྣམ་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། གནོད་པ་ འབའ་ཞིག་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རྟོགས་པ་ཙམ་གྱིས་གྲུབ་པ་ནི་མི་རིགས་སོ།

以下是完整的中文直译：
今当以殊胜比喻宣说：
依止诸境不染境，
如取青莲不着水，
如是气脉皈依风，
诸风即性能寂静。
无有寂静证性成，
证时无成唯言说，
持毒咒者岂中毒？
纵施千万天供养，
观察欲得他果故，
于己彼果实非有，
自成束缚何所为？
于彼修习不得脱，
如是轮回非能断，
此习未证未尽越，
眼睛不眨心止息，
识风止息师证知。
此义谓：譬如世间人之心识于贪嗔生起执著，五根依止观察诸境而为境染，尤其执著贪着而不离，如是一切显有世界为大乐味所遍故，以平常心观察彼等则不生嗔而极欢喜。
若问彼等岂不成为贪著轮回之过失？譬如青莲从水中取出亦不为水所染，如是此性亦与彼体性相同。愚者以觉知之风束缚此等根本菩提心而作皈依。此非如是，此等之理乃分别念与诸风即是平常心之本性，若住于此则自然能寂静。
若谓寂静是有过失，实无寂静可言，以证悟真如而成就。彼等亦非有所成就，于证悟无二智慧之时而说，于事物自相无所成就，为令学人了知而说故唯是言说而已。于彼等争论谓轮回如毒食之相，以唯作损害故，仅以证悟而成就实不应理。

།དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་སྐད་ཅིག་ཙམ་རྟོགས་སུ་རུང་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་པར་ཐལ་ལོ། །དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ན་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་གཉུག་མའི་སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་ཅེས་པར་ འགལ་ལོ།།མེད་ན་ནི་མ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འཁོར་བ་ཡོངས་སུ་དོར་བ་ལས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་རིགས་སོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དཀའ་ཐུབ་དང་དཀའ་སྤྱད་ཀྱིས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་ནི་ངོ་བོ་གཅིག་པ་ནི་མི་ རིགས་ཏེ་མུན་པ་དང་སྣང་བ་བཞིན་ནོ།།དེ་བས་ན་འདི་དག་སྐྱོན་དང་བཅས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་དུག་གིས་སེམས་ཅན་འཆི་བར་གྱུར་ཀྱང་དུག་གི་སྔགས་ཅན་དེ་དག་དུག་གིས་གལ་ཚུགས་ཏེ་དེ་དེ་ཉིད་སྨན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་ངོ་བོ་གཅིག་ པ་ལ་འགལ་བ་མེད་དེ།དུག་ལོགས་སུ་སོང་བའམ་སྨན་གཞན་ནས་བྱུང་བ་མེད་དེ། དེ་ཉིད་དེའི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་བཞིན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལོགས་སུ་དོར་ཞིང་བདེ་བ་ཆེན་པོ་གཞན་ནས་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བླ་མ་དམ་པའི་གདམས་ངག་གིས་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་ བས་དེ་ཉིད་དེའི་ངོ་བོར་གྱུར་ཏེ།དེ་བས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུད་ལས་ཡེ་ཤེས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གནས་ཏེ་དེ་དག་གི་མཐུས་སྐད་ཅིག་མ་ཉམས་སུ་མྱོང་སྲིད་ཀྱང་ཇི་བཞིན་པའི་མ་མྱོང་བས་གྲོལ་བར་མི་ནུས་པ་དག་གོ། །དེ་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་ན་སྐད་ ཅིག་མ་དེ་ཉིད་ལ་སངས་རྒྱས་པར་ནུས་སོ།།དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བརྟགས་པའི་ལྷ་ལ་མཆོད་པ་ལོ་ཁྲི་ཕྲག་འབུམ་རྣམས་སུ་མཆོད་ཅིང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱིན་པར་བྱས་ཀྱང་རྣམ་པར་རྟོག་པས་བརྟགས་ཏེ་འབྲས་བུ་ལོགས་སུ་འགྲུབ་པར་འགྲུབ་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་ རོ།།དེ་ཉིད་དང་བྲལ་ཏེ་བརྟགས་པའི་བདག་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་འབྲས་བུ་དེ་མེད་དེ་མི་འབྱུང་ངོ་། །དེ་བས་ན་གཉིས་འཛིན་དང་བྲལ་བ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པ་སྟེ། གཉིས་འཛིན་དང་བཅས་པ་ནི་བདག་ཉིད་འཆིང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དེ་ཡིས་ཅི་ཞིག་བྱའོ། །དེ་བས་ ན་དེ་ལ་གོམས་པས་གྲོལ་བར་ཡང་མི་འགྱུར་ཞིང་།དེ་འདྲ་བའི་སྤྱོད་ལམ་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་འདི་འདྲ་བར་ཆད་པ་མེད་དོ། །འདི་ལ་འདིས་འདི་ཉིད་དུ་འདིར་གོམས་པར་བྱས་པས་མི་རྟོག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འཁོར་བ་པ་མ་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་མ་ལུས་བརྒལ་དཀའ་བ་འདི་ དག་བརྒལ་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的中文直译：
若如是，则一切众生皆可刹那证悟而成佛，岂不有过？若非如是，则与法身本来存在于众生相续中之说相违。若无，则应以舍弃轮回而得涅槃，以是未得故。若如是，则一切众生当以苦行成就。彼等一体不应理，如暗与明。
若谓此等有过，实非如此。譬如毒能致众生死，然持毒咒者不为毒所害，彼毒即成药。是故一体无相违，非是舍毒别处或从他处得药，如彼即是其本性，分别念非别弃而大乐非从他得，以殊胜上师教授而体验平常心，彼即成其本性。
是故一切众生相续中本具真如智慧，以彼等力虽可刹那体验，然未如实经验故不能解脱。若能体验彼性，则能于刹那成佛。如是未证者虽于所执天尊供养数万年，于一切众生行布施，然以分别念执著欲得别处果报故。离彼性而执著所执之我，则无法身果报不生。
是故离二取即证悟真如，具二取则自成束缚，彼有何用？是故于彼修习亦不得解脱，如是行为不能断此轮回苦。于此以此修习此，不能超越未证无分别分别念轮回之一切本性难度。

།ཇི་ལྟར་སྤྱད་པས་འགྱུར་ཞེ་ན། མིག་ནི་མི་འཛུམས་ཏེ་ཅིར་སྣང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་བདག་ཉིད་དང་། ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་སེམས་ནི་ངང་གིས་འཕགས་པ་དང་ཕྱི་ནང་གི་བྱུང་ཚོར་ཞི་བར་འགྱུར་ཏེ། སྐད་ཅིག་མ་དེ་ ཉིད་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྟགས་རླུང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་འགོག་པ་ཙམ་བྱེད་པའི་བླ་མས་བསྟན་པའི་བླ་མ་ཆེན་པོའི་ངག་ལས་རྟོགས་སོ།།དེ་ནི་འདུ་ཤེས་བཅིངས་པས་མི་གྲོལ་བར་འགྱུར་བར་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། གང་ཚེ་རླུང་རྒྱུ་བ་དེ་མི་གཡོ་སྟེ། །གང་གི་ཚེ་ན་འཆིང་ བར་ཅི་བྱར་ཡོད།།ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་དུས་གང་གི་ཚེ་བླ་མ་དམ་པ་དེ་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་ཚེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཀག་སྟེ། སྟེང་འོག་གི་རླུང་རྒྱུ་བ་བཀག་སྟེ། དེ་རྟོག་པ་ལ་མི་གཡོ་སྟེ། མི་རྟོག་འབའ་ཞིག་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་བསྒོམ་བྱ་དང་སྒོམ་བྱེད་དུ་རྟོག་ཅིང་ཐབས་དང་ འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་འདོད་པ་གང་གི་ཚེ་ན་འཆིང་བར་འགྱུར་ཏེ་དེ་དག་གི་ཚེ་ཅི་བྱར་ཡོད་དོ།།ད་ནི་དེ་ཉིད་དུ་ཤེས་པས་གྲོལ་བར་འགྱུར་བ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། ཇི་སྲིད་དབང་པོ་ཡུལ་ལ་ལྷུང་པ་དང་། །དེ་སྲིད་རང་ཉིད་ལས་ནི་རབ་ཏུ་རྒྱས། །ཁྱེད་ཅག་ཅི་བྱེད་ད་ལྟ་སེམས་ལ་ལྟོས། ། གར་འགྲོ་སེམས་དང་ཀྱེའོ་དཔའ་བོ་རྣམས། །དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་དགའ་བའི་དགོངས་པས་བཞུགས། །གང་ཞིག་གང་ན་གནས་པའི་མི་རྣམས་ནི། །དེ་སྲིད་རང་ཉིད་དེ་ཡིས་མ་མཐོང་སྟེ། །མཁས་པ་ཐམས་ཅད་བསྟན་བཅོས་འཆད་པ་ཡིས། །ལུས་ལ་སངས་རྒྱས་ཡོད་པ་མ རྟོགས་སོ།།ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་དག་གིས་ཇི་སྲིད་དབང་པོའི་ཡུལ་ལ་ལྷུང་ཞིང་ཞེན་པ་ན་དེ་སྲིད་དུ་སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱི་སེམས་ཉིད་ལས་ནི་རབ་ཏུ་རྒྱས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་སྣང་གྲགས་ཐམས་ཅད་སེམས་གཉུག་མའི་ ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར།ཁྱེད་ཅག་གིས་སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་གནས་པ་དེ་དག་དེ་ལྟ་ཅི་བྱེད་དེ་མི་བྱེད་དོ། །བྱེད་ན་སེམས་ལ་ལྟོས་ཤིག་དང་ངོ་། །དེ་དག་གར་འགྲོ་སེམས་དང་སྟེང་འགྲོངས་མེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ཉིད་ཀྱི་རོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་བས་ཀྱེ་ཧོ་རྣལ་ འབྱོར་པའི་དབང་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་སེམས་དག་པ་དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་དགའ་བའི་དགོངས་པས་དེ་ཉིད་ལ་ཞུགས་པར་བྱའོ།།སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་གང་ཞིག་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གནས་གང་ན་གནས་པའི་མི་རྣམས་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རང་ལ་གནས་པ་དེ་མ་མཐོང་སྟེ། དེ་ཐམས་ཅད་ནི་རྨོངས་པ་ ཉིད་དུ་ཟད་དོ།

若问如何修持，眼不眨动，一切显现皆为大手印本性，以体验平常觉性，心自然超越，内外觉受归于寂静。于彼刹那，以识之相风之本性作止息，从上师所示大上师语中了悟。
当说明彼以想之束缚不得解脱：
"何时风行不动摇，彼时何有系缚事？"
此义为：何时离彼殊胜上师时，遮止分别念，遮止上下风行，彼于分别不动，唯住无分别故。何时执著所修能修，欲得方便果报时即成束缚，彼等时有何用？
今当说明即彼了知得解脱：
"乃至诸根堕境时，尔时从自性圆满，
汝等何为今观心，何往观心啊勇士！
彼住极喜之密意，何者何处诸人等，
尔时自性彼未见，一切智者说论中，
身中有佛未证知。"
此义为：瑜伽士乃至诸根堕著境时，当知尔时显现等一切皆从自性心中圆满。如是一切显现音声皆为本心之本性故，汝等心自性安住彼等何所作为，实无所作。若作，当观心也。彼等何往观心，上无所往。何以故？以是彼之味故。是故啊！瑜伽自在者们，当以极喜密意安住于自性清净心中。男女何者住于分别念处所之诸人，未见彼真如自性安住，彼等皆唯是愚痴而已。

།དེ་བས་ན་ཚིག་དང་ཐ་སྙད་ལ་མཁས་པ་ཐམས་ཅད་བསྟན་པའི་ཆོས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་མ་ལུས་པ་འཆད་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ལུས་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་སངས་རྒྱས་ཡོད་པ་མ་རྟོགས་སོ། །ད་ནི་དལ་བ་དང་བདེ་བའི་དཔེའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། གླང་ཆེན་ལོ་བས་ནས་ སེམས་ཚགས་ཚུད་པ་ནི།།དེ་ནི་འགྲོ་འོང་བཅང་ནས་ངལ་བ་སྟེ། །དེ་ནི་འདི་ལྟར་རྟོགས་སོ་ཆོས་ཅི་དགོས། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་ལུམ་པའི་ཚལ་ན་ཁྱིམ་བདག་ཨག་ཤོ་དན་ལ་གླང་པོ་ཆེ་པ་ཏྲོ་ཏ་ཞེས་བྱ་བ་ཤིན་ཏུ་སྨྱོ་བ་ཞིག་ཡོད་པ་ལ། དེ་དག་བཏུལ་བ་ན་ལས་དང་བྱ་ བྱ་བ་ལ་དགེ་བ་དང་ལྡན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།ཞི་བར་འདོད་པ་ལས་དེ་ལྟར་མ་གྱུར་ཏེ། དེ་དག་འོང་བ་དང་འགྲོ་བ་དང་གནས་པ་དང་། རྩཝ་ཟ་བ་དང་ཆུ་འཐུང་བ་དང་། འཚོ་གཉེར་བྱེད་པའི་དུས་སུ་ཤིན་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་བར་འགྱུར་ཏེ། འཚོ་བས་སྟོབས་ཟིལ་ གྱིས་མནན་པར་མ་ནུས་ཤིང་བདག་ཉིད་ཤིན་ཏུ་ངལ་བར་གྱུར་ཏེ་འཚོ་བ་དང་བྲལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གདུངས་པར་གྱུར་ཏོ།།དེ་ནས་བཏྶའི་བུ་ག་ཡ་མགོ་ཞེས་བྱ་བས་སྨྲས་པ། ཀྱེ་སྟོབས་ཆེན་གླང་པོ་འདི་དག་བཙོངས་ན་བདེ། །བྱ་བའི་ལས་དང་ངལ་བ་རྣམས་དང་ བྲལ།།འཆི་བར་བྱེད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་གནོད་པ་མིན། །དགེ་ལྡན་ཞི་བར་འདོད་པས་དེ་མི་ཐུལ། །དེ་ལྟར་མ་གྱུར་ཀུ་ཤའི་རྩ་ཉིད་ལ། །རེ་བ་མ་སྐྱེས་ཡངས་པ་ཉིད་དུ་ཐོང་། །ཞེས་ནས་གླང་པོ་ཆེ་དེ་ཚོང་འདུས་སུ་བཙོངས་སོ། །དེ་ལོབ་པར་གྱུར་ནས་སེམས་ཚགས་སུ་ ཚུད་པ་ན་དེ་ནི་འགྲོ་བར་ཡང་མི་བྱེད་འོང་བར་ཡང་མི་བྱེད་ངལ་ཞིང་དུབ་པར་ཡང་མི་འགྱུར་འཚོ་བ་དང་བྲལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པར་བཅད་ནས་ངང་གིས་དལ་བ་སྟེ་བདེ་བ་དང་ལྡན་ནོ།

因此，一切通晓词句名言的智者，虽说法教的一切差别，却未证悟自性身中有法身佛。
今当以闲暇安乐之喻来说明：
"大象饥饿心调伏，彼以往来系缚疲，
如是了知何需法？"
此义为：在卢巴园中，有一户主阿格绍檀那，有一头名为巴特若达的极为狂暴的大象。为调伏它使其善于工作，欲令其寂静，却未能如愿。它在来去住止、吃草饮水、寻求食物之时极为痛苦，无法以饮食压制其威力，自身极为疲惫，为失去食物之苦所煎熬。
于是，跋达之子伽耶顶说道：
"啊！力大象若售则安，远离作业诸疲劳，
非为致死缘所害，具德欲静不能调，
如是未成唯茅草，莫生希望任其行。"
于是将大象卖到市场。它饥饿后心得调伏，既不行走也不往来，不再疲惫劳累，断除失去食物之苦，自然闲适而具安乐。

།དེ་ནས་སྨྲས་པ། ཀྱེ་ཀྱེ་བདག་ནི་ཤིན་ཏུ་བདེ་དང་ལྡན། །བདེ་འདོད་གླང་ ཆེན་དག་གིས་སྡུག་བསྔལ་འགྱུར།།གླང་ཆེན་བཏང་བས་དལ་བའི་མཆོག་དང་ལྡན། །ཀུན་ཀྱང་བྱ་བ་བཏང་ན་བདེ་བར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱིམ་བདག་མ་ག་ཏ་ན་ཞེས་བྱ་བས་ཐོས་ནས་རང་གིས་རང་ཉིད་ལ་བསམ་པས་ཐོས་ནས་བདག་གི་སེམས་ནི་གླང་པོ་ཆེ་ སྨྱོན་པ་ལྟ་བུ་སྟེ།འདི་དག་བཏུལ་བ་ལས་དགེ་བ་དང་ལྡན་པར་ཡང་མ་གྱུར་ཏེ་ཐུལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བཙོང་བར་བྱ་བའི་ཡུལ་ནི་བདག་གིས་མི་རྙེད་དེ་འདི་ནི་གར་དགར་གཏང་བར་བྱའོ་ཞེས་ལྷོད་དེ་བསྡད་པས་སེམས་དེ་དག་འགྲོ་བར་ཡང་མི་བྱེད། འོང་བ་ཡང་མི་བྱེད། གནས་པར་ཡང་མི་བྱེད། འཛིན་རྟོག་བྱུང་ཚོར་གྱི་རྣམ་པ་རང་གིས་འགགས་ཏེ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་ཤིན་ཏུ་རྟོགས་སོ། །དེ་ནས་དེ་དག་གིས་དུར་ཁྲོད་ཆེན་པོ་ཀེང་རི་ཡ་ན་ཞེས་བྱ་བར་ཕྱིན་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་པའི ཚོགས་ལ་སྨྲས་པ།དཔའ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་གདམས་ངག་སྩལ་དུ་གསོལ། །བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཤིང་གནང་བར་མཛོད། །ཁྱེད་ནི་ཆོས་སྐུའི་བདག་ཉིད་སྟོབས་དང་ལྡན། །རྨོངས་པ་དག་གི་སྒྲིབ་པ་དག་པར་མཛོད། །ཅེས་པ་དང་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ ལ་སྨྲས་པ།ཆོས་ཉིད་དམ་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་དག་ནི། །འདི་ལྟར་ཁྱོད་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཤིན་ཏུ་རྟོགས། །རྟོགས་སོ་ཞེས་ནི་སྨྲ་རུ་མེད་པའི་དོན། །འདི་དག་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་ཆོས་ཅི་དགོས། །ཞེས་ངེས་པའི་ཤེས་པ་སྐྱེས་པས་སྐད་ཅིག་མ་དེ་ཉིད་ལ་གྲོལ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ བས་ན་བློ་དང་ལྡན་པ་དག་གིས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཤེས་པར་བྱའོ།།ད་ནི་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བས་འབྲས་བུ་མི་འགྱུར་བ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ངོ་ཚ་མེད་སྨྲ་མཁས་པ་དེ། །གསོན་པོ་གང་ཞིག་རྣམ་པར་མ་གྱུར་པ། །དེ་ནི་རྒས་ཤིང་འཁོགས་པར་འགྱུར་རམ་ཅི། །བླ་ མས་བསྟན་པའི་དྲི་མེད་བློ་གྲོས་ནི།།དེ་ཉིད་གཏེར་ཡིན་གཞན་ཡང་གང་ཡིན་ལོ། །ཡུལ་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པ་རྟེན་ཡང་མིན། །སྟོང་པ་འབའ་ཞིག་གིས་ནི་བཤད་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི། དེ་ལྟར་གོང་དུ་སྨོས་པའི་ཐ་མལ་པའི་ཤེས་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད་དེ་དག་ དོགས་པ་དང་འཇིགས་པ་དང་ངོ་ཚ་བ་མེད་དེ་སྨྲ་བ་ནི་མཁས་པ་ང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ།རྗེ་བཙུན་པ་རི་བོ་བ་ཉིད་དོ།

于是说道：
"啊！啊！我今具大乐，
欲乐大象成痛苦，
放象获得最闲暇，
一切放下皆安乐。"
这是一位名叫摩揭陀那的户主听到后，自己思维：我的心如同狂象，调伏它也未能具有善德，因为未能调服，我找不到可售之处，不如任其所之。于是放松安住，那心既不行走，也不往来，也不停驻，自然息灭了执著分别与感受，完全证悟了大乐无所有的自性。
之后他前往名为羯陵伽耶那的大尸林，对瑜伽士众说：
"祈请勇士赐教言，
加持允许于我身，
汝等法身具威力，
清净愚者诸障碍。"
瑜伽士们对他说：
"殊胜法性智慧者，
如是汝已善证悟，
无可言说证悟义，
已得体验何需法。"
由生起决定智慧，即刻获得解脱。因此，具慧者应当如是了知真如。
现在要说明离贪不得果：
"如是无惭善言说，
活着何人未转变，
彼将衰老驼背耶？
上师所示无垢慧，
即是宝藏更何求，
境界清净非所依，
唯以空性而宣说。"
此义为：如上所说的平常心之自相，无有怀疑、恐惧和羞耻而说，即是所谓的智者我，也就是至尊山居者。

 །དེ་དག་ཀྱང་ཅི་ཞེ་ན། ཤེས་པ་སོམ་མ་བཅོས་པ་གསོན་པོའི་ཚུལ་དེ་དག་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་ལུས་དང་སེམས་བདེ་བས་གང་ཞིང་སྟོང་པ་རྒྱས་དེ་ཉིད་ཞི་ བར་བྱེད་དེ།བདེ་བ་དང་སྟོང་པ་དབྱེར་མེད་པའི་རྣམ་པས་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལས་མ་གྱུར་པ་དེ་ནི་རྟོགས་མི་ལྡན་པས་རྒས་པར་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ། འཁོར་བར་མི་ལྟུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་འཁོགས་པར་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་པས་འགྱུར་རམ་ཅི་སྟེ་འགྱུར་རོ། ། དེ་ལྟར་བླ་མས་བསྟན་པའི་དོན་དེ་ཁོ་ན་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ནི་དྲི་མ་མེད་དེ། དེ་དག་ནི་བློ་གྲོས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་ཟད་མི་ཤེས་པའི་གཏེར་ཡིན་ཏེ་དེ་ལས་གཞན་པའི་གཏེར་གང་ཡིན་ལོ་སྟེ་མེད་དོ། །ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་དུ་རྟོག་པ་དག ནི་དེ་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་བརྗོད་ཀྱང་།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྟེན་ཙམ་དུ་ཡང་མི་རུང་སྟེ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཅི་ཞེ་ན། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་འབའ་ཞིག་གིས་དེ་ཉིད་ནི་བཤད་དུ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་བཤད་པར་བྱའོ། །ད་ནི་ རྟོགས་པའི་སེམས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་ངོ་བོར་སྣང་པ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ།དངོས་པོ་མ་ཆགས་སེམས་སུ་ཤེས་པ་དང་། །ཤེས་པ་བརྡ་རུ་གྲགས་ཀྱི་དེ་ཉིད་ཚུལ། །ཚུལ་ཁྲིམས་དེ་ཉིད་ངོ་བོར་སྲུང་བྱེད་ཅིང་། །ངོ་བོ་ཙམ་དུ་རྟོག་མེད་སྙིང་པོ་ཆེ། །སེམས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ནང་དུ་ཁྲོ་ འཇོམས་ཏེ།།རློམ་མེད་རྡོ་རྗེ་མཁའ་ལ་གནོད་མི་འགྱུར། །སེམས་ཉིད་རང་བཞིན་དལ་དང་མྱུར་མིན་ཡང་། །རྟོག་པ་བསལ་ཕྱིར་ཆོ་འཕྲུལ་མྱུར་དུ་བརྩམ། །རང་བཞིན་སངས་རྒྱས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་སྟེ། །རྟོགས་པར་བྱེད་པ་མཉམ་གཞག་ཚུལ་དུ་བྱ། །བླ་མའི་མན་ངག་ མཚོན་ཆ་ཤེས་རབ་སྟེ།།རྟོགས་ནས་རྣལ་མར་སྦྱོར་བར་རྫོགས་སངས་རྒྱས། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི། དངོས་པོ་སྣང་གྲགས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མ་ཆགས་པ་ནི་སྦྱིན་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་སེམས་སུ་ཤེས་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །དེ་དག་གིས་ཤེས་སུ་ཡོད་དམ་ཞེ་ན། ཤེས་པ་ དེ་དག་སློབ་པ་པོའི་བློ་ལ་བརྡ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི་དོན་ལ་སེམས་མ་བཅོས་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་ལོ།།སྦྱིན་པ་རྣམ་པ་དེ་ཉིད་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་སུ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་སེམས་ཅན་ལ་གནོད་པའི་ལས་མི་བྱེད་པ་དང་། དེ་ཡང་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོར་སྲུང་བར་བྱེད་ཅིང་ངོ་བོ་ཙམ་དུ་ཡང་རྟོག་པ་ མིན་ཏེ།དོན་ལ་ནི་སྙིང་པོའི་དོན་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་དོ།

这些是什么呢？通过体验那未经造作的赤裸觉知之活泼状态，身心充满安乐，空性广大即是寂静。以乐空不二的形相，未离平等性之义者，因无有证悟而不会衰老，因不堕轮回故也非驼背，岂会以痛苦形相转变？
如是上师所示之义，于真如中无有垢染，这些是智慧究竟的般若真如。这即是无尽之藏，除此之外还有什么宝藏呢？虽说能所分别即是清净智慧，但连作为真如所依都不适合。
这些又是什么呢？应当以唯一空性，以不可说的方式来说明空性本身。
现在要说明证悟心显现为六波罗蜜的本质：
"无著事物知是心，
知识仅是名言理，
戒律即是护本性，
唯是本性无分别大要义，
心金刚内降伏忿，
无慢金刚虚空不受害，
心性本然非迟速，
为除分别速示神变，
本性佛陀俱生性，
证悟即是等持理，
上师教授智慧剑，
证已正修圆成佛。"
此义为：于一切显现声闻诸法无著即是布施，了知其即是心即是波罗蜜。若问这些如何可知？对学者的心而言，这些仅是名相而已，实际上未造作心即是真实之理。布施之相即说为戒律，即是不作害众生之业，并且守护其为本性，甚至于本性也无分别，实际上是大要义的本质。

 །དེ་ཉིད་ངོ་བོ་དེ་དག་བཟོད་པ་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། སེམས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རྡོ་རྗེ་གཉུག་མ་དེ་དག་གི་ངང་དུ་བདག་གཞན་གྱི་ཁྲོ་བ་རྣམ་པར་འཇོམས་ཏེ། དེ་ལ་ཡང་རློམ་སེམས་མེད་པའི་རྡོ་རྗེ་སྟེ། ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་དེ་ ལ་གནོད་པ་མི་འབྱུང་ངོ་།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོར་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམ་པར་བྱ་སྟེ། སེམས་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་དལ་བ་དང་མྱུར་བ་གཉིས་ཀ་རྟག་ཏུ་མི་འདོད་པ་ཡིན་ཡང་མ་རྟོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྟོག་པ་བསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་། རྟོགས་པ་གདེང་དུ་གྱུར་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཉི་མའི་ཟེར་ལྟ་བུའི་ཆོ་འཕྲུལ་མྱུར་དུ་བརྩམ་པར་བྱའོ།།དེ་ཉིད་ངོ་བོར་བསམ་གཏན་ལ་མཉམ་པར་གཞག་པར་བྱ་སྟེ། སེམས་ཉིད་རང་བཞིན་གྱི་སངས་རྒྱས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡེ་ནས་གནས་ཏེ་དེ་དག་ལས་སངས་རྒྱས་སུ་མེད་ཀྱང་བླ་མའི་ གདམས་ངག་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་དོན་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་བདག་ཉིད་ལ་མཉམ་གཞག་གི་ཚུལ་དུ་བྱའོ།།དེ་ཉིད་ངོ་བོར་ཤེས་རབ་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། བླ་མའི་གདམས་ངག་མཚོན་ཆ་དམ་པ་དེ་དག་གིས་བདག་གི་རྣམ་པ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་བྱེད་པས་ན་ཤེས་རབ་སྟེ། སློབ་པ་པོའི་བློ་ལ་དེ་ དག་རྟོགས་ནས་དོན་དང་རྟོགས་དོན་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་སྟེ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ།།དེ་ལྟར་སྦྱིན་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བཟོད་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་བསམ་གཏན་དང་། ཤེས་རབ་མཐར་ཐུག་པའི་ངོ་བོ་དེ་དག་ཆོས་ཐམས་ཅད་འདུས་པའི་ཚུལ་དུ་བཤད་ པར་བྱ་སྟེ།ཇི་ལྟར་གཟིངས་ལ་འཕུར་བའི་བྱ་རོག་ནི། །བསྐོར་ཞིང་བསྐོར་ཞིང་སླར་ཡང་དེ་རུ་འབབ། །ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་རིན་པོ་ཆེ་ལེན་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རྒྱ་མཚོའི་སྟེང་དུ་གཟིངས་བཅས་ཏེ། རིག་པའི་ལྟས་བརྟག་པའི་ཕྱིར་བྱ་རོག་དག་བཟུང་སྟེ་འོ་མས་བྲིད་ནས་འཛིན་ བམ་གྱི་རྔ་ཡབ་ཕྱར་ཏེ་བྱ་རོག་དེ་དག་འཕུར་བ་ལས་གཞན་དུ་འགྲོ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ།བསྐོར་ཞིང་བསྐོར་ཞིང་སླར་ལ་གཟིངས་ཀྱི་གནས་དེ་ཉིད་དུ་འབབ་པ་བཞིན་དུ། བླ་མ་དམ་པའི་གདམས་ངག་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུའི་སྟེང་དུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ནོར་བུ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཐ་མལ་གྱི་ ཤེས་པའི་གཟིངས་བཅས་ནས་སྣང་སྲིད་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་སྐུར་བཏགས་པའི་ཕྱིར་དྲན་པ་རྒྱུན་ཆགས་ཀྱི་དོན་འོ་མ་ལྟ་བུ་ལ་བློ་བྲིད་དེ་ཤེས་པར་བྱ་རོག་གར་དགར་ཡན་དུ་བཅུག་པ་ལས་སླར་ལ་བསྐོར་ཞིང་སླར་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོར་བབས་སོ།

以下是完整的中文直译：
应当修持这些本性即是安忍，在心法身金刚本性的境界中降伏自他的忿怒。于此也无有傲慢之金刚，因如虚空故不生损害。
应当以此本性精进努力。虽然心性的自性恒常既不缓慢也不迅速，但为了遣除未证悟者的分别念，为了令证悟成为确信，应当迅速展现如日光般的福德资粮神变。
应当以此本性等持于禅定。心性本然佛陀俱生智慧本来安住，虽然除此之外无有成佛，但应当以等持方式安住于通达上师教言义理的自性中。
应当以此本性修持智慧。因为上师教言这一殊胜利剑能够完全断除我相，故为智慧。学人于心中证悟这些后，义理与证悟瑜伽士即是现前圆满成佛，即是法身。
如是应当说明布施、持戒、安忍、精进、禅定及究竟智慧的本性是一切法汇集的方式。
如偈所说："如鸦飞船上，盘旋复降落。"此义为：为求得珍宝而于海上备船，为观察方向而捕获乌鸦，以牛奶引诱后挥动羽扇使乌鸦飞起，除此之外不会他往，环绕盘旋后又降落于船所在处。如是，为获得殊胜上师教言大海上的法身宝珠，备置平常觉知之船，为令显现有情成为大手印身，以相续不断的念住义理如牛奶引诱心识乌鸦任其飞翔，之后环绕盘旋复又降落于本性中。

།ད་ནི་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་ཆགས་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་ ཀྱི་དཔེར་སྦྱར་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ།ཡུལ་ལ་ཞེན་པས་འཆིང་བར་མ་བྱེད་ཅིག་།ཀྱེ་ཧོ་རྨོངས་པ་མདའ་བསྣུན་གྱིས་སྨྲས་པ། ཉ་དང་ཕྱེ་ལེབ་གླང་ཆེན་བུང་བ་དང་། །འདི་ནི་རི་དགས་བཞིན་དུ་ལྟ་བར་བྱོས། །མཆིལ་པ་རོ་ལ་ཆགས་བཞིན་མྱང་བ་དང་། །རེག་བྱ་བདེ་ལ་དང་པོར་ གནས་པའི་ཚུལ།།སྟོང་པ་དྲི་ཡིས་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་སྟེ། །སྣ་མའི་མེ་ཏོག་རབ་ཏུ་དང་པ་དང་། །དབྱེར་མེད་གླུ་ལ་མྱུར་དུ་རྒྱུག་པའི་རིགས། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཡུལ་ཞེན་པ་དང་ཐ་དད་ཀྱི་རྟོགས་པས་བཅིངས་པར་མ་ བྱེད་ཅིག་།དེ་བས་ན་ངོ་མཚར་བའི་དོན་ཏེ་འཁོར་བའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཀྱེ་ཧོ་རྨོངས་པ་ཞེས་བོས་ཏེ། །དེ་དག་གིས་ཅི་བྱེད་ཅེ་ན། མདའ་སྣུན་གྱིས་སྨྲས་པ་ལ་ཉོན་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཅི་ཞེ་ན། ཉ་རོ་ལ་ཆགས་པ་དང་ཕྱེ་མ་ལེབ་རེག་བྱ་ལ་ཆགས་པ་དང་གླང པོ་ཆེ་ཨ་ག་རུ་ནག་པོའི་དྲི་ལ་ཆགས་པ་དང་།བུང་བ་མེ་ཏོག་གི་ཁ་དོག་ལ་ཆགས་པ་དང་། རི་དགས་ཨེ་ན་ཡ་གླུ་སྙན་ལ་ཆགས་པ་བཞིན་དུ་དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་བལྟ་བར་བྱོས་ཤིག་།དེ་དག་ནི་སྐྱོན་དང་བཅས་པ་སྟེ། ཆགས་པ་མངོན་པར་འཕེལ་བའི་ཕྱིར་འཁོར་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ ན་མ་ཡིན་ཏེ།ཉ་མཆིལ་པའི་རོ་ལ་ཆགས་པ་བཞིན་དུ་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རོ་མྱོང་བ་དང་། བྱེ་མ་ལེབ་རེག་བྱའི་བདེ་བ་ལ་ཆགས་པ་བཞིན་དུ་རྣལ་འབྱོར་པས་དང་པོར་ལུས་དང་སེམས་ཀྱི་བདེ་བ་ལ་གནས་པའི་ཚུལ་དང་། གླང་པོ་ཆེ་དྲི་ལ་ཆགས་པ་བཞིན་དུ་ རྣལ་འབྱོར་པ་བདེ་བ་ལ་མ་ཆགས་ཤིང་སྟོང་པའི་དྲི་ཡིས་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་དང་།བུང་བ་ཁ་དོག་ལ་ཆགས་པ་བཞིན་དུ་རྣལ་འབྱོར་པས་སྣང་སྲིད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་མེ་ཏོག་རབ་ཏུ་དང་བར་ཤེས་པ་དང་། རི་དགས་གླུ་ལ་རྒྱུག་པ་བཞིན་དུ་རྣལ་འབྱོར་པས་བདེ་བ་དང་སྟོང་ པ་དབྱེར་མེད་པའི་གླུ་ལ་མྱུར་དུ་རྒྱུག་པའི་རིགས་སོ།།ད་ནི་སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་པ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། གང་ཞིག་སེམས་ལ་རྣམ་པར་འཕྲོ་བར་སྣང་། །དེ་སྲིད་མགོན་པོ་ལ་ནི་རང་བཞིན་ཏེ། །ཆུ་དང་རླབས་དག་ཀྱང་ནི་གཞན་ཡིན་ནམ། །སྲིད་དང་མཉམ་ཉིད་ནམ་མཁའི་ རང་བཞིན་ནོ།

以下是完整的中文直译：
现在应当以真如为喻来说明对欲妙的贪著。
莫为境执所缚！
呜呼愚者，箭师说道：
"如鱼与蝶及象蜂，
当观此如野鹿般。
如贪味尝唾液味，
初住触乐之方式，
以空性香遍满已，
如极清净芬芳花，
无别迅疾趋歌声。"
此义为：瑜伽士莫为欲妙境界的执著和差别的证悟所束缚。因此称奇妙义，呼唤轮回中一切众生说："呜呼愚者"。他们做什么呢？且听箭师所说。这些是什么呢？如鱼贪著味道、蝴蝶贪著触感、大象贪著黑檀香、蜜蜂贪著花色、野鹿贪著悦耳歌声，应当如是观察真实义。
若问：这些有过患，因为增长贪著而成为轮回之因，不是吗？
答：不是。如鱼贪著唾液之味，瑜伽士即如是品尝真如之味；如蝴蝶贪著触乐，瑜伽士即如是初住身心安乐之理；如大象贪著香气，瑜伽士即不贪乐而以空性之香遍满；如蜜蜂贪著色相，瑜伽士即了知显有为法身大手印之花极其清净；如野鹿趋向歌声，瑜伽士即如是迅疾趋向乐空无别之歌。
现在应当宣说显空无别：
"凡于心中显现散，
彼即本尊之自性，
水与波浪岂相异？
有与平等虚空性。"

།ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་གང་ཞིག་གིས་སེམས་ནི་སེམས་ལ་རྣམ་པར་འཕྲོ་བར་སྣང་སྟེ། ཇི་སྲིད་དུ་འཕྲོ་བ་དེ་སྲིད་དུ་བླ་མ་དམ་པའི་མགོན་པོ་དང་ཕྲད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་ནི་རང་བཞིན་གཞན་དུ་མི་རྟོགས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ། །དེ་བས་ན་རང་ བཞིན་རྣལ་མ་དེ་ལས་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ལྟ་བུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།།དཔེར་ན་ཆུའི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་དག་ལ་ཆུ་དང་རླབས་དག་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཅིག་ཡོད་ཀྱང་དེ་ཉིད་ལས་གཞན་ཡིན་ནམ་སྟེ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ངོ་བོ་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་སྲིད་པའི་ངོ་བོ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཉམ་ པ་ཉིད་ནམ་མཁའི་ངོ་བོ་ལྟར་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པ་ཡིན་ནོ།།ད་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་ནུས་པ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། གང་ཞིག་སྟོན་ཏེ་གང་གིས་ཐོས་པ་ཡི། །དགོས་པ་གང་ཡིན་དམ་པ་སྐྱོང་བ་ན། །གདུག་པའི་སྐུངས་ས་རྡུལ་བཞིན་རློག་པར་བྱེད། །སྙིང་ག་ཉིད་དུ་ནུབ་པར་གྱུར་ པ་ཡིན།།ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི། །བླ་མ་དམ་པ་གང་ཞིག་གིས་སྟོན་པ་ཡང་དག་པའི་དོན་དེ་དག་སློབ་པ་པོ་གང་གིས་ཐོས་པའི་དགོས་པ་དེ་དག་གང་ཡིན་ཞེ་ན། ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པའི་དམ་པ་སྟེ། དེ་དག་དྲན་པ་རྒྱུན་ཆགས་ཀྱིས་སྐྱོང་བ་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གདུག་པའི་ སྐུངས་ས་དེ་དག་རྡུལ་བཞིན་རློག་པར་བྱེད་དོ།།རྟོགས་པའི་བྱེ་བྲག་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དག་ནི་སྙིང་ག་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་ཉིད་དུ་ནུབ་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །ནུབ་པ་དེ་ཡང་མཚོན་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དེ། དོན་ལ་ཇི་བཞིན་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པ་ལ་བྱའོ། །ད་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོའི་ ཚུལ་དུ་མཚོན་པར་བྱ་སྟེ།ཇི་ལྟར་ཆུ་ལ་ཆུ་བཞག་ན། །དེ་སྙེད་ཆུ་རུ་རོ་མཉམ་འགྱུར། །ཇི་ལྟར་མར་ལ་མར་གཞག་མཚུངས། །སེམས་དང་སྣང་བ་དེ་བཞིན་སྨྲ། །སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་རྣམས་དང་ལྡན་པའི་སེམས། །མགོན་པོ་སུས་ཀྱང་མཚོན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་བྱ་ བའི་དོན་ནི་དཔེར་ན་ཆུའི་ཐིགས་པ་ལ་ཆུའི་ཐིགས་པ་བཞག་ན་ཇི་སྙེད་དུ་བཞག་པ་དེ་སྙེད་ཆུ་རུ་རོ་མཉམ་པར་འགྱུར་རོ།།ཇི་སྲིད་མར་གྱི་ཁུ་བ་ལ་མར་བཞག་པ་དེ་དང་མཚུངས་པ་སྟེ་མར་དུ་རོ་མཉམ་པར་འགྱུར་རོ། །སེམས་སྣང་བ་ལ་བཞག་པ་དང་སྣང་བ་སེམས་ལ་ བཞག་པའི་ངོ་བོས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་སྟེ།དེ་དག་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པར་རོ་མཉམ་པ་སྟེ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ངང་དུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་རྗེ་བཙུན་པ་རི་བོ་པའི་ཞལ་སྔར་དེ་བཞིན་དུ་སྨྲ་བར་འགྱུར་རོ།

以下是完整的中文直译：
此义为：瑜伽士以心于心中显现散射，只要有散射，即是与殊胜上师本尊相遇，除此自性外不证他义，即是真实。因此，非如从本来自性转变为他。譬如大海中虽有无量水波，岂异于彼自性？非也。因此，由于体性无别，轮回体性与涅槃平等性如虚空体性般本自清净。
现在应当宣说殊胜功用：
"谁为能说谁能闻，
所为何事护圣尊，
如尘搅动恶藏处，
即于心中得沉没。"
此义为：殊胜上师所说真实义，闻法者所闻之义用为何？即是护持平常觉知之圣尊，以相续不断忆念护持时，则如尘般搅动分别恶念之藏处。无量证悟差别即沉没于平常觉知心中。此沉没仅是譬喻而已，实应了知如实真实义。
现在应当以真实体性方式表示：
"如水中置水，
等量成一味，
如油中置油，
心与显同说。
具德过心性，
本尊谁能示。"
此义为：譬如水滴置于水滴中，无论置入多少，皆成一味；如油液中置油亦复如是，成为一味。以心安置于显现、显现安置于心之体性，证悟俱生智慧之真实义。彼等无二一味，于大乐性中圆满。因此，于至尊日波巴前如是宣说。

 །དེ་བས་ ན་སེམས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་ཅིར་ཡང་མ་ཡིན་པའི་དོན་ལ་ཅིར་ཡང་སྣང་བ་སྟེ།སྣང་བ་ལ་རྟོགས་ན་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བ་དང་། དེ་མ་བཅོས་པར་བཞག་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རྣམས་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་འདི་ནི་མགོན་པོ་ སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་སོགས་པ་སུས་ཀྱང་མཚོན་པར་མི་ནུས་ཤིང་མཚོན་པར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ།།ད་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱི་མཐའ་ལ་གདམས་པ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། རྨོངས་པ་དག་ལ་གཉེན་པོ་གང་ཡང་མེད། །ཁྱོད་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ཞེན་ཏམ་ཅི། །ནགས་ལ་མཆེད་ པའི་མེ་ལྕེ་ཇི་བཞིན་དུ།།གོང་དུ་བབས་པ་འདི་ལྟར་སྣང་བ་ཀུན། །ཇི་ལྟར་སྣང་དང་གྲགས་པའི་དངོས་པོ་རྣམས། །རྩ་བ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་ལྷན་ཅིག་བྱོས། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་ནི་རྨོངས་པ་ཆེན་པོ་སྟེ། དེ་དག་ལ་ནི་གཉེན་པོ་གང་ཡང་མེད་དོ། །དེ་བས་ན་སེམས་ ཁྱོད་ནི་སེམས་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ཅིར་ཡང་མ་ཡིན་པ་ལ་ཞེན་ཏམ་ཅི།དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་འགྱུར་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ནགས་ལ་མེ་ལྕེ་མཆེད་པ་བཞིན་དུ་གོང་དུ་བསྟན་པའི་དོན་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པ་ལ་བབས་པའོ། །ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ཀུན་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནི་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་དང་གྲགས་ པའི་དངོས་པོ་མ་ལུས་པ་རྣམས་རྩ་བ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བྱོས་ཤིག་པའོ།།ད་ནི་མཉམ་པའི་དོན་ལ་ཟུག་རྔུའི་ཚེར་མས་གནོད་པ་དེ་བསལ་བ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་ཡིད་དུ་འོང་བ་མཉམ་པའི་སེམས། །སྙིང་ལ་གཅེས་སྤྲས་བྱམས་པའི་ སེམས་ཉིད་ལ།།ཏིལ་གྱི་ཤུན་པ་ཙམ་གྱི་ཟུག་རྔུས་ཀྱང་། །ནམས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་འབའ་ཞིག་བྱེད་པར་ཟད། །ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་བདག་ནི་གལ་ཏེ་འམ་བརྒྱ་ལམ་ན་གསལ་བ་དང་མི་རྟོག་པ་དང་བདེ་བ་དང་ཡིད་དུ་འོང་བའི་ངོ་བོ་ལ་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པའི་སེམས་ དང་ལྡན་ཏེ་དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་དེ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་བླ་མའི་མཆོག་སྟེ།སྙིང་དེ་ལ་གཅེས་སྤྲས་དང་བྱམས་པའི་སེམས་ཉིད་བྱ་བར་རིགས་ལ། གཡེང་བ་དང་གནོད་པའི་ཟུག་རྔུ་དང་བྲལ་བར་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཏིལ་གྱི་ཤུན་པ་ཙམ་གྱི་ཟུག་རྔུ་ཡང་རྣལ་ འབྱོར་པ་དེ་དག་གི་སེམས་ལ་གནོད་པའི་ཕྱིར་ནམས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་འབའ་ཞིག་སྐྱེས་པར་བྱེད་པར་ཟད་དོ།།ད་ནི་དཔེ་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། གྲོགས་པོ་ཕག་དང་གླང་པོ་སྨོན་པ་ལྟོས། །དེ་ལྟར་ཡིན་པ་དེ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的中文直译：
因此，心性之体虽无所是，然于一切中显现。若执着显现则成过失，若不加修饰任其本然，则能证悟佛陀功德。具此心性者，即使是佛陀世尊等任何本尊亦不能表示，也不会成为表示。
现在应当宣说彼之究竟教诫：
"愚痴之人无对治，
汝执空性为何物？
如林野中燃烈焰，
如是显现皆趣入。
一切显现与闻境，
根本空性同运行。"
此义为：平常觉知是大愚痴，于彼等无有任何对治。因此，心啊，你执着于心性空性无所是否？一切成为根境之对境，如林中火焰蔓延般，趣入前说之无所是义。一切显现皆如是，即一切显现与所闻诸法，因根本为法身故，应与空性同运。
现在应当宣说除遣平等义中刺痛之害：
"若具悦意平等心，
于心珍爱慈悯性，
即使芝麻壳许刺，
唯生痛苦尽无余。"
此义为：瑜伽士我若或偶尔具足明晰、无分别、安乐、悦意体性之无所是心，如是证悟者即是瑜伽士中最胜上师。应当珍爱怜惜彼心，以慈悯心对待，应远离散乱与损害之刺。为何如此？因即使芝麻壳许之刺，亦因损害彼等瑜伽士之心，故唯生痛苦而已。
现在应当宣说譬喻之行：
"友啊观猪与狂象，
如是非为彼本然。"

 །རྟོག་བྲལ་གཏན་དང་ཆགས་པའི་བཟའ་ གཏད་བྲལ།།རྣམ་རྟོག་ཀློང་དང་དམག་བཟློག་སྡིག་པར་བྲལ། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ལ་གྲོགས་པོ་ཞེས་བོས་ཏེ། གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ཕག་དང་རྒྱལ་པོའི་གླང་པོ་ཆེ་དང་གནོད་སྦྱིན་གྱིས་ཟིན་པའི་སྨྱོན་པ་ལྟོས་ཤིག་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་དག་གིས་ཅི་བྱེད་ཅེ་ན། རྣལ་ འབྱོར་པ་དང་ཆོས་མཐུན་པའི་སྤྱོད་པ་དེ་ལྟར་ཡིན་ཏེ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དགག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་དང་མི་མཐུན་ནོ།།དེ་དག་ཀྱང་ཅི་ཞེ་ན། ཕག་པ་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་བཞིན་རྣལ་འབྱོར་པ་དག་ཀྱང་ཟས་ལ་གཙང་བཙོག་མེད་ཅིང་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའོ། །གླང་པོ་ཆེ་ཡིད་བསྒྱུར་ བར་མི་ནུས་ཤིང་བརྟན་པ་བཞིན་དུ་རྣལ་འབྱོར་དག་ལ་ཡང་བདུད་དང་མུ་སྟེགས་དང་ཕྱིར་རྒོལ་བ་དང་ཕྱི་ནང་གི་གཡེངས་པ་དག་གིས་བློ་བསླད་པར་མི་ནུས་ཤིང་བརྟན་པའོ།།སྨྱོན་པ་ནི་ཆགས་པའི་བཟའ་གཏད་དང་བྲལ་བ་སྟེ། རྣལ་འབྱོར་པ་དག་གིས་ཀྱང་སུ་ལ་ཡང་ཆགས་པར་མི་བྱ་ ཞིང་སྤྱོད་པ་བཟའ་གཏད་དང་བྲལ་བར་སྤྱོད་པའོ།།དེ་དག་དང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་མཐུན་པའི་དཔེ་ཉེ་བར་འགྲུབ་པའོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་དག་གིས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ས་གློང་བ་དང་། ཕ་རོལ་པོའི་དམག་ཟློག་པ་དང་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྡིག་པ་དང་བྲལ་བར་ བྱའོ།།དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཐ་དད་ཀྱི་རྟོག་པ་དང་བཅས་ཀྱི་བར་དུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མི་སླུ་བར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ད་ནི་ནོར་བུའི་དཔེའི་སྒོ་ནས་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པར་བྱ་བ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུའི་དགོས་པ་བཞིན། །འཁྲུལ་པ་གཞིག་པའི་ མཁས་པ་ངོ་མཚར་ཆེ།།ངང་ལས་རང་རིག་བདེ་ཆེན་བག་ཆགས་གཟུགས། །ཐམས་ཅད་དེ་ཚེ་མཁའ་མཉམ་དེ་ལྟར་འགྱུར། །ཀ་ལ་ཀུ་ཏ་རྨོངས་སུ་མི་རུང་སྟེ། །རང་གཞན་མཁའ་མཉམ་ཡིད་ཀྱིས་འཛིན་པ་ཡིན། །ཡིད་དེ་ཡིད་མ་ཡིན་པར་བྱེད་འགྱུར་ཏེ། ཞེས་ བྱ་བའི་དོན་ནི་ཇི་ལྟར་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་སྣོད་བཟང་པོའི་ནང་དུ་བཞག་ནས་མཆོད་པ་ཕུལ་ཏེ་གསོལ་བ་བཏབ་པས་དགོས་པའི་དོན་ཇི་ལྟ་བར་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་བླ་མའི་གདམས་ངག་གི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་དེ་དག་རྟེན་གང་ཟག་གི་སྣོད་བཟང པོའི་བློ་ལ་བཅུག་སྟེ།ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པའི་མཆོད་པ་ཕུལ་ནས་ངེས་པའི་ཤེས་པའི་གསོལ་བ་བཏབ་ན་སྐད་ཅིག་མ་དེ་ཉིད་ལ་འཁྲུལ་པ་མ་ལུས་པ་ཞི་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་གི་དོན་ལ་མཁས་པ་སྟེ་ངོ་མཚར་ཆེའོ།

以下是完整的中文直译：
"离分别恒常及贪着所系，
远离妄念深渊与敌军罪业。"
此义为：呼唤瑜伽士为"友"，意为观看城中之猪、王之大象及被夜叉附身之狂人。彼等作何事？瑜伽士相顺之行为如是，为遮止不相顺分故说"非为彼"。
彼等为何？如猪离分别，瑜伽士于食亦无净秽分别而离诸分别。如大象不可改其意志而坚定，瑜伽士亦不为魔、外道、诤论者及内外散乱所惑而坚定。狂人离贪着所系，瑜伽士亦不应贪着任何，行为远离所系而行。因与彼等相似故，成就近似之譬喻。
瑜伽士应远离妄念之荒地、敌军之抵抗及杀生等罪业。为何如此？因分别念存在时，业报必不虚生故。
现在应当以如意宝喻宣说利益有情：
"如同如意宝用途，
破除迷乱智者奇。
自性自觉大乐习，
一切彼时等虚空。
毒药不应成愚痴，
自他等空意所执。
彼意将成非意性。"
此义为：如同将如意宝置于善器中供养祈请，随所需义如实生起。如是将上师教授如意宝置于善缘众生之器般智慧中，献上平常觉知之供养，以决定智慧祈请，则于刹那间一切迷乱悉皆寂灭。通达此等义理者甚为稀有奇特。

 །དེ་དག་ཀྱང་གཞན་ལས་འཐོབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ། རང་ལ་རང་རིག་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་འདི་ནི་སྣང་བ་དང་སེམས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་བག་ཆགས་ཀྱི་གཟུགས་སུ་སྣང་ངོ་། །ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་རྟོགས་པ་ན་བརྟགས་པ་ཐམས་ཅད་དེའི་ཚེ་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པར་འགྱུར་རོ། །ཀ་ལ་ཀུ་ཏ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཀ་ཀ་པ་ཨ་ཨི་ཏ་དང་། ། ལ་པ་ནི་ཧ་རི་ཧ་དང་། །ཀུ་ཀུ་པ་ར་ན་ཧེ་དང་། །ཏ་ཏ་པ་ཤི་ནེ་ཀེ་དང་སྟེ་བརྡའི་དོན་ཏོ། །དེ་དག་གསལ་བར་བྱ་བ་ནི། །ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཐ་མལ་ཉིད། །ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོར་གསལ། །རེ་དོགས་གཉིས་འཛིན་བླང་དོར་མེད། །འདི་རྟོགས་ཀུན་དུ་བཟང་པོའོ། །མ་རྟོགས་ནང དང་ཕྱི་རུ་བལྟ།།ངེས་པ་སྐྱེས་ནས་གོ་རིམས་ཉིད། །བསོད་ནམས་ཚོགས་བསགས་ལ་བརྩོན་པ། །འདི་ནི་དམ་པའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །སྣང་སྲིད་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །ཆུ་བོ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོ་ཉིད། །དབང་པོ་ཡུལ་ཕྲད་བདེ་བའི་མཆོག་།དྲན་པ་བསྟེན་པ་མཆོག་ཡིན་ནོ། ། སྤྱོད་ལམ་བཞི་ལ་སྔོན་འགྲོ་བའོ། །དྲན་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་བསྟེན། །སེམས་ཉིད་བླ་མ་དམ་པར་བཀུར། །དགག་པར་དོར་ཞིང་ཅི་སྟེར་སྤྱད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཐུན་མོང་གི་ཚུལ་ལོ། །སེམས་ཉིད་མ་བཅོས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །སྣང་བ་བདེ་ཆེན་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས། །འགྲོ་འོང སེམས་ཅན་སྤྲུལ་པའི་བདག་།དམ་པ་དག་ལ་རྟོག་པའོ། །འདི་དག་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་ཚུལ་ལོ། །སེམས་ཉིད་རྣལ་མའི་ངང་གནས་ན། །སྤྱོད་པ་དྲུག་གིས་ཅི་བྱར་ཡོད། །བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རོ་མྱོང་ནས། །དགེ་དང་སྡིག་པའི་བྱེ་བྲག་མེད། །འདི་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་ཚུལ་ལོ། །རྣལ མ་རྟོགས་པ་རྫོགས་སངས་རྒྱས།།སྡིག་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་མི་མྱོང་། །དགེ་བའི་བདེ་བས་འབྲས་བུ་མིན། །རྨི་ལམ་བཞིན་ལྟ་ཅི་བདེར་སྤྱོད། །འདི་དག་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་ལོ། །ཀ་ནི་རྩོལ་སྒྲུབ་བྲལ་བ་སྟེ། །ལ་ནི་མ་བཅོས་དོན་གྱི་གཙོ། །ཀུ་ནི་རྣམ་རྟོག་མཐའ་དང་ བྲལ།།མ་ཤེས་སྨྲར་མེད་མཉམ་ཉིད་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཚུལ་དུ་བཤད་པའོ། །དེ་བས་ན་སྨོས་སུ་མི་རུང་བ་སྟེ། རང་བཞིན་རྣལ་མ་འདི་དག་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་ཕྱིར་དྲན་པའི་ཡིད་ཀྱིས་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡིན་པ་དེ་ཡང་ རྟོག་པའི་ཟུག་རྔུ་ཡིན་ཏེ།།ཡིད་དེ་དག་དང་དྲན་པ་རྟོག་པ་མ་ཡིན་པར་ཤུགས་ཀྱིས་བྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ་འདི་ནི་དམ་པའོ།

以下是完整的中文直译：
此等亦非从他处获得。此自觉大乐，现为显相与心性之习气相。了悟平常觉知时，一切分别彼时等同虚空。
所谓"ka la ku ta"，即：
ka ka pa a i ta，
la pa 为 ha ri ha，
ku ku pa ra na he，
ta ta pa shi ne ke，此为密语之义。
对此详解：
平常之体验，
明现如虚空本性，
无有希惧二执取舍，
了悟此即普贤，
未悟则观内外，
生起定解即次第，
精进积累福德资粮，
此乃殊胜之道。
一切显有皆法身，
本性犹如河流，
根境相遇乐中胜，
依止正念最胜。
四种威仪为前行，
如是依止正念，
视心性为胜上师，
舍遮除而随得而行。
此为共同之法。
无改心性即法身，
显相大乐即报身，
来去众生即化身，
于诸圣者作观想。
此为殊胜之法。
若住心性自然中，
六行何须作为？
尝得大乐之味已，
善恶差别皆无。
此为无上之法。
了悟自然即佛陀，
不受罪业之报，
非由善业乐果成，
如梦随欲而行。
此为真实之法。
ka为离勤作，
la为无改要义主，
ku为离分别边，
不知不言平等性。
此为以不可思议方式所说。
是故不应言说，因自性自然等同虚空，故以忆念心执持。彼等即是分别刺，彼心与念自然成为无分别，此为殊胜。

 །ད་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་རང་བཞིན་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། རང་བཞིན་གྱིས་མཛེས་སྐྱེས་པའི་མཆོག་ཏུ་མཛེས། །ཁྱིམ་དང་ཁྱིམ་ན་དེ་ནི་བརྗོད་ པ་སྟེ།།བདེ་ཆེན་གནས་ནི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མིན། །འགྲོ་ཀུན་སེམས་ཀྱི་སྤྲུལ་པར་མདའ་བསྣུན་སྨྲས། །དེ་ནི་བསམ་མེད་རྟོག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཀྱེ་མ་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམ་པ་རང་ལ་དྲིས། །སྙིང་པོ་རང་བཞིན་དག་པའི་རྟོག་པ་ལ། །རང་བཞིན་གནས་པའི་སེམས་ཀྱིས་བལྟ་བར་རིགས། ། ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་བླ་མ་དམ་པའི་གདམས་ངག་གིས་མཛེས་པར་བྱས་པའི་སེམས་རྣལ་མ་གཉིས་སུ་མེད་པ་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་དང་སྟོང་པ་དབྱེར་མེད་པ་ལས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་བདག་ཉིད་དྲན་པ་རྒྱུན་ཆགས་ཀྱིས་མཛེས་པར་བྱས་པའི་དོན་འདི་དག་ཐེག་པ་འོག་མ་རྣམས ཀྱིས་ཁྱིམ་དང་ཚིག་དང་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཁྱིམ་ན་དེ་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ།འོ་ཁྲི་ཕྲག་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དག་ཏུ་བཤད་དུ་ཟིན་ནས་ཀྱང་དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་གདམས་ངག་ལ་རག་ལས་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གནས་ནི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མིན་ནོ། །འགྲོ་བ་ཀུན་གྱི་ཤེས་པ་ནི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་ འཁྲུལ་པར་འདོད་པའམ།དེ་ལ་རྣམ་པ་གཞན་དུ་ཡོད་པར་འདོད་པ་སྟེ། དེ་དག་ནི་མ་ཡིན་པར་མདའ་བསྣུན་སྨྲས་སོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཅི་ཞེ་ན། སྣང་གྲགས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་ཆེན་པོ་གཉུག་མའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ནི་བསམ་དུ་ཡང་མེད་དེ། རྟོག་པ་ཡང་མ་ ཡིན་ནོ།།ཀྱེ་མ་རྣལ་འབྱོར་པ་ཀུན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རང་གི་སྒོམ་པ་ནི་རང་གི་དྲི་བར་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རང་མ་ཡིན་པ་གཞན་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རང་དེ་དག་ཀྱང་ཅི་ཞེ་ན། ཡེ་ནས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་སྙིང་པོའོ། །དེ་ཡང་རང་བཞིན་གདོད་མ་ ནས་དག་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལས་རྟོག་པར་ཅིར་ཡང་སྣང་ངོ་།།དེ་དག་ནི་སེམས་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་སེམས་ཀྱིས་བལྟ་བའི་རིགས་སོ།

以下是完整的中文直译：
今当显示不可思议之自性。自性天成妙极庄严，于诸家宅中彼为言说，大乐之处不能尽知，一切众生心之幻化，射箭者如是宣说。彼非无念亦非分别。呜呼！瑜伽修行当自问，本性自性清净之觉，应以自性安住之心观照。
此义为：心之自性由上师殊胜教授庄严，令心自然无二，生起乐空不二，殊胜自性由相续不断之正念庄严。此等义理于下乘中，于家与语言、名言之家中而说，虽于无量万千处宣说，然依圣者教授之大乐境界实不能尽知。
一切众生之觉知，或许认为一切显相是心的迷乱，或认为另有他相，射箭者说非如是。若问彼等为何？一切显现音声诸法皆为大乐本然自性，故不可思，亦非分别。
呜呼！一切瑜伽行者，当自问真实之修行。何以故？因除自性外无他可见故。彼自性又是何？因本来清净故为心要。彼又于本初清净自性之瑜伽者前现为种种分别。此等应以平常觉知自性安住之心来观照。

 །ད་ནི་དོན་དེ་ཉིད་ལ་གདམས་པ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ནས་ཕྱི་ནང་མཉམ་པར་ཤེས་པ་དང་། །ཤེས་བྱེད་དེ་ འགོག་པར་ནི་བླ་མའི་ལུང་།།མགོ་སྙིང་ལྟེ་གསང་རྐང་ལག་སྤངས་པ་སྟེ། །ངས་མཐོང་བསམ་པའི་ཡུལ་ནི་མཆོད་པར་བྱེད། །གཞན་དག་བསམ་པའི་ཡུལ་ནི་འགག་པར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་སེམས་ལ་སེམས་ཀྱིས་མཚོན་དུ་འགྲོ། །རླུང་དང་ཡིད་ནི་མི་གཡོ་བརྟན་ པར་འགྱུར།།ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་དག་གིས་ཉམས་སུ་མྱོང་ནས་མཐོང་བའི་རྟགས་ནི་ཕྱི་དང་ནང་མཉམ་པར་ཤེས་ཤིང་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་བ་སྟེ་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱེད་པ་དེ་ཤུགས་ཀྱིས་འགོག་པ་ལ་ནི་བླ་མ་རྣམས་ཀྱི་ལུང་སྟེ་ དེ་ཉིད་དོ།།དེ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པས་ནི་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་སྦྱོར་བ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཉིད་དང་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་དངོས་པོ་བཞི་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འཇུག་སྔོ་ཞིང་སྨོན་ལམ་རྒྱ་ཆེན་པོ་གདབ་པ་དང་། དེ་དག་ཐམས་ཅད་དབང་རྣམ་པ་བཞི་གོ་རིམས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་གནས་པར་བྱེད་པའི་དམ་ཚིག་སྲུང་བ་དང་། དེ་བརྟན་པར་བྱེད་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཡན་ལག་ཤུགས་ཀྱིས་སྤང་བ་སྟེ། དེ་དག་ལ་གནས་ཀྱང་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དོན་དང་ལྡན་པ་ནི་གང་ཞིག་ཡིན ཞེ་ན།ང་མཐོང་ཞེས་པ་སྟེ་ཐ་མལ་གྱི་ངའོ། །དེ་དག་བསམ་པའི་ཡུལ་ནི་དོན་དམ་པའོ། །བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཁྱད་པར་ཅན་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ནི་མཆོད་པར་བྱེད་པའི་ངེས་ཤེས་སོ། །དེ་དག་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང་གཞན་དང་གཞན་དུ་བརྟགས་པའི་བདག་ཉིད་ དག་བསམ་པའི་ཡུལ་རྟོག་པ་ཅན་དེ་དག་ནི་ངང་གིས་འགག་པར་འགྱུར་རོ།།གལ་ཏེ་སློབ་པ་པོ་དག་གི་བློ་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སེམས་ཀྱིས་སེམས་ནི་མཚོན་དུ་འགྲོ་སྟེ། དེ་ཙམ་དུ་ཟད་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། གཞན་ནི་སྐྱོན་དང་བཅས་པའོ། །མཚོན་པའི་དོན་ལ་རྟོག་ པ་ཡིན་ན་རླུང་དང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་འགག་པར་འགྱུར་ཏེ།།མཚན་མ་ལ་མི་གཡེངས་ཤིང་མི་རྟོག་པ་ལ་བརྟན་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ།

以下是完整的中文直译：
今当显示彼义之教授。从此了知内外平等，能知彼者止息乃上师教言。舍弃头心脐密手足，我见思维境作供养，他人思维境当止息。若以心于心作表征，气与意将成不动稳固。
此义为：瑜伽行者们经由体验而见到的征相，即了知内外平等，见一切皆为无，实为无所有。如是能知之力自然止息，此乃诸上师教言之真义。
由现证此义，则一切善法之前行大悲瑜伽，及福德智慧资粮四事，为成熟一切众生故发愿回向并立广大誓愿，及彼等一切依四灌顶次第而住之守护誓戒，以及令其坚固之福德资粮支分，皆当自然舍弃。虽住彼等亦成无义。
何为具义？所谓"我见"即平常之我。彼等思维境即胜义。圆满殊胜福德资粮即供养之定解。彼等由体验及种种分别之自性所思维之境界，具有分别者当自然止息。
若为教导学人而以心表征于心，仅止于此而已，其他皆有过失。若于表征义起分别，则气与意识将止息，唯于无相不散乱、无分别中成就稳固。

 །ད་ནི་རྣལ་མའི་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ལན་ཚྭ་ཆུ་ལ་ཐིམ་པ་ལྟར། །དེ་ལྟར་སེམས་ནི་རང་ བཞིན་ཉིད་དག་ལ།།དངོས་པོར་རྟོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཐིམ་པར་འགྱུར། །དེ་ཚེ་བདག་དང་གཞན་ནི་མཉམ་པར་མཐོང་། །འབད་དེ་བསམ་གཏན་བྱས་པས་ཅི་བྱར་ཡོད། །བརྟགས་གཅིག་ལ་ནི་ལུགས་རྣམས་མང་པོ་མཐོང་། །འོངས་པ་མ་མཐོང་ཕྱིས་ཀྱང་དེ་མཐོང་ མེད།།རང་འདོད་པ་ཡིས་རང་རིག་གསལ་བར་འགྱུར། །རང་བཞིན་འཇིག་ཅིང་གཞན་དང་འགལ་བ་ཡིན། །མགོན་པོ་བདག་ནི་གཅིག་པོ་བཞིན་དང་ལྡན། །ཁྱིམ་དང་ཁྱིམ་ནས་གྲུབ་མཐའ་དེ་སྒྲུབ་པའི། །གཅིག་ཟོས་པས་ནི་གཞན་ཀུན་ཚིམ་པར་འགྱུར། །ནང་ བཞག་ཕྱི་རོལ་སོང་ནས་ཁྱིམ་བདག་ཚོལ།།བཙལ་ཀྱང་མ་མཐོང་ཕྱིས་ཀྱང་དེ་མེད་དེ། །འདུག་པར་གྱུར་ཀྱང་དེ་ཡིས་མ་ཤེས་སོ། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི། ཇི་ལྟར་ལན་ཚྭ་ཆུ་དག་གི་ནང་དུ་བཅུག་ན་དེ་ལ་ཐིམ་ཞིང་ལན་ཚྭའི་རོར་འགྱུར་བ་ལྟར་སེམས་རང་བཞིན་ཉིད་ནས་དག་པའི་ ཚུལ་དག་ལ་དངོས་པོར་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ལན་ཚྭ་དག་བཞག་ན་དངོས་པོ་ཐིམ་ཞིང་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རོར་འགྱུར་རོ།།དེའི་ཚེ་བདག་དང་གཞན་དུ་མཉམ་པར་མཐོང་སྟེ་ཐ་མི་དད་དོ། །དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པའི་རྩོལ་སྒྲུབ་དང་བཅས་པའི་དོན་དེ་ཉིད་ལ་འབད་དེ་བསམ་གཏན་ བྱས་པས་འཆིང་བའི་ཕྱིར་ཅི་བྱར་ཡོད་དོ།།གཉུག་མའི་དོན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་བརྟགས་གཅིག་ལ་ནི་ཐ་དད་ཀྱི་རྟོགས་པས་བརྟག་པར་ལུགས་རྣམས་མང་པོར་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་དུ་ཡོད་དམ་ཞེ་ན། བྱིས་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ནམ་མཁའ་ལ་ཚད་བྱེད་པ་དང་འདྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ བརྟག་པར་ཟད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་འོངས་པར་ཡང་མ་ཡིན་ཕྱིས་ཀྱང་དེ་མཐོང་བ་མེད་དོ།།སེམས་ཙམ་དག་གི་འདོད་པ་ནི་རང་གི་འདོད་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་རང་གི་རང་གསལ་བའི་ངོ་བོ་སྒྲུབ་པར་སྨྲས་ཏེ་དེ་ནི་མུ་སྟེགས་ཀྱི་བདག་དང་འདྲའོ། །དེའི་ཕྱིར་རང་ བཞིན་འཇིག་ཤིང་དབུ་མ་ལ་སོགས་པའི་གཞན་དང་ཡང་འགལ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ།།དགག་སྒྲུབ་དང་བྲལ་བའི་དོན་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་མགོན་པོ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་བདག་ཉིད་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་གཅིག་པུ་རང་བཞིན་གྱི་བཞིན་དང་ལྡན་ནོ། །དེ་དག་ཀྱང་བླ་མ་དམ་པའི་ གདམས་ངག་གི་ཁྱིམ་དང་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཁྱིམ་ནས་གྲུབ་པའི་མཐའ་དགག་སྒྲུབ་དང་བྲལ་བ་དེ་གྲུབ་པའོ།།དེ་ནི་མ་བཅོས་པའི་དོན་ཏེ་དེ་གཅིག་པུ་རྣལ་མ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཚུལ་གྱིས་ཟོས་པ་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའ་མ་ལུས་པ་གཞན་ཀུན་ཡང་ཚིམ་ པར་འགྱུར་རོ།

以下是完整的中文直译：
今当显示真实无倒之义。如盐融于水中般，如是心于自性清净中，实体分别之相将融入。尔时见自他平等，勤修禅定有何用？于一所观见多理趣，未见其来后亦不见。由自意乐明现自证，自性坏灭与他相违。怙主我与一相具，从家至家成就彼宗，食一则令众皆满。内置外出寻户主，寻亦不见后亦无，虽已安住彼亦不知。
此义为：如盐置于水中则融入其中成为咸味，如是心性本净之理中，若置入实体分别相之盐，则实体融入而成大乐之味。
尔时见自他平等无别。如是未证悟而具勤勉修持，以勤作禅定于此义，因成束缚故何所用？
于本性真实义之一观察中，以差别之证解观察而见众多理趣。问：可得见否？答：如同愚童于虚空度量般，仅是观察而已，于真实义既未曾至，后亦不得见。
唯识宗之主张，以自意乐之力说立自明体性，此如外道之我见。是故自性坏灭，且与中观等他宗相违。
离诤论之义即法身怙主大乐体性平常一心，具自性之相。彼等亦从殊胜上师教言之家及自身经验之家，成就离诤论之宗。此乃无作之义，唯一真实经验之理而受用，则一切宗派皆得满足。

།དེ་ནི་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་ཁྱིམ་གྱི་བདག་པོ་དེ་དག་བདག་ཉིད་ཀྱི་བློའི་གཏིང་གི་ནང་དུ་བཞག་སྟེ། ཕྱི་རོལ་དུ་སོང་ནས་ཐ་སྙད་ལ་རྣམ་པར་བརྟེན་པའི་མཐུས་ཁྱིམ་བདག་ཚོལ་ལོ། །བཙལ་བའི་དོན་དེ་དག་ཀྱང་རྙེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མ་ མཐོང་ངོ་།།ཕྱིས་ཀྱང་དེ་དག་ལ་མཐོང་བ་མེད་དེ་རང་ཉིད་ལ་ངང་གིས་འདུག་པར་གྱུར་ཀྱང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྟོག་གེས་བསླད་པའི་ཕྱིར་དེ་ཡིས་མ་ཤེས་སོ། །དེ་བས་ན་རབ་ཏུ་མི་གནས་པའི་རྒྱུད་ལས། བླ་མའི་གདམས་ངག་ཁྱིམ་མཆོག་དམ་པ་དང་། །ཉམས་མྱོང་ཁྱིམ་ ནས་དགག་སྒྲུབ་མེད་པར་རྟོག་།མ་བཅོས་རྣལ་མའི་ཟས་ཤིག་ཟ་འགྱུར་བས། །གྲུབ་མཐའ་མ་ལུས་ཀུན་ཀྱང་ཚིམ་པར་འགྱུར། །རྨོངས་པ་མ་རྟོགས་ཐ་སྙད་ཚིག་ལ་བརྟེན། །བཙལ་ཀྱང་མ་རྙེད་འདུག་ཀྱང་དེ་མ་ཤེས། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ད་ནི་བདེ་སྟོང་དབྱེར་མེད་བསྟན པར་བྱ་སྟེ།།རྦ་རླབས་མེད་པའི་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོའི་མཆོག་།རྙོག་པ་མེད་པའི་བསམ་གཏན་ཅི་མི་བཞག་།ཆུ་དང་མར་མེ་རང་གསལ་གཅིག་པུ་ཞོག་།འགྲོ་དང་འོང་བ་རོ་གཅིག་མི་དོར་རོ། །སྔ་ན་མེད་པའི་སྒེག་མོ་དང་ཕྲད་ནས། །ཉལ་བས་སེམས་ནི་གཞི་མེད་པ་ལ་བརྟེན། ། རང་རིག་གཟུགས་དང་ཐ་དད་མ་ལྟ་ཅིག་།འདི་ལྟར་སངས་རྒྱས་ལག་ཏུ་གཏོང་བ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི། སེམས་ཉིད་གཉུག་མའི་ངོ་བོ་དེ་དག་ལ་སེམས་བཅོས་པའི་རྦ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རླབས་དག་གིས་གནོད་པ་མེད་པའི་དོན་དེ་ཉིད་ནི་ས་བཅུའི་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་སྟེ་མཆོག གོ།།དེ་བས་ན་དོན་དེ་ཉིད་ནི་རྙོག་པ་མེད་པ་སྟེ། ཁྱད་པར་གྱི་བསམ་གཏན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །མཉམ་པའི་དོན་དེ་ལ་སེམས་ཅིའི་ཕྱིར་མི་བཞག་སྟེ་གཞག་གོ། །ཆུ་མ་རྙོག་པའི་རྣལ་མ་དངས་པ་དང་མར་མེ་མ་བསླང་པ་དང་གསལ་བ་བཞིན་དུ་སེམས་མ་བཅོས་པ་གཅིག་པུ་དེ་ཁོ་ན་ ཉིད་དུ་ཞོག་ཅིག་།ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འགྲོ་བ་དང་འགྲུབ་པའི་མཐའ་དབུ་མ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འོང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བདག་ཉིད་དུ་རོ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་མི་འདོར་རོ། །དེ་དག་ཆེད་དུ་སྒྲུབ་པ་ཡང་མེད་དེ། །སྲིད་པཱ་པཾ་ལི་པཱཾ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་དག གི་དོན་ནི་བླ་མ་དམ་པ་ལས་སྔ་ན་མེད་པའི་དོན་རྟོགས་ཏེ།ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་ཆེན་པོ་རོར་སྒེག་པའི་ཕྱིར་དང་། ཤེས་རབ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་དེ་དག་དང་ཕྲད་ནས་མཐར་ཕྱིན་པ་དག་གོ།

以下是完整的中文直译：
此乃自生智慧，将彼等家主置于自心深处，而往外行，依名言之力寻找家主。所寻之义亦不可得，因无所有故不见。后亦不见彼等，虽自然安住于自身，然为分别思维所染故不能知。
是故《不住续》云："上师教言最胜家，从证悟家无诤论，受用无作真实食，一切宗派皆满足。愚者未解依言说，寻亦不得住亦不知。"
今当显示乐空无别：无波浪大自在尊，何不安住无垢禅，如水明灯唯一住，来去一味勿舍离。与昔未有妙女会，卧时心依无所依，莫视自证异于色，如是佛果可得证。
此义为：心性本来体性中，无心造作之波及分别浪所害之义，即十地大自在尊之胜义。是故此义无垢，因为是殊胜禅定，于平等义何不安住心？如清净之水澄明及未动摇明亮之灯，应安住唯一无作之心性。三界一切众生之趣及中观等一切宗派之来，皆因自性一味故不舍离。彼等亦无须刻意修持。
此称为"悉地帕姆利帕姆"（སྲིད་པཱ་པཾ་ལི་པཱཾ，सिद्धि पम् लि पाम्，Siddhi Pam Li Pam，成就莲花）。
其义为从殊胜上师处证悟无前之义，因一切法皆为大乐之味而庄严，又因是大智慧之自性，与彼等体性相会而至究竟。

 །དེ་དག་གི་དོན་ཡང་སྔ་ན་མེད་པ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་པཾ་ལི་ པྲ་པ་པྲི་ཞེས་བྱ་སྟེ།ཆོས་སྐུ་གཉུག་མའི་ངོ་བོ་དག་།བདག་ཉིད་ལ་ནི་ཡོད་པ་སྟེ། །དགག་སྒྲུབ་མེད་པར་སྒེག་པ་ལ། །དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་འབྱུང་བའི་མོ། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་དེ་དག་ཀྱང་པྲཾ་ལི་པྲཾ་པྲི་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། །ཉམས་མྱོང་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རོ། །ཉམས་སུ་མྱོང་ བར་ཤིན་ཏུ་བདེ།།བདག་གིས་སྨྲ་བར་མི་ནུས་ཀྱིས། །འདི་ལ་སྨྲ་ན་སྐྱོན་དུ་འགྱུར། །ཞེས་འབྱུང་བ་དང་། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་པཱ་པཾ་ལི་པྲཾ་པྲི་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་དག་གི་དོན་ནི། ཆོས་སྐུ་བདེ་ཆེན་སྨྲ་རུ་མེད། །ཟབ་ཅིང་ཚད་དང་རྒྱ་ཚད་མེད། །དེ་ཉིད་ངོ་བོ་ཤེས་མི་ནུས། །རྟོགས་པར་གྱུར་ པ་མ་ཡིན་ནོ།།ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དང་། །དེ་ཉིད་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །པཱ་པྲི་པཾ་པྲི་ལཾ་ཞེས་པ་སྟེ་དེ་དག་གི་དོན་ནི། བདེ་སྟོང་དབྱེར་མེད་མཉམ་པ་ཉིད། །མཉམ་པ་ཕྱོགས་ཆ་ཆ་དང་བྲལ། །ནམ་མཁའི་ངོ་བོ་ཉིད་མཚུངས་ཕྱིར། །བརྗོད་པ་ཐ་སྙད་མཐའ་ལས་འདས། ། ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་སྔ་ན་མེད་པ་དང་སྔ་ན་ཡོད་པ་དང་སྨྲར་མེད་པ་དང་མི་ཤེས་པ་དང་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒེག་མོ་སྟེ། འདི་དག་ནི་ཇི་བཞིན་ཤེས་པ་འབའ་ཞིག་ལ་བརྗོད་པའོ། །དེ་ཡང་ཤེས་པ་བག་ཡངས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རྣལ་མས་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཉལ་བའི་སེམས་ནི གཞི་མེད་པ་ལ་བརྟེན་ཞེས་བྱའོ།།དེ་བས་ན་སེམས་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་སྣང་བ་ཡུལ་གྱི་གཟུགས་དང་དེ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་དང་། དེས་རྟོགས་པའི་དོན་རྣམས་ཐ་དད་པའི་རྟོགས་པར་མ་ལྟ་ཅིག་།འདི་ལྟར་རྟོགས་པ་དེ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སངས་རྒྱས་ལག་ཏུ་གཏོད་པ་ ཡིན་ནོ།

以下是完整的中文直译：
若问彼等之义是否为无前？答：非也。此谓"帕姆利巴巴比"（པཾ་ལི་པྲ་པ་པྲི，पम् लि प्र प प्रि，Pam Li Pra Pa Pri，莲花光明）。
法身本性体性者，本自具足于自身，无诤庄严妙相中，三世诸佛所生母。
此义亦称"巴姆利巴姆比瓦"（པྲཾ་ལི་པྲཾ་པྲི་བ，प्रम् लि प्रम् प्रि व，Pram Li Pram Pri Ba，光明莲华），其义为：
证悟大乐之味，体验极为安乐，我不能言说，若说即成过失。
因此称为"帕帕姆利巴姆比"（པཱ་པཾ་ལི་པྲཾ་པྲི，पा पम् लि प्रम् प्रि，Pa Pam Li Pram Pri，光明莲华），其义为：
法身大乐不可说，深广无量无边际，彼之体性不能知，非为所证悟境界。
为明此义，称"帕比帕姆比蓝"（པཱ་པྲི་པཾ་པྲི་ལཾ，पा प्रि पम् प्रि लम्，Pa Pri Pam Pri Lam，光明莲华），其义为：
乐空无别即平等，平等远离诸方分，如同虚空之体性，超越言说诸名言。
是故无前、有前、不可说、不可知及平等之妙相，此等唯对如实了知者而言。又因通过轻安行为自然成就，故说"卧心依无所依"。
是故莫视心之自证智慧、显现境之色相、能证量及所证义为差别之证悟。如是证悟即是授予法身佛果。

།ད་ནི་དྲན་པ་རྒྱུན་ཆགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་དེ་ཚེ་མཛེས། །གང་ཚེ་ལུས་དང་ངག་ཡིད་དབྱེར་མེད་པ། །དེ་ཚེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཐོབ་པ་སྟེ། །དབྱེར་མེད་དང་ལ་གཞག་པ་ཐོབ་མེད་ཀྱང་། །བརྡ་རུ་མཚོན་ནས་གཞག་དང་ ཐོབ་པར་སྨྲས།།སྨྲས་པའི་ཚིག་ཏུ་ཞོག་ལ་དེ་དོན་བསྒོམས། །བསྒོམ་པར་བྱ་བ་རྡུལ་ཙམ་མེད་པ་སྟེ། །མེད་པའི་ངང་ལ་གཞག་ཏུ་མེད་པའི་ངང་། །དེ་ལ་གནས་ན་རྣལ་འབྱོར་སྙིང་པོའི་ལམ། །སྙིང་པོ་མེད་དུ་བརྗོད་པར་མ་ཡིན་གྱིས། །དངོས་དང་སེམས་སུ་ཤེས་ཤིང་ཤེས་པ་ མེད།།མེད་པའི་རྡོ་རྗེ་དེ་ལ་འཇུག་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་གང་གི་ཚེ་དོན་རྣལ་མ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཚེ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མཛེས་པའོ། །གང་གི་ཚེ་རྣལ་འབྱོར་པ་དག་གི་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་དབྱེར་མེད་ཅིང་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་དང་ ལ་གནས་པ་དེའི་ཚེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པ་སྟེ།དེ་ནི་བདེ་བ་དང་སྟོང་པ་དབྱེར་མེད་པའི་ངང་ལ་གནས་པའོ། །དེ་ལྟར་རྟོག་པའི་དོན་ལ་མཉམ་པར་གཞག་པ་དང་རྗེས་ལ་ཐོབ་པ་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་མེད་ཀྱང་མ་རྟོག་པའི་སློབ་པ་པོའི་བློ་ལ་བརྡ་རུ་མཚོན་ ནས་མཉམ་པར་གཞག་པ་དང་རྗེས་ལས་ཐོབ་པ་སྨྲས་སོ།།བརྗོད་བྱ་དེ་ཚིག་ཙམ་དུ་ཤུགས་ཀྱིས་ཞོག་ལ་དེའི་དོན་བརྗོད་བྱ་དང་བྲལ་བ་སྒོམས་ཤིག་པའོ། །བསྒོམ་དུ་ཡོད་དམ་ཞེ་ན། བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ནི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཙམ་ཡང་མེད་པ་སྟེ། དེ་དག་གི་ངང་ལ་ནི་གཞག་ཏུ་ མེད་པའོ།།གཞག་ཏུ་མེད་པའི་ངང་ལ་བཞག་ན་མཆོག་གོ། །དོན་དེ་དག་ལ་གནས་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་སྙིང་པོའི་ལམ་མོ། །སྙིང་པོའི་ལམ་བརྟགས་ཤིང་གནས་པའོ། །སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་གྱི་དངོས་པོར་སྣང་བ་དང་གྲགས་པ་ཐམས་ཅད་ སེམས་སུ་ཤེས་ཤིང་ཤེས་པ་མེད་པའོ།།མེད་པའི་དོན་དེ་ནི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱང་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་སྟེ་དེ་ལ་འཇུག་པར་བྱའོ། །ད་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་སྙིང་པོ་བརྟག་དཀའ་བཀའ་དང་ བྲལ།།ཁྱིམ་བདག་དང་ནི་ཁྱིམ་བདག་མོ་ལོངས་སྤྱོད། །ཡུལ་ནི་གང་མཐོང་བ་དེ་བཤད་པར་བྱའོ། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་ཆོས་ཉིད་མ་བཅོས་པ་རྣལ་མའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ཚད་གཟུང་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་སྙིང་པོ་དེ་བརྟག་དཀའོ།

以下是完整的中文直译：
现当宣说相续忆念之自性。
俱生自性彼时美，身语意三无分别，
彼时获得一切智，无别净中虽无得，
以表征示说住得，且置所说修其义，
所修无有微尘许，无性中住无住性，
若住其中瑜伽要，要义非说为无体，
知事与心而无知，无性金刚当趣入。
其义为：俱生智慧之自性，当实际体验真实义时，法身庄严。当瑜伽士身语意无别，安住平等性之净中时，即得一切智佛果。此即安住乐空无别之境界。如是证悟之义中无有等持与后得。虽无彼等，为显示未证者之心，以表征示说等持与后得。
且将所诠置于言说，当修离言所诠义。若问是否有所修？所修无有微尘许，于彼等性中无可安住。安住于无可安住性中最胜。若住此等义中即是瑜伽士之要道。观修安住要道。要义之体性亦不可说为他，了知一切事相与显现皆为心，而无所知。
彼无之义即五智，因其即是平常心之本性故为金刚，当趣入彼。
今当宣说无二之相：
是故要义难测离言教，
长者与及长者妻受用，
所见境界当为宣说。
其义为：因于法性无作真实如所是性不能度量故，此要义难测。

 །སྐལ་བ་དང་ལྡན་པའི་གང་ཟག་གིས་ཐ་མལ་གྱི་ ཤེས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དགའ་བ་དང་བྲལ་བའོ།།དེ་ཉིད་ཀྱིས་དུས་ན་ཀུན་གཞི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ཁྱིམ་བདག་དང་ཆོས་ཉིད་མ་བཅོས་པ་རྣལ་མའི་ཁྱིམ་བདག་མོ་གཉིས་ལོངས་སྤྱོད་དེ་དེ་ཡང་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་མི་འགོག་ཅིང་རང་དགའི་ཚུལ་དུའོ། ། ཡུལ་གང་མཐོང་བ་དེ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ངོ་བོར་བཤད་པར་བྱའོ། །ད་ནི་ངོ་མཚར་གྱི་གླུ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། །ང་ཡིས་རྩེད་མོ་བྱས་པ་ལ། །བྱིས་པ་རྣམས་ནི་ཤ་ཐང་ཆད། །མེ་བྱུང་བ་ནི་སྤྲ་བ་སྟེ། །མེ་ནི་སྤྲ་བ་ཉིད་ལ་འབར། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་སེམས་ཉིད་ཀྱི་དོན་གྱི་གླུ་བླངས་པ་ནང ཡིས་ཞེས་པ་ནི་སེམས་ཉིད་དོ།།རྩེད་མོ་བྱས་པ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉི་མའི་ཟེར་བཞིན་དུ་སྣང་བ་སྣང་སྲིད་ཀྱི་ཚོགས་ཀུན་ལ་བྱའོ། །ནུས་པ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རོ་མ་མྱོངས་པ་རྣམས་སོ། །ཤ་ཐང་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དགག་སྒྲུབ་དང་བྲལ་བའི་དོན་གྱིས་བསླུས་པའོ། ། དེ་དག་ཀྱང་ཇི་ལྟར་སྤྱད་པར་བྱ་ཞེ་ན། དཔེས་མཚོན་པར་བྱ་སྟེ། མེ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ནི་སྤྲ་བ་སྟེ་བྱུང་བའི་མེ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་སྤྲ་བ་ཉིད་ལ་འབར་ཞིང་སྲེག་གོ། །དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ལ་སྣང་བའི་ཆོས་དེ་དག་བྱུང་སྟེ། འབྱུང་བའི་སེམས་ཉིད་དེ་དག་སྣང་བ་ལ་རབ་ཏུ་ཐིམ་མོ།

以下是完整的中文直译：
具有福缘之人，因为是体验平常心的缘故，故离喜乐。正当此时，阿赖耶菩提心之长者与无作自然法性之长者妻二者受用，此亦不遮欲妙，而为自然之理。所见境界当说为法身之体性。
今当宣说稀有之歌：
我作游戏时，
愚童皆疲惫，
火起从干草，
火焰烧干草。
其义为心性之义所唱之歌：我者即是心性。从游戏者，即如日光般显现于一切显现与有之聚。诸能力者，即未尝大乐之味者。无疲惫者，即离诤论之义所迷惑。
若问彼等当如何行持？当以喻示之：火生之因是干草，所生之火即焚烧干草本身。如是，心中显现诸法生起，能生之心性融入彼等显现中。

 །ད་ནི དངོས་པོ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་གདམས་པ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ།ཀྱེ་མ་ཧོ་གཞན་ཡིད་མ་ཡིན་གཞན་མ་ཡིན། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་སྐྱེས་དང་བྲལ་བ་སྟེ། །བདག་པོ་བཟང་ཞིང་རང་བཞིན་མཛེས་ཆགས་པ། ཡིད་ཀྱིས་གང་བའི་སེམས་དེ་རྣལ་མ་ཉིད། ། ཆགས་དང་ཆགས་བྲལ་མེད་པས་གཉུག་མར་གཞུག་།སེམས་མཉམ་པས་ན་རྣལ་འབྱོར་ངས་མ་མཐོང་། །ཟ་ཞིང་འཐུངས་ལ་བསམ་པ་གང་ཡང་མེད། །གྲོགས་མོ་དེ་ནི་སེམས་པ་གང་གནས་པ། །ཕྱི་རོལ་པར་སེམས་སྡུག་བསྔལ་དག་གིས་འཛིན། །སྒྱུ་མའི་རྣམ་པ་དང་ནི དཔེ་དང་བྲལ།།བྱ་བ་འདི་ཙམ་ཞིག་དུ་མ་སེམས་ཀྱེ། །རྩོལ་བ་གང་ལ་དབྱེར་མེད་པ་ཡི་ཀློང་། །ཀློང་ནི་སྒོ་གསུམ་གང་དུའང་དྲི་མ་མེད། །ཟླ་བ་ཆུ་འཛག་ནོར་བུ་རང་དབང་མིན། །ཐབས་ཀྱིས་རྒྱལ་སྲིད་ཀུན་ལ་དབང་སྒྱུར་བ། །སེམས་ཉིད་དེ་ནི་གྲུབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ། །ལྷན་ ཅིག་སྐྱེས་པའི་སྡོམ་པ་ཤེས་པར་བྱ།།ཡི་གེ་པ་ཡིས་འགྲོ་བ་མ་ལུས་ཁྱབ། །ཀུན་ལ་ཡི་གེ་མེད་པ་གཅིག་ཀྱང་མེད། །ཇི་སྲིད་ཡི་གེ་མེད་པར་གྱུར་པ་ན། །དེ་སྲིད་ཡི་གེ་དམ་པ་རབ་ཏུ་ཤེས། །ཡི་གེ་དག་པར་ཤེས་པས་སྣག་ཚ་ཡལ། །རྩོལ་མེད་རིག་བྱེད་འདོན་པའི་དོན་དེ་ ཉམས།།དང་པོ་སེམས་དང་ཅིག་ཤོས་མི་ཤེས་ན། །གང་ནས་ཤར་བ་གང་དུ་ནུབ་པར་བྱེད། །ཇི་ལྟར་ཕྱི་རོལ་དེ་ལྟར་རབ་ཤེས་ན། །བཅུ་བཞི་པ་ཡི་ས་ལ་རྒྱུན་དུ་གནས། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི། འཁོར་བའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་ཚིག་བོས་ཏེ། ཀྱེ་མ་ཧོ་དེ་ཁོ་ ན་ཉིད་ནི་གཞན་གྱི་ཡིད་མ་ཡིན་ཏེ།གཞན་གྱི་ཡིད་མ་ཡིན་ན་མཚུངས་པས་ཐ་དད་པར་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ། གཞན་མ་ཡིན་པ་ཐོབ་པར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །དོན་རྣལ་མ་དེ་ཉིད་ནི་ཐོག་མ་ཉིད་ནས་འབྱོར་པ་སྟེ། འདི་ ཉིད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ནི་རྣམ་པར་དག་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ།།འདི་དག་སྐྱེ་བ་དང་བྲལ་ཏེ་འགགས་པ་དེ་བཞིན་ནོ། །དོན་དེའི་བདག་པོ་ནི་མ་བཅོས་པ་སྟེ་བཟང་པོ་ཡིན་ཞིང་ཆོས་སྐུ་རང་བཞིན་དང་ལྡན་ནོ། །དེ་དག་ཀྱང་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱིས་མཛེས་པར་བྱས་ཤིང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཆགས་པ་ལ་གནས་པར་བྱའོ། །ཐ་དད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་ པས་བརྟགས་པའི་སེམས་ནི་ཡུལ་གྱིས་གང་བ་སྟེ།སེམས་དེ་དག་གདུངས་ཤིང་སྡུག་བསྔལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་གིས་གཅོད་པར་བྱེད་པ་ནི་རྣལ་མ་ཉིད་དོ། །དེ་དག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཆགས་པ་དང་བཅས་པ་དང་བྲལ་བ་གཉིས་སུ་མེད་པས་དེ་ཁོ་ན་ ཉིད་ཀྱི་དོན་གཉུག་མར་བཞུགས་ཤིག་པའི་ཐ་ཚིག་གོ།

以下是完整的中文直译：
现在当宣说关于事物自相的教诫：
呜呼！非他意亦非他，
瑜伽行者离生灭，
主尊贤善性庄严，
意满之心即自然。
无有贪著与离贪，
安住本性心平等，
瑜伽士者我未见，
饮食无有诸妄想。
伴侣彼心何处住，
外道执著诸痛苦，
幻化形相离譬喻，
莫思此事仅如是。
精进无二广大界，
三门何处皆无垢，
月水宝珠非自在，
方便统摄诸王权。
心性即是成就者，
当知俱生之禁戒。
文字遍及诸众生，
一切无有离文字，
乃至无有文字时，
尔时了知胜文字。
若知清净之文字，
无功明咒义消失。
初心与他不知时，
何处升起何处没，
如是了知如外境，
恒住第十四地中。
其义为：对轮回一切众生以大悲语言呼唤道："呜呼！真如非他意，若非他意则不成差别，亦不得非他。彼真实义从本具足，此之行为即清净真如。此等离生亦如是灭。彼义之主为无作善妙，具足法身自性。彼等当以福德资粮庄严而住大悲爱乐。分别妄念所执之心为境所充，因彼等苦恼故。刹那断除一切痛苦即是自然。彼等体性无有贪著与离贪二者，是为安住真如义之词。"

།གང་གི་སེམས་ཉམས་པས་ན་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་མཐུ་ཟད་པར་བྱས་པ་སྟེ་དེ་དག་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ངས་མ་མཐོང་ངོ་། །དེ་ཡང་བསམ་གཏན་ལ་རབ་ཏུ་གཞོལ་བའི་རྒྱུད་ལས། །སེམས་ཉམས་པས་ནི་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་ ཉམས།།ཉམས་པ་མེད་དེ་ཆོས་སྐུ་ཟད་པ་བྱེད། །སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་ནུས་པའི་མཐུ་འཕྲོགས་ཏེ། །དབྱེར་མེད་བསམ་གཏན་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དེ་བས་ན་སེམས་ཉམས་པར་མི་བྱའོ། །ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཙམ་གྱིས་ཆོག་པར་བྱེད་པ་ནི་ཟ་ཞིང་སྟེ། དེའི་བདེ་ བ་ལ་ཞེན་པའི་ཤེས་པ་ཐུང་ལ་ལྷག་པར་ཞེན་པ་ནི་འཁོར་བའི་བདེ་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་སྟེ།མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བསམ་པ་གང་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མེད་དོ། །གྲོགས་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་བདག་མེད་མའོ། །དེ་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་པ་འདི་དང་འདི་ན་རྟོག་ཅིང་ཤེས་པ་གང་གནས་ པ་དེ་ནི་ཕྱི་རོལ་མུ་སྟེགས་པ་དང་ཁྱད་མེད་དེ།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་སེམས་སྡུག་བསྔལ་དག་གིས་འཛིན་པར་ངེས་པའོ། །འདི་དག་ནི་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་ཡང་མཚོན་པར་མི་བྱའོ། །རྣལ་མ་ཉིད་དང་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོར་གདམས་པར་མི་བྱའོ། །དཔེས་མཚོན་པར་མི་བྱའོ། །དེ་དང་བྲལ་བར་ ཡང་མི་བརྟག་གོ།།དེ་ཡང་བྱ་བ་གཏང་བ་སྟེ་བྱ་བ་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཚིག་ཙམ་དུ་ཡང་མ་སེམས་ཀྱི་ཞེས་གདམས་སོ། །དེ་དག་ནི་རྩོལ་བས་མ་བཙལ་ཏེ་ཟག་པ་མེད་པའི་བདེ་བས་གང་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་བདེ་བ་དང་སྟོང་པ་དབྱེར་མེད་པའི་སློང་ངོ་། །འདི་དག་ནི་ལུས་དང་ངག་ དང་ཡིད་གསུམ་གྱིས་བརྟག་པ་དང་བྲལ་བ་སྟེ་དྲི་མ་མེད་པའོ།།དེ་དག་ཀྱང་རྩ་དང་རླུང་དང་ཐིག་ལེས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འདི་ཉིད་ཀྱི་ངང་ཡིན་ཏེ་དྲི་མ་མེད་དོ། །ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འདོད་ཆགས་ཆེན་པོ་དང་མ་བཅོས་ པའི་དོན་ཞེ་སྡང་གི་བདག་ཉིད་དང་།ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མི་ཤེས་པའི་གཏི་མུག་ཆེན་པོ་སྟེ་འདི་དག་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ་དྲི་མ་མེད་དོ། །དེ་དག་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱ་བ་ནི་དང་པོ་ཤེས་པ་རྩོལ་སྒྲུབ་དང་བྲལ་བར་བྱ་བ་དང་། དེ་ནས་མ་བཅོས་པའི་བདག་ཉིད་ཡོངས་ སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་།ཐ་མར་ཉམས་དང་རྟོག་གེ་པ་དང་བྲལ་བ་སྟེ། འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་གཉུག་མའི་ངོ་བོ་ལ་བརྗོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འཇུག་པའི་སྒོ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི་གང་དུ་ཡང་དྲི་མ་མེད་དོ།

以下是完整的中文直译：
由于心性衰损故，令法身力量耗尽，于彼等我未见真如瑜伽。如《专注禅定续》中所说：
"心性衰损则一切果皆损，
无有衰损则令法身耗尽，
刹那之间夺其力量威能，
不二禅定不复得生起。"
是故不应令心性衰损。仅以事业手印为足而食，于其乐受执著之短暂知觉过分贪著，乃生轮回之乐，无有一刹那涅槃之心。所谓伴侣即自性空母。离彼之知觉于此处思维，如是住于知觉者与外道无异，必为真如之心为诸苦所执。此等不应以幻化喻示，不应以自性及其本质教诫，不应以譬喻表示，亦不应观想离彼。
又教诫说："放下作为，莫思此是何等作为之言说。"彼等不以勤勉寻求，以无漏之乐充满，有漏之乐与空性不二之境界。此等离身语意三者之观察而无垢。彼等亦非由脉、气、明点所体验。彼一切皆为此性而无垢。
因是平常知觉故，大贪欲与无作之义即忿怒自性，及一切法之无明大愚痴，此等即为本性而无垢。彼等之体验，首先应令知觉离勤作，其次应遍知无作自性，最后应离体验与论理，此等一切皆是阐述本性之故，仅为趣入之门而已，于何处亦无垢。

 །དེ་དག་རྟོག་པ་ལས་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པ་གཉིས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་གཅོད་པར་འགྱུར་ ཏེ།དཔེར་ན་ཟླ་བའི་རྒྱ་མཚོ་དག་གི་ནང་ན་ཆུའི་ནོར་བུ་གནས་པ་དེ་དག་ལ་ཟླ་བའི་འོད་ཀྱིས་ཕོག་པའི་དུས་སུ་ཆུ་འབྱུང་སྟེ་རང་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་རྒྱལ་པོ་དག་གི་སྟན་ལ་ཐབས་ཀྱིས་དེ་དག་གི་སྟེང་དུ་ཕྱིན་ན་རྒྱལ་པོའི་སྲིད་ཀུན་ལ་དབང་སྒྱུར་བ་བཞིན་དུ་སེམས་དེ་ཁོ་ ན་ཉིད་དེ་ནི་བླ་མའི་གདམས་ངག་གིས་བསྒྲུབ་པར་བྱས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་དག་གིས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱས་ནས་སྐུ་གསུམ་གྱི་འཁོར་ལོ་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་སྒྱུར་བར་འགྱུར་རོ།།དེ་དག་རྟོག་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནམ་ ཞེ་ན།པ་ཏ་ར་ཏེ་ཡི་གེའོ། །དེ་དག་གི་དོན་ནི་ནུས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་དག་ནི་ཆགས་པ་དང་བྲལ་ཞིང་མ་འདྲེས་པའི་དོན་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་གིས་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པོ། །དེ་བས་ན་སྣང་གྲགས་ཀྱི་ཆོས་ཀུན་ལ་ཡི་གེ་མེད་པ་ གཅིག་ཀྱང་མེད་དོ།།ཡི་གེ་ཉིད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། ཇི་སྲིད་དུ་ཡི་གེ་ཡོད་པར་གྱུར་པ་དེ་སྲིད་དུ་གནས་པ་ཇི་སྲིད་ཡི་གེ་མེད་པར་གྱུར་ཏེ། མེད་པ་ནི་ཡོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་སྲིད་ཡི་གེ་དམ་པ་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །དེའི་བརྡ་ཐ་སྙད་དང་བྲལ་བ་ལ་ནི་ཡི་གེ་དག་པར་ཤེས་པ་ སྟེ་ཉམས་སུ་མྱོང་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྣག་ཚ་ཡལ་ལོ།།གཞན་དག་ནི་གཅོལ་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར་མུ་སྟེགས་ཀྱི་རིག་བྱེད་དང་མཚུངས་ཏེ། འགྲོ་བ་འདོན་པར་འདོད་པ་དེས་རང་ཉིད་ཀྱི་དོན་དེ་ཉིད་ཀྱང་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོངས་པ་ དམ་པ་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་འདི་དག་སེམས་དང་།ཅིག་ཤོས་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མི་ཤེས་ན་སྣང་བའི་ཆོས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་གང་ནས་ཤར་བ་ཡིན་ལ་གང་དུ་ནུབ་པར་བྱེད་དོ། །དེ་བས་ན་ཇི་ལྟར་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྣང་གྲགས་ཀྱི་ཆོས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་སེམས་ཉིད་ གཉུག་མའི་ངོ་བོ་དེ་ལྟར་རབ་ཏུ་ཤེས་ནས་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་རིགས་ལྔའི་རྒྱ་དང་།དེ་ལ་མི་བསྐྱོད་པའི་རྒྱ་དང་། དེ་ལ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཆེན་པོའི་རྒྱ་དང་། དེ་ལ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རྒྱ་དང་། ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པར་རྟོགས་པ་སྟེ་བཅུ་བཞི་པའི་ས་ལ་རྒྱུན་དུ་གནས་སོ།

以下是完整的中文直译：
彼等于一刹那间断除分别之二种障，譬如月亮海中有水宝，当月光照射时水即流出，然非自有。譬如王座，若以方便登上其上，即能统御王之一切政权。如是心之真如，由上师教言修持之瑜伽士，了知俱生智慧之誓言实无所有后，即能统御三身之一切轮。
若问彼等是否成为分别？帕塔拉为文字。彼等之义为具力之词。彼等离贪著且不杂染之义清净故，彼等遍及一切众生无余。是故显现音声之诸法中无一不具文字。
若问文字本身不也是存在吗？只要文字存在之时即为住，乃至文字不存在时，由于无即是有之故，了知殊胜文字。于离彼之名言处，知文字清净，因不可体验故墨迹消失。其他则因无所依故如外道吠陀，欲诵持众生者自身亦将体验其义。
是故诸佛之殊胜密意即此等平常知觉之心，若不知另一大乐自性之真如，则此等显现诸法从何处生起，又于何处灭没？是故如外在显现音声诸法，一切皆为心性本来之体性，如是了知后，于五蕴具五部印，于彼具不动佛印，于彼具大金刚持印，于彼具大乐印，了知无所有，恒时安住于第十四地。

 །ད་ནི་བདག་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། ལུས་མེད་ལུས་ལ་སྦར་མེད་སྦས་པ་སྟེ། །གང་གིས་དེ་ཤེས་དེ་ནི་གྲོལ་བར་འགྱུར། །ང་ཡིས་གྲུབ་པའི་ཡི་གེ་ནག་པོ་སྟོན། །ཁུ་བ་འཐུངས་པས་ང་ནི་བརྗེད་པར་འགྱུར། གང་གིས་བལྟར་མེད་ཡི་གེ་གཅིག་ཤེས་ན། །དེ་ཡི་མིང་ནི་བདག་གིས་མི་ཤེས་སོ། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི གཉུག་མའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སྣང་བ་འགྲུབ་པ་མེད་པས་ལུས་མེད་དོ།།སེམས་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་མེད་པས་ལུས་ལ་སྦར་མེད་དོ། །དེ་ཡང་དམ་པའི་གདམས་ངག་ལ་རག་ལས་པས་སྦས་པ་སྟེ། སྐལ་པ་དང་ལྡན་པ་དག་གིས་བླ་མའི་ཞལ་གྱི་བདུད་རྩི་འཐུངས་ཏེ། གཉུག་ མའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་ནས་བདག་ཉིད་གྲོལ་ཞིང་གཞན་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ།།གང་གི་ཚེ་བདག་ཏུ་གནས་པ་དེ་ནི་ཆོས་སྐུ་སྟེ་ངའི་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་གྲུབ་པའི་ཡི་གེ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ནག་པོ་སྟེ། དེ་དག་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་བའི་གང་ཟག་ལ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་ཁུ་བའོ། ། དེ་དག་ནི་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚུལ་དུ་འཐུང་བའི་ང་བདག་ནི་བརྗེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཡི་གེ་ནག་པོ་དེ་ཉིད་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་གང་གིས་ཀྱང་བལྟར་མེད་དེ། རང་བཞིན་གྱིས་ཁ་དོག་ཅན་གྱི་ཡི་གེ་གཅིག་ཤེས་ནས་དེའི་མིང་ནི་བདག་གིས་མི་ཤེས་པས་དངོས་པོར གྲུབ་པ་ལྟ་ག་ལ་ཡོད་དེ་མེད་དོ་ཞེས་རྗེ་བཙུན་པ་དག་གིས་གསུངས་སོ།།ད་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རབ་ཏུ་གསལ་བ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། ནགས་ཁྲོད་གསུམ་ན་ཡི་གེ་ནག་པོ་གཅིག་།ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་དབུས་ན་བལྟ་བར་བྱ། །གང་ཞིག་གསུམ་ལ་བབ་པའི་ངོ་བོ་ནི། ། གདོལ་པའི་རིག་བྱེད་བཞི་ཡང་དེ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི། ནགས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་ཤའོ། །ཁྲོད་ནི་རུས་པའི་ཚོགས་མ་ལུས་པའོ། །གསུམ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩ་རླུང་ཐིག་ལེའོ། །ཡི་གེ་ནི་བདེ་སྟོང་དབྱེར་མེད་དོ། །ནག་པོ་ནི་མི་འགྱུར བའི་དོན་ཏོ།།གཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཉག་གཅིག་གོ། །དེ་དག་ལ་ཡི་གེ་གསུམ་དུ་གནས་ཏེ། འདོད་པའི་ཁམས་དང་། གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་དང་། གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་སོ། །དེ་དག་ཀྱང་རྣམ་གསུམ་དུ་བརྗོད་དེ། ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་གསུམ་ མོ།།དེ་དག་ཀྱང་གཏི་མུག་ཆེན་པོ་དང་སེམས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དབུས་སོ། །དེ་ཡང་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པར་བཞག་ནས་མཉམ་པ་དང་མི་ཤེས་པ་དང་། བལྟར་མེད་པའི་ངོ་བོ་གསུམ་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་གང་ཞིག་གིས་ཡི་གེ་གསུམ་ ལ་གནས་པའི་རང་བཞིན་དེ་དག་ལ་བབ་པ་ནི་དེའི་ངོ་བོ་ནི་ཀྱི་ཧ་ར་ཏའོ།

以下是完整的中文直译：
现今当说明自性清净。无身系于身无系隐藏，谁知彼者彼得解脱。我示成就黑字，饮精液故我成忘失。若知一不可见字，彼名我亦不知。
此义为：于本性真如中无显现成就故无身。于心性中无成就故无系于身。此亦依赖殊胜教言故为隐藏。具缘者饮上师口中甘露，了知本性真如后，自得解脱且令他解脱。
住于我时即法身，我之平常知觉成就之字因不变故为黑。为示现彼等殊胜之补特伽罗故为精液。彼等以无所有之方式饮用时，我执即成忘失。即使是彼黑字，佛等任谁亦不可见，了知自性具色之一字后，其名我亦不知，故岂有实体成就？无也，尊者如是宣说。
今当说明极明真如：林中三处一黑字，当观三字之中央。若于三处降临性，旃陀罗四吠陀亦即是。
此义为：林之义为肉。处为一切骨聚。三处即脉气明点。字即乐空无别。黑即不变义。一即唯一佛。彼等住于三字：欲界、色界、无色界。彼等亦说为三：身语意三。彼等亦因是大愚痴与心性之本质故为中央。复次安立为平常知觉后，当观为平等、不知、不可见之三种本质。具缘者降临住于三字之自性，其本质即为吉贺拉达。

།དེ་དག་གི་དོན་ནི་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་ཞིང་ཁས་མི་ལེན་པ་སྟེ། དེ་དག་གདོལ་པའི་རིག་བྱེད་དུར་ཁྲོད་ཀྱི་ལྟས་དང་རོའི་མཚན་ཉིད་དང་འདེགས་པའི་གོ་རིམས་དང་། འདེགས་པའི་དུས་བཞི་ཡང་ དེ་ཉིད་ཡིན་ཏེ།གཞན་དག་ལ་ལྟ་སྨོས་ཅི་དགོས་སོ། །ད་ནི་བདེ་བ་ལས་བྱུང་བའི་ལམ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། ཀུན་དུ་རུ་སྐབས་བདེ་ཆེན་གྲུབ་པ་ནི། །ཇི་ལྟར་བསྒོམ་པའི་སྨིག་རྒྱུ་སྙེགས་པ་བཞིན། །སྐོམ་ནས་འཆི་སྟེ་ནམ་མཁའི་ཆུ་རྙེད་དག་།རྡོ་རྗེ་པདྨ་གཉིས་ཀྱི་ དབུས་གནས་པ།།བདེ་བ་གང་གིས་རྣམ་པར་བསྐྱེད་པ་ནི། །ཅི་སྟེ་དེ་བསྟན་ནུས་པ་མེད་པས་ན། །ས་གསུམ་གང་དུ་རྫོགས་སུ་རེ་བ་ལགས། །ཡང་ན་ཐབས་ཀྱི་བདེ་བ་སྐད་ཅིག་མ། །ཡང་ན་དེ་གཉིས་གཉིས་སུ་འགྱུར་བ་སྟེ། །བླ་མའི་དྲིན་གྱིས་སླར་ཡང་ཉིད་ལ་ནི། །བརྒྱ་ ལམ་འགལ་བའི་ཤེས་རབ་ག་ལ་འགྱུར།།ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི། ཀུན་དུ་རུ་སྟེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དབང་པོའི་སྒོ་མཉམ་པར་སྦྱར་བ་ལས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་སྐྱེད་པ་དེ་དག་བླ་མའི་མན་ངག་གིས་སྐབས་ཕྱེ་སྟེ། བདེ་བ་ཆེན་པོ་རྒྱས་ བཏབ་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གྲུབ་པ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་དུ་ཡོད་ཀྱང་ཐོབ་ཏུ་མེད་པ་སྟེ།ཇི་ལྟར་སྐོམ་པ་དག་གིས་སྨིག་རྒྱུ་མཐོང་ཞིང་རྙོག་པ་བཞིན་དུ་ཆུའི་དོན་བྱེད་མ་ནུས་ཏེ་ཐོབ་ཏུ་མེད་པས་སྐོམ་ནས་འཆིའོ། །དེ་དག་རྙེད་པར་ཡང་མ་རིག་སྟེ་ནམ་མཁའི་ཆུ་དང་འདྲ་སྟེ། རྙེད་དམ་མི་རྙེད་དོ། །མན་ ངག་ལས་བྱུང་བ་གཞན་དག་འབྲས་བུ་རྙེད་པར་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ།ཀུན་དུ་རུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲག་པོའི་སྦྱོར་བའོ། །དེ་དག་གིས་སྐད་མ་ཅིག་གཅིག་གི་སྐབས་ལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་སྲིད་ཀྱང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་བདེ་བ་གྲུབ་པའི་རྣལ་མ་ནི་མི་འབྱུང་སྟེ། དཔེར་ན་སྐོམ་པ་དག་གིས་སྨིག་ རྒྱུའི་ཆུ་རྙེད་པ་གཞན་དུ་དོན་བྱེད་པར་མི་ནུས་ཏེ་སྐོམ་ནས་འཆིའོ།།དེ་དག་ཀྱང་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་བླ་མའི་གདམས་ངག་གིས་ཆུ་མི་རྙེད་དོ། །འདོད་པ་དག་ལ་ཞེན་པའི་ཕྱིར་དམ་པ་ངག་གིས་བསྟེན་པར་བྱ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་འབྲས་བུ་ཆེན་པོར་མི་འགྱུར་རོ།

以下是完整的中文直译：
彼等之义为具一切而不承认，彼等旃陀罗吠陀即是墓地征相、尸相、举起次第及举起四时，其他更何须说？
今当说明从乐生起之道：遍处时机大乐成就，如修观察寻逐阳焰。渴死方得虚空水，金刚莲花二中住。任何所生之乐，若不能示现彼，三地何处圆满期望？或方便乐刹那，或彼二成二，上师恩德复次于自，岂成百次相违智慧？
此义为：遍处即一切有情心为法身故，平等合诸根门而生俱生喜，彼等由上师教授开启时机，印持大乐后，虽可体验真如成就却不可得。如渴者见阳焰寻求，如浑浊不能作水用而不可得故渴死。彼等亦不知获得，如虚空之水，得耶不得？其他从教授所生果亦不得。
遍处即猛烈瑜伽。彼等于一刹那时虽可能体验，然真实大手印之乐不生，如渴者得阳焰水不能作他用而渴死。彼等亦因大乐如虚空之上师教授而不得水。因贪欲故亦非当依圣言。是故不成大果。

 ། དེ་བས་ན་སྟོང་པ་དང་བདེ་བ་དབྱེར་མེད་པའི་འབྱུང་གནས་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨོ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་དབུས་དག་ན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་གནས་ཏེ། དེ་དག་ལམ་དུ་ཁྱེར་བའི་བདེ་བ་དེ་དག་ལ་ཞེན་པས་བདེ་བ་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་གང་གིས་གནས་ནས་སྐྱེད་པ་དེ་ནི་ཅི་སྟེ་དེ་དག ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་བསྟན་དུ་ཡོད་དམ།རྟོག་པ་འབའ་ཞིག་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་མེད་པས་ནའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་དང་རང་རྒྱལ་བ་དང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ས་གསུམ་གང་དུ་རྫོགས་སུ་རེ་བ་ལགས་སོ། །དེ་དག་ནི་བསླབ་པ་དང་མི་ལྡན་ཞིང་བྱེ་བྲག་གི་ཆ་མ་རྟོགས་པ་དང་། འཁོར་བ་མི་བརྟག་པའི་རྣལ་མ་ལ་ཡིད་བྱུང་བ་མེད་པ་དང་། བདེན་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་མེད་པ་དང་། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་དོན་མ་རྟོགས་པའི་འབྲས་བུ་སྐུ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བརྟེན་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། ཡང་ན ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ངོས་འཛིན་པའི་ཐབས་སུ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདེ་བ་སྐད་ཅིག་མ་དེ་དག་ལ་བརྟེན་ནས་ཟག་པ་མེད་པའི་བདེ་བ་དེ་ཡང་ནའམ་ཕྱིས་ཀྱི་དུས་སུ་དེ་དག་ལ་ཞེན་པ་མེད་པས་བདེ་བ་དང་།སྟོང་པ་ཆེན་པོ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་གཉིས་སུ་ མེད་པར་འགྱུར་བས་སྟོང་པ་དང་།བདེ་བ་དབྱེར་མེད་པ་ཕྱེད་པ་དེ་དག་བླ་མ་དམ་པའི་བཀའ་དྲིན་གྱི་ཞལ་གྱི་བདུད་རྩིའི་གདམས་ངག་དམ་པ་དེ་དག་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་སླར་ཡང་བསྟན་པའི་དོན་དེ་ཉིད་ལ་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་གང་ཟག་བརྒྱ་འམ་གཅིག་གིས་ཀྱང་ ཤེས་པར་ག་ལ་འགྱུར་རོ།།དེ་ལྟར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རྣམ་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་འབྲས་བུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་བདག་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། གྲོགས་དག་ཟབ་མོ་དང་ནི་རྒྱ་ཆེ་བ། །གཞན་གྱིས་བདག་ཉིད་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པས་ཞི་བའི་དུས་ཀྱི་ཚེ། ། གཉུག་མ་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་རབ་ཏུ་ཤེས། །མུན་ནག་ཆེན་པོར་ཟླ་བའི་ནོར་བུ་ནི། །ཇི་ལྟར་འཆར་བར་བྱེད་པ་བཞིན་དུ་མཛེས། །མཆོག་ཏུ་བདེ་ཆེན་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་ནི། །སྡུག་བསྔལ་མ་ལུས་ཕམ་པར་བྱེད་པའོ། །སྡུག་བསྔལ་སྣང་བྱེད་སེམས་ལ་ནུབ་པ་ན། །གྲོལ་བའི བདག་པོ་གཟའ་དང་མཉམ་དུ་ཤར།།འདི་ལྟར་སྤྲུལ་པའི་བདག་ཉིད་སྤྲུལ་པ་ནི། །དེ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་འཁོར་ལོ་དམ་པའོ།

以下是完整的中文直译：
因此，在空性与乐不二之源金刚莲花双运中央安住俱生智慧明点。彼等以道用之乐执著，以任何业印所住而生起之乐，岂能对彼等示现真如义？因唯于分别受用故无。
是故于声闻、缘觉、大乘三地何处圆满期望？彼等不具学处、未解别分、于轮回真实无厌离心、无二谛双运、未解大乐义故，不得三身自性果。
因此，岂非一切所依？或依俱生智慧认知方便之刹那俱生智慧乐，依彼无漏乐，或后时因无执著乐，与大空不可思议成为无二，通达空乐不二彼等，上师圣恩口甘露圣教授彼等体验，复次开示此义，百人或一人岂能了知所说？
如是示现体验相后，今当说圆满果德自性：
诸友甚深与广大，
他人自性不能悟，
俱生寂静之时际，
本性体验善了知。
大黑暗中月宝珠，
犹如升起般庄严，
最胜大乐一刹那，
摧伏一切诸痛苦。
苦显现心没之时，
解脱主与罗睺升，
如是化身自性化，
彼即坛城轮圣尊。

 །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི། སྐལ་བ་དང་ལྡན་པའི་གང་ཟག་ལ་གྲོགས་དག་ཅེས་བོས་ཏེ། དོན་ཟབ་མོ་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུ་དང་། ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་རྒྱ་ཆེ་བའི་ རྣམ་པ་དེ་དག་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་བཅས་པའི་ཤེས་པ་གཞན་དག་གིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ།ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྐྱེས་པས་ཉོན་མོངས་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཞི་བའི་དུས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་ན་གཉུག་མའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་ བས་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ།།དཔེར་ན་མུན་ནག་ཆེན་པོའི་གནས་སུ་ཆུ་ཤེལ་གྱི་ཟླ་བའི་ནོར་བུའི་འོད་ནི་ཇི་ལྟར་འཆར་བར་བྱེད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་དུས་ན་མུན་པ་ཐམས་ཅད་ངེས་པར་བཅོམ་སྟེ། བསིལ་ཞིང་དང་ལ་འོད་ཀྱི་རྒྱུན་གསལ་བར་བྱེད་པ་བཞིན་དུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་ཡང་དེ་ལྟར་མཛེས་ པའོ།།དེ་ལྟར་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་ནི་སྡུག་བསྔལ་མ་ལུས་པ་ཕམ་པར་བྱེད་པའོ། །སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བའི་རྒྱུན་སྣང་བའི་རྣམ་པ་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཐམས་ཅད་སེམས་ལ་ནུབ་པར་འགྱུར་ཏེ་དེ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ། ། ས་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་གྲོལ་བའི་བདག་པོ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའོ། །གཟའ་སྐར་གྱི་རྣམ་པ་ལྟ་བུ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་སྟེ་དེ་དག་དང་མཉམ་དུ་ཤར་བར་འགྱུར་རོ། །དེར་ཡང་མ་ཟད་དེ་ཁམས་གསུམ་ཐམས་ཅད་ནི་སྐུ་གསུམ་པའོ། །དེ་ལྟར་སྤྲུལ པའི་བདག་ཉིད་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པ་དང་།སྤྲུལ་པའི་སྐུ་འགྲོ་འོང་གི་རྣམ་པ་ཅན་དང་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོར་རོ། །དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྐུ་དང་བཅས་པ་སྟེ་འཁོར་ལོ་དམ་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་རྟོགས་པའི་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་སྐུ་རྣམ་ པ་གཉིས་ནི་ཤུགས་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་བས་ན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་འཁོར་ལོ་འདི་ནི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་དང་སྐྱེ་བ་འདི་དང་བར་མདོའི་གནས་སུ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའོ། །ད་ནི་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་གྲུབ་པ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། ཀྱེ་ཧོ་རྨོངས་པའི་སེམས་ཀྱི་སེམས་ རྟོག་ན།ལྟ་བ་ངན་པ་ཐམས་ཅད་རང་གྲོལ་ཏེ། །མཆོག་ཏུ་བདེ་ཆེན་དེ་ཙམ་ཞིག་ཏུ་བས། །དེ་ཡི་དབང་གིས་དངོས་གྲུབ་དམ་པའོ།

这是其意义：呼唤具缘之人为"诸友"，如海般甚深义理，及如虚空般广大之相，彼等非由具我执之他分别心能悟真如自性。由俱生智慧真如生起时，烦恼分别寂灭之时，以本性真如体验而善知。
譬如大黑暗处水晶月宝珠光如是升起之时，必摧一切黑暗，如清凉明净光流显现般，彼真如亦如是庄严。如是一切功德最胜大乐一刹那能摧伏一切痛苦。苦生起相续显现本性一切没于心中，此即法身。
住地菩萨解脱主即圆满报身。如星宿相化身，与彼等同时升起。不仅如此，三界一切即三身。如是化身自性本空，化身具往来相，彼一切即大乐轮。具坛城身即圣轮。
是故法身为证悟所成，二色身为势至所成。因此圆满之轮于一刹那、此生及中阴处获得。
今当说殊胜果德成就：
呜呼迷惑心分别，
一切邪见自解脱，
最胜大乐唯尔许，
以彼力得胜悉地。

 །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི། ཀྱེ་ཧོ་ཞེས་ཁམས་གསུམ་པ་རྣམས་ལ་གདམས་པས་དེ་ཐ་དད་ཀྱི་རྟོག་པས་བསྒྲིབས་པའི་རྨོངས་པ་རྣམས་ ཀྱིས་རང་གི་སེམས་ཀྱི་རང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་ནས་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པའི་ལྟ་བ་ངན་པ་ཐམས་ཅད་རང་གྲོལ་བར་གྱུར་ཏེ།མཆོག་ཏུ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དེ་དག་ནི་ཐོབ་ཏུ་མེད་པ་སྟེ། །གྲོལ་བ་དེ་ཙམ་ཞིག་ཏུ་བས་སོ། །དཔེར་ན་སྐྱེས་བུ་ནད་ སོས་པ་ཙམ་ལ་ནང་མེད་པ་ཐོབ་པོ་ཞེས་པ་དང་འདྲའོ།།གྲོལ་བ་ཙམ་གྱིས་ཐོབ་པ་དང་དངོས་གྲུབ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེ་ཉིད་ཐོབ་པའི་དབང་གིས་དངོས་གྲུབ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་སྟེ། དམ་པའོ། །ད་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་སྐྱོན་བསལ་བར་བྱ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡོད་དང་ མེད་མི་རྟོག་།རྟོགས་དང་རྟོགས་བྱེད་འཕགས་དང་སངས་རྒྱས་མིན། །མི་རྟག་རང་དགར་གཞག་པ་ཀུན་དུ་བཟང་། །བཅོས་པ་བསྒྲིམས་པས་དེ་ཉིད་དེ་མི་རྟོགས། །གཞག་དང་མ་སྒྲིབས་དེ་མེད་རྟོགས་མེད་མཐོང་། །གལ་ཏེ་ཉམས་མྱོང་དང་པོའི་དུས་སྐྱེས་ཀྱང་། ། དེ་ལ་མྱོང་བར་འཛིན་པ་དེ་མེད་དེ། །སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་དེ་དག་དག་ལ་ཡང་། །འཕགས་པ་རྣམས་དང་སངས་རྒྱས་བདག་ཉིད་ནི། །གྲུབ་པ་མེད་དེ་དགོས་པའི་དོན་དུ་བརྟགས། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི། བཛྲ་སཏྭ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའོ། །དེ་ནི་ཀུན་དུ བཟང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཉིད་མ་བཅོས་པ་གཉུག་མའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་ལ་བྱའོ།།དེ་ལ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ཡང་མི་རྟོག་གོ། །གང་ལ་རྟོག་པ་དང་གང་གིས་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་འཕགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱང་མིན་ནོ། ། རང་གི་ཤེས་པས་མ་བརྟགས་ཤིང་རང་དགར་གཞག་པ་ནི་འདི་ནི་ཀུན་དུ་བཟང་པོའོ། །བཅོས་དང་བསྒྲིབས་པས་ནི་མཐའ་ངན་པ་ལ་བརྟགས་པ་སྟེ་དེ་ཉིད་དེ་ཡིས་མི་རྟོགས་སོ། །དེ་ཡང་ཤེས་པ་རྣལ་མ་ལ་གཞག་པ་དང་གློད་ཅིང་མ་སྒྲིམས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་སུ་མེད་པའི་དོན མཐོང་བར་འགྱུར་རོ།།གལ་ཏེ་རྣལ་འབྱོར་པ་དག་གི་ཤེས་པ་ལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བདེ་བ་དང་པོའི་དུས་སུ་སྐྱེས་ཀྱང་དེ་ལ་མྱོང་བ་དང་ཞེན་པར་འཛིན་པ་དེ་མིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ཡང་སེམས་ཅན་དུ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འཕགས་པ་རྣམས་ སུ་གྲུབ་པ་དང་།།སངས་རྒྱས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་ནི་མེད་དེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཡིད་ལ་བྱར་མེད་ཅིང་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

这是其意义：
"呜呼"是对三界众生的教诫，彼等为差别分别所障的愚者们，在证悟自心真如后，我见等一切邪见得以自解脱。最胜大乐自性法身彼等不可得，仅此解脱而已。譬如说人痊愈即得健康一样。
若问仅以解脱即为获得与成就否？由证得彼而成就最胜悉地，即为殊胜。
今当遣除真如过失：
金刚萨埵无有无不分别，
能所证悟非圣者非佛陀，
无作自然安住即普贤性，
造作勤勉不能证悟真如。
安住不执即无所证所见，
纵使初时生起体验之时，
于彼亦无执著经验之想，
诸佛智慧于彼等亦复然，
诸圣者与佛陀之自性者，
无有成就观察为所需义。
此中意为：金刚萨埵（梵语：Vajrasattva），即金刚萨埵。彼乃普贤本性，故应如实安住于心性无造作本然之自性。于彼不分别有无。能证所证一切，非圣者亦非佛陀。
不经自心观察而自然安住即是普贤。以造作与遮蔽而观察恶边，以彼不能证悟真如。复次以正常心安住与放松不紧绷，即能见到不可证之义。
若瑜伽士心中生起初始体验之乐，于彼亦无执著经验之想。即使是佛智真如中亦非成就为有情。不成就为诸圣者，亦不成就为佛陀自性。为何？因为无可作意且本无一物故。

 །དེ་དག་གིས་ཅི་བྱེད་ཅེ་ན། མ་རྟོགས་པའི་སེམས་ཅན་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དགོས་པས་དོན་དེ་དག་ཏུ་བརྟགས་ཤིང་ཁས་བླངས་པ་ སྟེ།དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ནི་ཟུག་རྔུ་ཁོ་ནར་ཟད་དོ། །ད་ནི་དཔེས་མཚོན་པ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། གྱད་ཀྱི་གཙུག་ན་ནོར་བུ་དེ་ཡོད་ཀྱང་། །ནོར་བུ་མ་མཐོང་མཆོག་སྟོན་སྐྱེས་བུ་སྟེ། །བདག་ལས་གཞན་ན་རྫོགས་སངས་རྒྱས་མེད་ཀྱང་། །རྟོག་པ་བསལ་ཕྱིར་འཕགས་པ་ བསྟན་ཏེ་བསྒྲུབ།།དེ་བསལ་དུས་ན་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཏེ། །འབྲས་བུ་དེ་ཉིད་བདག་ལས་ཐོབ་པའོ། །འཁྲུལ་པས་བརྟགས་ནས་ལོགས་ནས་གྲུབ་པ་འདྲ། །དེ་ཕྱིར་སེམས་དང་འཁྲུལ་རྟོག་དེར་ཤེས་དང་། །ཤེས་པ་མེད་པ་མཉམ་པ་དེ་དང་བྲལ། །དེ་ནི་བླ་མ་ དག་ལས་མངོན་པར་རྟོགས།།རྟོགས་པས་མཚོན་དང་གང་དང་ལྡན་པ་མིན། །སེམས་ཀྱི་གླང་པོ་གང་དགར་ཡན་དུ་ཆུག་།དེ་ཡི་མཚན་ཉིད་བདག་གིས་བདག་ལ་དྲིས། །དྲིས་པའི་དོན་དེ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ན། །དེ་ནི་དེ་ལ་རྟོག་པས་མ་དྲི་ཤིག་།ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་དཔེར་ན་གྱད་སྟོབས་ པོ་ཆེའི་སྤྱི་གཙུག་ན་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་དེ་དག་ཡོད་ཀྱང་ནོར་བུ་དེ་དག་མ་མཐོང་སྟེ་གྱད་སྡུག་བསྔལ་བར་འགྱུར་རོ།།ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་མཆོག་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི་མེ་ལོང་དང་ལྡན་པའི་སྐྱེས་བུ་སྟེ་སྐད་ཅིག་མ་དེ་ཉིད་ལ་ཕོངས་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ ནོར་བུ་དམ་པ་དེ་དག་རང་ཉིད་ལ་ཡོད་དེ།བདག་ལས་གཞན་ན་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དེ་ལྟ་བུ་མེད་ཀྱང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་འཐུག་པོ་བསལ་བའི་ཕྱིར་བླ་མ་དམ་པ་དང་འཕགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ལ་བརྟེན་ཏེ། མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་གདམས་ངག་ལས་ སངས་རྒྱས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རབ་ཏུ་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ།།དེ་ལྟ་བུས་རྣམ་རྟོག་དེ་དག་བསལ་ཞིང་གྲོལ་བའི་དུས་ན་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཡིན་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་མ་ལུས་པ་དང་བྲལ་ལོ། །དེ་ལྟར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་འབྲས་བུ་དེ་ཉིད་བདག་ལས་ཐོབ་པ་སྟེ། ཐ་དད་ཀྱི་འཁྲུལ་ པས་ལོགས་ནས་གྲུབ་པ་ཁོ་ན་འདྲའོ།།དེའི་ཕྱིར་སེམས་དང་འཁྲུལ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་གཉུག་མའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེར་ཤེས་པ་དང་དེ་ཡང་ཤེས་པ་མེད་པའི་དོན་གྱིས་མཉམ་པར་གཞག་གོ། །དེ་ཡང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྣམ་པ་དག་དང་བྲལ་ལོ། །དེ་ནི་བླ་མ་དམ་པ་ དག་གི་ཞལ་གྱི་བདུད་རྩི་ལས་མངོན་པར་རྟོགས་སོ།།རྟོགས་པ་དེ་དག་སློབ་པ་པོའི་བློ་ལས་མཚོན་དུ་ཟད་ཀྱང་མཚོན་པ་དང་གང་གི་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྣམ་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ།

这是其意义：
若问彼等作何？为令未证悟众生得证悟故，以需要而观察并承许彼等义，于真如中唯是过患而已。
今当以喻示之：
力士顶上虽有宝，
未见宝珠示胜者，
虽无他处圆满佛，
除分别故示圣修，
除时即是圆满佛，
此果即从自处得。
迷乱观察似外成，
是故心与迷妄想，
无有能知平等离，
此从上师而现证。
证悟所表非相应，
心象随意任其行，
其相自己问自己，
忆念所问之义时，
莫以分别问于彼。
此中意为：譬如大力士头顶虽有珍宝，然未见彼宝而力士受苦。示现殊胜珍宝者即持镜之人，彼刹那即离贫困之苦。如是法身殊胜珍宝存在于自身，虽然除自身外别无如是圆满佛陀，为遣除厚重分别习气，依止殊胜上师与圣者等境，从如镜教授中修证佛陀真如。
以如是方便遣除彼等分别而解脱时即是圆满佛陀，离一切苦。如是圆满之果即从自身获得，由差别迷乱似乎从外成就。
是故，心与迷乱分别一切皆知为本然自性，以无所知之义而等持。彼亦离体验与名言之相。此从殊胜上师甘露口中现证。虽仅是学人智慧所表，然与能表及一切名言之相相应。

 །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། སེམས་ཀྱི་གླང་པོ་ཆེ་གར་དགར་ཡན་དུ་ཆུག་ཅིག་པའོ། །དེ་དག་གི་མཚན་ཉིད་ནི་བརྗོད་ པ་དང་ཐ་སྙད་ཀྱིས་གཏན་ལ་དབབ་པར་མི་ནུས་ཏེ།བདག་ཉིད་ཀྱི་བློ་ཡིས་བདག་ཉིད་ལ་དྲིས་ཤིག་པའོ། །དྲིས་པའི་དོན་དེ་དག་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པར་འདུག་པ་དང་དོན་དེ་ཉིད་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ན་བླ་ན་མེད་པའི་རྟོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་དེ་ དག་རྟོགས་པས་ཟུག་རྔུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་མ་འདྲི་ཤིག་པའོ།།ད་ནི་སེམས་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་མཚོན་པ་དེ་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། ནམ་མཁའི་རི་བོ་ཆུ་འཐུང་འདྲ་བའི་སེམས། །དེ་ཡིས་འགྲམ་དུ་ཞོག་ཅིག་རང་དགའ་བར། །ཡུལ་གྱི་དབང་པོ་ ལག་པས་བླངས་ནས་སུ།།དེ་ནི་ཇི་ལྟར་གསོད་པར་སྣང་བར་འགྱུར། །རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་གླང་པོ་སྐྱོང་བ་བཞིན། །དེ་ཉིད་ལས་ནི་ལྡོག་པར་འགྱུར་ཡིད་བཞིན། །འཁོར་བ་དེ་ཉིད་མྱ་ངན་འདས་པར་ངེས། །དབྱེ་བས་གཞན་དུ་སེམས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །རང་བཞིན་གཅིག་ གིས་དབྱེ་བ་རྣམ་པར་སྤངས།།དྲི་མེད་ང་ཡིས་རབ་ཏུ་རྟོགས་ཡིད་ཀྱིས། །དེ་ཉིད་དམིགས་བཅས་དམིགས་མེད་སྟོང་ཉིད་ཡིན། །གཉིས་ལས་སྐྱོན་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་གང་ཞིག་བསྒོམ་པ་ཡིན། །བསྒོམ་བྱ་དམིགས་དང་བཅས་པ་དམིགས་མེད་ དེ།།བདེ་བའི་རྣམ་པའི་རང་བཞིན་དེ་ཡིན་ནོ། །རབ་ཏུ་བླ་མེད་ཡེ་ཤེས་རང་འབྱུང་བ། །བླ་མའི་མན་ངག་དུས་ཐབས་བསྟེན་པར་ཤེས། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་ནམ་མཁའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་རྣམ་པར་བརྗོད་པའོ། །དེ་བས་ན་ཐམས་ཅད་དེ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རི་བོ་ནམ་མཁའ་ ལ་གཞག་པ་བཞིན་རྣལ་འབྱོར་པའི་སེམས་རྟེན་མེད་པར་བྱ་བ་ཁོ་ནའོ།།དམ་པ་དག་གི་གདམས་ངག་གི་ཆུ་འཐུངས་ཤིང་གོམས་པར་བྱ་བ་དང་། དེ་འདྲ་བའི་སེམས་དེ་དག་དྲན་པ་རྒྱུན་ཆགས་ཀྱིས་དུས་རྟག་ཏུ་ཁྱེར་བའི་ཕྱིར། གསལ་བའི་རྣམ་པས་དྲན་པའི་འགྲམ་ དུ་ཞོག་ཅིག་པའོ།།དེ་ཡང་རང་དགའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །དེ་ཡང་དབང་པོ་དང་ཡུལ་ཐུག་པའི་དུས་ཡུལ་གྱི་བདག་ཉིད་དབང་པོའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དྲན་པའི་ལག་པས་བླངས་ནས་སུ་ཡུལ་དང་དབང་པོ་དེ་ནི་རང་བཞིན་གཉུག་མའི་ཇི་ལྟ་བར་གསོད་པར་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། ། རྣལ་འབྱོར་པ་དག་གི་ནི་ཤེས་པ་གླང་པོ་ཆེ་ལྟ་བུ་དག་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རྩལ་གར་དགར་བསྐྱང་བར་བྱ་བ་སྟེ་རྒྱལ་པོའི་གླང་པོ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་སྣང་སྲིད་ཐམས་ཅད་གཉུག་མའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་དེ་དག་དེ་ནས་ནི་ངང་གིས་ལྡོག་པར་འགྱུར་རོ།

若问如何？即是让心之大象随意自在而行。彼等之相无法以言说名言而确定，应以自己的智慧问自己。
当所问之义显为无有一物，并于一切时中忆念彼义时，即是无上证悟，故于彼真实义中，因证悟成为过患故不应询问。
今当示现心无成就之理：
如空山饮水般之心，
且于岸边任自乐住，
以手执取境根已，
彼将如何显为杀？
瑜伽师如调象者，
从彼自然成转依，
轮回即是涅槃定，
分别非是他异想，
一性自然离诸分，
无垢我以意证悟，
彼即有缘无缘空，
二者之中无过失，
瑜伽师者何所修？
所修有缘及无缘，
安乐相之自性是，
最胜无上自生智，
知依上师教授时。
此义即是宣说虚空法身之相。因此，由一切皆是真如故，如山置于虚空般，瑜伽师之心唯应无所依止。
饮用圣者教授之水并修习，以相续不断之正念恒时携带如是之心故，以明显之相置于正念岸边。且以自在之方式。
又于根境相触之时，以正念之手执取境之自性与根之一切相，则境与根显现如本然自性而寂灭。
瑜伽师等之觉知如大象般，应以大乐之力随意调养，如王之大象。又因一切显现与有为皆是本然自性故，彼等觉知自然转依。

 །དེ་ཡང་ཆེད དུ་བརྟུལ་བ་ལྟ་བུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ།ཡིད་བཞིན་དུ་ལྡོག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་འཁོར་བ་དེ་ཉིད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཐ་དད་ཀྱི་དབྱེ་བས་གཞན་དུ་ཤེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་གཅིག་གིས་རྟོགས་པའི་དབྱེ་བ་རྣམ་པར་ སྤངས་པར་བྱ་སྟེ།འདི་དག་ནི་ཤུགས་ཀྱིས་འགྱུར་བ་ཁོ་ནའོ། །སྙིང་པོའི་དོན་ནི་དྲི་མ་མེད་པས་རབ་ཏུ་རྟོགས་ཏེ་དེ་ནི་ཡིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཁོ་ན་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་ནི་དམིགས་བཅས་སོ། །དམིགས་མེད་དོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་སྐྱོན་དང་བཅས་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། ལྟ་བ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རབ་ཏུ་མི་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་དགག་བྱ་རྣམ་པར་མི་གཅོད་དོ། །གཉིས་ལས་གཞན་པ་གཅིག་ཁས་བླངས་ཀྱང་སྐྱོན་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་པ་དག་གི་དེ་ཉིད་ནི་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་ཞིང་གང་དུ་ཡང་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར་གང་དུ་བསྒོམས་པ་མ ཡིན་ཏེ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེའི་ཕྱིར་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ནི་དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་དང་། དམིགས་པ་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རྣམ་པའི་རང་བཞིན་དེ་དག་གཞན་དུ་བརྗོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་དེ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྟེ་རབ་ཏུ་གྱུར་པ་བླ་ན་མེད་པའོ། ། དེ་ཡང་གདོད་མ་ནས་གནས་པའི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་ཏེ། བཅོས་མ་ཡིན་པས་ན་རང་འབྱུང་བའོ། །དེ་ཡང་བླ་མའི་མན་ངག་དེ་དག་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དུས་ཀྱིས་གོམས་པར་བྱ་སྟེ་ཐབས་དྲན་པ་རྒྱུན་ཆགས་ཀྱི་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་བརྟེན་པས་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ།

这并非刻意压制，而是自然转依。因此，由于轮回即是涅槃生起故，不应以分别念差异之分而别有所知。应以大乐一性之证悟断除分别，这些唯是自然转变。
心要之义由无垢而证悟，即是唯一意之智慧。彼即是有所缘、无所缘、空性。
若问：这些不是有过失吗？因不成立见解真实性故，不遮破所破。即使承许二者之外的一者也无过失，因瑜伽师之真实性具一切而于何处亦不承许故，无有何处可修，以非彼故。
因此，所修非是有所缘与无所缘，大乐之相自性亦不可别说。彼之本性即是法身，为最极无上。又因本初安住故为智慧，因非造作故为自生。
又应于上师教授获得体验之时修习，以相续不断正念之方便于一切时依止而了知。

 །ད་ནི་སྒྲུབ པར་བྱེད་པའི་གླུ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ།ནགས་སུམ་འགྲོ་ཁྱིམ་དུ་མ་འདུག་ཅིག་།བདེ་བ་ལ་གནས་གནས་དག་ཉོན་མོངས་རྒྱུ། །དང་པོའི་དུས་སུ་བཙལ་ཕྱིར་དེ་འགྲུབ་བྱ། །བཙལ་བས་མ་རྙེད་རྙེད་པས་དེ་འདུག་མིན། །འཁོར་ལོས་འཁོར་བའི་ནགས་ཁྲོད་དག་ཏུ་ རྒྱུས།།ཁྱིམ་དུ་གནས་ན་ཆགས་སྡང་འཕེལ་འགྱུར་ཏེ། །དེ་ཕྱིར་ཁྱིམ་སྤངས་བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་དོར། །སེམས་ཀྱི་ཁྱིམ་དུ་ལྟ་བ་འཇུག་མི་བྱ། །བཅུག་ནས་བདེ་ཆགས་སྟོང་ལ་ཞེན་པས་ལྡང་། །དེ་སྤངས་དབྱེར་མེད་མཉམ་པའི་རང་བཞིན་གནས། །གང་ ཡང་དེ་རུ་ཡིད་ཀྱིས་ཡོངས་ཤེས་ནས།།མ་ལུས་རྒྱུན་ཏུ་རྟོགས་པ་དེ་ནི་གནས། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་རབ་ཏུ་མི་གནས་པའི་རྒྱུད་ལས་བཤད་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། ཀྱེ་རྣལ་འབྱོར་སྟོབས་ཆེན་གླང་པོ་སེང་གེ་ཡུལ། །ནགས་ཁྲོད་དགོན་པ་དག་ཏུ་མི་གནས་པར། ། གྲོང་ཁྱེར་ཁྱིམ་གྱི་གནས་སུ་མ་འདུག་ཅིག་།ཆགས་པའི་ནགས་ལ་མངོན་པར་མ་ཞེན་པར། །ཁྱིམ་གྱི་ཞེ་སྡང་དག་ལ་མ་འདུག་ཅིག་།གཟུང་བའི་ནགས་ཚལ་དག་ཏུ་མ་འགྲོ་བར། །འཛིན་པའི་ཁྱིམ་གྱི་རྟགས་ལ་མ་འདུག་ཅིག་།ཕྱི་རོལ་ནགས་ཀྱི་ཡུལ ལ་མ་ལྟ་བར།།རང་རིག་འཛིན་པའི་ཁྱིམ་ལ་མ་རྟོག་ཅིག་།ཅེས་འབྱུང་བ་ལྟ་བུ་ལ་བྱའོ། །དེ་དག་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ལུས་དང་སེམས་ཀྱི་བདེ་བ་ལ་གནས་ན་གནས་པ་དེ་དག་ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །ལས་དང་པོའི་དུས་སུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཙལ་ བའི་ཕྱིར་བདེ་བ་དམ་པ་འགྲུབ་པར་བྱའོ།།བདེ་བ་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་བཙལ་བས་མ་རྙེད་དེ་མ་རྙེད་པ་དེ་དག་རྙེད་པའི་མཆོག་ཡིན་པས་དེ་དང་ལྡན་པ་དག་ལ་ནི་དེར་འདུག་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་གནས་ཤིང་འགྲུབ་པར་བྱ་ཞེ་ན། སེམས་གྲུབ་པ་མེད་པར་རྟོགས་པ་དང་། །ལུས་ ཆགས་པ་མེད་པར་འགྲོ་བའི་རྣམ་པས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་འཁོར་ལོས་འཁོར་བའི་ནགས་ཁྲོད་དག་ཏུ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་བློས་རྒྱུ་བར་བྱའོ།།ཁྱིམ་དག་ཏུ་གནས་ན་ཆགས་པ་དང་ཞེ་སྡང་འཕེལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཁྱིམ་སྤངས་ཏེ་བདེ་བ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་། སྡུག་ བསྔལ་དོར་བར་འདོད་པས་སེམས་ཀྱི་ཁྱིམ་དུ་བདག་ཏུ་ལྟ་བར་མངོན་པར་གནས་པས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་དོར་ལ་ལྟ་བ་ལ་མི་འཇུག་པར་བྱའོ།།བཅུག་ནས་བདེ་བ་ལ་ཆགས་ཤིང་སྟོང་པ་ལ་ཞེན་པས་ཞེ་སྡང་འཕེལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཤུགས་ཀྱིས་ སྤངས་ལ་བདེ་བ་དང་སྟོང་པ་དབྱེར་མེད་པ་ལ་མཉམ་པར་གཞག་ཅིང་།སེམས་རྣལ་མ་རང་བཞིན་གྱིས་གནས་པར་བྱའོ།

现在宣说修行之歌：
不要住在森林中，也不要住在家中。安住于乐中，住处是烦恼因。为求初时故当成就彼。寻求不得，得已不住。
当游于轮回森林中，若住家中则增长贪嗔。是故应舍家，舍弃苦乐。不应入见于心之家。入已贪乐执空而起。舍彼安住无别平等自性。于彼由意遍知已，无余恒时证悟即是安住。
如《不住续》中所说：
"嗟！瑜伽大力象狮子境，
不住林间寂处中，
莫住城市家舍处。
莫著贪欲之林中，
莫住嗔恨之家中。
莫往所取林中行，
莫住能取相家中。
莫观外林境界相，
莫思自觉执著家。"
若住于彼等体验之自性身心之乐，则彼等住处是烦恼因。为于初业时寻求真实义故，应成就殊胜乐。寻求彼等乐之自性不得，不得彼等即是最胜所得，于具彼者即是安住。
若问如何安住与成就？应以了知心无所成就，身无贪著而行之相，以大乐智游于法身轮回之林间。若住家中则增长贪嗔，是故舍家，以明著乐及欲舍苦故，不应以我见住于心家中，应舍彼一切而不入见。入已则贪乐执空而增长嗔恨，自然舍彼一切，安住于乐空无别平等中，令心自然安住。

 །གང་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དག་ནི་བློའི་གཏིང་དེ་རུ་ཡིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཤེས་ན། ཕྱི་ནང་གི་གཡེང་བ་མ་ལུས་པ་རྒྱུན་དུ་ཆོས་ཀྱི་ སྐུའི་རྟོགས་པ་ཉག་གཅིག་ལས་མི་མཐུན་པའི་དེའི་གནས་སོ།།ད་ནི་མཉམ་པའི་དོན་གྱི་གླུ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། འཁོར་བ་གང་ཡིན་མྱ་ངན་འདས་པ་གང་། །ཡིད་ནི་དྲི་མེད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཡི། །གནས་སྐབས་དགྲ་བོའི་རིགས་ལ་འཇུག་པ་མེད། །དེ་ཙམ་ ཞིག་ལ་ངེས་པས་གནས་པ་ནི།།དེ་ཡི་རྒྱལ་པོ་ཡིན་ཏེ་བྱེ་བྲག་མེད། །རྟོགས་པ་ནགས་དང་ཁྱིམ་ན་གནས་པ་མིན། །འདི་ལྟར་བྱ་བ་དེ་ཉིད་ཤེས་གྱུར་ན། །དྲི་མ་མེད་པའི་དེ་སེམས་རང་བཞིན་གྱིས། །མ་ལུས་མི་རྟོག་པར་ནི་ཤེས་པར་བྱོས། །དེ་ནི་བདག་ཡིན་གཞན་ ཡང་དེ་ཉིད་དོ།།གང་བསྒོམས་ཡོངས་སུ་བསྒོམས་པའང་དེ་ཉིད་ཡིན། །བདེ་བའི་དེ་ཉིད་དང་ནི་བྲལ་བར་བྱས། །འོན་ཀྱང་བདག་ཉིད་རྣམ་པར་གྲོལ་བའོ། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་དམ་པའི་དོན་དེ་དག་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ན་འཁོར་བ་གང་ཡིན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གང་ ཡིན་ཏེ་གཉིས་སུ་མེད་དོ།།འདི་དག་གི་ཡིད་ནི་དྲི་མ་མེད་པ་སྟེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །དེ་དག་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་དག་ལ་ནི་གནས་སྐབས་ཀྱི་དགྲ་བོ་ཆགས་སྡང་གི་རིགས་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་དོ། །དེ་ཙམ་ཞིག་ལ་ངེས་པར་ གནས་པ་ནི་དེ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་རྒྱལ་པོ་ཡིན་ཏེ།མི་གནས་པའི་ཕྱིར་བྱེ་བྲག་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་དེ་ནི་མཉམ་པར་གཞག་པ་དང་། རྗེས་ལས་ཐོབ་པ་མེད་དེ་ནགས་དང་ཁྱེམ་ན་གནས་པ་ཡང་མིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་སྤྱོད་པར་བྱ་ཞེ་ན། གནས་སྐབས་ཀྱི་སྤྱོད་ ཡུལ་གྱི་མཚན་ཉིད་དག་ལ་གནས་སྐབས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པས་འཇུག་པར་བྱས་པར་ཨུཏྤལ་སྔོན་པོ་རྩ་བ་གཅིག་བདག་གི་ཁ་བྱེ་བའི་ཚུལ་དང་བཙུན་པའི་ཚུལ་དང་བདུད་རྩིའི་ཐིགས་པ་ནམ་མཁའ་ལ་དོར་བའི་ཚུལ་དང་རྩ་བ་བཅད་པའི་ཚུལ་དུ་བྱའོ།།དེ་དག་ཀྱང་གང་ཞེ་ན། དོན་ མཐོང་བའི་དུས་སུ་སེམས་ཅན་ལ་གསལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྟོན་པ་དང་།ལྐུགས་པའི་སྤྱོད་པས་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་དུ་རྒྱུ་བ་དང་། སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་ལ་དོན་ཉུང་ངུ་ཙམ་སྟོན་ཅིང་གནས་པ་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་མཐོང་བའི་ཚུལ་གྱིས་ས་ནས་ས་ལ་གནས་ ཤིང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དོན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་གནས་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཡང་དག་པ་ལ་གནས་པའོ།།འདི་ལྟར་གོང་དུ་བསྟན་པའི་བྱ་བ་དེ་ཉིད་རབ་ཏུ་ཤེས་པར་གྱུར་ན་དྲི་མ་མེད་པའི་སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའོ།

若以意智于心底了知彼等真实义，则外内散乱无余恒时唯一法身证悟，彼即不共之住处。
今当宣说平等义之歌：
轮回是何涅槃何，
意即无垢俱生智，
暂时敌类不入中，
唯住于彼决定中，
彼即法王无差别。
证悟不住林与家，
若知如是所作义，
无垢心性自然净，
当知无余无分别。
彼即是我亦即他，
所修遍修亦即彼，
远离乐之真实义，
然而自身得解脱。
此义谓：体验胜义时，轮回与涅槃无二。此等之意即无垢，为俱生智之本性。于彼等体验之瑜伽师，暂时怨敌贪嗔之类不生。决定安住于彼即是法身之王，因不住故无差别。如是证悟既无等持亦无后得，不住林间与家中。
若问如何行持？暂时瑜伽师于暂时行境相中，应如青莲一根开放之相、贤善之相、虚空抛洒甘露滴之相及断根之相而行。彼等为何？见义时以明显真实义教化众生，以哑行遍游一切世间，对具缘者仅示少义而住，以见识之相住于地地，安住于佛陀真实义大乐正性中。如是若能通达上述所作之义，则无垢心性自然清净。

 །དེ་བས་ན་སྣང་ གྲགས་ཀྱི་ཆོས་མ་ལུས་པ་ཐམས་ཅད་མི་རྟོག་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་པར་ནི་ཤེས་པར་བྱོས་ཤིག།དེ་བས་ན་ཐམས་ཅད་ཐ་མི་དད་པ་ཡིན་ཏེ། བདག་ཉིད་རྣམ་པ་དེ་ཉིད་གཞན་ལ་གཞན་གྱི་རྣམ་པར་དེ་ཡང་བདག་གི་དེ་ཉིད་དོ། །གང་དང་གང་གི་གང་བསྒོམས་པ་དེ་ཉིད་ཆོས་ ཀྱི་སྐུ།ཡོངས་སུ་བསྒོམས་པ་ལས་མ་འདས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་ལོགས་ཤིག་པ་མ་ཡིན་ཡང་ཐ་དད་པ་ལ་ཞེན་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་བྲལ་བར་བྱས་སོ། །འོན་ཀྱང་དེ་དག་གིས་ཀྱང་བདག་ཉིད་ཅུང་ཟད་ཙམ་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་ནུས་ པའོ།།ད་ནི་དྲི་མ་མེད་པའི་གླུ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། ཇི་ལྟར་རྒྱ་མཚོ་ཡི་ནི་མཐོང་བྱེད་བཞིན། །བདག་དང་གཞན་དུ་འཁྲུལ་བར་མ་བྱེད་ཅིག་།ཐམས་ཅད་སྔ་ན་མེད་པའི་སངས་རྒྱས་ཏེ། །དེ་ཉིད་དྲི་མེད་མཆོག་གི་གོ་འཕང་ངོ་། །སེམས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དག་པ་ཡིས། ། གཉིས་མེད་སེམས་ཀྱི་སྡོང་པོ་དམ་པ་དང་། །ས་གསུམ་མ་ལུས་ཐམས་ཅད་ཁྱབ་པར་གནས། །གྲགས་པའི་ས་དང་གདམས་དང་གསང་བ་ཡི། །སྙིང་པོའི་ས་ནི་ངོ་བོ་ཀུན་དང་མཚུངས། །དེ་ཕྱིར་ཁྱབ་པ་སྙིང་པོ་དེ་ཉིད་དེ། །དཔེར་ན་རི་རབ་གླིང་སོགས་ཉི་ཟླ་གསལ། །རྟོགས དང་མ་རྟོགས་ཉི་ཟླ་མཐོང་ལོང་སྟེ།།མ་བསྟན་བར་དུ་བློ་ཆུང་ཤར་ནུབ་འགྲོ། །མཁས་པ་རྣམས་ལ་ཤར་དང་ནུབ་མེད་དེ། །སྣང་གྲགས་སེམས་སུ་ཤེས་ཤིང་དེར་མི་འཛིན། །མཚན་ཉིད་ཤེས་མེད་ཤེས་པས་འཆིང་མི་དགོས། །དེ་ཕྱིར་བློ་ལྡན་རྣམས་ལ་ངང་གིས་འབྱུང་། །དེ་ རྟོགས་དེ་མ་རྟོགས་ཤེས་བརྟག་ཏུ་མེད།།ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ནི། ཇི་ལྟར་རྒྱ་མཚོ་དག་གི་ནང་ན་གཟུགས་བརྙན་གྱི་རྣམ་པ་ཇི་སྙེད་ཅིག་སྣང་ཡང་རྒྱ་མཚོའི་ངོ་བོ་ལས་མ་འདས་པའི་མཐོང་བྱེད་བཞིན་དུ་ཕྱི་རོལ་སྣང་བའི་ཚོགས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཅིག་སྣང་ཡང་གཟུགས་བརྙན་དང་འདྲ་ བ་ཉིད་དེ་དག་དང་གཞན་དུ་འཁྲུལ་པར་མ་བྱེད་ཅིག་།ཐམས་ཅད་ཀྱང་ལོག་པར་རྟོགས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་བསྒྲིབས་པའི་ཕྱིར། སྔོན་ཆད་མ་རྟོགས་ཏེ་རྟོགས་པ་ཙམ་ལ་སྔ་ན་མེད་པའི་སངས་རྒྱས་ཏེ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ནི་དྲི་མ་མེད་པ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་དག་གི་གོ་འཕང་སྟེ འབྱུང་གནས་སོ།།དེ་ལྟ་བུ་སེམས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དག་པ་ཡིན་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ། །གཉིས་མེད་ཀྱི་སེམས་དེ་དག་ལས་མཚན་གྱི་མེ་ཏོག་གིས་བརྒྱན་པའི་སྡོང་བུ་གཟུགས་སྐུ་དམ་པ་གཉིས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །ས་གསུམ་པ་མ་ལུས་པ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱི་སྐུས་ཁྱབ་པར་ གནས་སོ།

因此，应当了知一切显现、声音之法无余皆是无分别之真实义。故一切无差别，自身彼相于他为他相，彼亦即是自之真实。任何所修皆是法身，不离遍修，虽彼于真实义非别异，然应远离执著差别之大乐真实。然而彼等亦能稍许解脱自身。
今当宣说无垢之歌：
如同见到大海般，
莫于自他生迷乱，
一切即是本初佛，
彼即无垢最胜位。
心性本自清净故，
无二心树最胜尊，
遍住三地尽无余。
名地教授密意地，
精要诸地性相同。
是故遍满即精要，
譬如须弥洲日月，
证与未证明盲异，
未示小慧东西行。
智者无有东与西，
知显声为心不执，
无知相者不缚智，
是故智者自然生，
彼证未证难测知。
此义谓：如同大海中现诸影像，虽有无量显现，然不离大海本性之见般，外境显现虽有无量，如同影像，莫于彼等生迷乱。一切因邪解习气所障，先前未证而今证知，故称本初佛。彼即是无垢最胜之位处。如是心性本自清净即法身。从彼无二心生起庄严相好花朵之胜妙色身二者。三地无余一切为法身所遍住。

།དེ་དག་ཀྱང་གང་ཞེ་ན། གྲགས་པའི་ས་དང་བསྡམས་པའི་ས་དང་གསང་བའི་སའོ། །དེ་ཡང་ཉན་ཐོས་དང་རང་རྒྱལ་བ་དང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའོ། །དེ་ཉིད་ལ་ཡང་མཐོང་བའི་ས་དང་རྟོགས་པའི་ས་དང་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་སའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་གོང་དུ་སྨོས་པའི་རྒྱས་གདབ་ པའི་ཚུལ་གྱིས་བཅུ་གསུམ་པ་དང་བཅུ་བཞི་པའི་ས་སྟེ།སྙིང་པོ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ངོ་བོ་ཀུན་དང་མཚུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ནི་ཁྱབ་པའི་བདག་ཉིད་དང་། སྙིང་པོ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཐུགས་སོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཀུན་གྱིས་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་དཔེར་ན་རི་རབ་དང་གླིང་ ལ་སོགས་པ་ཉི་ཟླས་གསལ་བར་བྱེད་པ་སྟེ།དེ་ལས་ཡང་འོད་རྟོགས་པ་དང་མ་རྟོགས་པ་གཉིས་སོ། །དེ་ཡང་ཉི་ཟླ་ལ་ཁྱད་པར་དང་བྱེ་བྲག་ཏུ་གྱུར་པ་མེད་ཀྱང་མིག་མ་ལོང་བ་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་ཞིང་ལོང་བ་རྣམས་ཀྱིས་མ་མཐོང་སྟེ། མཐོང་བ་ཡང་བློ་ཆུང་བ་བྱིས་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་དག་ལ། མཚན་ཉིད་མ་ བརྟན་གྱི་བར་དུ་ས་འོག་ནས་ཤར་ནས་ས་འོག་དག་ཏུ་ནུབ་པར་རྟོགས་པ་དང་འདྲའོ།།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་སྙིང་པོ་གཉུག་མ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་ཀྱང་རྟོགས་པ་དང་མ་རྟོགས་པའི་རིམ་པས་མཐོང་བ་དང་། ལོང་བ་ལྟ་བུ་གནས་ཤིང་བློ་ཆུང་དག་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་འཕེལ་འགྲིབ་ཏུ་ སྣང་ངོ་།།དོན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལས་མཁས་པ་རྣམས་ལ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་ཤར་བ་དང་ནུབ་པ་མེད་པ་སྣང་གྲགས་ཐམས་ཅད་སེམས་སུ་ཤེས་ཤིང་སེམས་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོས་དེར་མི་འཛིན་པའོ། །དེ་བས་ན་དངོས་པོ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ནི་ཤེས་པ་མེད་པ་སྟེ་ཤེས་པ་དང་ བཅས་པའི་རྣམ་པ་འཆིང་མི་དགོས་སོ།།དེའི་ཕྱིར་བློ་དང་ལྡན་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ལ་གཉུག་མའི་དོན་དེ་དག་དང་གིས་འབྱུང་ངོ་། །དེ་དག་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་དེ་ནི་རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ་དེ་ནི་མ་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྟག་ཏུ་མེད་དོ། །ད་ནི་ཐུགས་རྗེས་ གནང་བ་མི་འགོག་པའི་གླུ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ།སྙིང་རྗེ་མེ་ཏོག་གཞན་ཕན་འབྲས་བུ་འཛིན། །དེ་ཡི་མིང་ནི་གཞན་ལ་ཕན་པའོ། །སྙིང་པོ་ཉིད་ཀྱིས་སྡོང་པོ་ཡལ་འདབ་རྒྱས། །སྙིང་རྗེ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་དུ་མར་ལྡན། །ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཕྱི་མའི་འབྲས་བུ་སྟེ། །བདེ་བ་འདི་ ནི་གཞན་པའི་སེམས་ཡིན་ནོ།།སྟོད་པའི་སྡོང་པོ་དམ་པའི་སྙིང་རྗེ་མིན། །གང་ལ་སླར་ཡང་རྩ་བ་ལོ་འདབ་མེད། །དེ་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ། །དེར་ལྷུང་བས་ནི་ཡན་ལག་ཆག་པར་འགྱུར། །ས་བོན་གཅིག་ལས་སྙིང་པོ་གཉིས་འབྱུང་བའོ།

彼等是什么呢？即名地、制地与密地。即声闻、缘觉与大乘。于彼又有见地、证地与通达地。如前所说以印持方式，有第十三地、第十四地。以精要真实性则与一切体性相等。
因此，大乐即是遍满体性，精要法身即是其心。然彼等非皆能证，譬如须弥与洲等为日月所照明，由此有光明之证与未证二者。虽日月无有差别与区分，然明眼者能见，盲者不见。对于见者，智慧微小如童稚性者，在相未定之前，了知从地下升起而没入地下。
虽真实义之精要本性遍及一切，然以证悟与未证次第而有见者与盲者之别，于小慧者现为三昧增减。于彼真实义中，诸智者于体验中无有生起与消失，知一切显现音声皆是心，以心无所是之体性而不执著。
是故诸法自相无所知，不须系缚具知之相。因此，于具慧者自然生起本性之义。彼等之相亦不可观察说此是证悟、彼是未证。
今当宣说大悲开许无碍之歌：
悲心花朵持利他果，
彼之名为利益他人，
以精要故枝叶茂盛，
具足种种诸多悲心，
任运成就后得果实，
此乐即是他人之心。
赞叹之树非胜悲心，
若复无有根叶枝条，
于彼所作诸所缘者，
堕彼则成肢体折断。
一种子中生二精要。

 །རྒྱུ་མཚན་དེ་ལས་ འབྲས་བུ་གཅིག་ཏུ་འབྱུང་།།དེ་ཡང་དབྱེར་མེད་དོན་མཆོག་གང་སེམས་པ། །དེ་ནི་འཁོར་དང་མྱ་ངན་འདས་རྣམས་གྲོལ། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་མ་རྟོགས་པའི་སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་པས་དེའི་མེ་ཏོག་གཞན་ལ་ཕན་པར་བྱེད་པའི་འབྲས་བུ་གཟུགས་སྐུ་རྣམ་པ་གཉིས་ འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ་དེ་ནི་སྙིང་རྗེས་འཛིན་པའོ།།དེས་སེམས་ཅན་སྨིན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དེའི་མིང་ནི་གཞན་ལ་ཕན་པ་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད་དེ། དེ་ཡང་སྙིང་པོ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའི་སྡོང་པོ་ལ་མཚན་གྱི་ཡལ་ག་དང་དཔེ་བྱད་བཟང་ པོ་བརྒྱད་ཅུའི་འདབ་མས་རྒྱས་པ་དག་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ།།སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ནི་སྙིང་རྗེའི་ཡུལ་ལ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་ཐབས་དུ་མར་ལྡན་པ་དག་གིས་སྨིན་པར་བྱེད་དོ། །ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་འབྲས་བུ་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཕྱི་མའི་འབྲས་བུ་གཞག་པ་སྟེ་དེ་ནི་གཉུག་མའི་འབའ་ཞིག་སྐྱེད་བར་བྱེད་དོ། ། འཁོར་བའི་བདེ་བ་འདི་དག་ནི་སྙིང་པོ་ལས་གཞན་པའི་སེམས་དེ་དག་ལས་དགེ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་བསྐྱེད་ནུས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དེ་དག་ལ་མཉམ་པར་གཞག་པ་དང་རྗེས་ལས་ཐོབ་པ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། སྟོང་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་གཉུག་མའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་དམ པ་རྣམ་པ་གཉིས་མེ་ལོང་གི་ཐུགས་བརྙན་ལྟར་ཤུགས་ཀྱིས་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ།ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའི་སྡོང་པོ་དེང་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དམ་པ་རྣམ་པ་གཉིས་གཞན་གྱི་དོན་སྨིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གཏང་ངོ་ཞེས་སྙིང་རྗེས་ཀུན་ནས་བསླང་བ་འམ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུན་ལས་བཏང་བ་ ནི་མིན་ནོ།།དེའི་ཕྱིར་རྗེས་ལས་ཐོབ་པ་ནི་མི་མངའ་བར་ངེས་ཏེ། གལ་ཏེ་རྗེས་ལས་ཐོབ་པ་ཡོད་པར་འདོད་ན་ནི་མཐར་ཐུག་པའི་འབྲས་བུ་རང་རིག་རང་གསལ་བར་འདོད་པ་སྟེ་འབྲས་བུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མི་འབྱུང་ངོ་། །དེ་དག་ལས་སླར་ཡང་འབད་པ་ཅི་རྙེད་ཅིག་བྱས་ཀྱང་རྩ་བ་ ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མི་འབྱུང་ཞིང་གཟུགས་སྐུ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་ལོ་འདབ་ཀྱང་མེད་དོ།།དེ་ལྟ་བུའི་དོན་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མཐའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེར་ལྷུང་བ་ཡིན་པས་དེས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མི་ཐོབ་ལ་གཟུགས་སྐུ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཀྱང་ཆག་པར་ འགྱུར་རོ།

由此因缘生一果。
思维彼等无二胜义，
解脱轮回与涅槃众。
此义为：对未证悟众生生起大悲心，由此其花结出利他之果，生起二种色身，此为悲心所持。为令众生成熟，故称为利他。又以证悟真实精要之体验，于受用圆满身之树干上，生起相好枝条与八十随好之叶而茂盛。
化身以种种方便具足悲心境界而令众生成熟。任运成就法身之果，相对世间安立为后得果，此唯生起本性。此等轮回之乐，乃由精要以外之心，以诸善业亦能生起。
若问彼等法身是否有等持与后得？以体验空性法身本性真如，二种胜身如镜中影像自然生起。非由悲心发起或智慧相续而放射受用圆满身之树干与二种殊胜化身以成熟他利。
是故定无后得。若许有后得，则许究竟果为自证自明，法身果不生。于彼等纵复作何等精进，亦不生法身根本，亦无二种色身枝叶。
若于如是义作所缘，即堕边执分别，故不得法身，二种色身支分亦将折断。

།འདི་དག་ནི་ཤུགས་ཀྱིས་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ་ས་བོན་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་གཉུག་མའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ས་བོན་གཅིག་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་སྟོང་པ་དང་སྙིང་རྗེ་གཉིས་པོའི་རྣམ་པ་ལྟ་བུར་གནས་ལ། དེའི་དོན་ལ་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་འབྱུང་བའོ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བདེ་ བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་གྱི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་པས་འབྲས་བུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་གཅིག་ཏུ་འབྱུང་ངོ་།།དེ་ཡང་མ་འོངས་པའི་དུས་སུ་འཐོབ་པ་ལྟ་བུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ལ་བདེ་བ་དང་སྟོང་པ་དབྱེར་མེད་པའི་དོན་རྣལ་མ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཟག་པ་མེད་པའི་བདེ་བས་གང་བ་ རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་དག་རྟོགས་པས་ནི་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་རྣམས་ལས་གྲོལ་ཏེ་མི་གནས་སོ།།ད་ནི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་དོན་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། གང་ཞིག་འདོད་པ་ཅན་ནི་འོང་བའི་ཚེ། །དེ་ནི་གལ་ཏེ་འགྲོ་ན་རེ་བ་མེད། །ཟ་ཕྱིར་ཕོར་བས་གདུངས་ པའི་སྐྱེས་བུ་ཞིག་།ཁམ་ཕོར་དུམ་བུས་སློང་པར་འདོད་པ་ལ། །ཕྱི་སྒོར་བོར་བའི་ཁམ་ཕོར་བླངས་ནས་སུ། །གཞན་ལ་སྟེར་བའི་དོན་ནི་མི་བྱེད་པ། །འདོད་པ་པོ་ལ་དེ་དག་མི་སྟེར་བ། །འདིས་ནི་འཁོར་བའི་འབྲས་བུ་གང་ཡིན་པ། །ངེས་པར་བསྐྱེད་པས་རྣལ་འབྱོར་དམན་པའི་ལམ། ། དེ་དག་བཟློག་སྟེ་རང་བཞིན་ལམ་ཁྱེར་ན། །དེ་བས་རྣམ་རྟོག་བོར་བྱས་ན་འང་རུང་། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་དག་གིས་སྣང་བ་སེམས་ལ་མ་ཐིམ་ཞིང་ཐ་མི་དད་མ་གྲུབ་ཀྱི་བར་དུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལ་མཛེས་པར་བྱ་སྟེ། གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི རིགས་ཀྱི་བུ་སྐལ་པ་དང་ལྡན་པ་གང་ཞིག་གོ།།དེ་དག་གཉིས་སུ་མེད་པའི་དོན་ཁྱད་པར་ཅན་འདོད་པ་བློ་བཟང་པོ་ཅན་དག་འོངས་པའི་ཚེ་རྣལ་འབྱོར་པ་དག་དེ་ནི་གལ་ཏེ་ཕན་མི་འདོགས་ཤིང་འགྲོ་ན་ཕ་རོལ་གྱི་སེམས་བསད་པ་ཡིན་ཏེ་རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རེ་བ་མེད་དོ། ། དེ་བས་ན་གཞན་མི་དགའ་བར་འགྱུར་བའི་སྦྱོར་བ་ཕྲ་མོ་ཙམ་ཡང་མི་བྱ་སྟེ། ཐ་ན་ཟ་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཕོར་བས་གདུངས་པའི་གདོལ་པ་ཞིག་གིས་སྐྱེས་བུ་ཞིག་ལ་ཁམ་ཕོར་གྱི་དུམ་བུའམ་ཁམ་ཕོར་ཉིད་སློང་བར་འདོད་པ་ལ་ཁམ་ཕོར་ཇི་བཞིན་པ་ཉིད་དམ་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྒོ་རྩར བོར་བའི་ཁམ་ཕོར་གྱི་དུམ་བུ་བླངས་ནས་གཞན་ལ་སྟེར་བའི་དོན་མི་བྱེད་དམ།འདོད་པ་པོ་དེ་དག་ལ་མི་སྙན་པར་བརྗོད་ཅིང་མི་སྟེར་བ་འདི་དག་ནི་འཁོར་བའི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུ་གང་ཡིན་པ་དེ་ངེས་པར་སྐྱེད་པར་བྱེད་པས་རྣལ་འབྱོར་པའི་བློ་དམན་པ་ཡིན་ཞིང་ལམ་ལོག་པར་རིག་ པར་བྱའོ།

这些是自然生起的，即在体验法身本性种子之一时，空性与大悲二者如影像般安住，由此义生起二种色身。这一切皆因大乐自性之缘故，而生起唯一法身果。此非如将来时获得之状。
于此相中，了知乐空无二之真实殊胜义，即具足无漏大乐的大金刚萨埵，解脱轮回与涅槃而不住。
今当显示随顺分之义：
若有具欲者来时，
若彼离去则无望。
饥渴之人持钵者，
欲求碎钵行乞时，
取彼门外弃钵已，
不作施予他人事，
不予彼等求欲者，
此乃轮回果报故，
定生瑜伽下劣道，
若能逆此持自道，
纵舍分别亦可行。
此义为：瑜伽师们在显相未融入心中、未成就无别之前，应当善巧成熟。"若有"是指具缘分的善男子。当彼等具殊胜无二义之善慧欲求者来时，若瑜伽师不予帮助而离去，则是扼杀他人之心，无望成就圆满佛果。
因此，不应作丝毫令他人不悦之行为。乃至一个为求食物而持钵饥渴的贱民，向某人乞求破碎钵具或完整钵具时，不应取其如实之钵或门外弃置之碎钵后不予施与他人，或对求者出恶言而不予。这些行为定当生起轮回果报，应知是瑜伽师下劣心智与邪道。

།དེ་དག་ལས་བཟློག་སྟེ་རང་བཞིན་ལམ་དུ་ཁྱེར་ནས་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་སྤྱོད་ལམ་རྣམ་པ་བཞི་ལ་ཁྱད་མེད་པར་འཇུག་པ་ན་མཚན་མའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བོར་བར་བྱས་ནའང་རུང་སྟེ། རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཕྲ་མོ་དག་གིས་ལྡང་བར་མི་ནུས་སོ། །ད་ནི་དོན་གྱི་གླུ་ བདུན་པ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ།ེ་མ་ཧོ། །ཌཱ་ཀཱི། གུ་ཧྱ་ཀཾ། ཨེ་ཡི་དྷརྨ་དྷཱ་ཏུ། ཨོ་ཡི་ན། ཨ་ཡི་ཀོ་དྷི་ཀ་པ་ས་རི། ཁྲེ་རན་ཨ་པ་ཀོ་ཡི་ཡ། ཛ་ཧ་པ་ཀ། སི་རན་ཏྲན་ཏྲ། ཨའི་ཀའི་ར་པོ་ལི་ས། གུ་ཧྱ་ཏན་ཏྲ་ཁེ་མ་ལ་ཀང་། རིས་ནཾ། སུ་ཞེས་བྱ་སྟེ་འདི་དག་ནི་རྗེ་བཙུན་པ་ དག་གིས་རྟོག་པ་བརྗོད་པ་སྟེ་དེ་དག་གི་དོན་ནི།ེ་མ་ཧོ་མཁའ་འགྲོ་གསང་བའི་སྐད། ཨེ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཡིན་ཏེ། །མ་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བསྐྱེད་དོ། །དཔེར་གཞག་པ་ཡི་ནམ་མཁའ་སྟེ། །འགྲོ་བ་ཚོགས་བསགས་རྒྱུད་ལ་དེས། །མ་ནི་ནོར་འཛིན་དེ་ལས་སྐྱེ། ། གསང་བ་རྒྱུད་ལས་རག་ལས་གསལ། །སྐད་ནི་མཚོན་པ་ཙམ་དུ་ཟད། །ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་ཨ་ཨི་ཧོ་ཞེས་བྱ་སྟེ་དེ་དག་གསལ་བར་བྱ་བ་ནི། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་རྣམ་པ་གསུམ། །བདེ་དང་གསལ་དང་མི་རྟོག་པའོ། །སྐྱེད་པའི་མ་ནི་དེ་བཞིན་ཏེ། །མ་བཅོས་རྣལ་མ་དྲན་པའོ། ། མཚོན་པའི་དཔེ་ནི་ནམ་མཁའ་སྟེ། །སྨྲར་མེད་མཉམ་དང་མ་ཤེས་སོ། །ཚོགས་བསགས་གང་ཟག་རྟེན་ཡིན་ཏེ། །སྦྱངས་དང་ཚོགས་མེད་བླ་མ་བསྟེན། །ཤུགས་ཀྱིས་མ་ནི་ཉམས་མྱོང་སྟེ། །ཐ་མལ་གོམས་དང་རྒྱུན་དུའོ། །གསང་བའི་དོན་ནི་བརྒྱད་པ་སྟེ། །བྱིན་བརླབ ཉམས་མྱོང་དེ་ལྡན་པའོ།།ཐམས་ཅད་བརྡ་ཡི་རྣམ་པ་སྟེ། །ང་ཡིས་སྨྲ་བར་མི་ནུས་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུས་པའི་དོན་ནོ། །ད་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྔོ་བར་བྱ་སྟེ། །གཉིས་སུ་མེད་པ་རྡོ་རྗེའི་གླུ། །དེ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་མཚོན་བྱེད་པའི། །དོན་དམ་གཉིས་མེད་ཡི་གེ་ཡིས། །འགྲོ་ རྣམས་རང་ལ་གླུར་ལེན་ཤོག།།ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་སྣང་བ་དང་སེམས་གཉིས་སུ་མེད་པ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་རྡོ་རྗེའི་གླུ་འདི་དག་གིས་སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཡོད་པ་དེ་དག་མཚོན་པར་བྱེད་པ་སྟེ། འདི་དག་ནི་དོན་དམ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཏེ། དེ་ ཡིས་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པའི་འགྲོ་བ་རྣམས་རང་ལ་གླུར་ལེན་ཅིང་རྟོག་པར་ཤོག་ཅིག་པའི་དོན་ཏོ།

与彼等相反，若能将自性带入道中，于一切时中平等趣入四种威仪，即便舍弃相的分别念亦可，微细的业报也无法生起。
现在当说第七义歌：
（咒语部分：）
嗡玛吙！
荼吉尼！
古亚康！
诶依达玛达图！
嗡依那！
阿依廓地卡巴萨日！
切仁阿巴廓依雅！
匝哈巴卡！
悉仁特仁特！
阿依开日波利萨！
古亚坛特切玛拉康！
日囊！
苏！
这些是至尊们所说的密意，其义为：
嗡玛吙空行密语道，
诶为法界之本性，
玛为彼性所生起，
以虚空为譬喻者，
众生积资续中彼，
玛为持财从彼生，
密续所依而明显，
语言仅是表示耳。
此义为阿阿吙，其明显义为：
法界有三种相状，
乐明及与无分别，
能生之母亦如是，
无作自然正念也，
虚空譬喻为能表，
无言平等未知晓，
积资补特伽罗依，
净修无资依上师，
自然之母即证悟，
平常串习恒常行，
密义即是第八者，
加持证悟具足彼，
一切皆是表示相，
我亦不能言说也。
此为摄义。
现当回向善根：
无二金刚之歌曲，
彼表如是智慧者，
胜义无二文字故，
愿诸众生自歌唱。
此义为：愿以此显相与心无二之大乐金刚歌，表示众生相续中本具如来智慧，此等即是胜义无二智慧，愿具缘众生能对自身歌唱思维之义。

།ད་ནི་རྗེ་བཙུན་པ་དཔལ་གྱི་རི་བོ་པའི་དགོངས་པ་བདག་གིས་རྣམ་པར་ཕྱེ་ཞིང་གསལ་བར་བྱ་བའི་དོན་བསྔོ་བར་བྱ་སྟེ། སེམས་ཉིད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །སྣང་བ་ ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་སྐུ་ཡི་འོད།།སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་སྟེ། །དེ་ཉིད་ཆོས་སྐུའི་དགོངས་པ་ཆོས་སྐུ་ཉིད། །བདག་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་མཐུ་ལས་བྱུང་བ་ཡི། །རྟོགས་པས་རྗེ་བཙུན་དགོངས་པ་གསལ་བར་བྱས། །དྲི་ལྡན་མགོན་པོ་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། །དྲིན་ མཆོག་བླན་ཕྱིར་འདི་བྱས་དགྱེས་པར་མཛོད།།འདི་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་ཚོགས་དག་གིས། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་ཆེ་རྟོགས་ཤོག་།རྣམ་གསུམ་སློབ་མ་དག་པའི་ཕྱིར། །དེ་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པའི་དོན། །གཉིས་མེད་རྟོགས་པ་མཻ་ཏྲིས་བཤད། །འདི་ ལ་གཞོལ་བ་དོན་ལྡན་ཤོག་།མི་ཟད་པའི་གཏེར་མཛོད་ཡོངས་སུ་གང་བའི་གླུ་ཞེས་བྱ་བའི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་དཔལ་ས་ར་ཧ་པའི་དགོངས་པ་མཁས་པར་གྲགས་པ་དཔལ་ལྡན་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རྡོ་རྗེས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།

现在我将回向对至尊吉祥山者意趣的分析与阐明之功德：
心性俱生即法身，
显相俱生身光明，
显空无别即俱生，
此即法身意趣法身自。
依于自身证悟力所生，
以证解明至尊意，
顶礼具德怙主尊，
为报胜恩作此愿悦纳。
以此所生福德聚，
愿诸众生证大乐。
为净三种弟子故，
为彰显此实相义，
无二证悟梅札说，
愿入此者具实义。
《无尽藏库圆满歌广释》，由瑜伽自在大师吉祥萨拉哈意趣，著名智者吉祥无二金刚造，圆满。

